Kampot - Cambodia

Bokor Hill Station - Church
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Soms zijn er gewoon van die guesthouses waar je blij van wordt! Waarbij je gelijk opgenomen wordt in de familie, je verblijft in kleine huisjes in de tuin, en de vader van het gezin 's nachts je scooter op slot zet voor de veiligheid... In zo'n guesthouse zitten we dus! Niet in de lonely planet, dus we zijn de enige gasten. Nadat we 2 uur opgepropt in een shared-taxi van Sihanoukville naar Kampot hadden gezeten, was dit een verademing! Geen luidruchtige buren, geen harde tv's, slechts krekels en een paar honden 's nachts! We huurden een scooter, deden een rondje kampot, en keken de rest van de middag 'Jaws' op Starmovies... (onze enige filmzender!) Heerlijk noodles gegeten met zelfgemaakte pesto in ons guesthouse.
De dag erna gingen we naar Kep! Kep was vroeger een plaatsje waar de lokale en Franse elite kwam om te relaxen aan het strand. In de jaren van de rode Khmer zijn veel gebouwen verloren gegaan, maar hier en daar zie je nog een (spooky) leegstaand koloniaal gebouw. Het strand viel een beetje tegen, klein en een beetje vies en daarom besloten we de grote hotels te proberen. En ja hoor, na de 2e was het raak, voor 3 dollar p.p. mochten we aan het zwembad komen liggen. Dat we overigens het grootste gedeelte van de dag voor onszelf hadden. Pure luxe! We namen een late lunch aan het strand, met (waar Kep bekend omstaat) verse krab! Een kilo verse krab voor nog geen €4,50!
De volgende dag vroeg opgestaan, want we zouden een tochtje maken naar Bokor Hill. Bokor Hill, ook wel 'The City of Ghosts' genoemd, is een verlaten Frans dorpje, op 1028m, gebouwd in 1922. Het was gebouwd door de Franse elite, om te 'vluchten' van de warmte van Kampot, aangezien het op de berg lekker koel is. Het hoofdgebouw is een Casino, dat aan de rand van de klif staat. (pikant detail is dat ze zeggen dat mensen van deze klif afsprongen nadat ze al hun geld vergokt hadden) Ook staat er een groot hotel, een aantal winkels, een postkantoor, appartementen en een kerk. Alle gebouwen zijn inmiddels ruines, en de mist en bewolking die er vaak hangt, maakt het redelijk spookachtig. Over de tocht ernaartoe waren wat onduidelijkheden. Gebruikelijk is het om een tour te boeken waarmee je met een 4W drive de berg op gaat, maar aangezien we niet zo van georganiseerde tours houden, besloten we zelf te gaan op onze schakelscooter! De weg zou slecht zijn, en ongeveer 30 tot 40 km. Opzich zijn we wel wat gewend door onze scooter ervaringen in Laos, maar deze weg was echt bizar. Ooit, in 1922 heeft er asfalt gelegen. Als je wilt weten hoe dat er na bijna 100 jaar uitziet, zie foto's! De weg had bizarre kuilen, loszittend zand en stenen, van grootte varierend van golfbal, hockeybal tot voetbal, allemaal lekker loszittend. Aangezien onze km teller en snelheidsmeter het niet deden hadden we geen idee hoe hard we gingen en hoe ver we waren. Na iedere bocht dachten we er te zijn... Uiteindelijk kwamen we na 4 uur aan op de (inmiddels vervloekte) berg. Inderdaad, een gemiddelde van nog geen 10 km per uur. Heel apart gezicht, al deze ruines in de mist. Maar na 4 uur hobbelen op een scooter in de zon, hadden we eerst een stoel en cola nodig om bij te komen. Na enig overleg leek het ons niet echt verstandig om zelf terug te keren. Het was al 12:30, en als we uitgingen van 4 uur terug, en voor het donker thuis wilden komen, moesten we na een half uur alweer weg. Slecht plan. Wat nu? We probeerden nog wat 4W drives, om te kijken of ze ruimte hadden voor 2 personen + scooter maar helaas zonder resultaat. Wat doen we nu? Gelukkig kon je op de berg ook overnachten, in het 'Ranger Station'. 5 Dollar p.p. voor een ruime 2 persoonskamer! Wat heb je nog meer nodig? Gelukkig hadden we een paar reserve lenzen bij ons, dus we besloten definitief te blijven. Wel belden we nog even ons guesthouse, aangezien we de enige gasten waren en ze anders zeker ongerust zouden worden! We namen een instant noodle soepje en besloten de boel rustig te gaan verkennen, we hadden tenslotte de hele dag nog! Vooral het oude casino was heel bizar. (voor een filmpje: ) Een heel statig gebouw waar je helemaal tot aan het dakterras omhoog kon via oude trappen, terwijl de wind door de ramen giert. Vooral toen alle toeristen in de 4W drives terug gingen, en we echt helemaal alleen waren was het redelijk eng. (En toen Sven zich verstopte en heel hard 'BOEH!' riep toen ik langskwam...) We bezochten alle gebouwen, inclusief de kerk die er nog erg gaaf uitzag. Vooral als je je bedenkt dat de Vietnamezen en de Rode Khmer elkaar een beetje zaten te beschieten, vanaf de kerk naar het Casino. We probeerden de zonsondergang nog te gaan bekijken, maar er waren teveel wolken. Toen we terugkwamen bij het Ranger Station, zagen we dat er nog 5 mensen aangekomen waren! Een Hongaar, 2 Duitsers en 2 Australiers. We kochten in het winkeltje voor een astronomisch bedrag een pot spagettisaus (6 dollar) en spagetti (3 dollar) dat de ranger voor ons klaarmaakte. Heerlijk! We zaten met z'n allen een beetje te kletsen, bij kaarslicht aangezien het al pikdonker was, toen de Australiers op het idee kwamen om naar de kerk te gaan. Stikdonker, in een ghosttown, naar een verlaten kerk... Tuurlijk! Dus met het licht van een mobile telefoon de berg opgeklommen, naar de kerk. Op de top van de berg nog even uitgekeken over de zee naar een Vietnamees eiland, en toen weer naar beneden gegaan waar koude Angkor biertjes op ons wachtten... We besloten onder het mom 'nu we er toch zijn' gelijk maar een zonsopgang mee te pakken, en dus stonden we na een koude (jeehh!) nacht om 05.15 paraat om weer de berg op te klimmen richting Casino. In het donker met z'n allen naar het dakterras gegaan, en daar een poging gedaan om de zonsopgang te zien, maar er waren iets te veel wolken... Ontbeten met crackers + La vache qui rit uit het winkeltje en toen maar begonnen aan de terugtocht! Terugtoch viel opzich mee, aangezien we wisten dat het zo'n 4 uur zou duren. Al met al viel hij toch zwaar en waren we na 4 uur dolblij eindelijk weer eens in de 2e versnelling te kunnen rijden! Terug in het guesthouse werden we hartelijk verwelkomd door de familie. We namen een heerlijke douche en besloten om vandaag weinig meer te doen. Beetje internetten en vanavond relaxed een filmpje kijken.
Ik sluit af met Cambodjaanse logica: het is hier verboden overdag met licht aan te rijden, maar niet verplicht het 's avonds aan te hebben!