Nanning - China

Nanning
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar China verliep erg voorspoedig en was zeer strak geregeld. Met de scooter naar de bus (vol met Chinezen) gebracht, netjes 2 plaatsen vooraan, flesje drinken en blikje bonen (ofzo?) erbij en binnen 4 uur zaten we bij de Chinese grens. Na een wat rommelig gedoe met de paspoorten en de 'exit' stempel van Vietnam werden we met een golfkarretje naar China gebracht. We vulden een formulier in dat we echt niet ziek zijn, gevolgd door een arrivel card, tas door de scan, stempel in paspoort, en toen waren we in China! Toen we buiten kwamen werden we ontvangen met een hartelijk 'Welcome to China'! Zo leuk! Dat doen ze echt nergens, meestal zijn de mensen bij de grens onwijs nors. Met de golfcar weer naar de volgende bus, die buiten verwachting veel beenruimte had. Nieuw flesje water, en daar gingen we weer! Bizarre snelweg, hartstikke nieuw, inclusief geluidswallen, wegenwachtpaaltjes en veiligheidsborden over gordels enzo. Maar niemand op de weg! De bus reed lekker door en rond een uur of 16:00 kwamen we aan in Nanning. We pikten een hotel uit de Lonely Planet (die ze niet hebben ingenomen bij de grens, yeah!) en kwamen per toeval in een super hotel terecht! We betalen 13 euro per nacht en hebben daarvoor een superhete douche, heerlijk bed + dito dekbed, grote TV (1 engels kanaal) en het allerbeste: computer met internet op de kamer! Welliswaar doen niet alle sites het, maar dat ligt waarschijnlijk aan China zelf... Er schijnen nog steeds mensen opgepakt te worden omdat ze een blog bijhouden over politiek! Blogger.com is dus geblokkeerd. (evenals hyves... flauw...) Maar als jullie deze blog kunnen lezen hebben we het kunnen omzeilen... Aangekomen dus een lekkere warme douche genomen, beetje geinternet en gegeten bij de dichtsbijzijnde Mac... heerlijk!!!
De dag erna allereerst naar het treinstation gegaan, voor treinkaartjes naar Guilin. Leuke ervaring; een grote hal vol met Chinezen en alleen maar Chinese tekens... Oke... wat nu? Naar een loket gegaan, waar gelijk iemand bij gehaald werd die een beetje (in ieder geval voldoende) engels sprak! Geen enkel probleem dus! 5 minuten later stonden we buiten met 2 treinkaartjes voor woensdag. De taalbarriere valt sowieso onwijs mee. Tot nu toe hebben we nog geen problemen gehad, vaak is iets makkelijk duidelijk te maken met handen & voeten, en de meeste mensen spreken wel een klein beetje engels. Daarna zijn we op zoek gegaan naar waterdichte bergschoenen. Aangezien de temperatuur is gedaald naar 2 tot 4 graden met miezer is dat redelijk essentieel. Nanning is een eldorado wat shoppingmalls betreft (en dat is meteen het enige dat er te doen is ongeveer) je breekt echt je nek over alle winkels, van dure merkzaken (rolex) tot allerlei prullaria. Geen idee waar het geld vandaan komt, maar het zit er wel in deze stad! Het probleem alleen is dat 44 voor hier een hele grote maat is. 45 is zeer zeldzaam en als Sven zegt dat hij op zoek is naar maat 46 roepen de verkopers meestal een hoop in het Chinees waarna ze moeten lachen... De hele dag dus een beetje rondgelopen van shoppingmall naar shoppingmall en uiteindelijk 1 grote uitgevallen maat 45 gevonden. Twijfel twijfel maar uiteindelijk toch de dag erna gekocht. Moniek heeft ook een paar waterdichte bergschoenen gevonden, wat een stuk makkelijker was! Vandaag ook thermo ondergoed gekocht, gezien alle weersvoorspellingen... Het is momenteel echt een zooi in China, en dan vooral in het midden en Zuid-Oosten. Door hevige sneeuwval staan er honderden kilometers file, en het spoorwegen netwerk zit helemaal vast. Op een treinstation in Chaozhou (in de buurt van Hong Kong) zitten een half miljoen (!) mensen vast doordat er geen treinen rijden. Het is de koudste winter sinds een halve eeuw wordt er gezegd. De timing van moeder natuur is niet echt top, gezien Chinees nieuwjaar, wat op 7 februari plaatsvindt. De week ervoor en 2 weken erna worden ook wel "The golden weeks" genoemd. Gedurende deze periode is het een redelijke chaos, volle bussen en treinen, drukte in winkels en met het weer er nu ook nog bij wordt het een zooitje! We hebben hierdoor onze planning een beetje aangepast, om zo de volgesneeuwde provincies een beetje te omzeilen. Morgen gaan we dus naar Guilin, iets naar het noorden. Hierna gaan we naar Kunming, meer in het zuid westen. Hier schijnt het weer ook wat beter te zijn, aangezien vandaag de eerste droge dag was! Eind februari gaan we dan richting de 'chaos', wat dan hopelijk niet meer een chaos is: Chaozhou, waar we waarschijnlijk een oudklasgenoot van Sven gaan ontmoeten.
China is tot nu toe echt onwijs leuk! Enorm anders dan alle landen waar we tot nu toe zijn geweest. Veel meer ontwikkeld, mensen dragen hippe kleding, hebben hippe kapsels en mooie tanden! Wat helemaal 'in' is hier zijn de electrische fietsen. Werkelijk iedereen zoeft geruidsloos voorbij. Ze hebben hiervoor ook hele handige snufjes voor ontwikkeld, zoals een paraplustandaard gemonteerd op je stuur, en een 2 persoonsponcho voor op de scooter/ (electrische)fiets. (geen gezicht! lijkt me ook redelijk moeilijk om weer uit te komen!) Korting in procenten wordt andersom aangegeven: een 5 betekent 50% korting. Dat is logisch. Maar een 4.8 betekent 52% korting en een 8 betekent 20%. Het is dus zoeken naar de meest lage cijfers voor de meeste korting. Chinese logica?!
Waar we wel redelijk versteld van stonden is de enorme hoeveelheid mensen! Overal waar je bent, op welk moment van de dag dan ook wordt je bijna onder de voet gelopen! Een zondag hier is als de 'dolle dwaze dagen' en de zaterdag voor kerst bij elkaar! Maandag ochtend is als een drukke zondag in Rotterdam... Wanneer de mensen hier werken of naar school gaan, geen idee... Volgens mij doen ze het in shifts zodat er altijd mensen op straat zijn ofzo... Toeristen zijn hier trouwens niet, we hebben er in 4 dagen maximaal 10 gezien, niet slecht voor een stad van 1.4 miljoen mensen! Zijn heel benieuwd of Nanning een weerspiegeling is van een gemiddelde stad in China, of dat we gewoon in een rare shoppingmall stad zijn beland. We zullen zien!

Hanoi - Vietnam

De afgelopen week in Hanoi hebben we helemaal niets gedaan... Uitgerust van het moordende tempo van Peter en Toke, tripjes gemaakt naar de Chinese ambassade, 4 werkdagen gewacht op het visum, naar de Nederlandse ambassade, 3x naar de bios (American Gangster is een aanrader!) uit verveling een supermarkt bezocht die 9km van ons vandaan zat... lopend! En veel in bad gezeten, proberend alle mieren uit de badkamer te verzuipen, HBO en Cinemax kijken terwijl KFC eten kwam brengen... Heerlijk een week niet Vietnamees gegeten (maar Mexicaans, Italiaans, Amerikaans) want die noodlesoep komt onze neus uit! :)
Morgen naar China! Zijn erg benieuwd wat we ervan moeten verwachten, spreekt echt bijna niemand engels? Zijn de afstanden een beetje te overbruggen met de trein, en hoe wordt het Chinees Nieuwjaar? Zometeen nog even de kaft van de Lonely planet van Vietnam over die van China plakken, de douanebeambten bij de grens willen de Chinese Lonely planet nog wel eens innemen, aangezien Taiwan als een apart land staat aangegeven en daar zijn ze het niet mee eens...
Hanoi was een relaxte stad om 10 dagen te verblijven, zeker in vergelijking met hoofdsteden als Phnom Penh en Bangkok. (Oke, Vientiane wint alles!)
Morgen om 07:30 stappen we in de bus richting Nanning. Vaarwel scooter toeters die klinken als bussen, badmintonvelden die overal op de grond getekend zijn, Highlands Coffee, Loempias, punthoedjes, maar 'Hallo' China! En Hallo MC Donalds, na een half jaar...

Hanoi - Vietnam

Sapa Trekking & Homestay
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op onze laatste volle dag in Ninh Binh besloten we naar het oudste National Park in Vietnam te gaan: Cuc Phuong. Het begin van de 35km lange scootertocht ernaartoe was over de grote weg, maar de laatste 15km door kleine dorpjes. Aangekomen in het park bezochten we eerst een apenopvangcentrum. Anders dan andere opvangcentras die we bezocht hebben, worden hier bedreigde apensoorten 'gekweekt' om weer teruggezet te worden in het wild. Na nogmaals 20 kilometer gereden te hebben door het park via en smalle kronkelende weg met veel heuvels, kwamen we aan bij het beginpunt van de wandeltocht: de tocht naar de 1000 jaar oude boom. Na een mooie tocht van 3km kwamen we aan bij deze gigantische boom! We liepen terug via een steile trap, en kwamen (na nog een dode slang van de weg geschopt te hebben) weer aan bij het beginpunt. We kochten nog even een liter bezine per scooter en reden de 55km lange weg terug naar Ninh Binh. De ochtend erna een akkefietje gehad met iemand van het hotel die beweerde dat we onze scooter in moesten leveren terwijl we hem nog een halve dag gehuurd (en al betaald) hadden! Onze poot stijf gehouden en uiteindelijk ging hij overstag. Onze laatste halve dag nog een rondje gereden tussen de prachtige karstbergen en rijstvelden! Om 15uur netjes opgepikt door de bus bij het afgesproken hotel en zo reden we terug naar Hanoi waar we rond 18uur aankwamen in een chaos! Over 1000 dagen bestaat Hanoi 1000 jaar, en dat werd gevierd! Onze tassen gedumpt bij het reisbureau en een hapje gegeten op straat. Om 19:30 werden we opgehaald bij het reisbureau voor de trein naar Lao Cai. We zaten met z'n vieren in 1 cabine die bestond uit 2 stapelbedden, een tafeltje en een lampje, lekker knus dus! De trein vertrok om 21:15 en na een redelijk schommelende nacht werden we om 05:30 gewekt met een klop op de deur: "Wake up! Lao Cai Station!". Slaapdronken zochten we naar het vlaggetje met "Summit hotel" en stapten in het aangewezen busje. We stegen in een uur zo'n 1000 meter naar Sapa, dicht tegen de Chinese grens aan. Hier werden we naar een ander hotel gebracht aangezien er 3 uur voor onze aankomst met de trein een gasexplosie in het Summithotel was geweest waardoor bijna alle ramen eruit geblazen waren en het een grote ravage was! Nog eens een gelukje dat we niet een dag eerder waren! Het was koud in Sapa! En erg mistig! Doordat we in een ander hotel zaten, werd ook het programma een beetje omgegooid. In plaats van gelijk lopen en overnachten in een dorpje, zouden we die dag een tocht maken en weer terugkeren in het hotel, daar overnachten en de dag erna in het dorpje overnachten. Prima, gezien de rommelige nacht in de trein! We onbeten, namen een douche en om 9uur maakten we kennis met Lahn, onze gids voor de 3 dagen. Lahn heeft een Nederlandse vriend en zei steeds dingen in het Nederlands, was hilarich was! We bezochten het CatCat village, waar de vrouwen de kleding verven met behulp van de indigo plant. Ze weken kleding in dit stinkende troepje, halen het eruit en weken het weer. Het nadeel is dat de kleurstof niet echt hecht aan de stof, waardoor alles onder de blauw-groen-grijzige kleur komt te zitten, inclusief hun handen! We kregen een rondleiding door het huis, wat vol zat met half naakte kindjes, hakende vrouwen en rook van het vuur midden in de kamer! De rest van de tocht ging via modderige paadjes langs adembenemende uitzichten. Tenminste, als er geen dikke mist zou zijn! We zagen helemaal niets, maar Lanh vertelde ons steeds was we zouden kunnen zien... :) We kwamen langs een grote waterval waar we wat dronken bij een vuurtje. Lahn liet ons steeds allerlei lekkernijen proeven, kastanges, bbq pork en rijst in bamboe met pinda's; heerlijk! Via een enge touwbrug kwamen we uiteindelijk weer bij het hotel, waar we lunchten. 's Middags nog even door het stadje gelopen, marktje bezocht, gegeten in het hotel en doodmoe gaan slapen! 's Ochtends spullen ingepakt voor de homestay (overnachting in het dorpje) en om 09:30 vertokken. Wederom helaas mistig, maar desalniettemin een hele mooie tocht! Lahn maakte onderweg een heerlijke lunch voor ons klaar van broodjes, ei, komkommer, tomaten en fruit. Rond het middaguur kwamen we aan bij onze homestay. De familie bestond uit moeder (27jr), vader (die helaas bij zijn schoonfamilie aan het werk was en we dus niet gezien hebben) en 2 geadopteerde kindjes. Mia, een meisje van 10 met het downsydroom en Zhe van 8. De ouders van Mia zijn gescheiden en haar moeder kon niet meer voor haar zorgen. De ouders van Zhe zijn beide omgekomen bij een scooterongeluk. Allebei zijn ze door 200 dollar 'gekocht' door hun adoptieouders. Het huis was een echt traditioneel huis, met een keukentje waar gekookt werd op open vuur. In de woonkamer stonden 2 bedden en wij liepen op de eerste verdieping, te bereiken via een smalle houten trap. We dronken een kopje 'welkomstthee' en liepen nog een rondje om het dorp. Lahn en de moeder waren al bezig met het eten toen we terugkwamen, en we vergezelden hun rond het vuurtje. (temperatuur buiten: 13 graden) Het eten was heerlijk en ongelooflijk veel! Diverse verse gewokte groenten, kip, varken, rund, loempias en natuurlijk rijst. De maaltijd werd meerdere keren onderbroken door de moeder, die dan de borrelglaasjes vulde met rijstwijn en luid proosste met iedereen... Heerlijk geslapen onder een enorme hoeveelheid zware dekens en na een onbijt van pannenkoeken met suiker, honing en lemon gingen we weer op pad! We kregen allenmaal nog een armbandje omgeknoopt door Mia, gemaakt door de moeder en een bamboe wandelstok. We zouden namelijk een hoop modderpaadjes krijgen onderweg! En niets was minder waar... We glibberde via de paadjes langs de rijsttrappen, omringd door locals uit de dorp waar we zouden lunchen, die ons af en toe vastgrepen en hielpen waar ze konden. We lunchten wederom in een homestay en kwamen uiteindelijk bij de doorgaande weg waar een busje ons terugbracht naar het hotel. We douchten bij het Summit hotel (waar we eigenlijk zouden zitten) en warmden op bij 'Baquette & Chocolat' met een heerlijk broodje uit de oven. Stomtoevallig kwamen we hier Nisha tegen die met haar moeder en zusje ook een maand door Vietnam aan het trekken is. Om 17uur stond de bus weer klaar om ons naar het treinstation van Lao Cai te brengen. Hier aten we bij een restaurantje om de trein te nemen van 20:15. Na een korte nacht stonden we om 5 uur midden in ontwaken Hanoi, op zoek naar een guesthouse. Hier en daar wat mensen die hun stalletje al aan het opzetten zijn, of druk aan het ochtendgymnastieken! We vonden een guesthouse en doken in bed voor nog een paar uurtjes slaap! Om 9uur klopten Peter en Toke zingend aan met taartjes en en 'Happy Birthday' slinger voor Sven! We aten de taartjes op met een kopje koffie op straat en liepen voor de laatste keer met z'n vieren door Hanoi. We kochten kaartjes voor de 'Waterpuppet show' en chillden nog een beetje op de kamer. De waterpuppet show was erg leuk! Het bestaat uit poppen, die verschillende dingen uitbeelden in het water, begeleid door muziek. Oorspronkelijk komt het gebruik uit de rijstvelden, waar het als vermaak diende voor de mensen uit het dorp. Gedurende een uur kwamen er diverse aspecten uit de Vietnamese samenleving voorbij; rijst zaaien en oogsten, vissen, kikkers vangen, drakendans, drakenbootraces en nog veel meer. Erg leuk om te zien! Omdat Sven jarig was, trakteerden Peter en Toke het diner. We gingen naar Al Fresco's waar we heerlijk gegeten hebben. Sven had gigantische ribben en de rest at Mexicaans... uitmuntend! Na een koffie met een Bailey's gingen we terug naar het hotel. 's Ochtends ontbeten een een kopje koffie gedronken in de straat voodat de taxi kwam. Uurtje rijden naar het vliegveld, daar nog even geluncht en toen kwam het moment van afscheid nemen! (Peter en Toke kregen nog een standje omdat ze probeerden bij de Domestic Departures naar binnen te gaan...) Ze vlogen op tijd, en wij namen de locale bus terug naar het centrum. We liepen langs de Chinese ambassade, die helaas gesloten was, maar we kwamen hierdoor bij de enige KCF in Hanoi! :) (elk nadeel heeft z'n voordeel) Op de terugweg liepen we langs een winkeltje 'Made in Vietnam' waar we voor 35 euro in totaal 2 extra gevoerde quicksilver truien en een Hilfiger skibroek meenamen voor China! Geen idee of het echt is, maar in ieder geval wel warm! We liepen langs de bakker voor wat broodjes die we 's avonds onder 'Final Destination 3' opaten. Vandaag alle foto's geupload en straks gaan we op zoek naar de grootste shoppingmall van Hanoi, op zoek naar bergschoenen. Dat is het enige wat we nog nodig hebben voor China!

Als laatste nog iedereen bedankt voor de vele felicitaties via Hyves, email, SMS, Facebook en deze site!

Ninh Binh - Vietnam

Ninh Binh
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste avond met z'n 5en in Vietnam aten we bij een Italiaans restaurant, heerlijke pizza! Al een beetje ingepakt, aangezien de familiekamer + extra bed een redelijke chaos begint te worden... In de ochtend naar Malaysia Airlines gelopen om het terugticket van Peter en Toke om te boeken naar Hanoi (in plaats van Ho Chi Minh.) Wel weer even wennen aan de hitte! Na een 2,5 week koeler weer is het zweten geblazen in Ho Chi Minh, waar de temperatuur zo'n 30 graden is, met een hoge vochtigheidsgraad. Teruggelopen naar het hotel waar we onze bagage gestald hadden, en richting het busstation. Na 10min. kwam de bus en waren we op weg naar het vliegveld! Eerste even naar de Domestic Departures om onze bagage in te checken, daarna bij de International Departures om Marlieke in te checken en uit te zwaaien. Weer terug naar de Domestic om onze vlucht te pakken, die een half uurtje vertraging had. Op naar Hanoi! Doordat we laat en in het donker aan zouden komen hadden we gebeld voor een hotelletje in het centrum. En daar stond de taxi chauffeur, met een bord met 'Moniek Nulver' erop. In de Honda Civic 35km naar het centrum van Hanoi. Hanoi is leuk! Een stuk rustiger dan Ho Chi Minh, en sfeervoller. We checkten in in onze familiekamer met 2 ruime 2-persoonsbedden en de beste douche ever! (en een keer geen boiler waardoor iedereen dit keer een warme douche had, en niet alleen de eerste 2...) We aten in ons straatje en gingen vroeg naar bed.
Wat een mooi weer de dag erna! Een lekker zonnetje en zo'n 25 graden, dus we besloten de wandeling uit de Lonely planet te gaan doen. Deze ging door allerlei kleine straatje met jassen, schoenen, eten en allerlei andere frutsels. Via diverse tempels kwamen we aan bij de stadspoort, waar Sven en ik teruggingen naar het hotel, omdat Sven migraine kreeg. Toke en Peter liepen de wandeling af, die erg leuk scheen te zijn. Sven nam een douche en ging naar bed, en ik heb lekker zitten lezen de rest van de middag. 's avonds bleef Sven thuis, en zijn Peter Toke en ik gaan eten aan de overkant van ons hotel. Hier zit een klein, lokaal, enorm polpulair restaurantje, waar je een soort van kan gourmetten. Je krijgt een pannetje op vuur voor je, en een schaal met vlees, uien, tomaat en veel knoflook. In één woord: heerlijk! Lekker een Hanoi biertje erbij, en als afsluiter een kopje ijskoffie naast ons hotel.
's Ochtends een stokbroodje met ei gegeten voordat de bus naar Ninh Binh ons op kwam halen. We gaan mee met een tour, maar dan zonder de tour, dus alleen de busreis. We stopten onderweg bij een tempel die we toch maar besloten te bezoeken. Nadat we ons een weg baanden door een miljoen verkoopvrouwtjes, was de tempel best mooi! We reden hierna direct door naar Ninh Binh. Ninh Binh is een kleine provinciale stad, waar niet zo heel veel te beleven is. Daarbuiten des te meer! Die middag gelijk 2 scooter gehuurd, en binnen 10 min zit je midden in de enorme karstbergen die uit het niets uit de grond schieten. Een schitterende omgeving, al die bergen, en dan de rijstvelden ertussen waar druk rijst gepland wordt. We reden 1,5 rond door dit mooie gebied, en gingen terug toen het begon te schemeren. Heerlijk gegeten in het hotel; de lokale specialiteit: geit! Niet heel bijzonder, maar leuk om te proberen. Vanochtend 2 nieuwe scooters gekregen omdat die andere bagger waren, en weer richting het karstgebergte gereden. Via allerlei leuke kleine weggetjes langs rijstvelden en door dorpjes kwamen we bij een (niet op de kaart te vinden) tempel. We beklommen de enorme hoeveelheid treden tot de top, waar een soort Chinees Maria beeld stond. Wat een hitte! De zon schijnt keihard en dat voel je als je omhoog loopt. We vulden ons vochtverlies aan bij de kaartverkoper, waar we gelijk thee en krukjes aangeboden kregen en reden door naar Tam Coc, ookwel genoemd: 'Halong Bay in de rijstvelden'. We lunchten, en kochten een bootticket. Per 2 zaten we in een bootje met een roeier en een 'troep-verkoopster'. Via een soort kanaal door de rijstvelden voeren we door 3 grotten. Aangekomen bij het einde probeerde allerlei vrouwtjes ons drinken en eten te verkopen, wat we vriendelijk weigerde. Terwijl we via dezelfde weg terugvoerden (of werden geroeid eigenlijk), probeerde ons troepvrouwtje ons ook nog wat spulletjes te verkopen. De boottocht wat schitterend! Langs alle velden waar druk rijst gepland werd, en dammetje gebouwd werden door de grotten en langs de karstformaties met alleen het rustgevende geluid van de peddels op de achtergrond... Teruggekomen op de droge bezochten we nog een tempel en reden terug naar huis. Morgen gaan we een National Park bezoeken.

Ho Chi Minh - Vietnam

Hue - Phuoc Duygen Stoepa
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De busrit naar Hue was inderdaad erg ontspannen! Na een half uurtje hadden we een stop bij Marbel Mountain, een berg waar marmer vandaag wordt gehaald en een uurtje verder een stop bij een strand. Aangekomen in Hue, kwamen we bij het Thai Bin III hotel, waar we voor 20 dollar 2 kamers hebben in een leuk klein straatje! Aangezien het lunchtijd was besloten we een origineel Vietnamees vervoersmiddel te nemen richting het oude centrum: de Cyclo, ofterwel de fietstaxi. Na een kort ritje werden we afgezet bij de Citadel, de oude stadsmuur. We aten in een echt Vietnamees tentje waar men er geen hout van snapte wat we wilden, en liepen even later de citadel binnen. Binnen deze citadel bevind zich ook de verboden stad, waar alleen de keizer + familie leden mochten komen. Opzich wel mooi, maar niet heel bijzonder. Unesco is druk bezig met de restaureren van de gebombardeerde gebouwen waardoor het geheel een beetje tegenvalt. 's Avonds heerlijk Indiaas gegeten bij ons op de hoek en toen lekker gaan slapen.
Na een lange nacht van 10 uur, lekker ontbeten in het straatje met vers fruit, yoghurt en muesli en toen wederom 3 scooters gehuurd. Als eerste bezochten we de Phuoc Duygen stoepa, een 21 meter hoge tempel met daarachter diverse boeddhistische vertrekken. We pikten nog even een gebed van de monikken mee, met veel gezang en knielende oude vrouwtjes. Verder richting een klein tentje waar we een drankje deden, en we een echte bezienswaardigheid waren, en door naar de Minh Mang Tombe. Minh Mang was een keizer die van 1820-1841 regeerde en zeld zijn graftombe heeft ontworden. Een schitterend park met een vijver en diverse gebouwen. We lunchten met stukjes geBBQed varkensvlees en hert en voor Peter en Marlieke een vegetarisch soepje. Terug via de normale weg (in plaats van de omweg die we heen hadden genomen met stukjes off-road die eindigden in een rivier...) en bezochten op de terugweg nog even de markt. Heerlijk gegeten op een terrasje bij de Why Not Bar.
Vroeg opgestaan en om 06:45 zaten we al in een taxi richting vliegveld. Na het inchecken aten we de cakejes van de dag ervoor op met een kopje ice-coffe, en even later gingen we door de securitycheck. Met slechts 10 minuten vertraging stegen we met Pacific Airlines om 09:00 op richting Ho Chi Minh City, waar we een uutje later landden. (Doordat Sven te weinig beenruimte had mocht de hele familie verhuizen naar de nooduitgang, heerlijk!) Even weer wennen aan de hitte, dus de broeken werden afgeritst. De bus richting centrum stond klaar, dus een half uur na landing zaten we in de bus (5 personen inclusief 5x tassen voor €1.40)! Na even rondgekeken te hebben vonden we een familiekamer naast ons favorieten ontbijtrestaurant, dus dat was mazzel! Even later namen we de bus richting het Waterpark, waar Sven en ik 2,5 week geleden ook geweest waren. Het was als vanouds heerlijk met een noodgang van allerlei glijbanen, trechters, glijbanen met banden en glijbanen met matten afgaan! Na ook nog even gedobberd te hebben in het golfslagbad, namen we de bus terug richting hotel. Morgenochtend nog even shoppen, en 's middags 15:45 vliegen Peter, Toke, Sven en ik richting Hanoi. Marlieke vliegt om 16:30 via Kuala Lumpur weer terug naar Amsterdam.

Hoi An, Vietnam

Hoi An
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Oud en Nieuw was minder spectaculair dan verwacht. Tijdens het eten net buiten de tuin waarin we zaten wel hele leuke dans opvoeringen waarin de Fransen bespot werden en de Vietnamesen zich kostelijk vermaakte. Het 12-uur moment was traditioneel met maar liefst 4 vierpijlen, een cummunistisch plaatje en het volklied. Verder niets, dus welkom in 2008!

Nieuwjaarsdag met de fiets naar het strand gereden. Het weer is nog steeds niet erg zonnig, en de harde wind aan het strand zorgde ervoor de zwemmen niet mogelijk was. Wel een heerlijk fietstochtje door het platteland en een lekkere wandeling over het strand. Hoogtepunt waren zeker de heerlijke verse garnalen voor minder dan 10 EURO per kilo! 's Avonds wederom alle pakken en jurkjes gepast en zelfs leren schoenen besteld.

Eergisteren op tijd opgestaan en begonnen aan een kookcursus. Eerst een goede uitleg over de markt waarin duidelijk alles werd besproken en vele vragen die we al geruime tijd hadden werden beantwoord. Goede gids erbij en een relaxte tour. Met de boot naar een mooie ruime tuin/restaurant gegaan waar we de echte cursus kregen. Schitterende ruimte en een leuke kookgids met veel humeur. Naast de "gewone" gerechten ook geleerd hoe we rijstpapier, en dus verse loempias, kunnen maken, Hoi An Pancakes (heerlijk) en niet te vergeten een waaier van komkommer en een roosje van tomaat! Kan altijd van pas komen! Daarna heerlijk onze eigen gerechten opgegeten en in de regen met de boot weer teruggegaan naar Hoi An. Gelukkig hield de regen op en konden we nog even van de stad genieten. Mattie en Ronald hadden de rest een opdracht meegegeven vanuit Nederland en na een tijdje zijn we dankzij deze opdracht in een hele leuke galerij gekomen met een cafe gerunned door dove mensen. Heel leuk plekje en de vrouw die er werkte had de kaart van Mattie en Ronald netjes bewaard. De middag eindigde uiteraard weer met het passen van veels te veel kleren.

Gisteren een 2 scooters gehuurd en eentje met een gids. Een mooie tocht van 55km gemaakt naar My Son. My Son valt in het rijtje samen met Ankor Wat in Cambodja en Wat Phu in Laos en bestaat ook uit een aantal tempels gebouwd tussen de 7de en 11de eeuw. Uiteraard niet zo uitgebreid als de twee andere, maar wel een schitterende omgeving en nog veel detail te zien. Een lekkere wandeling gemaakt tussen de oude tempels en daarna overheerlijk gelunched bij een restaurantje voordat we de tocht terug hebben gemaakt. Wat we die middag hebben gedaan zal wel duidelijk zijn!

Vanochtend heerlijk de tijd genomen en kunnen genieten van een lekker ontbijtje op het terras van ons luxueuze hotel. Vandaag weinig gedaan, maar wel heerlijk genoten van de oude stad. Uiteraard nog wat tijd besteed aan onze kleding en schoenen en uiteindelijk de hele boel inclusief cadeautjes en souveniers op de post gedaan. Als het goed is komt alles over een week of 3/4 aan! Vanavond helaas weer inpakken en ons voorbereiden op de busrit naar Hue. Afstand is maar 150 km, dus erg lang zal het niet duren!