Battambangm, Cambodja

Siem Reap - Battambang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Onze laatste dag in Siem Reap was precies zoals we wilde. De hele dag in een luxe resort rondgehangen! Heerlijk zoutwater zwembad, mooie handdoeken en lekker ligbedden. Niet slecht voor 5 dollar terwijl de andere gasten 180 betalen voor de simpelste kamer. Zie hieronder wat een genot:



Na deze ontspannen dag verder weinig gedaan. Beetje inpakken en heerlijk gegeten in een super trendy bar, want de dag erna was onze pick-up om 6 uur om de boot van 7 te halen.

De pick-up was prima en tegen zevenen hadden we een goede plek achter op de behoorlijk volle boot te pakken en vertrokken we netjes op tijd. Een schitterende boottocht van ongeveer 7 uur door smalle kanaaltjes van modder en planten, grote meren en langs vele drijvende dorpjes. Vanaf de aankomstplaats in Battambang gelijk door vele mannetjes toegeschreewd en zodoende konden we een gratis ritje krijgen naar ons zelf uitgezochte hotelletje. Wederom een prima hotel; schone kamer, groot bed, kabeltv en koude douche voor 5 dollar per nacht.

Gisteravond een hamburger gehaald bij de locale equivalent van McDonalds waar Sven helaas tegen de vlakte ging. Zonder enig rede flauw gevallen, precies zoals al eens eerder gebeurt is in Nederland. Na 5 minuten weer redelijk snel op de been, maar toch maar besloten om vandaag rustig aan te doen.

Morgen richting Pursat, 100km vanaf hier, dus weinig reistijd. Als het goed is treffen we daar Nisha, een australisch meisje die daar een half jaartje woont en werkt die al eerder in Vang Veng, Laos zijn tegengekomen en vorig week ook in Phnom Penh, dus dat zal wel weer leuk worden!

Siem Reap - Cambodja

Ta Prohm
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We vertrokken die ochtend van Phnom Penh naar Siem Reap; onze eerste busreis in Cambodja zonder problemen! Na wat stops kwamen we in de middag aan. Die ochtend bij het ontbijt hadden we ons om laten praten om in het guesthouse van de zus van de eigenaar te gaan zitten. Toen we met de bus aan kwamen rijden in Siem Reap stond er dan ook een (gratis) tuk-tuk voor ons klaar, met een mannetje die een papier met 'Sven, 2 pax' omhoog hield.
We kwamen aan in Yellow Guesthouse, wat identhiek was aan Okay Guesthouse in Phnom Penh, tot aan het menu aan toe! Prima kamer, helemaal in het geel voor 5 dollar. Die middag een beetje relaxed gedaan, internet, tv kijken en 's avonds lekker mexicaans gegeten! Vroeg naar bed, want de dag erna zouden we de tempels van Angkor gaan bezoeken! We sloten een deal met het guesthouse, en voor 40 dollar hadden we 3 dagen een tuk-tuk driver tot onze beschikking. Alles inclusief, sunset, sunrise, alle tempels, en we konden ook nog 2x op 1 dag heen en weer. Onze tuk-tuk man stond netjes te wachten en om 8 uur reden we naar Angkor. We kochten een ticket voor 3 dagen (40 dollar p.p.) en reden door naar Angkor Wat, de hoofdttempel. Rest van de dag van tempel naar tempel gereden, onderbroken door een heerlijke lunch: Amok een echt Cambodjaans gerecht. We bezochten onder andere Bayon (staat bekend vanwege de vele gezicht afbeeldingen) en Ta Prohm (waar Tomb Raider opgenomen is). Heel mooi allemaal! De dag afgesloten met de zonsondergang die we vanaf een tempel bekeken hebben. Helaas verdween de zon op het cruciale punt achter een wolk wat een redelijke domper was... Die avond afgesproken met Charlotte, een Zwitsers meisje die in Phnom Penh stage loopt bij het Khmer Rouge tribunaal, we hadden haar ontmoet in Laos. Ze was voor het weekend in Siem Reap, en dus besloten we samen te gaan eten. Ze nam 3 collega's mee, waarmee we heerlijk Indisch gegeten hebben.
De dag erna vroeg opgestaan om de sunrise te gaan bekijken! Om 04:45 reden we weg, richting Angkor Wat. Voor een dollar kochten we een blikje redbull + een stoel (goede deal!) waardoor we heerlijk relaxen vooraan zaten. Supermooi gezicht om de zon op te zien komen achter de torens van Angkor Wat! We bezochten die ochtend nog een zooi tempels om vervolgens rond 11:30 redelijk op instorten te staan! Om 04:00 opstaan gaat niet in de koude kleren zitten! (daarnaast hadden ze 1000 jaar geleden het trappen maken nog niet helemaal onder de knie, dus het was aardig klimmen op de tempels!) We lunchten in ons Guesthouse, en hebben ze rest van de middag besteed aan het uploaden van de foto's. We aten een hapje in het centrum en keken de rest van de avond een film in bed.
Vanochtend laatste dagje Angkor! We reden weg om 08:00 naar een tempel Banteay Srei, 35km van Siem Reap. We bezochten hierna nog een andere tempel en vonden het toen we mooi geweest! De tempels van Angkor zijn zeker heel tof en de moeite waard, maar 2.5 dag intensief bezoeken is genoeg! :) Nu zijn we de rest van de foto's aan het uploaden. Morgen gaan we een bij een luxe resort een beetje aan het zwembad liggen chillen en de dag erna door naar Battambang.

Phnom Penh - Cambodja

Phnom Penh - S-21
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar Phnom Penh! De reis begon heel voorspoedig, slechts 5 minuten te laat reden we weg! Helaas kregen we na een half uur een lekke band. Nou gebeurd dat vaker hier, dus mensen kunnen als een speer een band verwisselen. Maar 1 van de schroeven zat helemaal vast, en ze kregen hem met geen mogelijkheid los. Er werd nog met volle kracht op gehamerd maar (gek genoeg?!) hielp dat ook niet! Dus we keerden om, terug naar Kratie om daar bij een werkplaatsje de schroef los te branden. Vertraging: 2 uur. Ach, we hebben de tijd! Aan het eind van de middag kwamen we aan in Phnom Penh (PP), wat een stad! Een hele zooi tuk-tuk mannetjes al gelijk om ons heen en een gigantische hoeveelheid verkeer. We namen een tuk-tuk naar 'Okay-Guesthouse', waar we een prima kamer hebben voor 10 dollar. Met kabelTV, warme douche en een heel groot zacht bed! Heerlijk! We liepen een klein rondje, aten een hamburger in ons GH, en zijn lekker naar bed gegaan. De dag erna op zoek gegaan naar de Vietnamese Ambassade om wat informatie te krijgen over het Vietnam Visa.
Hierna hebben we een bezoek gebracht aan Tuol Sleng Genocide Museum, beter bekend als S-21, wat staat voor Security Prison 21. Tuol Sleng was voorheen een middelbare school met 4 blokken, totdat de Khmer Rouge het ombouwde tot martelinstituut S-21. Van 1975 tot 1979, 17.000 mensen zaten in deze geheime gevangenis in afwachting op hun dood. Slechts 7 mensen hebben hem overleefd.Gevangenen werden hier op een gruwelijke manier gemarteld, omdat ze tegen het regime waren. Vaak totdat de dood erop volgde. Voormalige leiders en mensen van hoge standen werden extra erg gemarteld. Bij binnenkomst werd er van iedereen een foto gemaakt, deze zijn allen afgebeeld in het museum. Hierna moesten ze hun biografie opgeven, van de geboorte tot het moment waarop ze gevangen werden genomen. Vervolgens werden alle persoonlijke bezittingen (op het ondergoed na) afgenomen en werden ze naar de cellen gebracht. Sommige van de voormalige klaslokalen werden gebruikt om 1 persoon in te martelen, in andere zijn stenen muurtjes gebouwd om, kleinere cellen te creeren, van 80cm bij 2 meter, de zogenoemde 1 persoons cellen. In de klaslokalen waar de mensen van de hoge rangen werden gemarteld, staat vaak nog het bed waarop ze werden gemarteld, met eventueel martelgereedschap. Ook hangt er aan de muur een foto van deze persoon, vaak liggend op of naast het bed, bloedend en half dood. Op 1 bed lag zelfs nog een bamboe matje, met in het midden een donkere vlek, hoogstwaarschijnlijk bloed. Heel indrukwekken en naargeestig. Ook kan je door de klaslokalen met de 1-persoons cellen lopen, en zelfs in de cellen staan. Overal hangen foto's van de gevangen, vaak werd er een foto voor en een foto na de marteling genomen. Het is echt ongelooflijk wat er allemaal gebeurde daar. Nagels werden uitgetrokken, en de stompjes overgoten met alcohol, mensen werden met aan hun handen, achter hun rug vastgebonden aan een galg opgehangen. Op het moment dat ze buiten bewustzijn raakten, werden ze eraf gehaald en in (smerig ) water ondergedompeld zodat ze bij kwamen, en dan begon het weer opnieuw. Babies werden vermoord voor de ogen van moeders, en mensen werden doodgeslagen. En het meest gruwelijke is dat van alles foto's gemaakt zijn. Mensen na een marteling, mensen zwaar bloedend in de cel liggend en (misschien wel het ergste) mensen van dichtbij gefotografeerd met letterlijke doodsangst in hun ogen.
In het museum wordt 2x per dag een film gedraaid, over de S-21. We waren net te vroeg voor de middagfilm, dus we zijn maar even een broodje gaan eten. Bijna raar om iets normaals te doen als lunchen na dit museum. De film vertelde een liefdesverhaal van een jong stelletje gedurende 1975-1979.Het meest indrukwekkende stuk is op het einde, wanneer er een interview is tussen een voormalig bewaker en een van de 7 mensen die de gevangenis overleefd heeft. Door middel van het schilderen van de martelingen werd hij zelf niet gemarteld en heeft hij het dus overleefd. Ze liepen samen langs de schilderijen en de schilder vroeg ofde gruwelijkheden klopten, wat de voormalig bewaker beaamde. Daarna beschreef de voormalig bewaker in detail hoe hij mensen uit de gevangenis afvoerde naar de killing fields, ze op hun knieen moesten zitten, waarna hij bijna met trots vertelde dat ze daarna met een ijzeren pijp doodgeslagen werden. Na de film liep iedereen zichtbaar aangeslagen naar buiten.
Na dit museum zijn we naar een shoppingmall gegaan, op zoek naar slipper voor Sven. Helaas gingen ze tot maat 44, en zoeken we dus nog even verder voor maat 46. Wel even een hamburger geprobeerd bij de kopie van MC Donalds, grilled burger, ofzo, een acceptabele kopie! We liepen terug naar ons guesthouse, namen een douche en liepen richting 'Gasolina', waar we met Claire afgesproken hadden. Claire hadden we in Vang Vieng (Laos) ontmoet, ze werkt voor een jaar in PP, voor een non profit organisatie. Ze had 4 vriendinnen meegenomen en we hebben heerlijk tapas gegeten, erg gezellig! PP zit helemaal vol met expats, buitenlanders die voor een bepaalde periode in PP werken en wonen. PP is mede hierdoor een stad met hele grote tegenstrijdigheden. Aan de ene kant zijn er de zwerfkinderen zonder schoenen die bedelen en lijm snuiven, en aan de andere kant rijden er grote Lexus jeeps, zijn er gigantisch dure hotels, en veel westerse restaurants. Je kan hier echt alles krijgen, van pizza tot tapas, russisch eten, en mexicaans. Zelfs allerlei franse kaasjes en gerookte zalm! Dus aan de ene kant werken westerlingen voor allerlei non-profit organisaties, terwijl ze aan de andere kant lekker hun eigen wereldje gecreerd hebben, met westerse vrienden, in wersterse restaurants waar ze voor een tiende eten wat ze thuis betalen. Je kan hier zwaar in luxe leven voor een relatief laag bedrag, terwijl dat lage bedrag wat je voor je eten betaald een weeksalaris is. Wat ik al zei, erg tegenstrijdig.
Vandaag is het Mekong Water Festival begonnen. Dit duurt 3 dagen, en staat in teken van de Mekong. Na het ontbijt zijn we dan ook naar de Mekong gelopen, waar bootraces bezig waren. Een supermooi gezicht, wel 250 boten, elk met 60 tot 70 mensen, allemaal in dezelfde kleding en hard schreeuwen bij elke slag. We zagen dat er allerlei podia met mooie afgerokte stoelen stonden, binnen een afgezet gebied. Vanaf daar kon je mooi alles zien en hoefde je niet tussen de menigste te staan. We liepen naar een bewakingsmannetje en vroegen hoe we aan kaartjes konden komen. "No problem!" zei hij "You can borrow mine!" en dus kregen we 2 blanco tickets met heel groot 'TOURIST' erop, en we konden zo naar binnen! Nadat we het geleende entreebewijs terug hadden gegeven, streken we neer op gouden stoelen. Wat een plek! We zaten hier een uurtje, beetje foto's maken, beetje races kijken en toen waren we onze luxe postitie wel weer zat! Misschien dat we straks nog even terug proberen te gaan!
Morgen nemen we de bus naar Siem Reap, bij Ankor Wat. Overmorgen gaan we Ankor Wat bezoeken, we zijn benieuwd!

Kratie - Cambodja

Don Kon, Tess & Moniek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De dag erna was het gelukkig droog en na een heerlijk ontbijtje besloten we dat we vandaag echt wat zouden gaan doen! Hoe aantrekkelijk is het om de hele dag in de hangmat te lezen! Maar... we moesten tenslotte afkicken, dus nadat we 's ochtends nog even 'gehangmat' hadden, vertrokken we richting het middaguur naar Don Khong, het aangrenzende eiland. Mede door de hitte, en door de lage oma fietsjes gingen we niet echt heel hard, maar het was de moeite waard toen we bij de waterval aankwamen! De Mekong kwam vanuit alle hoeken en donderde over de rotsen als een beker omgevallen chocolademelk naar beneden! We reden door naar de 'beach', serieus een zandstrandje aan een wat rustiger deel van de Mekong waar we lekker een duik namen. We lunchten nog even met springrolls, waarna we een boot charterden die ons naar de zeldzame Mekong dolfijnen zou brengen. We voeren tot de grend met Cambodja, betaalde 1 dollar p.p. om deze over te steken (of het nou omkoperij is van de grensbeamten, of dat het iets officieels is weten we nogsteeds niet) en kwamen bij de dolfijnen. Ze zaten op een redelijk afstand, maar toch konden we ze duidelijk zien! Ze waren bruin, zo'n 2.5meter lang en kwamen af en toe boven om te ademen. Heel mooi gezicht! We voeren stroomopwaarts terug, en fietsten terug naar ons bungalowtje. We namen de andere route, door modderpaatjes en langs kleine huisjes: erg leuk! Tess zou de dag erna vertrekken en wij besloten ook die dag erna richting Cambodja te gaan, omdat we denk ik nog een dag in een hangmat niet zouden overleven... We aten de laatste keer met z'n 3en, heerlijke kipschnitzel met patatjes, aardappelpuree en salade en deze voor de laatste keer een potje pesten met de 7-superkleef en de dubieuze kaart...
Vroeg opgestaan en om 7uur zaten we aan het ontbijt. We vertrokken om 8 uur met dezelfde boot richting vasteland waar we opsplitsten. En toen begon de ellende... We namen een toeristenbus aangezien dat gewoon de snelste en makkelijkste manier is om in Cambodja te komen. Nu hebben we in de afgelopen 1.5 maand 1x eerder een toeristenbus genomen en die wilde niet starten, waarschijnlijk rust er een vloek op het nemen van toeristenbussen. We kwamen zonder problemen bij de grensovergang, eerst Laos uit, 100meter lopen (in niemandsland hebben ze geen toiletten ben ik achter gekomen) en dan bij de grens van Cambodja. Onze grensovergang ging heel soepel aangezien wij ons visum al in Vientiane gekocht hadden. Na wat wachten werden we opgesplitst in 2 minibusjes, op naar de ferry om de Mekong over te gaan. Hier hebben we een uur gewacht op de ferry om vervolgens aan de overkant een half uur lunchpauze te nemen. Tenminste... dat zeiden ze. Het half uur werd 3 uur zonder aanwijsbare reden. Er werden wat onduidelijke, zwakke verklaringen gegeven die nergens op sloegen ( ze moesten tanken, terwijl het restaurantje tegenover het tankstation zat). Op een gegeven moment liepen de gemoederen wat hoog op, aangezien de bagageg van de helft van de groep nog op het busje zat, dat al 3 uur spoorloos was. Gelukkig hadden wij onze bagage bij ons. Eindelijk, om half 5 vertrokken we dan eindelijk richting Kratie. (nadat we om 8uur vertrokken waren, en zo'n 100km opgeschoten waren) We kwamen aan in Kratie om 18.30, en installeerden ons in een redelijk luxe hotel. Grote kamer, zacht bed, en kabel tv! (5dollar) We aten een hapje met 2 dames uit Alaska die we in de bus hadden ontmoet en na wat ervaringen uitgewisseld te hebben met een Nederland stelletje (zij gaan naar Laos, en komen uit Cambodja, wij het omgekeerde) hebben we lekker nog even tv gekeken in bed.
Cambodja in weer even wennen na het superrelaxte, onwijs aardige Laos. Veel mensen op straat die helemaal de weg kwijt zijn, en tijden ons ontbijt kwam er al een meisje van 12 jaar in perfect engels vragen of we geld hadden voor schriften en pennen. ( wat aannemelijk klinkt, maar niet klopt) We zijn blij dat we in deze kleine stad even kunnen wennen voordat we morgen naar Phnom Penh gaan. Daar hopen we ook weer een zooi foto's te kunnen uploaden aangezien het hier te traag is!

Champasak, Laos

Wat Phu, Champasak
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar Champasak was inderdaad niet erg moeilijk! Om 10 uur hadden we een rechtstreekse bus richting de Mekong en ongeveer 2 uur later zaten we aan de andere kant in een heerlijk ontspannen guesthouse aan het water. Omdat we pas de 20ste aan willen komen in Cambodja in verband met onze visa hebben we hier momenteel ruim de tijd en zodoende hebben we de middag doorgebracht met lekker eten, een boek en een lekkere hangmat aan de rivier.

Na een heerlijke nacht in een prima kamer de ochtend wederom lekker rustig aan gedaan. De reden voor ons om naar Champasak te komen was enkel om een grote Kmer-stijl tempel te bezoeken uit de Khmer tijd als voorproefje op Ankor Wat in Cambodia, dus we hadden alle tijd.

In de loop van de ochtend toch wat fietsen gehuurd en ons klaargemaakt voor de 11 km fietsen. Nederland een peuleschil, maar hier met ruim 30 graden en een opkomende buikgriep bij beide toch pittig. Hier en daar een pauze genomen en toch nog aangekomen. Wat Phu is opgenomen in de UNESCO World Heritage List, dus de faciliteiten waren uitstekend en alles goed verzorgt. Als eerste hebben we de ruime, en vooral koele, tentoonstellingsruimte bezocht voor wat diepere informatie en om wat bij te komen. Hierna rustig een noodlesoepje gegeten in het dorpje om vervolgens de echte tempel te bezoeken. De tempel lag tegen een berg aan waarbij je langs de resten van verschillende delen langzaam naar boven klom voor de belangrijkste tempel. De tempel was werkelijk schitterend en samen met het mooie weer een perfecte plek voor foto's, dus ik heb naar harte lust door kunnen schieten. Toen er aan het einde ook nog een aantal monniken voorbij kwamen en gingen mediteren was het natuurlijk helemaal fantastisch. Na de tempel rustig terug gegaan op de fiets en ons klaargemaakt voor vertrek de dag erna. We hadden geluk omdat er maar liefst 10 mensen allemaal naar onze volgende bestemming wilde, zadat we voor 5 EURO per persoon de boottocht en 150 km rijden rechtstreeks konden doen met een eigen busje.

De volgende ochtend liep alles erg soepel. Na ons ontbijtje om 8 uur in het busje gestapt en ongeveer 3 uur laten aangekomen in Si Phi Don, op een eilandje genaamd Don Det. Don Det is een eilandje wat er vooral is voor toeristen, alles is hier bungalow, restaurant of een andere service, maar desondanks lijkt het nog niet verziekt of te druk. Een groot voordeel is dat er maar stroom is tussen 18:00 en 22:00 waardoor het hele eilandje plat ligt rond 22:30...

Bij aankomst terwijl ik aan het zoeken was naar een bungalow heeft Moniek een Nederlands meisje Tess ontmoet die gebruik maakte van de situatie en zich maar in het bungalowtje naast ons heeft geplaatst. Met Tess hangen we nu al drie dagen rond hier en we doen erg weinig. De bungalow is erg simpel, maar voor 1 EURO per nacht hebben we weinig te klagen. Gisteren heel de dag in onze hangmat gelegen en daadwerkelijk niets gedaan. Overdag wat lezen, 's avonds wat kaarten, eten en naar bed voor de stroom ermee ophoudt. Vandaag waren we van plan om wat te gaan doen, maar een zachtje regen houd ons wederom in de hangmat...en aangezien we nog 2 volle dagen hier hebben, hebben we nog voldoende tijd om te doen en laten wat we willen. De 20ste vertrekken we als het goed is richting Cambodja!

Deel van de foto's online, helaas is de snelheid te laag om alles te doen, dus hopelijk meer in Cambodja.

Tad Lo, Laos

Bolaven Plateau - Tad Lo
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na onze heerlijk rustdag in Pakse met een even heerlijke massage op tijd naar bed gegaan. In de ochtend vroeg opgestaan en onszelf klaargemaakt voor een 2-daagse scootertocht. De route was vrij gemakkelijk, en van de 200 kilometer maar 20 op een onverharde weg. Na onze vorige tocht was dit natuurlijk een eitje. Ditmaal ook een betere scooter, i.p.v. de chinese een echte Honda! Dus geen problemen de hele trip!

Na ongerveer een uurtje rijden kwamen we aan bij de grootste waterval van de regio! Van 120 meter hoog vallen 2 stromen water in een indrukwekkende koker tussen twee bergruggen. Helaas was het pad naar beneden te stijl voor ons, en bij navraag werd ook duidelijk dat het niet normaal was om naar beneden te gaan. Het bleef dus bij een schitterend uitzicht van boven af.

De rest van de tocht was mooi door het Bolaven Plateau, een hoogvlakte dioe uitstekend geschikt is voor het verbouwen van koffie. Veel koffie wordt hier nog verbouwd door kleine familie bedrijfjes, dus zagen we maar weinig grote plantages, maar meer huizen met koffie tuinen. Na de gebruikelijke lunch van noedelsoep de 20 kilometer onverhade we gepakt en toen gemakkelijk aangekomen in Tad Lo, waar we gemakkelijk een guesthouse konden vinden. In de middag nog even een plaatselijke waterval bezocht en verder genoten van ons geusthouse, wat niet zo speciaal was qua inrichting, maar wel midden in een primitief dorpje lag, waardoor we konden genieten van kippen, koeien, varkens, honden en natuurlijk de mensen! 's Avonds een lekker varkentje van de BBQ op en toen gaan slapen.

Vanochtend na een ontbijt met wentelteefjes de 85 kilometer terug gereden! Zelf Moniek heeft een goede poging gedaan onze semi-automaat te besturen en dit ging prima! Na de rit direct doorgegaan voor een massage! Heerlijke ontspannen tussen al de opwinding door over wat ze aanmoeten met die twee grote buitenlanders!

De rest van de middag brengen we door in Pakse. Morgen pakken we een bus naar Champasak, aan de andere kant van de Mekong, erg dichtbij, dus dat moeten we snel bereiken!

Pakse, Laos

The Loop
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na een busreis van 5 uur kwamen we aan in Tha Khaek. Hier is verder niet zo heel veel te doen, maar het is wel het startpunt van de (door de lonely planet) populaire 'Loop'. The loop is een rondje (verassend) van 3 tot 4 dagen op de scooter, waarbij je langs alle bezienswaardigheden in de omgeving komt! Leek ons een leuk plan, en dus huurden we een scooter bij het guesthouse. Bij de scooterhuur kregen we gelijk een kaart met de loop en op de achterkant een aantal zinnen in Laos. ("ik heb een lekke band" en "waar kan ik mijn scooter repareren"... heel handig, merkten we later...) En dus reden we de dag erna om 08:30 weg op onze "Fekon" (vaag Chinees merk). We stopten bij Tham Pha Pa, beter bekend als de Buddha Cave. Deze grot is in 2004 ontdekt door een man die er vleermuizen wilde vangen. Bij binnenkomst bleken er honderden bronzen buddha's te staan, varierend van 15cm tot 1 meter hoog, allen kijkend naar de ingang. Men schat dat de beeldjes 600 jaar oud zijn. Inmiddels is het een soort bedevaartoord voor Thaien en Laotianen geworden. Na een korte stop en een cola'tje doorgegaan naar de volgende grot Tham Xieng Liap, waar we voor 1 dollar per persoon doorheen geleid werden naar het einde waar we konden zwemmen. Heerlijk! Na wat geklauter kwamen we via een andere weg de grot weer uit en vervolgden we onze weg. We stopten in een dorpje voor een noodle-soepje (In Laotiaans "Foe" genaamd, het toverwoord voor als niemand engels spreekt, gewoon "FOE!" zeggen). De weg was na 20km al overgegaan op onverhard , een deel waar ze bezig waren met bestraten, waardoor het voornamelijk zand en stenen was. Veel vrachtwagen en bulldozers en vooral veel, heel veel stof! Gelukkig hadden we beide een helm met een stofkap, zonnebril en monddoek voor, dus het stofhappen viel mee. We zagen er alleen niet uit aan het einde van de dag... In de vallei waar we doorreden wordt door de Vietnamezen een gigantische dam gebouwd, waardoor er hele dorpen verhuisd worden. Een heel bizar project, door deze bouwput hebben we 2 dagen gereden. We overnachtten de eerste nacht in een nieuw dorpje, in nieuwe bungalowtjes, lekker zacht bed + dekbed en helaas een koude douche... Maar we moesten wel! We aten een noodle soepje en gingen onder de wol. Na een nacht van 13uur slaap vertrokken we na een ontbijt van een appel en M&Ms, (aangezien we niet voor de 3e keer achter elkaar noodle soep wilden) richting Ban Na Hin. De slingerweg leidde ons door de vele we dam-werkzaamheden en toen we een bordje 'dam site' zagen, besloten we maar even te gaan kijken naar deze dam in aanbouw. We vroegen aan een voorbij rijdende auto hoever het ongeveer was, 5km. Oh prima, doen we even! De afstand bleek 15km te zijn en de weg hels! Veel steile hellingen, met loszittende stenen en kuilen, en na elke bocht verwachtten we de dam! Toen we na 15km deze dam eindelijk zagen, hebben we even een koekje gegeten, en zijn we maar weer teruggegaan naar de hoofdweg. We dronken een cola'tje in een klein dorpje, maar toen we weg wilden gaan begonnen ze te wijzen naar onze voorband... lekke band! Opzich niet zo raar als je bekijkt op wat voor wegen we daarvoor gereden hadden. Gelukkig was er naast een repairshop, dus binnen 15minuten was onze band weer geplakt voor 1 dollar. We vervolgden onze weg, en kwamen eindelijk op de kruising bij Lak Sao. Hierna zouden we nog 50km rijden naar de overnachtingsplaats, maar wel op een geasfalteerde weg! We lunchten, en toen we weggingen controleerden we nog even de voorband, die gelukkig nog helemaal hard was! Alleen... dit keer was de achterband plat! Wederom zat er naast het restaurantje een Chinese repairshop en dus zaten we voor de 2e keer toe te kijken hoe onze scooter gerepareerd werd! De Chinese man haalde heel het achterwiel los en op een gegeven moment lagen er een stuk of 20 onderdelen onder... Maargoed, we kregen een nieuwe binnenband en alle onderdelen werden er weer ingestopt! (schade: 2 dollar) We vervolgde onze weg, maar na ongeveer 4 km kregen we wederom een lekke achterband! Duidelijk te ver om terug te lopen naar de Chinese shop! Dus ongeveer 1km gelopen naar de volgende shop waar onze achterband geplakt werd. 30 dollarcent koste het deze keer en met het 3-maal-scheepsrecht in ons achterhoofd, reden we weg. Helaas, 4-maal-scheepsrecht! 200meter verder begaf de achterband het wederom... Terug naar hetzelfde zaakje, waar we dit keer een nieuwe binnenband kregen (2 dollar). Na goed checken op scherpe stukjes in de buitenband vertrokken we dan wederom. Gelukkig was dit onze laatste lekke band en konden we de laatste 50km zonder problemen afrijden. We kwamen aan in Ban Na Hin, in guesthouse Mi Thuna. We hadden van te voren even gebeld en dat was maar goed ook want we hadden de laatste kamer. Helaas zonder douche, werd dus wassen aan de wasbak. We aten fish&Chips en kletsen met wat andere gasten. (voornamelijk over scooterpech... we hadden opzich nog geluk gehad met een lekker band!) De dag erna gingen we naar Tham Lot Kong Lo, via een 50km onverharde weg. (dwz: stof!) Kong Lo cave is een limestone grot, waar de Nam Hin Bun rivier doorloopt. De grot is 7km lang en op sommige plekken 100m hoog en breed. We huurden een bootje + bestuurder en gids en voeren door de grot. Erg indrukwekkend en erg donker! Het koste ons ruim een uur om erdoorheen te varen. Na een korte stop aan de andere kant van de tunnel voeren we in 3 kwartier stroomafwaarts weer terug. We besloten terug te rijden naar Mi Thuna en daar te lunchen: heerlijke sweet curry in cocosmelk! Rest van de middag een beetje ontspannen. Vooral de bilspieren hebben het zwaar te verduren! De laatste dag bestond uit 150km over asfalt rijden, terug naar Tha Khaek. Deze afstand viel ons zwaar, vooral omdat de billen zo'n pijn deden! We reden een half uur, waarna we even pauze moesten nemen. Eindelijk kwamen we dan in de middag aan in Tha Khaek. In totaal hebben we 507km gereden in 4 dagen en 4 lekker banden gehad! De tocht was heel gaaf en zeker de moeite waard al was hij wel heel zwaar. De weg was om sommige plaatsen zo slecht dat we maar 10km per uur konden rijden en het stof zat werkelijk overal! Maar zeker heel tof om op een andere manier te reizen en zo het landschap te ontdekken. Na een heerlijke warme douche en een nog lekkerdere schnitzel met patat (guesthouse heeft een duitse eigenaar) gingen we richting (een helaas keihard) bed. De dag erna de bus gepakt om 10:30 naar Pakse, waar we om 18:00 aankwamen. Wederom hadden we een reservering gemaakt en wederom hadden we de laatste kamer! Heerlijk met een eigen badkamer, warme harde douche en een zacht bed! Pakse is een beetje rare stad. Op de een of andere manier zijn er een hoop rijke mensen, gezien het aantal Lexus, mercedes auto's, en zelfs een hummer en porche cayenne! Vandaag lekker uitgeslapen, beetje internetten en straks gaan we een heerlijke massage nemen! Dat hebben we wel verdiend!
Morgen vertrekken we wederom op een 'loop', deze keer onze eigen loop. We willen een rondje maken over het Bolaven Plateau, dat bekend staat om de koffieplantages. We overnachten waarschijnlijk in Tad Lo, en de dag erna gaan we weer terug naar Pakse.
We hebben 3 filmpjes gemaakt tijdens ons tripje, deze zijn te vinden op: http://www.youtube.com/svenblom

Udon Thani, Thailand

Het nationale museum van Laos was zeer zeker de moeite waard. De inhoud van het museam was niet zo ontzettend bijzonder en er waren maar weinig echt interessant dingen te zien, maar de manier waarop was zeker de moeite waard. Het nationale museum is grotendeels nog in de staat zoals het was in 1975, nadat de Pathet Lao het Laos hadden overgenomen en het communisme zegevierde. Alhoewel sinds 1989 het bezitten van een prive onderneming weer is toegestaan, wordt Laos nog altijd geregeerd door 1 partij en zijn verkiezingen waardeloos. Het communistische karakter is nog duidelijk zichtbaaar in het museum. Overal liggen artikelen uit de jaren 70 waarin de Amerikanen zich terugtrokken uit Laos. Zo kan je bijvoorbeeld kleding zien van alle belangrijke kameraden, maar ook hun mandjes waarin ze hun rijst bewaarde bij een of andere belangrijke veldslag. De held Ho Chi Min is duidelijk aanwezig op de vele fotos en bij elk geweer staat het verhaal hoe een simpele boer daarmee een Amerikaanse helikopter uit de lucht heeft geschoten. De Fransen zijn barbaren die de Laotianen als slaven behandelen, wat ze niet laten zien is hoe de koning van toendertijd Luang Prabang de Fransen heeft gevraagt om steun omdat het zelf te klein was om tegenstand te bieden aan omringende landen. OOk laten ze achterwegen dat ondanks de Franse steun de koning nog steeds zelf mocht regeren, iets wat toch meestal niet gebeurt in een kolonie. Degene die samenwerken met de Amerikanen worden beschreven als "the puppets of the Americans" en alle veroveringen van de Pathet Lao zijn overwinningen. Nadat de fantastische overwinningen van Pathet Lao tot 1975 aan je neus zijn voorbij gekomen komt het stuk van na 1975. In princiepe een dieptepunt van Laos waarbij iedereen uit het republiek, inclusief de meeste van het adelijk huis in zogenaamde "re-education camps (lees: concentratiekampen) worden gezet. Het land loopt totaal niet onder het communisme en er is grote armoede en voedsel tekort. Volgens het museum is alles glorie sinds 1975; het land is eindelijk verlost van alle buitenlandse invloeden en het land bloeit. Volgens hun is het land alleen maar verbeterd sinds 1975, terwijl dit eigenlijk natuurlijk pas was na 1985, toen duidelijk werd dat het strakke communistische regime niet werkte. Toen ook in 1989 in oost europa het communistische regiem verslapte, met de ondergang van de USSR in 1991, werd er nog meer toegestaan en is het land langzaam op gaan bloeien.

Erg interessant dus hoe zoiets hier wordt laten zien in een museum, en nog interessanter, en erger, hoeveel toeristen in het gastenboek vervolgens laten horen hoe blij ze zijn dat Laos verlost is.

's Avonds onze was opgehaald waarbij Moniek d'r North Face broek helaas onder een te warm strijkijzer was gekomen. Van de in totaal 4 broeken, 2 van Sven en 2 van Moniek, hebben we er nu nog 1! De mensen waren gelukkig heel aardig en vroegen ons wat we wilde. Nu zou je hier normaal gewoon de nieuwprijs voor vragen, maar 810.000kip is hier ongeveer een maandsalaris dus hebben we maar voorgesteld om 50.000kip te doen, dat is dus 3 euro, helaas, maar zo gaat dat!

De dag erna vroeg op pad gegaan naar Thailand, onze visa was bijna afgelopen en we hadden een nieuwe camera nodig. Met de bus direct naar Udon Thani, een grote stad in het noorden va n Thailand. Een grote stad met shopping mogelijkheden en eindelijk weer Amerikaanse fast-food restaurants! Heelijk na een maand rijst.

Als eerste flink genaaid door met een tuk-tuk een rondje door de stad te rijden om vervolgens op 500 meter afstand van het vertrekpunt,het busstation, afgezet te worden bij je guesthouse. Volgende keer beter kijken op welk busstation we aangekomen zijn dus!

Gelijk een scooter geregeld en heerlijk gelunched bij de KFC. Opzoek gegaan na een camera en na even zoeken precies dezelfde gevonden! Gelijk gekocht. 's Middags nog wat rondgelopen door de grote shoppingmall en 's avonds heerlijk in onze grote kamer met groot bed en DVD speler een filmpje gekeken onder het genot van een pizza van de Pizza Company. Heerlijk!

Vanochtend naar een grote supermarkt gegaan en heerlijk verse croissantjes gekocht met verse salami en rosbief! Heerlijk om zoiets zo makkelijk en goedkoop te kunnen krijgen na Laos. Alhoewel qua land Laos echt te gek is, missen we af en toe wel het westerse gemak wat je bijvoorbeeld wel in Thailand hebt. Nog even naar de shoppingmall gegaan en daar een slag geslagen. Drie broeken gekocht van Jack Wolfskin, kosten normaal ruim 100 euro in Nederland maar hier 7. Was een winkel waarin waarschijnlijk oude partijen werden opgekocht, maar ze zien er prima uit en er lijkt niets mis mee. Ze verkochten zefs Gaastra winterjassen, een Nederlands merk. Maar goed, we hebben dus weer 4 broeken!

In de loop van de middag met de bus naar de grens gegaan, nieuw visa gekocht en Vientiane weer ingereden! Terug bij af en klaar om morgenochtend vroeg langzaam af te zakken naar Tha Khaek, het zuiden van Laos.

Vientiane, Laos

Luang Prabang - Sanyabulli - Pak lai - Vientiane
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend kochten we nog even snel bij onze vertrouwde tentje stokbroodjes met kip en kaas als ontbijt en voor onderweg, en op naar het busstation. Na een kopje Laos koffie met gecondenseerde melk vertrokken we richting Sainyabuli (ook wel gespeld als Xaignabouri, Xayaboury, Saiyabouli en Sayabouri... fijn...). Na 2 korte plaspauzes (oke, dat moet ik even uitleggen, wanneer er iemand moet plassen, zegt hij dat tegen de chauffeur, die stopt de bus aan de kant van de weg, de mannen lopen richting de achterkant en de vrouwen richting de voorkant. Vrouwen gaan op de knieen zitten en hijsen hun rok een beetje op, maar aangezien ik geen rok draag zoek ik meestal een bosje op) kwamen we aan in Sainyabuli. Ons plan was hier te overnachten, en de dag erna door te reizen naar Pak Lai, maar aangezien het pas 12.30 was, en we meteen in een tuk-tuk konden stappen naar het volgende busstation besloten we door te reizen. De reis zou tenslotte maar 4 uur duren... Na bij het busstation overgestapt te zijn in een truck met 2 banken, vertrokken we richting Pak Lai. Na ongeveereen half uur hield de weg op, en reden we op een zandweg, met veel kuilen. Op dat moment realiseerden we ons dat het wel een een hele lange rit kon worden... En dat was inderdaad waar! Toen we net in de truck stapten, vroegen we ons af waarom er iemand met een helm op instapte, en mensen met monddoekjes, nou we hadden het al snel door! De helm is voor het schudden door alle kuilen, en de doekjes voor de ongelooflijke hoeveelheid zand en stof die door de truck wordt geblazen! Na 5 lange uren werden we in Pak Lai gedumpt bij een guesthouse. Normaal gesproken hebben we het niet zo op van die plekken waar je bijna verplicht wordt gesteld om te blijven, maar we waren te moe en te vies en besloten na een klein rondje om dit guesthouse te nemen. Helaas geen warme douche, maar wel.... kabeltv! Na een snelle maaltijd, een snelle koude douche hebben dan ook heerlijk een beetje liggen zappen voordat we in slaap vielen. De ochtend erna lekker uitgeslapen aangezien de boot die we wilden nemen naar Vientiane de dag erna pas zou gaan, dus na een ontbijtje zijn we maar weer teruggegaan naar onze kabel TV om de rest van de dag een beetje te zappen, lezen en chillen! 'S avonds luxe gegeten: een soort fondue/ gourmet achtig iets, heel lekker!
De dag erna vroeg opgestaan. De boot zou om 9 uur vertrekken, maar we wilden niet het risico lopen deze te missen, aangezien we dan 2 dagen moeten wachten en er was echt geen ruk te beleven in Pak Lai. Daardoor stonden we om 7uur bij de 'haven' informatie in proberen te winnen. Echt niemand sprak engels, maar met wat handen en voeten werk kwamen we erachter dat we om 8uur kaartjes konden kopen. Maar even wat sticky rijst, bbq pork, chips en water gekocht voor de reis en nadat we de kaartjes gekocht hadden, de boot maar opgegaan.
In de boot waren kleine houten bankjes, aziaten formaat en voor en achter een ruimte voor bagage. We dumpten onze tassen en namen 2 bankjes in, aangezien Sven met geen mogelijkheid zijn knieen er tussen kon krijgen en dus schuin moest zitten. We installeerden ons op onze (de dag ervoor gekochte) kussentjes en bestudeerden de bedrijvigheid van het inladen/ uitladen/ instappen. Om 09.15 vertrok de boot! Ik moet er even bij zeggen dat de enige manier om van Pak Lai naar Vientiane te komen deze boot is. Via de weg moet je eerst terug naar het noorden, naar Luang Prabang en dan naar het zuiden naar Vientiane. Het is dus een echte authentieke manier van vervoer voor de locals, en de enige die sneller is dan de weg. Alle andere boten zijn er voor de toeristen. In het begin was het vrij rustig in de boot, totdat iemand een jerrycan zelfgestookte whiskey tevoorschijn haalde, en het er op de Laotiaanse manier (met 1 glaasje waar iedereen uit drinkt) op een zuipen zette! Uiteraard moesten de 'falangs' ook meedrinken... Nadat de boot 2x aan de kant gezet werd wegens motorpech, en we 1x het idee hadden dat we zonken hadden we zulke houten billen dat zelfs het kussentje niet hielp! Uiteindelijk kwamen we dan na 10uur uur aan in Vientiane. Tenminste... de boot ging aan de kant en iedereen stapte uit. Huh? Is dit Vientiane? Een en al duisternis.... Maargoed, iedereen stapte uit, dus wij ook. Na omhoog geglibber (en gevallen) op een modderige heuvel, in de regen kwamen we aan bij een afdakje waar iedereen aan het schuilen was. Er zou een bus moeten komen, maar wanneer? Gelukkig bood een meisje uit de boot ons een lift aan, zij werd met haar familie opgehaald. Dolgelukkig (en koud en modderig) klommen we in de pick-up truck in de veronderstelling dat we een minuut of 10 moeten rijden tot het centrum. Maar niets was minder waar! Na 1.5uur kwamen we aan in het centrum van Vientiane! Wat de rede was dat de boot niet naar het centrum door is gevaren is ons een raadsel. Na een heerlijke Indiaase maaltijd zijn we na een (warme!) douche doormoe in slaap gevallen. De tocht was zeker tof, en authentiek maar ook zeer vermoeiend!
Vanochtend scooter gehuurd en naar de ambassade van Cambodja gegaan voor een visum. Nog tevergeefs gezocht naar een Olympus camera, maar we hebben de hoop nu op Thailand gevestigd. Vanmiddag even naar het museum en morgen gaan we voor 1 nachtje naar Thailand. Ons visum is verlopen en om een nieuwe camera te kopen!