Hoi An - Vietnam

Hoi An
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar Nha Trang verliep heel voorspoedig. Doordat we de eerste in de bus waren zaten we luxe vooraan en hadden we voldoende ruimte! We aten in de bus de meegebrachte broodjes met 'Old Amsterdam' op, en na een mooie tocht waarvan een groot stuk door de bergen kwamen we aan bij de kust: Nha Trang. We checkten in, in een leuk hotelletje waar we de familiekamer bezetten: 4 grote 2 persoonsbedden voor 11 euro! We dronken even wat en gingen naar het strand! Sven en Peter trotseerden de golven die echt onwijs ruig waren! Terug in het hotel een beetje ontspannen en geinternet. 's Avonds trakteerde Marlieke op het avondeten, in het 'Cycle Cafe'. Daarna lekker naar bed, toch wel vermoeiend zo'n reisdag!
Lekker een beetje uitgeslapen de dag erna, en beneden bij het hotel 3 scooters gehuurd: een automaat voor Peter (met Toke achterop) en 2 schakelscooters voor Sven (met Marlieke achterop) en Moniek. Na even oefenen op het paadje gelijk de straat op! Even wennen weer maar ging prima, dus op naar het ontbijt. Scooters op de stoep geparkeerd en heerlijk muesli, fruit + yoghurt en ice-coffee genomen. Daarna reden we via de boulevard de stad uit, naar de Chan Torens. Deze boeddhistische tempels dateren uit de 7-9e eeuw. We reden door naar het strand door de rijstvelden, zoutvelden tussen de toeterende scooters, bussen en personenauto's. Na 60km kwamen we aan op het strand! We lunchten met vis en frietjes en besloten na een korte wandeling om toch niet te gaan zwemmen, omdat het 'slechts' 27 graden was en het een beetje waaide... We reden terug naar Nha Trang met onderweg wat foto stops en stopten in Nha Trang bij een plaatselijk cafe om 'Bia Hoy': vers gebrouwen bier wat uit een grote ton wordt getapt. Doordat er geen conserveringsmiddelen inzitten, is dit bier slechts een paar dagen houdbaar, maar de smaak is verukkelijk! Na het biertje in het donker de laatste kilometers afgelegd. Dan merk je toch wel dat het wat hectisch is, al die scooters, al die lichten... Na een douche gingen we naar een wat sjieker restaurant, waar we verwelkomd werden met 'Happy New Year' van Abba op volume 30. Nadat het volume iets naar beneden ging, aten we heerlijk op kosten van Peter en Toke! Kippenborst, garnalen, pitawrap en broodjes met humus + pesto: heerlijk! Na een glaasje aardbeienlikeur uit Dalat gedronken te hebben op de rand van het bed ging het gingen we slapen.
Ergens in die nacht was de electriciteit ermee gekapt, waardoor het lekker zweterig was toen we wakker werden! Wederom met de scooters op pad gegaan, als eerste naar het treinsstation om kaartje te kopen naar Danang. We hadden wat moeite dit te vinden door het hele een-richtingsverkeer, maar een groep giechelende schoolmeisjes reed uiteindelijk voor ons uit. We kochten 5 kaartjes voor de trein van 05:38, wat even schrikken was... Na een ontbijtje op zoek naar de markt, wat wederom niet gemakkelijk was! Straatje in, straatje uit, hier en daar vragen maar uiteindelijk kwamen we dan toch op de markt. We parkeerden de scooter en liepen een rondje. Veel vers fruit, vlees, servies, en andere troepjes. We dronken een Colaatje bij een schattig oud vrouwtje bij een tentje op straat en gingen op zoek naar een lunchplek. Na de lunch doorgereden naar de 'Hot Springs & Mud Bath', waar we voor €2.50 entree kaartje kochten. De volgorde was als volgt: douchen, modderbad, douchen, door een gang met mineralen water stralen, hotspring bad, en tot slotte mocht je ook nog gebruiken maken van het (39 graden warme!) zwembad en de waterval. We zaten een beetje vreemd te kijken naar een groep uitgelaten Chinezen die zaten te gillen, met modder zaten te spatten en plastic steelpannetjes op hun hoofd hadden... Enkelen minuten laten zaten we precies zo! Een modderbad is echt te gek, superlekker om die bruine drab over je heen te gooien, wat we dan ook veelvuldig deden. (met of zonder toestemming van de ander!) Na het hele programma afgewerkt te hebben zwommen we nog een rondje in het zwembad (wat eigenlijk gewoon te heet was!) en kleedden ons weer aan. Heerlijk was dat! Op de terugweg nog een fotogallerie bezocht en toen met een olielampje de trap van ons hotel opgelopen aangezien we nogsteeds zonder stroom zaten! Weinig warm water en tv dus maar een beetje gelezen met een hoofdlampje op. Na het eten ingepakt zodat we de dag erna zo 'laat' mogelijk op konden staan! De wekker ging om 04:15 (Sven had 'Rotterdam Airport' flashbacks) en om 04:45 zaten we in de taxi. Na 20minuten vertraging zaten we in de trein. Een hele ontspannen rit, veel beter dan de bus! Continu komen er mannetje (van de trein) langs met soep, kippenpoten, gekookte eieren, koffie en koude dranken. Geen rijstsoep voor ons, maar een lekker broodje pindakaas wat we de dag van te voren gekocht hadden. Na eindelozen rijstvelden reden we om 14:30 Danang in, waar we een taxi namen naar ons hotelletje. Een hotelletje uit de categorie: Laos. Beetje vies en muf ruikend, maar met een enorm aardige eigenaar. We liepen een stukje door de stad, richting rivier en via de markt weer terug. Niet echt een bijzondere stad, maar dat zou ook door het regenachtige weer kunnen komen. Marlieke struikelde nog over een rat ter grootte van een kat op de markt, waar we mangos en passievruchten kochten. Helemaal gebroken in een restaurantje gegeten waar we een echte bezienswaardigheid waren, en om 20:30 het bed ingedoken. We werden gewekt door Peter en Toke die slecht geslapen hadden door beestjes en een klamboe die niet goed zat. Ze kochten broodjes bij het bakkertje dat we op onze kamer opaten met een restje pindakaas en la vache qui rit. Na een kopje koffie liepen we door naar de bushalte, waar al snel een bus kwam. We sprongen de bus in (die rustig doorreed) en kwamen na 3 kwartier aan in Hoi An. Peter, Toke en Marlieke bleven bij de tassen terwijl Sven en ik op zoek gingen naar en hotelletje. Dat was geen makkelijke opgave! Alles zat vol! Uiteindelijk zitten we nu in een heel leuk hotelletje (met zwembad!) waar we vannacht met z'n 5en in een 3 persoons kamer slapen (Marlieke slaapt op de grond, verder staan er 2 grote bedden) en morgen verhuizen Sven en ik naar een 2 persoonskamer. Vette mazzel wel, want het hotel is nu vol. Sinds dat ik op internet zit, zijn er al zeker 15 mensen langsgekomen voor een kamer. Hoi An is een superleuk stadje! Het oude centrum staat op de wereld erfgoedlijst en dat is niet zonder rede! Kleine straatjes met mooie koloniale huizen. Het oude centrum is autovrij (helaas niet scootervrij!). We liepen door de smalle straatje richting de kleermaker die we op internet hadden gevonden. Deze stond erg goed aangeschreven, ook in de lonely planet. Gelukkig maar, want je breekt je nek over de kledingmakers, die ongetwijfeld van kwaliteit verschillen alleen zie je dat niet aan de buitenkant. Na wat bladeren door boekjes kozen Peter, Sven en ik een model en een stof. Alles werd opgemeten en morgen om 17:00 is het klaar voor de eerste pasbeurt! Eventuele wijzigingen worden dan nog binnen 24 uur doorgevoerd. We zijn benieuwd! Na over een marktje gelopen te hebben liet Toke nog een zilveren armband maken, die ook morgen klaar is. We lunchten aan de waterkant en boekten op de terugweg een kookcursus voor overmorgen. Vanavond schijnt het big party te worden in het oude centrum met vuurwerk en al... We zijn benieuwd!

Dalat - Vietnam

Dalat - Easy Riders Tour
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag in Ho Chi Minh City bezochten we de Cu Chi tunnels, 65 km buiten de stad. Het geheel bestaat uit een enorm ondergronds tunnelcomplex van meer dan 200km lang van meerdere verdiepingen. Ze werden gebruikt in de Vietnam oorlog, door de NLF Guerilla strijders als verstopplekken tijdens gevechten. Na een introductiefilmpje werden we door het gebied van de tunnels geleid. Vele tunnels, luchtgaten en hele nare ‘bamboo traps’. Dit zijn valkuilen voor de Amerikanen met bamboo speren en pinnen gemaakt van resten van hun oude bommen, bedoeld om net niet dood te gaan, maar wel langzaam dood te bloeden. Als laatste stukje van de trip stond een kruiptochtje door een (helaas wel groter gemaakt voor de dikke westerse toeristen) oorspronkelijke tunnel. Kortom: op je hurken schuifelen door een redelijk clautofobisch tunneltje! Maar wel heel bizar dat deze dus eigenlijk nog stukken kleiner waren, en dat de Vietnamezen hier doorheen renden…
Na een zweterig tochtje terug werden we gedropt bij het War Remnants Museum. Nadat we eerst Vietnamees geluncht hadden (garnalen + springrolls) bezochten we dit museum. Vol met foto’s tijdens de oorlog, allerlei gruwelijke mislukte embryo’s door de gifgassen, Amerikaanse tanks en vliegtuigen en zelf een nagebouwde gevangenis. Erg indrukwekkend, vooral de foto waarbij een Amerikaan de resten van een Vietnamees optilt die door een mijn ontploft is. Teruggelopen via het stadhuis en de cathedraal waar een parade was van kertmannen + kerstmeisjes op tandems. nTeruggelopen via het stadhuis en de cathedraal waar een parade was van kertmannen + kerstmeisjes op tandems. Na deze drukke dag even gerelaxed op de kamer en in ons straatje uit eten geweest. Die avond al een beetje ingepakt aangezien we de dag erna vroeg op moesten staan! Om 8 uur de bus gepakt richting de ‘Vietnamese hooglanden’. Doordat de bus redelijk leeg was hadden we allemaal een bank voor onszelf wat het heel ontspannen maakte! De bus reed niet echt hard, maar na 2 plasstops en een lunchstop kwamen we na 9 uur aan in Dalat. Het hotelletje waar we een familiekamer gereserveerd hadden, had een gigantische kamer met 4 2-persoons bedden. Sven voelde zich niet zo heel lekker dus zijn we met z’n 4en uit eten gegaan, en daarna lekker het bed ingedoken onder de dekens. De temperatuur is hier heerlijk! Overdag is het gewoon lekker om in de zon te lopen en ‘s avonds lekker een truitje aan omdat het fris is.
De dag erna werden we na een hilarisch ontbijt bij het lokale bakkertje waar niemand engels sprak om 08:30 opgehaald door onze easy rider voor die dag! We hadden 1 easy rider (bekende motor organisatie in Dalat en omgeving voor tochtjes) + motor geboekt en 2 aparte scooters om die dag rond te toeren. Na een korte les van Sven reed Peter met Toke achterop, ik bij Sven en Marlieke bij de easy rider. De tocht was echt onwijs leuk, dwars door de bergen met mooie uitzichten, langs rozen plantages, bijenfarms, koffie en thee plantages en een zijdefabriek waar we een rondleiding kregen. We vervolgden de tocht richting een gigantische waterval, waar we eerst bovenop stonden en later naar beneden klommen! Heerlijke verkoelende nevel van de waterval die naar beneden donderde! We bezochten nog een pagode en lunchten bij een lokaal restaurantje met een schitterend uitzicht over de koffie plantages. Heerlijk gegeten: diverse schaaltjes met lokale specialiteiten, verse gewokte groenten, gefrituurde vis, loempia’s, tofu en natuurlijk rijst. Op de terugweg bezochten we een championnen farm en het ‘Crazy House’; een gek, in kinderstijl gebouwd huis, gemaakt door de dochter van de voormalige president. Nadat we nog een rondje om het meer gereden hadden, kwamen we weer aan bij het hotel: wat een dag! We namen lekker een douche, relaxten wat, en ‘s avonds gegeten bij een leuk restaurantje vol roze neonverlichting. Op de terugweg kochten we een fles ‘Dalat aardbeien likeur’ wat we opdronken bij onze tv-kerstboom, (onze tv, volgehangen met alle kerstspullen die we gekregen hadden) het was tenslotte kerst!
Vanochtend heerlijk uitgeslapen en uitgebreid ontbeten in het centrumpje. Na een wandeling door de stad kwamen we aan bij het klooster, dat helaas gesloten was tussen de middag. Op naar de pagode! We dronken een colaatje bij een klein huisje en kwamen aan bij de pagode, die er eigenlijk van buiten leuker uitzag dan van binnen. We lunchten bij een restaurantje, waar we de lokale specialiteiten van de kaart probeerde.Rijstpapier waar je garnalen pasta, wortel, sla, komkommer en mint in moest rollen, gekruid gehakt in lalot bladeren, loempia’s en een vispotje. Heerlijk! We liepen terug via het klooster, dat nu wel open was en bezochten gelijk ook het naastgelegen winkeltje met eenaangrenzend naaiatelier waar kansarme kinderen en weesjes aan het naaien waren. We kochten (alvast voor China) 2 heerlijke mutsen, die vanavond ook wel van pas zullen komen! Ook al is het ‘s avonds een graad of 18, iedereen loopt hier met mutsen en dikke jassen! Morgen nemen we de bus naar Na Trang, een strandplaatsje. Lekker weer naar de zon en zee!

Ho Chi Min City - Vietnam

Ho Chi Min City - Speculaas uit Nederland!
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag met z'n tweeen een waterpark bezocht. Nadat we een kaartje gekocht hadden, en ons omgekleed hadden op het 'foreign Platform' (hoe fout...) gingen we als en dolle van alle glijbanen af! Naast ons, en een handje vol toeristen zat het hele park vol met Vietnamese kinderen van een jaar of 10. Het grote voordeel was dat 90% van de kinderen niet in 90% van de glijbanen mocht waardoor we bijna bij alles in een keer door konden lopen. Al met al een heel tof park voor nog geen 3 euro...
Rest van de middag uitgerust (vermoeiend hoor, die trappen op en af!) en lekker gegeten bij de KFC.
De ochtend erna vroeg opgestaan, heerlijk ontbeten bij ons vertrouwde tentje (vers fruit + yoghurt + muesli) en een bus genomen naar het vliegveld. Netjes op tijd geland, en na 20 minuten kwamen ze al naar buiten: Peter, Toke en Marlieke! Moe van de lange reis, maar ontzettend enthousiast om eindelijk in Vietnam te zijn! (en eindelijk in de hitte, aangezien het in Nederland schijnt te sneeuwen...) We namen een taxi terug, en ze checkten in in hun kamer. En toen kwamen alle cadeaus tevoorschijn! Kerstkransjes, kaarten, kerstballetjes, zoute drop, speculaas, kerstversiering en zelfs een stuk Old Amsterdam! Heerlijk! Onwijs bedankt iedereen! Na even bijgekletst te zijn, hebben we een rondje gelopen op zoek naar een lunch gelegenheid. Gelijk maar gegeten in een lokaal restaurant met noodles en rijst! Via de lokale markt terug, en toen sloeg toch de vermoeidheid toe. Nu liggen ze te slapen terwijl wij net tickets gekocht hebben voor de Cu Chi tunnels, waar we morgen heengaan. Kerst vieren we waarschijnlijk in Dalat, waar het hopelijk wat koeler is!

Phnom Penh - Cambodja

PC160002
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste dag in Kampot weinig ondernomen. In de loop van de ochtend genoten van een lekkere massage genomen. Iets anders dan normaal omdat we ditmaal bij een massagecentrum zijn geweest voor blinden. Naast genieten steun je dus ook gelijk een goed doel. Helaas was de massage niet bijzonderder dan normaal, maar het was alsnog erg prettig.

In de middag onze scooter teruggebracht. Helaas ging dit niet zonder problemen. De man die de scooter in ontvangst nam deed navraag hoe laat we de scooter hadden gehuurd 4 dagen geleden. Wij wisten dat dit om 4 uur smiddags was, maar na navraag van de man dachten ze daar dat het of 11 uur was, of toch 1 uur. Wij zaten die dag om 11 uur nog in een andere stad, maar konden dit niet bewijzen helaas. Betalen zagen we ook niet echt zitten, omdat we wisten dat we gelijk hadden.

Helaas kregen we ook hierdoor Svens paspoort niet terug. Na enige discussie maar eens opzoek gegaan naar de politie, maar dit bleek al snel een dood spoor te zijn. Geen Engels, geen interesse...Toch weer teruggegaan naar de scooterverhuur en onderhandeld over de "boete". 2 dollar was het resultaat, maar in een snelle handeling had Sven zijn paspoort te pakken en hadden we nog niet betaald. Wegwezen dus...Helaas dacht onze verhuurder er anders over en pakte deze een steen van de grond om ons te bekogelen. Geen slimme aktie helaas, dus betaald en na een kleine discussie midden op straat waarin bleek dat wij verantwoordelijk waren voor de oorlog, hij een hekel had aan alle westerlingen en vooral weg moesten gaan, maar teruggelopen naar ons guesthouse.

De dag erna om 12 uur vertrokken met de bus voor een pijnlijke, hobbelige en warme rit van 5 uur terug naar Phnom Penh. Prettig was dat we konden blijven overnachten bij Clair, een meisje die we al eerder waren tegengekomen in Vang Veng, PP en Sihanoukville. Een heerlijk groot huis waar ze met twee andere meiden woont die we ook al eerder waren tegengekomen. Een vierde kamer was vrij, dus hadden we een heerlijk eigen plekje met airco en prive badkamer.

De eerste dag weinig gedaan, beetje uitslapen, tv kijken, boek lezen en inkopen gedaan omdat Sven de meiden zou terug betalen met een lekker diner. Een prima supermarkt gevonden en een goede maaltijd van kipfilet gevuld met brie en honing kunnen serveren samen met nog wat lekker aardappels en gewokte groenten. Heerlijk om te koken en heerlijk om thuis te kunnen eten. Gisteren de hele dag in een mooi zwembad gehangen van een mooi resort en ontzettend verbrand. Stom natuurlijk na 5 maanden in de tropen, maar het was gebeurt voordat we het doorhadden. Wel een heerlijke dag en 's avonds wederom achter het fornuis gekropen om heerlijk mexicaans te koken. Doe-het-zelf wraps, net als thuis! Erg lekker en gezellig!

Vanochtend vroeg opgestaan en om acht uur de bus genomen naar Ho Chi Min City, oftewel Saigon. Na een goede rit in een prima bus tot onze vreugde midden in het centrum afgezet en na een zwetend uurtje een goede kamer met alles erop en eraan gevonden voor 10 dollar in het centrum van HCMC. Deze middag een beetje relaxten en morgen waarschijnlijk de stad wat verkennen en voorbereidingen treffen voor de komst van Peter, Toke en Marlieke.

Kampot - Cambodia

Bokor Hill Station - Church
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Soms zijn er gewoon van die guesthouses waar je blij van wordt! Waarbij je gelijk opgenomen wordt in de familie, je verblijft in kleine huisjes in de tuin, en de vader van het gezin 's nachts je scooter op slot zet voor de veiligheid... In zo'n guesthouse zitten we dus! Niet in de lonely planet, dus we zijn de enige gasten. Nadat we 2 uur opgepropt in een shared-taxi van Sihanoukville naar Kampot hadden gezeten, was dit een verademing! Geen luidruchtige buren, geen harde tv's, slechts krekels en een paar honden 's nachts! We huurden een scooter, deden een rondje kampot, en keken de rest van de middag 'Jaws' op Starmovies... (onze enige filmzender!) Heerlijk noodles gegeten met zelfgemaakte pesto in ons guesthouse.
De dag erna gingen we naar Kep! Kep was vroeger een plaatsje waar de lokale en Franse elite kwam om te relaxen aan het strand. In de jaren van de rode Khmer zijn veel gebouwen verloren gegaan, maar hier en daar zie je nog een (spooky) leegstaand koloniaal gebouw. Het strand viel een beetje tegen, klein en een beetje vies en daarom besloten we de grote hotels te proberen. En ja hoor, na de 2e was het raak, voor 3 dollar p.p. mochten we aan het zwembad komen liggen. Dat we overigens het grootste gedeelte van de dag voor onszelf hadden. Pure luxe! We namen een late lunch aan het strand, met (waar Kep bekend omstaat) verse krab! Een kilo verse krab voor nog geen €4,50!
De volgende dag vroeg opgestaan, want we zouden een tochtje maken naar Bokor Hill. Bokor Hill, ook wel 'The City of Ghosts' genoemd, is een verlaten Frans dorpje, op 1028m, gebouwd in 1922. Het was gebouwd door de Franse elite, om te 'vluchten' van de warmte van Kampot, aangezien het op de berg lekker koel is. Het hoofdgebouw is een Casino, dat aan de rand van de klif staat. (pikant detail is dat ze zeggen dat mensen van deze klif afsprongen nadat ze al hun geld vergokt hadden) Ook staat er een groot hotel, een aantal winkels, een postkantoor, appartementen en een kerk. Alle gebouwen zijn inmiddels ruines, en de mist en bewolking die er vaak hangt, maakt het redelijk spookachtig. Over de tocht ernaartoe waren wat onduidelijkheden. Gebruikelijk is het om een tour te boeken waarmee je met een 4W drive de berg op gaat, maar aangezien we niet zo van georganiseerde tours houden, besloten we zelf te gaan op onze schakelscooter! De weg zou slecht zijn, en ongeveer 30 tot 40 km. Opzich zijn we wel wat gewend door onze scooter ervaringen in Laos, maar deze weg was echt bizar. Ooit, in 1922 heeft er asfalt gelegen. Als je wilt weten hoe dat er na bijna 100 jaar uitziet, zie foto's! De weg had bizarre kuilen, loszittend zand en stenen, van grootte varierend van golfbal, hockeybal tot voetbal, allemaal lekker loszittend. Aangezien onze km teller en snelheidsmeter het niet deden hadden we geen idee hoe hard we gingen en hoe ver we waren. Na iedere bocht dachten we er te zijn... Uiteindelijk kwamen we na 4 uur aan op de (inmiddels vervloekte) berg. Inderdaad, een gemiddelde van nog geen 10 km per uur. Heel apart gezicht, al deze ruines in de mist. Maar na 4 uur hobbelen op een scooter in de zon, hadden we eerst een stoel en cola nodig om bij te komen. Na enig overleg leek het ons niet echt verstandig om zelf terug te keren. Het was al 12:30, en als we uitgingen van 4 uur terug, en voor het donker thuis wilden komen, moesten we na een half uur alweer weg. Slecht plan. Wat nu? We probeerden nog wat 4W drives, om te kijken of ze ruimte hadden voor 2 personen + scooter maar helaas zonder resultaat. Wat doen we nu? Gelukkig kon je op de berg ook overnachten, in het 'Ranger Station'. 5 Dollar p.p. voor een ruime 2 persoonskamer! Wat heb je nog meer nodig? Gelukkig hadden we een paar reserve lenzen bij ons, dus we besloten definitief te blijven. Wel belden we nog even ons guesthouse, aangezien we de enige gasten waren en ze anders zeker ongerust zouden worden! We namen een instant noodle soepje en besloten de boel rustig te gaan verkennen, we hadden tenslotte de hele dag nog! Vooral het oude casino was heel bizar. (voor een filmpje: ) Een heel statig gebouw waar je helemaal tot aan het dakterras omhoog kon via oude trappen, terwijl de wind door de ramen giert. Vooral toen alle toeristen in de 4W drives terug gingen, en we echt helemaal alleen waren was het redelijk eng. (En toen Sven zich verstopte en heel hard 'BOEH!' riep toen ik langskwam...) We bezochten alle gebouwen, inclusief de kerk die er nog erg gaaf uitzag. Vooral als je je bedenkt dat de Vietnamezen en de Rode Khmer elkaar een beetje zaten te beschieten, vanaf de kerk naar het Casino. We probeerden de zonsondergang nog te gaan bekijken, maar er waren teveel wolken. Toen we terugkwamen bij het Ranger Station, zagen we dat er nog 5 mensen aangekomen waren! Een Hongaar, 2 Duitsers en 2 Australiers. We kochten in het winkeltje voor een astronomisch bedrag een pot spagettisaus (6 dollar) en spagetti (3 dollar) dat de ranger voor ons klaarmaakte. Heerlijk! We zaten met z'n allen een beetje te kletsen, bij kaarslicht aangezien het al pikdonker was, toen de Australiers op het idee kwamen om naar de kerk te gaan. Stikdonker, in een ghosttown, naar een verlaten kerk... Tuurlijk! Dus met het licht van een mobile telefoon de berg opgeklommen, naar de kerk. Op de top van de berg nog even uitgekeken over de zee naar een Vietnamees eiland, en toen weer naar beneden gegaan waar koude Angkor biertjes op ons wachtten... We besloten onder het mom 'nu we er toch zijn' gelijk maar een zonsopgang mee te pakken, en dus stonden we na een koude (jeehh!) nacht om 05.15 paraat om weer de berg op te klimmen richting Casino. In het donker met z'n allen naar het dakterras gegaan, en daar een poging gedaan om de zonsopgang te zien, maar er waren iets te veel wolken... Ontbeten met crackers + La vache qui rit uit het winkeltje en toen maar begonnen aan de terugtocht! Terugtoch viel opzich mee, aangezien we wisten dat het zo'n 4 uur zou duren. Al met al viel hij toch zwaar en waren we na 4 uur dolblij eindelijk weer eens in de 2e versnelling te kunnen rijden! Terug in het guesthouse werden we hartelijk verwelkomd door de familie. We namen een heerlijke douche en besloten om vandaag weinig meer te doen. Beetje internetten en vanavond relaxed een filmpje kijken.
Ik sluit af met Cambodjaanse logica: het is hier verboden overdag met licht aan te rijden, maar niet verplicht het 's avonds aan te hebben!

Sihanoukville - Cambodja

Sihanoukville - Kathy, Nisha, Sven & Moniek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar het strand! Na een zeer voorspoedige busreis kwamen we aan in Sihanoukville, in het zuiden van Cambodja. We namen beide een 'moto' (een taxi scooter) en werden langs een aantal guesthouses geleid. We namen GST Guesthouse, een grote kamer, (met een nog grotere tv), (koude) douche en groot bed, voor 8 dollar, wat een redelijke prijs is! We zitten 2 min. lopen van het strand (waar de prijzen omhoog schieten naar minimaal 30 dollar...) We namen gelijk een duik in het heerlijke warme water, en besloten een scooter te huren. na het zwemmen hadden we en scooter gehuurd en zijn we een beetje rond gaan rijden. In de Lonely Planet (van 2005) stond al dat toeristen geen scooters meer konden huren (nieuwe regel van de overheid) maar bij ons GH konden we die gewoon huren. Wat schetse onze verbazing? We werden gewoon aangehouden! (eerste reactie was doorrijden, maar dat hebben we toch maar niet gedaan) Politieagent had een heel verhaal, verboden, blablabla, dronken toeristen op scooters, wat doen we nu? wij kunnen hem innemen voor 2 weken, oh dat wordt wel een probleem voor ons (knipper knipper, lach lach) can't you just give us a warning? (Sven) ohhh oke. Dus we kwamen er mooi vanaf, met de belofte dat we hem gelijk in zouden leveren. Wat we niet gedaan hebben, want volgens het guesthouse doen ze meestal niet, en als ze wat doen is het het probleem van de eigenaar van het GH en moeten we ze bellen. Ok!
De dag erna richting een ander strand gegaan, 'Otres Beach', een stukje verder dan het zeer drukken en toeristische Serendipity beach, vlak bij ons guesthouse, maar zeker de moeite waard! Veel minder strandtentjes, toeristen en fruit/armbandjes/garnalen/sarongs verkopers! Kortom, ultiem ontspannen op een heerlijk ligbed met een dik kussen, uitkijkend op de zeer. (En dan bedenken dat het 8 december is, heel raar!) Toevallig liep een Duitse jongen langs, een vriend van Charlotte waarmee we in Siem Reap gegeten hadden. Hij vertelde dat Charlotte 100m verder bij een tentje lag, waarna we verhuisden. Rest van de middag een beetje gekletst, half in het water, opgedroogd, gelezen en wat gegeten. Waaronder een hele, vers klaargemaakte mango voor 80 cent; voortreffelijk! Die avond een hapje gegeten met Nisha en Claire, die (samen met een hele zooi Australische meiden) toevallig ook dit weekend in Sihanoukville waren! Gelijk afgesproken voor het ontbijt de dag erna aangezien zij ook een beetje gingen chillen op het strand. Wederom naar Otres Beach gegaan, samen met Nisha en Kathy. Nog mijn benen laten ontharen, dat doen ze met een touwtje wat half in hun mond zit, en wat snel ronddraait. Doet hels veel pijn, is eigenlijk net als epileren, maargoed, ik ben er weer even vanaf! Sven kon niet achterblijven, dus die heeft een plukje haar op zijn bovenrug weg laten halen... Wederom met de hele groep gegeten en moe maar voldaan naar bed gegaan. Zo vermoeiend die dagjes strand! Vandaar dat we vanochtend besloten om een tochtje met de scooter te gaan maken naar een ander strand! Nadat we van de gasten uit de keuken helms hadden geleend voor 50 cent (veiligheid voor alles) vertrokken we richting het andere strand, waar we na ongeveer een uur aankwamen. Strand was heel erg mooi en verlaten, zou dus helemaal perfect zijn... Helaas... Doordat er aan het einde van de weg een groot hotel werd gebouwd, reden er continu vrachtwagens langs. Op een onverharde zandweg... Dus alle palmbomen, strooien huisjes en het zand was rood van het opstuivend zand! We dronken een colatje bij het enige tentje en besloten terug te gaan. Doordat we de scooter ingeleverd hadden gingen we naar Serendipity beach, aan de overkant van ons Guesthouse. We hadden gelijk al heimee naar het stille, verlaten Otres Beach. Serendipity is enorm toeristisch en er gaat geen minuut voorbij zonder dat iemand je je iets vraagt. You want to buy fruit madam? want to buy bracelet? want to buy sarong? manicure madam? (en dan schuin naar de voeten kijken...) En dan komt er ook nog een heel scala aan mensen langs zonder voeten, handen, benen of die blind zijn. Dat is eigenlijk het meest nare. Dus nadat we even geluncht hadden en een paar keer gezwommen besloten we maar weer terug te gaan en een lekkere koude douche te nemen. Als je Serendipity beach een beetje vermijd overdag is Sihanouville echt heerlijk! Mooie stranden, mooie zee en heerlijk verse vis! Het is ons zeker niet tegengevallen, aangezien we een beetje bang waren omdat we in het weekend aankwamen. Maar het was helemaal niet druk.
Maar na 3 dagen strand is het wel weer genoeg geweest. (daarnaast zijn we lekker verbrand en moeten we even uit de zon!) Dus morgen gaan we weer door, naar Kampot. Vanaf daar meer!

Phnom Penh - Cambodja

Phnom Penh - Killing Fields @ Choeung Ek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die avond eindelijk de steak gegeten waar we al 4,5 maand naar uitkijken... Heerlijke medium-rare steak met een overheerlijk sausje! En dat voor maar 6 dollar!
Die ochtend vertrokken we met Janneke en Peter richting de Killing Fields. Het ritje ernaartoe duurde ongeveer een half uur, en was erg gezellig, lekker kletsen terwijl Sven foto's schoot van al het verkeer om ons heen. We kwamen aan bij de killing fields, beter bekend als Choeung Ek. In deze massagraven liggen 8895 mensen die voornamelijk uit Tuol Sleng (S-21) werden gedeporteerd. Het eerste dat je ziet is een grote Stupa: het gedenkteken. Deze stupa is grootendeels van glas en huisvest 5000 menselijke schedels. Erg indrukwekkend om te zien. De rest van het gebied bestaat uit grote kuilen, de opengemaakte massagraven. Deze zijn ook leeg. Hier staat vaak een bordje bij, met dat er bijvoorbeeld 144 vrouwen en babies gevonden zijn. Het meest bizarre is nog dat er hoogstwaarschijnlijk veel op veel meer plekken botten en schedels liggen. Dat als je een schop de grond in zou steken, je er waarschijnlijk veel meer boven zou halen. Ook zie je overal kledingstukken uit de grond steken. Heel naar allemaal.
Op de terugweg hebben we ons laten droppen bij het National Museum, maar we besloten eerst even te gaan lunchen. Na de lunch bedacht toch maar niet naar het museum te gaan, maar om naar huis te gaan en boeken te gaan ruilen! Het boekenwinkeltje accepteerde onze biografie van Pol Pot niet, omdat het een kopie was. (??Heel de winkel lag vol kopies) Vanavond even een hapje eten met Peter en Janneke en morgen door naar Sihanouk Ville aan het strand!

Phnom Penh - Cambodja

Phnom Penh - Sinterklaas in Cambodia
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We namen de bus naar Pursat, wat heerlijk relaxed maar 1,5 uur duurde! Nisha had ons een guesthouse aangeraden, waar we incheckte. De bagel met roomkaas van die ochtend lag een beetje zwaar op de maag, vooral bij Sven, dus we besloten de rest van de dag niets te doen. Beetje tv kijken, en relaxen. 's Avonds een hapje gegeten in het aangrenzende restaurant. De dag erna wederom rustig aangedaan, aangezien Sven zich nog niet helemaal top voelde. Veel last van misselijkheid en weinig trek. We ontbeten, liepen een rondje en gingen even op internet. Die avond zouden we bij Nisha gaan eten! Ze kwam ons ophalen, waarna we op de markt allerlei verse groenten kochten. Aubergine, ui, knoflook, pompoen, tomaten, aardappels, kortom erg gezond! Bij haar thuis toverde ze dit alles om in een heerlijke ovenschotel met couscous. Het werd een zeer gezellig avondje op haar knusse veranda!
De dag erna de bus genomen naar Phnom Penh, waar we 4 uur later aankwamen. Doordat Sven zich eigenlijk nogsteeds niet top voelde, zijn we langs SOS International gegaan, een internationale kliniek die Nisha ons ook aangeraden had. De Amerikaanse dokter vertelde ons dat er een soort virus heerst, wat Sven waarschijnlijk heeft en wat vanzelf weer overgaat. Maar voor de zekerheid werd er nog bloed geprikt werd er ontlasting getest. Gisteravond de uitslag gekregen van de dokter; niets aan de hand! Bloed + ontlasting was in orde, dus waarschijnlijk is het gewoon het virusje dat heerst. Oplossing: gewoon blijven eten, voel je je vanzelf beter! Dat doen we dan maar...
Vanochtend ons paspoort opgehaald bij de Vietnamese Ambassade, met een mooi visum erin, da's ook weer geregeld! Verder heeft Sven een kapper bezocht en hebben we een beetje over de Russian Market geslenterd. (Vooral veel troep!) Morgen gaan we met een NL's stelletje dat we gister ontmoet hebben naar de Killing Fields. Hopelijk is het dan wat koeler, aangezien het de afgelopen dagen erg warm is... 30 plus!
Ohja omdat we Sinterklaas niet helemaal ongemerkt voorbij wilden laten gaan hebben we zojuist in de supermarkt chocoladegeld gekocht! Gek genoeg zijn het nog euro's ook, met Beatrix erop! Ze liggen alleen bij de Kerst spullen, zal wel een foutje zijn.... :)

Battambangm, Cambodja

Siem Reap - Battambang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Onze laatste dag in Siem Reap was precies zoals we wilde. De hele dag in een luxe resort rondgehangen! Heerlijk zoutwater zwembad, mooie handdoeken en lekker ligbedden. Niet slecht voor 5 dollar terwijl de andere gasten 180 betalen voor de simpelste kamer. Zie hieronder wat een genot:



Na deze ontspannen dag verder weinig gedaan. Beetje inpakken en heerlijk gegeten in een super trendy bar, want de dag erna was onze pick-up om 6 uur om de boot van 7 te halen.

De pick-up was prima en tegen zevenen hadden we een goede plek achter op de behoorlijk volle boot te pakken en vertrokken we netjes op tijd. Een schitterende boottocht van ongeveer 7 uur door smalle kanaaltjes van modder en planten, grote meren en langs vele drijvende dorpjes. Vanaf de aankomstplaats in Battambang gelijk door vele mannetjes toegeschreewd en zodoende konden we een gratis ritje krijgen naar ons zelf uitgezochte hotelletje. Wederom een prima hotel; schone kamer, groot bed, kabeltv en koude douche voor 5 dollar per nacht.

Gisteravond een hamburger gehaald bij de locale equivalent van McDonalds waar Sven helaas tegen de vlakte ging. Zonder enig rede flauw gevallen, precies zoals al eens eerder gebeurt is in Nederland. Na 5 minuten weer redelijk snel op de been, maar toch maar besloten om vandaag rustig aan te doen.

Morgen richting Pursat, 100km vanaf hier, dus weinig reistijd. Als het goed is treffen we daar Nisha, een australisch meisje die daar een half jaartje woont en werkt die al eerder in Vang Veng, Laos zijn tegengekomen en vorig week ook in Phnom Penh, dus dat zal wel weer leuk worden!

Siem Reap - Cambodja

Ta Prohm
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We vertrokken die ochtend van Phnom Penh naar Siem Reap; onze eerste busreis in Cambodja zonder problemen! Na wat stops kwamen we in de middag aan. Die ochtend bij het ontbijt hadden we ons om laten praten om in het guesthouse van de zus van de eigenaar te gaan zitten. Toen we met de bus aan kwamen rijden in Siem Reap stond er dan ook een (gratis) tuk-tuk voor ons klaar, met een mannetje die een papier met 'Sven, 2 pax' omhoog hield.
We kwamen aan in Yellow Guesthouse, wat identhiek was aan Okay Guesthouse in Phnom Penh, tot aan het menu aan toe! Prima kamer, helemaal in het geel voor 5 dollar. Die middag een beetje relaxed gedaan, internet, tv kijken en 's avonds lekker mexicaans gegeten! Vroeg naar bed, want de dag erna zouden we de tempels van Angkor gaan bezoeken! We sloten een deal met het guesthouse, en voor 40 dollar hadden we 3 dagen een tuk-tuk driver tot onze beschikking. Alles inclusief, sunset, sunrise, alle tempels, en we konden ook nog 2x op 1 dag heen en weer. Onze tuk-tuk man stond netjes te wachten en om 8 uur reden we naar Angkor. We kochten een ticket voor 3 dagen (40 dollar p.p.) en reden door naar Angkor Wat, de hoofdttempel. Rest van de dag van tempel naar tempel gereden, onderbroken door een heerlijke lunch: Amok een echt Cambodjaans gerecht. We bezochten onder andere Bayon (staat bekend vanwege de vele gezicht afbeeldingen) en Ta Prohm (waar Tomb Raider opgenomen is). Heel mooi allemaal! De dag afgesloten met de zonsondergang die we vanaf een tempel bekeken hebben. Helaas verdween de zon op het cruciale punt achter een wolk wat een redelijke domper was... Die avond afgesproken met Charlotte, een Zwitsers meisje die in Phnom Penh stage loopt bij het Khmer Rouge tribunaal, we hadden haar ontmoet in Laos. Ze was voor het weekend in Siem Reap, en dus besloten we samen te gaan eten. Ze nam 3 collega's mee, waarmee we heerlijk Indisch gegeten hebben.
De dag erna vroeg opgestaan om de sunrise te gaan bekijken! Om 04:45 reden we weg, richting Angkor Wat. Voor een dollar kochten we een blikje redbull + een stoel (goede deal!) waardoor we heerlijk relaxen vooraan zaten. Supermooi gezicht om de zon op te zien komen achter de torens van Angkor Wat! We bezochten die ochtend nog een zooi tempels om vervolgens rond 11:30 redelijk op instorten te staan! Om 04:00 opstaan gaat niet in de koude kleren zitten! (daarnaast hadden ze 1000 jaar geleden het trappen maken nog niet helemaal onder de knie, dus het was aardig klimmen op de tempels!) We lunchten in ons Guesthouse, en hebben ze rest van de middag besteed aan het uploaden van de foto's. We aten een hapje in het centrum en keken de rest van de avond een film in bed.
Vanochtend laatste dagje Angkor! We reden weg om 08:00 naar een tempel Banteay Srei, 35km van Siem Reap. We bezochten hierna nog een andere tempel en vonden het toen we mooi geweest! De tempels van Angkor zijn zeker heel tof en de moeite waard, maar 2.5 dag intensief bezoeken is genoeg! :) Nu zijn we de rest van de foto's aan het uploaden. Morgen gaan we een bij een luxe resort een beetje aan het zwembad liggen chillen en de dag erna door naar Battambang.

Phnom Penh - Cambodja

Phnom Penh - S-21
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar Phnom Penh! De reis begon heel voorspoedig, slechts 5 minuten te laat reden we weg! Helaas kregen we na een half uur een lekke band. Nou gebeurd dat vaker hier, dus mensen kunnen als een speer een band verwisselen. Maar 1 van de schroeven zat helemaal vast, en ze kregen hem met geen mogelijkheid los. Er werd nog met volle kracht op gehamerd maar (gek genoeg?!) hielp dat ook niet! Dus we keerden om, terug naar Kratie om daar bij een werkplaatsje de schroef los te branden. Vertraging: 2 uur. Ach, we hebben de tijd! Aan het eind van de middag kwamen we aan in Phnom Penh (PP), wat een stad! Een hele zooi tuk-tuk mannetjes al gelijk om ons heen en een gigantische hoeveelheid verkeer. We namen een tuk-tuk naar 'Okay-Guesthouse', waar we een prima kamer hebben voor 10 dollar. Met kabelTV, warme douche en een heel groot zacht bed! Heerlijk! We liepen een klein rondje, aten een hamburger in ons GH, en zijn lekker naar bed gegaan. De dag erna op zoek gegaan naar de Vietnamese Ambassade om wat informatie te krijgen over het Vietnam Visa.
Hierna hebben we een bezoek gebracht aan Tuol Sleng Genocide Museum, beter bekend als S-21, wat staat voor Security Prison 21. Tuol Sleng was voorheen een middelbare school met 4 blokken, totdat de Khmer Rouge het ombouwde tot martelinstituut S-21. Van 1975 tot 1979, 17.000 mensen zaten in deze geheime gevangenis in afwachting op hun dood. Slechts 7 mensen hebben hem overleefd.Gevangenen werden hier op een gruwelijke manier gemarteld, omdat ze tegen het regime waren. Vaak totdat de dood erop volgde. Voormalige leiders en mensen van hoge standen werden extra erg gemarteld. Bij binnenkomst werd er van iedereen een foto gemaakt, deze zijn allen afgebeeld in het museum. Hierna moesten ze hun biografie opgeven, van de geboorte tot het moment waarop ze gevangen werden genomen. Vervolgens werden alle persoonlijke bezittingen (op het ondergoed na) afgenomen en werden ze naar de cellen gebracht. Sommige van de voormalige klaslokalen werden gebruikt om 1 persoon in te martelen, in andere zijn stenen muurtjes gebouwd om, kleinere cellen te creeren, van 80cm bij 2 meter, de zogenoemde 1 persoons cellen. In de klaslokalen waar de mensen van de hoge rangen werden gemarteld, staat vaak nog het bed waarop ze werden gemarteld, met eventueel martelgereedschap. Ook hangt er aan de muur een foto van deze persoon, vaak liggend op of naast het bed, bloedend en half dood. Op 1 bed lag zelfs nog een bamboe matje, met in het midden een donkere vlek, hoogstwaarschijnlijk bloed. Heel indrukwekken en naargeestig. Ook kan je door de klaslokalen met de 1-persoons cellen lopen, en zelfs in de cellen staan. Overal hangen foto's van de gevangen, vaak werd er een foto voor en een foto na de marteling genomen. Het is echt ongelooflijk wat er allemaal gebeurde daar. Nagels werden uitgetrokken, en de stompjes overgoten met alcohol, mensen werden met aan hun handen, achter hun rug vastgebonden aan een galg opgehangen. Op het moment dat ze buiten bewustzijn raakten, werden ze eraf gehaald en in (smerig ) water ondergedompeld zodat ze bij kwamen, en dan begon het weer opnieuw. Babies werden vermoord voor de ogen van moeders, en mensen werden doodgeslagen. En het meest gruwelijke is dat van alles foto's gemaakt zijn. Mensen na een marteling, mensen zwaar bloedend in de cel liggend en (misschien wel het ergste) mensen van dichtbij gefotografeerd met letterlijke doodsangst in hun ogen.
In het museum wordt 2x per dag een film gedraaid, over de S-21. We waren net te vroeg voor de middagfilm, dus we zijn maar even een broodje gaan eten. Bijna raar om iets normaals te doen als lunchen na dit museum. De film vertelde een liefdesverhaal van een jong stelletje gedurende 1975-1979.Het meest indrukwekkende stuk is op het einde, wanneer er een interview is tussen een voormalig bewaker en een van de 7 mensen die de gevangenis overleefd heeft. Door middel van het schilderen van de martelingen werd hij zelf niet gemarteld en heeft hij het dus overleefd. Ze liepen samen langs de schilderijen en de schilder vroeg ofde gruwelijkheden klopten, wat de voormalig bewaker beaamde. Daarna beschreef de voormalig bewaker in detail hoe hij mensen uit de gevangenis afvoerde naar de killing fields, ze op hun knieen moesten zitten, waarna hij bijna met trots vertelde dat ze daarna met een ijzeren pijp doodgeslagen werden. Na de film liep iedereen zichtbaar aangeslagen naar buiten.
Na dit museum zijn we naar een shoppingmall gegaan, op zoek naar slipper voor Sven. Helaas gingen ze tot maat 44, en zoeken we dus nog even verder voor maat 46. Wel even een hamburger geprobeerd bij de kopie van MC Donalds, grilled burger, ofzo, een acceptabele kopie! We liepen terug naar ons guesthouse, namen een douche en liepen richting 'Gasolina', waar we met Claire afgesproken hadden. Claire hadden we in Vang Vieng (Laos) ontmoet, ze werkt voor een jaar in PP, voor een non profit organisatie. Ze had 4 vriendinnen meegenomen en we hebben heerlijk tapas gegeten, erg gezellig! PP zit helemaal vol met expats, buitenlanders die voor een bepaalde periode in PP werken en wonen. PP is mede hierdoor een stad met hele grote tegenstrijdigheden. Aan de ene kant zijn er de zwerfkinderen zonder schoenen die bedelen en lijm snuiven, en aan de andere kant rijden er grote Lexus jeeps, zijn er gigantisch dure hotels, en veel westerse restaurants. Je kan hier echt alles krijgen, van pizza tot tapas, russisch eten, en mexicaans. Zelfs allerlei franse kaasjes en gerookte zalm! Dus aan de ene kant werken westerlingen voor allerlei non-profit organisaties, terwijl ze aan de andere kant lekker hun eigen wereldje gecreerd hebben, met westerse vrienden, in wersterse restaurants waar ze voor een tiende eten wat ze thuis betalen. Je kan hier zwaar in luxe leven voor een relatief laag bedrag, terwijl dat lage bedrag wat je voor je eten betaald een weeksalaris is. Wat ik al zei, erg tegenstrijdig.
Vandaag is het Mekong Water Festival begonnen. Dit duurt 3 dagen, en staat in teken van de Mekong. Na het ontbijt zijn we dan ook naar de Mekong gelopen, waar bootraces bezig waren. Een supermooi gezicht, wel 250 boten, elk met 60 tot 70 mensen, allemaal in dezelfde kleding en hard schreeuwen bij elke slag. We zagen dat er allerlei podia met mooie afgerokte stoelen stonden, binnen een afgezet gebied. Vanaf daar kon je mooi alles zien en hoefde je niet tussen de menigste te staan. We liepen naar een bewakingsmannetje en vroegen hoe we aan kaartjes konden komen. "No problem!" zei hij "You can borrow mine!" en dus kregen we 2 blanco tickets met heel groot 'TOURIST' erop, en we konden zo naar binnen! Nadat we het geleende entreebewijs terug hadden gegeven, streken we neer op gouden stoelen. Wat een plek! We zaten hier een uurtje, beetje foto's maken, beetje races kijken en toen waren we onze luxe postitie wel weer zat! Misschien dat we straks nog even terug proberen te gaan!
Morgen nemen we de bus naar Siem Reap, bij Ankor Wat. Overmorgen gaan we Ankor Wat bezoeken, we zijn benieuwd!

Kratie - Cambodja

Don Kon, Tess & Moniek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De dag erna was het gelukkig droog en na een heerlijk ontbijtje besloten we dat we vandaag echt wat zouden gaan doen! Hoe aantrekkelijk is het om de hele dag in de hangmat te lezen! Maar... we moesten tenslotte afkicken, dus nadat we 's ochtends nog even 'gehangmat' hadden, vertrokken we richting het middaguur naar Don Khong, het aangrenzende eiland. Mede door de hitte, en door de lage oma fietsjes gingen we niet echt heel hard, maar het was de moeite waard toen we bij de waterval aankwamen! De Mekong kwam vanuit alle hoeken en donderde over de rotsen als een beker omgevallen chocolademelk naar beneden! We reden door naar de 'beach', serieus een zandstrandje aan een wat rustiger deel van de Mekong waar we lekker een duik namen. We lunchten nog even met springrolls, waarna we een boot charterden die ons naar de zeldzame Mekong dolfijnen zou brengen. We voeren tot de grend met Cambodja, betaalde 1 dollar p.p. om deze over te steken (of het nou omkoperij is van de grensbeamten, of dat het iets officieels is weten we nogsteeds niet) en kwamen bij de dolfijnen. Ze zaten op een redelijk afstand, maar toch konden we ze duidelijk zien! Ze waren bruin, zo'n 2.5meter lang en kwamen af en toe boven om te ademen. Heel mooi gezicht! We voeren stroomopwaarts terug, en fietsten terug naar ons bungalowtje. We namen de andere route, door modderpaatjes en langs kleine huisjes: erg leuk! Tess zou de dag erna vertrekken en wij besloten ook die dag erna richting Cambodja te gaan, omdat we denk ik nog een dag in een hangmat niet zouden overleven... We aten de laatste keer met z'n 3en, heerlijke kipschnitzel met patatjes, aardappelpuree en salade en deze voor de laatste keer een potje pesten met de 7-superkleef en de dubieuze kaart...
Vroeg opgestaan en om 7uur zaten we aan het ontbijt. We vertrokken om 8 uur met dezelfde boot richting vasteland waar we opsplitsten. En toen begon de ellende... We namen een toeristenbus aangezien dat gewoon de snelste en makkelijkste manier is om in Cambodja te komen. Nu hebben we in de afgelopen 1.5 maand 1x eerder een toeristenbus genomen en die wilde niet starten, waarschijnlijk rust er een vloek op het nemen van toeristenbussen. We kwamen zonder problemen bij de grensovergang, eerst Laos uit, 100meter lopen (in niemandsland hebben ze geen toiletten ben ik achter gekomen) en dan bij de grens van Cambodja. Onze grensovergang ging heel soepel aangezien wij ons visum al in Vientiane gekocht hadden. Na wat wachten werden we opgesplitst in 2 minibusjes, op naar de ferry om de Mekong over te gaan. Hier hebben we een uur gewacht op de ferry om vervolgens aan de overkant een half uur lunchpauze te nemen. Tenminste... dat zeiden ze. Het half uur werd 3 uur zonder aanwijsbare reden. Er werden wat onduidelijke, zwakke verklaringen gegeven die nergens op sloegen ( ze moesten tanken, terwijl het restaurantje tegenover het tankstation zat). Op een gegeven moment liepen de gemoederen wat hoog op, aangezien de bagageg van de helft van de groep nog op het busje zat, dat al 3 uur spoorloos was. Gelukkig hadden wij onze bagage bij ons. Eindelijk, om half 5 vertrokken we dan eindelijk richting Kratie. (nadat we om 8uur vertrokken waren, en zo'n 100km opgeschoten waren) We kwamen aan in Kratie om 18.30, en installeerden ons in een redelijk luxe hotel. Grote kamer, zacht bed, en kabel tv! (5dollar) We aten een hapje met 2 dames uit Alaska die we in de bus hadden ontmoet en na wat ervaringen uitgewisseld te hebben met een Nederland stelletje (zij gaan naar Laos, en komen uit Cambodja, wij het omgekeerde) hebben we lekker nog even tv gekeken in bed.
Cambodja in weer even wennen na het superrelaxte, onwijs aardige Laos. Veel mensen op straat die helemaal de weg kwijt zijn, en tijden ons ontbijt kwam er al een meisje van 12 jaar in perfect engels vragen of we geld hadden voor schriften en pennen. ( wat aannemelijk klinkt, maar niet klopt) We zijn blij dat we in deze kleine stad even kunnen wennen voordat we morgen naar Phnom Penh gaan. Daar hopen we ook weer een zooi foto's te kunnen uploaden aangezien het hier te traag is!

Champasak, Laos

Wat Phu, Champasak
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar Champasak was inderdaad niet erg moeilijk! Om 10 uur hadden we een rechtstreekse bus richting de Mekong en ongeveer 2 uur later zaten we aan de andere kant in een heerlijk ontspannen guesthouse aan het water. Omdat we pas de 20ste aan willen komen in Cambodja in verband met onze visa hebben we hier momenteel ruim de tijd en zodoende hebben we de middag doorgebracht met lekker eten, een boek en een lekkere hangmat aan de rivier.

Na een heerlijke nacht in een prima kamer de ochtend wederom lekker rustig aan gedaan. De reden voor ons om naar Champasak te komen was enkel om een grote Kmer-stijl tempel te bezoeken uit de Khmer tijd als voorproefje op Ankor Wat in Cambodia, dus we hadden alle tijd.

In de loop van de ochtend toch wat fietsen gehuurd en ons klaargemaakt voor de 11 km fietsen. Nederland een peuleschil, maar hier met ruim 30 graden en een opkomende buikgriep bij beide toch pittig. Hier en daar een pauze genomen en toch nog aangekomen. Wat Phu is opgenomen in de UNESCO World Heritage List, dus de faciliteiten waren uitstekend en alles goed verzorgt. Als eerste hebben we de ruime, en vooral koele, tentoonstellingsruimte bezocht voor wat diepere informatie en om wat bij te komen. Hierna rustig een noodlesoepje gegeten in het dorpje om vervolgens de echte tempel te bezoeken. De tempel lag tegen een berg aan waarbij je langs de resten van verschillende delen langzaam naar boven klom voor de belangrijkste tempel. De tempel was werkelijk schitterend en samen met het mooie weer een perfecte plek voor foto's, dus ik heb naar harte lust door kunnen schieten. Toen er aan het einde ook nog een aantal monniken voorbij kwamen en gingen mediteren was het natuurlijk helemaal fantastisch. Na de tempel rustig terug gegaan op de fiets en ons klaargemaakt voor vertrek de dag erna. We hadden geluk omdat er maar liefst 10 mensen allemaal naar onze volgende bestemming wilde, zadat we voor 5 EURO per persoon de boottocht en 150 km rijden rechtstreeks konden doen met een eigen busje.

De volgende ochtend liep alles erg soepel. Na ons ontbijtje om 8 uur in het busje gestapt en ongeveer 3 uur laten aangekomen in Si Phi Don, op een eilandje genaamd Don Det. Don Det is een eilandje wat er vooral is voor toeristen, alles is hier bungalow, restaurant of een andere service, maar desondanks lijkt het nog niet verziekt of te druk. Een groot voordeel is dat er maar stroom is tussen 18:00 en 22:00 waardoor het hele eilandje plat ligt rond 22:30...

Bij aankomst terwijl ik aan het zoeken was naar een bungalow heeft Moniek een Nederlands meisje Tess ontmoet die gebruik maakte van de situatie en zich maar in het bungalowtje naast ons heeft geplaatst. Met Tess hangen we nu al drie dagen rond hier en we doen erg weinig. De bungalow is erg simpel, maar voor 1 EURO per nacht hebben we weinig te klagen. Gisteren heel de dag in onze hangmat gelegen en daadwerkelijk niets gedaan. Overdag wat lezen, 's avonds wat kaarten, eten en naar bed voor de stroom ermee ophoudt. Vandaag waren we van plan om wat te gaan doen, maar een zachtje regen houd ons wederom in de hangmat...en aangezien we nog 2 volle dagen hier hebben, hebben we nog voldoende tijd om te doen en laten wat we willen. De 20ste vertrekken we als het goed is richting Cambodja!

Deel van de foto's online, helaas is de snelheid te laag om alles te doen, dus hopelijk meer in Cambodja.

Tad Lo, Laos

Bolaven Plateau - Tad Lo
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na onze heerlijk rustdag in Pakse met een even heerlijke massage op tijd naar bed gegaan. In de ochtend vroeg opgestaan en onszelf klaargemaakt voor een 2-daagse scootertocht. De route was vrij gemakkelijk, en van de 200 kilometer maar 20 op een onverharde weg. Na onze vorige tocht was dit natuurlijk een eitje. Ditmaal ook een betere scooter, i.p.v. de chinese een echte Honda! Dus geen problemen de hele trip!

Na ongerveer een uurtje rijden kwamen we aan bij de grootste waterval van de regio! Van 120 meter hoog vallen 2 stromen water in een indrukwekkende koker tussen twee bergruggen. Helaas was het pad naar beneden te stijl voor ons, en bij navraag werd ook duidelijk dat het niet normaal was om naar beneden te gaan. Het bleef dus bij een schitterend uitzicht van boven af.

De rest van de tocht was mooi door het Bolaven Plateau, een hoogvlakte dioe uitstekend geschikt is voor het verbouwen van koffie. Veel koffie wordt hier nog verbouwd door kleine familie bedrijfjes, dus zagen we maar weinig grote plantages, maar meer huizen met koffie tuinen. Na de gebruikelijke lunch van noedelsoep de 20 kilometer onverhade we gepakt en toen gemakkelijk aangekomen in Tad Lo, waar we gemakkelijk een guesthouse konden vinden. In de middag nog even een plaatselijke waterval bezocht en verder genoten van ons geusthouse, wat niet zo speciaal was qua inrichting, maar wel midden in een primitief dorpje lag, waardoor we konden genieten van kippen, koeien, varkens, honden en natuurlijk de mensen! 's Avonds een lekker varkentje van de BBQ op en toen gaan slapen.

Vanochtend na een ontbijt met wentelteefjes de 85 kilometer terug gereden! Zelf Moniek heeft een goede poging gedaan onze semi-automaat te besturen en dit ging prima! Na de rit direct doorgegaan voor een massage! Heerlijke ontspannen tussen al de opwinding door over wat ze aanmoeten met die twee grote buitenlanders!

De rest van de middag brengen we door in Pakse. Morgen pakken we een bus naar Champasak, aan de andere kant van de Mekong, erg dichtbij, dus dat moeten we snel bereiken!

Pakse, Laos

The Loop
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na een busreis van 5 uur kwamen we aan in Tha Khaek. Hier is verder niet zo heel veel te doen, maar het is wel het startpunt van de (door de lonely planet) populaire 'Loop'. The loop is een rondje (verassend) van 3 tot 4 dagen op de scooter, waarbij je langs alle bezienswaardigheden in de omgeving komt! Leek ons een leuk plan, en dus huurden we een scooter bij het guesthouse. Bij de scooterhuur kregen we gelijk een kaart met de loop en op de achterkant een aantal zinnen in Laos. ("ik heb een lekke band" en "waar kan ik mijn scooter repareren"... heel handig, merkten we later...) En dus reden we de dag erna om 08:30 weg op onze "Fekon" (vaag Chinees merk). We stopten bij Tham Pha Pa, beter bekend als de Buddha Cave. Deze grot is in 2004 ontdekt door een man die er vleermuizen wilde vangen. Bij binnenkomst bleken er honderden bronzen buddha's te staan, varierend van 15cm tot 1 meter hoog, allen kijkend naar de ingang. Men schat dat de beeldjes 600 jaar oud zijn. Inmiddels is het een soort bedevaartoord voor Thaien en Laotianen geworden. Na een korte stop en een cola'tje doorgegaan naar de volgende grot Tham Xieng Liap, waar we voor 1 dollar per persoon doorheen geleid werden naar het einde waar we konden zwemmen. Heerlijk! Na wat geklauter kwamen we via een andere weg de grot weer uit en vervolgden we onze weg. We stopten in een dorpje voor een noodle-soepje (In Laotiaans "Foe" genaamd, het toverwoord voor als niemand engels spreekt, gewoon "FOE!" zeggen). De weg was na 20km al overgegaan op onverhard , een deel waar ze bezig waren met bestraten, waardoor het voornamelijk zand en stenen was. Veel vrachtwagen en bulldozers en vooral veel, heel veel stof! Gelukkig hadden we beide een helm met een stofkap, zonnebril en monddoek voor, dus het stofhappen viel mee. We zagen er alleen niet uit aan het einde van de dag... In de vallei waar we doorreden wordt door de Vietnamezen een gigantische dam gebouwd, waardoor er hele dorpen verhuisd worden. Een heel bizar project, door deze bouwput hebben we 2 dagen gereden. We overnachtten de eerste nacht in een nieuw dorpje, in nieuwe bungalowtjes, lekker zacht bed + dekbed en helaas een koude douche... Maar we moesten wel! We aten een noodle soepje en gingen onder de wol. Na een nacht van 13uur slaap vertrokken we na een ontbijt van een appel en M&Ms, (aangezien we niet voor de 3e keer achter elkaar noodle soep wilden) richting Ban Na Hin. De slingerweg leidde ons door de vele we dam-werkzaamheden en toen we een bordje 'dam site' zagen, besloten we maar even te gaan kijken naar deze dam in aanbouw. We vroegen aan een voorbij rijdende auto hoever het ongeveer was, 5km. Oh prima, doen we even! De afstand bleek 15km te zijn en de weg hels! Veel steile hellingen, met loszittende stenen en kuilen, en na elke bocht verwachtten we de dam! Toen we na 15km deze dam eindelijk zagen, hebben we even een koekje gegeten, en zijn we maar weer teruggegaan naar de hoofdweg. We dronken een cola'tje in een klein dorpje, maar toen we weg wilden gaan begonnen ze te wijzen naar onze voorband... lekke band! Opzich niet zo raar als je bekijkt op wat voor wegen we daarvoor gereden hadden. Gelukkig was er naast een repairshop, dus binnen 15minuten was onze band weer geplakt voor 1 dollar. We vervolgden onze weg, en kwamen eindelijk op de kruising bij Lak Sao. Hierna zouden we nog 50km rijden naar de overnachtingsplaats, maar wel op een geasfalteerde weg! We lunchten, en toen we weggingen controleerden we nog even de voorband, die gelukkig nog helemaal hard was! Alleen... dit keer was de achterband plat! Wederom zat er naast het restaurantje een Chinese repairshop en dus zaten we voor de 2e keer toe te kijken hoe onze scooter gerepareerd werd! De Chinese man haalde heel het achterwiel los en op een gegeven moment lagen er een stuk of 20 onderdelen onder... Maargoed, we kregen een nieuwe binnenband en alle onderdelen werden er weer ingestopt! (schade: 2 dollar) We vervolgde onze weg, maar na ongeveer 4 km kregen we wederom een lekke achterband! Duidelijk te ver om terug te lopen naar de Chinese shop! Dus ongeveer 1km gelopen naar de volgende shop waar onze achterband geplakt werd. 30 dollarcent koste het deze keer en met het 3-maal-scheepsrecht in ons achterhoofd, reden we weg. Helaas, 4-maal-scheepsrecht! 200meter verder begaf de achterband het wederom... Terug naar hetzelfde zaakje, waar we dit keer een nieuwe binnenband kregen (2 dollar). Na goed checken op scherpe stukjes in de buitenband vertrokken we dan wederom. Gelukkig was dit onze laatste lekke band en konden we de laatste 50km zonder problemen afrijden. We kwamen aan in Ban Na Hin, in guesthouse Mi Thuna. We hadden van te voren even gebeld en dat was maar goed ook want we hadden de laatste kamer. Helaas zonder douche, werd dus wassen aan de wasbak. We aten fish&Chips en kletsen met wat andere gasten. (voornamelijk over scooterpech... we hadden opzich nog geluk gehad met een lekker band!) De dag erna gingen we naar Tham Lot Kong Lo, via een 50km onverharde weg. (dwz: stof!) Kong Lo cave is een limestone grot, waar de Nam Hin Bun rivier doorloopt. De grot is 7km lang en op sommige plekken 100m hoog en breed. We huurden een bootje + bestuurder en gids en voeren door de grot. Erg indrukwekkend en erg donker! Het koste ons ruim een uur om erdoorheen te varen. Na een korte stop aan de andere kant van de tunnel voeren we in 3 kwartier stroomafwaarts weer terug. We besloten terug te rijden naar Mi Thuna en daar te lunchen: heerlijke sweet curry in cocosmelk! Rest van de middag een beetje ontspannen. Vooral de bilspieren hebben het zwaar te verduren! De laatste dag bestond uit 150km over asfalt rijden, terug naar Tha Khaek. Deze afstand viel ons zwaar, vooral omdat de billen zo'n pijn deden! We reden een half uur, waarna we even pauze moesten nemen. Eindelijk kwamen we dan in de middag aan in Tha Khaek. In totaal hebben we 507km gereden in 4 dagen en 4 lekker banden gehad! De tocht was heel gaaf en zeker de moeite waard al was hij wel heel zwaar. De weg was om sommige plaatsen zo slecht dat we maar 10km per uur konden rijden en het stof zat werkelijk overal! Maar zeker heel tof om op een andere manier te reizen en zo het landschap te ontdekken. Na een heerlijke warme douche en een nog lekkerdere schnitzel met patat (guesthouse heeft een duitse eigenaar) gingen we richting (een helaas keihard) bed. De dag erna de bus gepakt om 10:30 naar Pakse, waar we om 18:00 aankwamen. Wederom hadden we een reservering gemaakt en wederom hadden we de laatste kamer! Heerlijk met een eigen badkamer, warme harde douche en een zacht bed! Pakse is een beetje rare stad. Op de een of andere manier zijn er een hoop rijke mensen, gezien het aantal Lexus, mercedes auto's, en zelfs een hummer en porche cayenne! Vandaag lekker uitgeslapen, beetje internetten en straks gaan we een heerlijke massage nemen! Dat hebben we wel verdiend!
Morgen vertrekken we wederom op een 'loop', deze keer onze eigen loop. We willen een rondje maken over het Bolaven Plateau, dat bekend staat om de koffieplantages. We overnachten waarschijnlijk in Tad Lo, en de dag erna gaan we weer terug naar Pakse.
We hebben 3 filmpjes gemaakt tijdens ons tripje, deze zijn te vinden op: http://www.youtube.com/svenblom

Udon Thani, Thailand

Het nationale museum van Laos was zeer zeker de moeite waard. De inhoud van het museam was niet zo ontzettend bijzonder en er waren maar weinig echt interessant dingen te zien, maar de manier waarop was zeker de moeite waard. Het nationale museum is grotendeels nog in de staat zoals het was in 1975, nadat de Pathet Lao het Laos hadden overgenomen en het communisme zegevierde. Alhoewel sinds 1989 het bezitten van een prive onderneming weer is toegestaan, wordt Laos nog altijd geregeerd door 1 partij en zijn verkiezingen waardeloos. Het communistische karakter is nog duidelijk zichtbaaar in het museum. Overal liggen artikelen uit de jaren 70 waarin de Amerikanen zich terugtrokken uit Laos. Zo kan je bijvoorbeeld kleding zien van alle belangrijke kameraden, maar ook hun mandjes waarin ze hun rijst bewaarde bij een of andere belangrijke veldslag. De held Ho Chi Min is duidelijk aanwezig op de vele fotos en bij elk geweer staat het verhaal hoe een simpele boer daarmee een Amerikaanse helikopter uit de lucht heeft geschoten. De Fransen zijn barbaren die de Laotianen als slaven behandelen, wat ze niet laten zien is hoe de koning van toendertijd Luang Prabang de Fransen heeft gevraagt om steun omdat het zelf te klein was om tegenstand te bieden aan omringende landen. OOk laten ze achterwegen dat ondanks de Franse steun de koning nog steeds zelf mocht regeren, iets wat toch meestal niet gebeurt in een kolonie. Degene die samenwerken met de Amerikanen worden beschreven als "the puppets of the Americans" en alle veroveringen van de Pathet Lao zijn overwinningen. Nadat de fantastische overwinningen van Pathet Lao tot 1975 aan je neus zijn voorbij gekomen komt het stuk van na 1975. In princiepe een dieptepunt van Laos waarbij iedereen uit het republiek, inclusief de meeste van het adelijk huis in zogenaamde "re-education camps (lees: concentratiekampen) worden gezet. Het land loopt totaal niet onder het communisme en er is grote armoede en voedsel tekort. Volgens het museum is alles glorie sinds 1975; het land is eindelijk verlost van alle buitenlandse invloeden en het land bloeit. Volgens hun is het land alleen maar verbeterd sinds 1975, terwijl dit eigenlijk natuurlijk pas was na 1985, toen duidelijk werd dat het strakke communistische regime niet werkte. Toen ook in 1989 in oost europa het communistische regiem verslapte, met de ondergang van de USSR in 1991, werd er nog meer toegestaan en is het land langzaam op gaan bloeien.

Erg interessant dus hoe zoiets hier wordt laten zien in een museum, en nog interessanter, en erger, hoeveel toeristen in het gastenboek vervolgens laten horen hoe blij ze zijn dat Laos verlost is.

's Avonds onze was opgehaald waarbij Moniek d'r North Face broek helaas onder een te warm strijkijzer was gekomen. Van de in totaal 4 broeken, 2 van Sven en 2 van Moniek, hebben we er nu nog 1! De mensen waren gelukkig heel aardig en vroegen ons wat we wilde. Nu zou je hier normaal gewoon de nieuwprijs voor vragen, maar 810.000kip is hier ongeveer een maandsalaris dus hebben we maar voorgesteld om 50.000kip te doen, dat is dus 3 euro, helaas, maar zo gaat dat!

De dag erna vroeg op pad gegaan naar Thailand, onze visa was bijna afgelopen en we hadden een nieuwe camera nodig. Met de bus direct naar Udon Thani, een grote stad in het noorden va n Thailand. Een grote stad met shopping mogelijkheden en eindelijk weer Amerikaanse fast-food restaurants! Heelijk na een maand rijst.

Als eerste flink genaaid door met een tuk-tuk een rondje door de stad te rijden om vervolgens op 500 meter afstand van het vertrekpunt,het busstation, afgezet te worden bij je guesthouse. Volgende keer beter kijken op welk busstation we aangekomen zijn dus!

Gelijk een scooter geregeld en heerlijk gelunched bij de KFC. Opzoek gegaan na een camera en na even zoeken precies dezelfde gevonden! Gelijk gekocht. 's Middags nog wat rondgelopen door de grote shoppingmall en 's avonds heerlijk in onze grote kamer met groot bed en DVD speler een filmpje gekeken onder het genot van een pizza van de Pizza Company. Heerlijk!

Vanochtend naar een grote supermarkt gegaan en heerlijk verse croissantjes gekocht met verse salami en rosbief! Heerlijk om zoiets zo makkelijk en goedkoop te kunnen krijgen na Laos. Alhoewel qua land Laos echt te gek is, missen we af en toe wel het westerse gemak wat je bijvoorbeeld wel in Thailand hebt. Nog even naar de shoppingmall gegaan en daar een slag geslagen. Drie broeken gekocht van Jack Wolfskin, kosten normaal ruim 100 euro in Nederland maar hier 7. Was een winkel waarin waarschijnlijk oude partijen werden opgekocht, maar ze zien er prima uit en er lijkt niets mis mee. Ze verkochten zefs Gaastra winterjassen, een Nederlands merk. Maar goed, we hebben dus weer 4 broeken!

In de loop van de middag met de bus naar de grens gegaan, nieuw visa gekocht en Vientiane weer ingereden! Terug bij af en klaar om morgenochtend vroeg langzaam af te zakken naar Tha Khaek, het zuiden van Laos.

Vientiane, Laos

Luang Prabang - Sanyabulli - Pak lai - Vientiane
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend kochten we nog even snel bij onze vertrouwde tentje stokbroodjes met kip en kaas als ontbijt en voor onderweg, en op naar het busstation. Na een kopje Laos koffie met gecondenseerde melk vertrokken we richting Sainyabuli (ook wel gespeld als Xaignabouri, Xayaboury, Saiyabouli en Sayabouri... fijn...). Na 2 korte plaspauzes (oke, dat moet ik even uitleggen, wanneer er iemand moet plassen, zegt hij dat tegen de chauffeur, die stopt de bus aan de kant van de weg, de mannen lopen richting de achterkant en de vrouwen richting de voorkant. Vrouwen gaan op de knieen zitten en hijsen hun rok een beetje op, maar aangezien ik geen rok draag zoek ik meestal een bosje op) kwamen we aan in Sainyabuli. Ons plan was hier te overnachten, en de dag erna door te reizen naar Pak Lai, maar aangezien het pas 12.30 was, en we meteen in een tuk-tuk konden stappen naar het volgende busstation besloten we door te reizen. De reis zou tenslotte maar 4 uur duren... Na bij het busstation overgestapt te zijn in een truck met 2 banken, vertrokken we richting Pak Lai. Na ongeveereen half uur hield de weg op, en reden we op een zandweg, met veel kuilen. Op dat moment realiseerden we ons dat het wel een een hele lange rit kon worden... En dat was inderdaad waar! Toen we net in de truck stapten, vroegen we ons af waarom er iemand met een helm op instapte, en mensen met monddoekjes, nou we hadden het al snel door! De helm is voor het schudden door alle kuilen, en de doekjes voor de ongelooflijke hoeveelheid zand en stof die door de truck wordt geblazen! Na 5 lange uren werden we in Pak Lai gedumpt bij een guesthouse. Normaal gesproken hebben we het niet zo op van die plekken waar je bijna verplicht wordt gesteld om te blijven, maar we waren te moe en te vies en besloten na een klein rondje om dit guesthouse te nemen. Helaas geen warme douche, maar wel.... kabeltv! Na een snelle maaltijd, een snelle koude douche hebben dan ook heerlijk een beetje liggen zappen voordat we in slaap vielen. De ochtend erna lekker uitgeslapen aangezien de boot die we wilden nemen naar Vientiane de dag erna pas zou gaan, dus na een ontbijtje zijn we maar weer teruggegaan naar onze kabel TV om de rest van de dag een beetje te zappen, lezen en chillen! 'S avonds luxe gegeten: een soort fondue/ gourmet achtig iets, heel lekker!
De dag erna vroeg opgestaan. De boot zou om 9 uur vertrekken, maar we wilden niet het risico lopen deze te missen, aangezien we dan 2 dagen moeten wachten en er was echt geen ruk te beleven in Pak Lai. Daardoor stonden we om 7uur bij de 'haven' informatie in proberen te winnen. Echt niemand sprak engels, maar met wat handen en voeten werk kwamen we erachter dat we om 8uur kaartjes konden kopen. Maar even wat sticky rijst, bbq pork, chips en water gekocht voor de reis en nadat we de kaartjes gekocht hadden, de boot maar opgegaan.
In de boot waren kleine houten bankjes, aziaten formaat en voor en achter een ruimte voor bagage. We dumpten onze tassen en namen 2 bankjes in, aangezien Sven met geen mogelijkheid zijn knieen er tussen kon krijgen en dus schuin moest zitten. We installeerden ons op onze (de dag ervoor gekochte) kussentjes en bestudeerden de bedrijvigheid van het inladen/ uitladen/ instappen. Om 09.15 vertrok de boot! Ik moet er even bij zeggen dat de enige manier om van Pak Lai naar Vientiane te komen deze boot is. Via de weg moet je eerst terug naar het noorden, naar Luang Prabang en dan naar het zuiden naar Vientiane. Het is dus een echte authentieke manier van vervoer voor de locals, en de enige die sneller is dan de weg. Alle andere boten zijn er voor de toeristen. In het begin was het vrij rustig in de boot, totdat iemand een jerrycan zelfgestookte whiskey tevoorschijn haalde, en het er op de Laotiaanse manier (met 1 glaasje waar iedereen uit drinkt) op een zuipen zette! Uiteraard moesten de 'falangs' ook meedrinken... Nadat de boot 2x aan de kant gezet werd wegens motorpech, en we 1x het idee hadden dat we zonken hadden we zulke houten billen dat zelfs het kussentje niet hielp! Uiteindelijk kwamen we dan na 10uur uur aan in Vientiane. Tenminste... de boot ging aan de kant en iedereen stapte uit. Huh? Is dit Vientiane? Een en al duisternis.... Maargoed, iedereen stapte uit, dus wij ook. Na omhoog geglibber (en gevallen) op een modderige heuvel, in de regen kwamen we aan bij een afdakje waar iedereen aan het schuilen was. Er zou een bus moeten komen, maar wanneer? Gelukkig bood een meisje uit de boot ons een lift aan, zij werd met haar familie opgehaald. Dolgelukkig (en koud en modderig) klommen we in de pick-up truck in de veronderstelling dat we een minuut of 10 moeten rijden tot het centrum. Maar niets was minder waar! Na 1.5uur kwamen we aan in het centrum van Vientiane! Wat de rede was dat de boot niet naar het centrum door is gevaren is ons een raadsel. Na een heerlijke Indiaase maaltijd zijn we na een (warme!) douche doormoe in slaap gevallen. De tocht was zeker tof, en authentiek maar ook zeer vermoeiend!
Vanochtend scooter gehuurd en naar de ambassade van Cambodja gegaan voor een visum. Nog tevergeefs gezocht naar een Olympus camera, maar we hebben de hoop nu op Thailand gevestigd. Vanmiddag even naar het museum en morgen gaan we voor 1 nachtje naar Thailand. Ons visum is verlopen en om een nieuwe camera te kopen!

Luang Prabang, Laos

Luang Prabang - Mama & papa of Oudomphong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend een stuk langs de Mekong gefietst, een brug overgestoken en aan de overkant 2 marktjes bezocht. Een daarvan was een Chinese markt, en zoals mensen zeggen, kan je daar inderdaad echt alles kopen wat je in je leven nodig hebt! Van servies tot kleding, lampen, telefoons, auto onderdelen en nog veel meer. Erg leuk om even overheen te lopen, vooral de neppe Nokia telefoons zijn te gek; we hebben het op internet gecheckt, en ze hebben daar versies liggen die volgens de nokia website nog niet eens uit zien... we kunnen niet wachten tot we in China zijn! :)
Na een heerlijk stokbroodje met kip en mayonaise hebben we ons verkleed (lange broek + lange mouwen) en hebben we nog 2 tempels bezocht. Alle monniken van de tempels zijn druk in de weer met lampjes klaarzetten en boten maken (veelal van een soort papier marche) voor het feest op de 27e. De rest van de dag een beetje lui voor het guesthouse gehangen, boekje gelezen, drankje gedronken.
De dag erna wederom heerlijk ontbeten met een enorme hoeveelheid vers fruit, met daaroverheen muesli en yoghurt (voor nog geen euro). Vandaag zou het dan de dag zijn van het grote festival, de dag dat iedereen op straat bootjes aan het maken is, en de dag dat er keihard gefeest zou worden! Helaas was er nog werkelijk niets aan de hand, en dus besloten we om onze fietsen nog een dag te huren. Na een bezoek aan een tempel zijn we naar het Royal Museun gegaan. Dit was voorheen het koninklijk paleis, totdat in 1975 de Path Lao de koning en de koningin eruit kickte en er een museum van maakte. Alles staat nog precies zoals die dag in 1975, wat erg interessant was. Na wederom een heerlijk broodje hebben we bij ons guesthouse een beetje ontspannen (we hebben zo'n zwaar leven!) totdat er rond 18uur ineens een boot langs kwam! Snel camera + statief gepakt en de straat op gegaan! Er verzamelden zich inmiddel steeds meer grote boten op karren voorgeduwd door een grote menigte, met veel muziek en bier! Elke wijk had zijn eigen boot gemaakt, met veel lichtjes (kaarsen of olielampjes) die in een lange optocht via de jury naar de Mekong ging om daar te water gelaten te worden!
Hoe rustig, bedeesd en relaxed de Laotianen nogmaal gesproken zijn, hoe uitzinnig ze nu waren! Er werd gedanst, bier gedronken (in 1 teug!), muziek gemaakt, vuurwerk afgestoken (die van zo'n bagger kwaliteit is, dat de helft in de menigte beland) vuur gespuwd, en dat alles om en rond supergrote versierde boten. We hebben ook maar een biertje gekocht en zijn een beetje foto's gaan maken. Na 1.5uur kwam de optocht eindelijk in beweging, erg indrukwekkend om te zien. De hele stoet langs de jury, op naar de Mekong. Hoe dichter we bij de Mekong kwamen, doe drukker het werd. En uiteindelijk kwamen we bij het punt waar de boten te water gelaten werden. Het leek ons leuk om dit vanaf de voet van de Mekong te zien, en dus klommen we over een muurtje een afgrondje in om naar beneden te gaan. DIt was helaas niet zo'n goed plan aangezien we beide een stuk naar beneden gleden (in het stikdonker) terwijl er ook nog vuurwerk naar beneden werden gegooid. We hadden hier en daar een schram, dus dat viel mee, alleen Moniek viel precies op de camera die in de broekzak dat, waardoor die het nu niet meer doet... (en er een blauwe plek met de afdruk van de camera op d'r bovenbeen staat) Zwaar balen natuurlijk zeker omdat olympus beweerde dat hij shockproef was! Waarschijnlijk precies op het zwakste punt terechtgekomen. Even laten liepen we door de straat en ontplofte er vlak voor ons een rotje met als gevolg Sven een snee in zijn vinger en Moniek een bloedende voet. Maar...... we hebben volgens aloude traditie een bananenleaf bootje gekocht, deze aangestoken en in de Mekong gezet dus ons 'bad luck' is met de Mekong weggevaren! (in plaats van ons visum verlengen gaan we nu waarschijnlijk een dagje naar Thailand, om daar een nieuwe camera te kopen, waarna we weer teruggaan naar Laos en automatisch een nieuw visum krijgen)
Vanochtend vroeg opgestaan voor onze Laos kookcursus! Om 9 uur stonden we paraat bij Tamarin restaurant, waar we Chantal en Jean Marie ontmoetten, een frans stel dat ook de cursus zou volgen. Na een ritje in de tuk-tuk kwamen we bij de lokale markt aan waar we vervolgens een rondleiding kregen. Erg leuk om van een 'local' uitleg te krijgen over de diverse kruiden, specerijen, vleessoorten, en zelf traditionele medicijnen. Zo kwamen we erachter dat de Laotianen graag gestold (dieren)bloed eten, en buffalo huid met haar... Na nog een fles lao lao whiskey gekocht te hebben, reden we naar de villa van de eigenaar waar onze kookcursus zou starten. We maakten 5 gerechten, als eerste stickey rice. Dit is zoals de naam al zegt, kleverige rijst die met de handen gegeten wordt. Je rolt de rijst tot een balletje en doopt hem daarna in een sausje, of een dip, die we daarna maakten. Aubergine dip en tomaten salsa dip, beide lekker pittig met veel knoflook. Alle gerechten worden trouwens op een origineel vuurtje gemaakt. De knoflook, aubergine en tomaten werden zo op de hete kolen gegooid, waarna later de verbrande stukjes eraf gehaald werden. Het volgende gerecht was vis, gestoomd in bananenbladeren. Vervolgens maakten we nog buffelsalade met diverse kruiden, citroengras gevuld met kip (wat een takkewerk) en Luang Prabang soep. Na in 4 uur al deze gerechten gemaakte te hebben konden we eindelijk gaan smullen van onze kookkunsten! Met uitzicht op de Mekong was dit helemaal niet slecht! Als klap op de vuurpijl werden er nog bamboe wormen gefrituurd, en we moeten toegeven, het idee was ranzig maar ze smaakten niet eens zo slecht!
Morgen gaan we naar Sanyabulli, waar we overnachten. Daarna door naar Pak Lai, om daar vervolgens de boot (via de Mekong) naar Vientiane te nemen. Wederom dus 'off the beaten track' en waarschijnlijk zonder internet, telefoonbereik en engels sprekende menseｎ！we zijn benieuwd!

Luang Prabang, Laos

IMG_3925
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisterenochtend de dag begonnnen met een heerlijk kopje Laos koffie aan de Mekong na ons ontbijt. Aan de overkant konden we de voorbereidingen van de bootraces al zien, dus na de koffie met een bootje naar de overkant van de Mekong gegaan. De bootraces waren niet zo'n groot spectacel als we verwacht hadden, maar dit kwam misschien ook wel omdat we ze al eerder in Vieng Xai hadden gezien. Het was uiteraard wel genieten, maar na een uurtje zijn we toch maar terug gegaan.

's Middags naar de Kuang Si Waterfall gegaan op een uurtje rijden van de stad. Werkelijk een schitterend waterval die af en toe zo mooi was dat het wel nep leek. Een perfect onderhouden park aan de voet gaf het alles een nog mooiere aanblik. Via de rechtkant van de waterval zijn we helemaal omhoog geklommen, over de waterval op de top gelopen en aan de linkerkant weer naar beneden. Een leuke tocht met schitterende uitzichten. Na de klim heerlijk bezweet in het water gespongen en nog even gezwommen totdat we weer terug gingen.

Gisterenavond hebben we redelijk ruig gedaan. Voor 30 euro totaal hebben we het duurste restaurant van de stad bezocht. Uitstekende service en begonnen met een heerlijke salade met roquefort-dressing als voorafje na een heerlijke amuse. Als hoofdgerecht hadden we een supermalse Filet Mignon, aardappelpuree met kaas en gestoomde groenten. Als toetje hebben we samen een chocolade fondant genomen, een heerlijk warm taartje met gesmolten chocolade in het midden. Fantastisch allemaal! En vooral cultureel verantwoord om de Franse koloniale invloeden van dichtbij te beleven!

Vanochtend om half 6 opgestaan om te bekijken hoe de monniken hun eten kregen. In Luang Prabang eten de monniken datgene wat ze krijgen van het volk, een eeuwenoude traditie. Elke ochtend lopen ze door de stad om eten te ontvangen van de mensen. Wij hadden het geluk dat er momenteel een festival gaande is waardoor het drukker is dan normaal, meer eten voor de monniken en een langere tocht door de stad. Zeer indrukwekkend om te zien en een schitterent moment voor foto's natuurlijk.

vandaag gaan we verder de stad ontdekken en genieten van heerlijke Franse stokbroodjes en schitterende tempels.

Luang Prabang, Laos

Luang Prabang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vandaag eigenlijk de hele dag op internet gezet om alle foto's van de afgelopen week te uploaden. We hebben het achter de PC zitten even onderbroken met een massage en een bezoekje aan een tempel op een berg, waarvandaan je de hele stad kunt zien: erg mooi!

Verder zitten we in een schattig geusthousje, en vanochtend zijn we verhuisd naar een kamer met eigen badkamer + toilet (voor €0.80 meer :)) de eigenaren zijn 2 oude mensjes, die zichzelf continu papa & mama noemen. Enkele geciteerde zinnen: "papa and mama are very happy you stay here!" ... "Eat more papaya!!! mama very happy if you eat papaya!" ... "Sit, sit here! (wijzend naar haar stoel)" "If you want to wake up early, no problem, mama will wake you!" Kortom: we vermaken ons prima, mama heeft lekker 5.5 kilo vieze was van ons gedaan, dus dat s ook weer schoon!

Morgen is er als het goed is (niemand hier weet het zeker) een festival met drakenbootraces op de Mekong. Ook worden er bootjes van bananenbladeren met daarin lichtjes op de Mekong gelaten en schijnt er een optocht te zijn van monniken. We zijn benieuwd!

Vang Vieng, Laos Video

Twee weken geleden zijn we in Vang Vieng zoals verteld iemand tegengekomen die met zijn auto de wereld rond rijd. Later zijn we ook een stuk met hem meegereden, tussen Phu Khoun en Phonsavan. In Vang Vieng hebben we samen met hem een actiefilmpje gemaakt met zijn auto. Op de voorkant van zijn auto zit onze onderwatercamera gemonteerd, en Moniek zit in de auto tijdens het filmpje. De foto's staan uiteraard op onze website.

Luang Prabang, Laos

Vang Vieng - Phu Khoun
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanaf het guesthouse op het busstation in Sam Neua met een truck richting Vieng Thong gereden. De truck is hier een bekend alternatief op de bus en wordt meestal ingezet als er niet zoveel mensen op dat stuk rijden. Dus de tassen op het dak gebonden en opweg gegaan. We vertrokken al om 7:00 's ochtends en het was nog goed koud! Onderweg ging gelukkig de zon schijnen en rond enen kwamen we aan op onze bestemming. We hadden dit dorpje gekozen omdat er hier een warm waterbron zou zitten en zodat we geen 15 uur in een bus zouden moeten zitten.

Nadat we in een guesthouse zaten maar even de richting van de waterbron opgelopen om te kijken of het wat was! Na ongeveer 2 km lopen hadden we de bron gevonden. Het bleek dat in 2003 hier het een en ander gebouwd was, maar dat er sindsdien niets meer was gedaan. Er was een dam met daarvoor een stuk om te zwemmen, maar dit zat zo vol met algen, wier en troep dat het daarvoor maar gepast hebben. Uit de dam kwamen een stuk of 10 pijpen met inderdaad zeer warm water, maar deze werden alleen maar gebruikt door het dorp om goedkoop de was te doen! Een kleine domper dus, maar gelukkig konden we de volgende dag alweer verder met de bus. Die middag op het balkonetje van ons guesthouse wat zitten lezen en genieten van het weinige wat er afspeelde in het marktje van het dorp.

De ochtend erna wat uitgeslapen en bedacht dat we elke vorm van vervoer maar moesten aanhouden omdat de bus naar onze volgende bestemming pas rond 13:30 langs zou komen. Tijdens ons ontbijt vroeg een zeer aardige man waarheen we gingen in perfect engels. Onze volgende bestemming zou Nong Khiaw zijn, en daar deze man daar toch langs kwam konden we mee rijden voor dezelfde prijs als de bus. Meerijden betekende wel achterin de pickup truck!

Samen met twee mannen die bij het busje hoorde en nog een oud stel die naar een ander dorpje onderweg moesten opweg gegaan. De chauffeur reed hard, en alles leek prima in orde. Tijdens de rit begon de man onze allelei vragen te stellen of onze telefoons hier wel werkte en werd Moniek steeds aandachtiger bekeken. Op den duur zag Sven ook hoe 1 van de mannnen een handpistool probeerde te verbergen onder zijn shirt. Wapens zijn hier niet heel vreemd en we zien geregeld jonge jongens met AK-47's rondlopen, maar samen met de vreemde vragen vonden we het toch niet zo prettig meer! We vroegen de man waar die werkte en hij zei dat hij bij een reisbureautje werkte. Helaas was hij wel zijn visitekaartjes vergeten, maar het heette Jungletours en zat op de Mekongstreet. Namen die iedereen wel kon verzinnen. Er moest dus een actieplan komen! We hadden in ieder geval besloten dat we er bij het volgende dorpje uit moesten en zeker voordat het oudere stel eruit ging, zodat we niet alleen met ze zouden komen te zitten.

Bij het eerst volgende dorpje hebben we gevraagd of we even mochten stoppen omdat Moniek zo misselijk was. Allebei de truck uit dus met onze handbagage op de rug, want hierin zit ons geld, paspoort en al het andere wat belangrijk is. Moniek heeft een beetje gedaan alsof ze moest kotsen, wat niet vreemd is aangezien er meestal 5 mensen per bus de hele reis kotsen, en gezegt dat het niet meer ging. We zouden wachten op een bus in het dorpje die wat rustiger zou rijden. Gelukkig waren er redelijk wat mensen in het dorpje en zonder teveel tegensputteren konden we onze tassen pakken en reden ze weg! Gelukkig maar! We weten niet zeker of ze wat van plan waren, maar we wisten wel dat we niet meer in die truck wilden blijven!

Van de schrik bekomen kwamen we erachter dat we nu eigenlijk midden in Laos in een dorpje zaten zonder naam, zonder guesthouse, zonder telefoon en zonder internet! Na wat rondvragen met veel gebaren kwamen we er achter dat er waarschijnlijk wel een bus langs zou komen rond 15:00! Dat was gelukkig al over 3,5 uur! het dorpje bleek al snel helemaal fantastisch! Met onze digitale camera snel vrienden gemaakt met alle kinderen van het dorp en die hebben ons dan ook de uren die we vastzaten niet meer verlaten. Een klein winkeltje langs de weg voorzag ons van eten en drinken en de kleine hondjes en kippen op de weg vermaakte ons prima! Om 14:30 kwam de locale bus en verlieten we het leuke dorpen uitgezwaait door de vele kinderen!

Na 4 uur locale bus, met een kotsende Moniek en karaoke aangekomen in Nong Khiaw. Het was tijd voor luxe! Via de Lonely Planet een goed klinkend verblijf gevonden en daar naartoe gegaan! Gigantische bungalows, gigantisch bed, mooie badkamer en een groot balkon uitkijkend over de rivier! Perfect dus! En het mooie was dat het nog geen 14 euro per nacht kostte, wat voor ons toch duur lijkt, omdat dat bijna 7 keer zoveel is dan we de nacht ervoor betaaldde.

Heerlijke gaan slapen en de hele dag erna in bed gelegen, gelezen, muziek geluisterd en niet veel verder gekomen dan het uitstekende restaurant dat bij de bungalows hoorde! Prima uitrusten dus in een schitterende omgeving! Vanochtend nogmaals een klein beetje uitgeslapen en na het ontbijt richting busstation gegaan om wederom met een truck (met ditmaal 20 man achterin, waar er ongeveer 10 passen) in 3,5 uur naar Luang Prabang gegaan. We zitten in een heel leuk klein guesthouse in het centrum en waarschijnlijk komt er hier de komende dagen een festival, dus het lijkt erop dat we nog wel even blijven hierzo.

Sam Neua, Laos

IMG_1357
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend zijn we na een heerlijk stokbroodje met 'la vache qui rit' binnen Sam Neua verhuisd naar een ander guesthouse. Aangezien we de ochtend daarna om 07:20 met de bus naar Vieng Thong zouden vertrekken en het nieuwe guesthouse boven het busstation zat, leek ons dat geen slechte keuze. Met de scooter 2x heen en weer gereden om onze tassen te verhuizen om daarna met de scooter de andere kant opgereden als gister. Ons doel was een grot met een buddha erin, maar zoals altijd was de weg ernaartoe al een ervaring opzich! Na een cola'tje gedronken te hebben bij een klein lokaal winkeltje, waarna het hele dorp uitliep om ons te zien, kwamen we aan bij de grot. In deze grot stond een grote gouden boeddha en allerlei standbeelden eromheen. Erg mooi om te zien maar ook erg uitgestorven! Nadat we nog even het dorpje ingelopen waren, besloten we terug te gaan richting guesthouse. Op de heenweg hadden we in de verte huizen gezien die ons deden denken aan het SOS kinderdorp dat we bezocht hadden in Phonsavan. We besloten hierlangs te rijden en inderdaad het was een SOS kinderdorp. We werden even hartelijk ontvangen als in Phonsavan door de directeur en zijn secretaresse die engels sprak. Het idee is hetzelfde als Phonsavan, grote bungalows waar kinderen per 10 in wonen met een 'moeder'. Maar binnen dit kinderdorp waren er ook nog 2 huizen waarin arme kinderen uit de buurt voor een periode van een half jaar opgevangen en gevoed werden, zodat de ouders kunnen werken. Ook is er een gratis ziekenhuisje en een grote school (basis en middelbaar), beide voor zowel het kinderdorp als de rest van de stad. Aangezien we onder schooltijd langskwamen, zaten de meeste kinderen op school. Maar onze rondleiding ging ook door de school! In diverse klaslokalen werden we begroet met een hartelijk "Sabai dii" en in de kleuterklas werd er zelfs een liedje voor ons gezongen. Wederom erg indrukwekkend en dubbel. Aan de ene kant heel fijn dat er zoiets als een SOS kinderdorp bestaat, met al deze mooie voorzieningen, maar aan de andere kant diep triest dat deze kinderen al zo jong hun ouders verliezen.
Nadat we nog een bezoek brachten aan een tempel, reden we terug naar Sam Neua en leverden onze scooter in. (toch nog 2 dollar minder betaald door de reparatie van de dag ervoor!) Na heerlijk gegeten te hebben op het busstation doken we ons bedje in. Het viel ons al op dat er weinig mensen van dit redelijk nieuw uitziende guesthouse gebruik maken, en nadat we in bed lagen ondervonden we dat ook de dekens weinig gebruik werden. En ook niet uitgeklopt werden. Sven heeft (met z'n huisstofmijtallergie) zo'n 150keer geniest, en toen besloten we van dekens en kussen te ruilen, en dat hielp. Na een toch redelijke nacht stonden we om 05:30 uur op.