Luang Prabang, Laos

Vang Vieng - Phu Khoun
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanaf het guesthouse op het busstation in Sam Neua met een truck richting Vieng Thong gereden. De truck is hier een bekend alternatief op de bus en wordt meestal ingezet als er niet zoveel mensen op dat stuk rijden. Dus de tassen op het dak gebonden en opweg gegaan. We vertrokken al om 7:00 's ochtends en het was nog goed koud! Onderweg ging gelukkig de zon schijnen en rond enen kwamen we aan op onze bestemming. We hadden dit dorpje gekozen omdat er hier een warm waterbron zou zitten en zodat we geen 15 uur in een bus zouden moeten zitten.

Nadat we in een guesthouse zaten maar even de richting van de waterbron opgelopen om te kijken of het wat was! Na ongeveer 2 km lopen hadden we de bron gevonden. Het bleek dat in 2003 hier het een en ander gebouwd was, maar dat er sindsdien niets meer was gedaan. Er was een dam met daarvoor een stuk om te zwemmen, maar dit zat zo vol met algen, wier en troep dat het daarvoor maar gepast hebben. Uit de dam kwamen een stuk of 10 pijpen met inderdaad zeer warm water, maar deze werden alleen maar gebruikt door het dorp om goedkoop de was te doen! Een kleine domper dus, maar gelukkig konden we de volgende dag alweer verder met de bus. Die middag op het balkonetje van ons guesthouse wat zitten lezen en genieten van het weinige wat er afspeelde in het marktje van het dorp.

De ochtend erna wat uitgeslapen en bedacht dat we elke vorm van vervoer maar moesten aanhouden omdat de bus naar onze volgende bestemming pas rond 13:30 langs zou komen. Tijdens ons ontbijt vroeg een zeer aardige man waarheen we gingen in perfect engels. Onze volgende bestemming zou Nong Khiaw zijn, en daar deze man daar toch langs kwam konden we mee rijden voor dezelfde prijs als de bus. Meerijden betekende wel achterin de pickup truck!

Samen met twee mannen die bij het busje hoorde en nog een oud stel die naar een ander dorpje onderweg moesten opweg gegaan. De chauffeur reed hard, en alles leek prima in orde. Tijdens de rit begon de man onze allelei vragen te stellen of onze telefoons hier wel werkte en werd Moniek steeds aandachtiger bekeken. Op den duur zag Sven ook hoe 1 van de mannnen een handpistool probeerde te verbergen onder zijn shirt. Wapens zijn hier niet heel vreemd en we zien geregeld jonge jongens met AK-47's rondlopen, maar samen met de vreemde vragen vonden we het toch niet zo prettig meer! We vroegen de man waar die werkte en hij zei dat hij bij een reisbureautje werkte. Helaas was hij wel zijn visitekaartjes vergeten, maar het heette Jungletours en zat op de Mekongstreet. Namen die iedereen wel kon verzinnen. Er moest dus een actieplan komen! We hadden in ieder geval besloten dat we er bij het volgende dorpje uit moesten en zeker voordat het oudere stel eruit ging, zodat we niet alleen met ze zouden komen te zitten.

Bij het eerst volgende dorpje hebben we gevraagd of we even mochten stoppen omdat Moniek zo misselijk was. Allebei de truck uit dus met onze handbagage op de rug, want hierin zit ons geld, paspoort en al het andere wat belangrijk is. Moniek heeft een beetje gedaan alsof ze moest kotsen, wat niet vreemd is aangezien er meestal 5 mensen per bus de hele reis kotsen, en gezegt dat het niet meer ging. We zouden wachten op een bus in het dorpje die wat rustiger zou rijden. Gelukkig waren er redelijk wat mensen in het dorpje en zonder teveel tegensputteren konden we onze tassen pakken en reden ze weg! Gelukkig maar! We weten niet zeker of ze wat van plan waren, maar we wisten wel dat we niet meer in die truck wilden blijven!

Van de schrik bekomen kwamen we erachter dat we nu eigenlijk midden in Laos in een dorpje zaten zonder naam, zonder guesthouse, zonder telefoon en zonder internet! Na wat rondvragen met veel gebaren kwamen we er achter dat er waarschijnlijk wel een bus langs zou komen rond 15:00! Dat was gelukkig al over 3,5 uur! het dorpje bleek al snel helemaal fantastisch! Met onze digitale camera snel vrienden gemaakt met alle kinderen van het dorp en die hebben ons dan ook de uren die we vastzaten niet meer verlaten. Een klein winkeltje langs de weg voorzag ons van eten en drinken en de kleine hondjes en kippen op de weg vermaakte ons prima! Om 14:30 kwam de locale bus en verlieten we het leuke dorpen uitgezwaait door de vele kinderen!

Na 4 uur locale bus, met een kotsende Moniek en karaoke aangekomen in Nong Khiaw. Het was tijd voor luxe! Via de Lonely Planet een goed klinkend verblijf gevonden en daar naartoe gegaan! Gigantische bungalows, gigantisch bed, mooie badkamer en een groot balkon uitkijkend over de rivier! Perfect dus! En het mooie was dat het nog geen 14 euro per nacht kostte, wat voor ons toch duur lijkt, omdat dat bijna 7 keer zoveel is dan we de nacht ervoor betaaldde.

Heerlijke gaan slapen en de hele dag erna in bed gelegen, gelezen, muziek geluisterd en niet veel verder gekomen dan het uitstekende restaurant dat bij de bungalows hoorde! Prima uitrusten dus in een schitterende omgeving! Vanochtend nogmaals een klein beetje uitgeslapen en na het ontbijt richting busstation gegaan om wederom met een truck (met ditmaal 20 man achterin, waar er ongeveer 10 passen) in 3,5 uur naar Luang Prabang gegaan. We zitten in een heel leuk klein guesthouse in het centrum en waarschijnlijk komt er hier de komende dagen een festival, dus het lijkt erop dat we nog wel even blijven hierzo.