Luang Prabang, Laos

Luang Prabang - Mama & papa of Oudomphong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend een stuk langs de Mekong gefietst, een brug overgestoken en aan de overkant 2 marktjes bezocht. Een daarvan was een Chinese markt, en zoals mensen zeggen, kan je daar inderdaad echt alles kopen wat je in je leven nodig hebt! Van servies tot kleding, lampen, telefoons, auto onderdelen en nog veel meer. Erg leuk om even overheen te lopen, vooral de neppe Nokia telefoons zijn te gek; we hebben het op internet gecheckt, en ze hebben daar versies liggen die volgens de nokia website nog niet eens uit zien... we kunnen niet wachten tot we in China zijn! :)
Na een heerlijk stokbroodje met kip en mayonaise hebben we ons verkleed (lange broek + lange mouwen) en hebben we nog 2 tempels bezocht. Alle monniken van de tempels zijn druk in de weer met lampjes klaarzetten en boten maken (veelal van een soort papier marche) voor het feest op de 27e. De rest van de dag een beetje lui voor het guesthouse gehangen, boekje gelezen, drankje gedronken.
De dag erna wederom heerlijk ontbeten met een enorme hoeveelheid vers fruit, met daaroverheen muesli en yoghurt (voor nog geen euro). Vandaag zou het dan de dag zijn van het grote festival, de dag dat iedereen op straat bootjes aan het maken is, en de dag dat er keihard gefeest zou worden! Helaas was er nog werkelijk niets aan de hand, en dus besloten we om onze fietsen nog een dag te huren. Na een bezoek aan een tempel zijn we naar het Royal Museun gegaan. Dit was voorheen het koninklijk paleis, totdat in 1975 de Path Lao de koning en de koningin eruit kickte en er een museum van maakte. Alles staat nog precies zoals die dag in 1975, wat erg interessant was. Na wederom een heerlijk broodje hebben we bij ons guesthouse een beetje ontspannen (we hebben zo'n zwaar leven!) totdat er rond 18uur ineens een boot langs kwam! Snel camera + statief gepakt en de straat op gegaan! Er verzamelden zich inmiddel steeds meer grote boten op karren voorgeduwd door een grote menigte, met veel muziek en bier! Elke wijk had zijn eigen boot gemaakt, met veel lichtjes (kaarsen of olielampjes) die in een lange optocht via de jury naar de Mekong ging om daar te water gelaten te worden!
Hoe rustig, bedeesd en relaxed de Laotianen nogmaal gesproken zijn, hoe uitzinnig ze nu waren! Er werd gedanst, bier gedronken (in 1 teug!), muziek gemaakt, vuurwerk afgestoken (die van zo'n bagger kwaliteit is, dat de helft in de menigte beland) vuur gespuwd, en dat alles om en rond supergrote versierde boten. We hebben ook maar een biertje gekocht en zijn een beetje foto's gaan maken. Na 1.5uur kwam de optocht eindelijk in beweging, erg indrukwekkend om te zien. De hele stoet langs de jury, op naar de Mekong. Hoe dichter we bij de Mekong kwamen, doe drukker het werd. En uiteindelijk kwamen we bij het punt waar de boten te water gelaten werden. Het leek ons leuk om dit vanaf de voet van de Mekong te zien, en dus klommen we over een muurtje een afgrondje in om naar beneden te gaan. DIt was helaas niet zo'n goed plan aangezien we beide een stuk naar beneden gleden (in het stikdonker) terwijl er ook nog vuurwerk naar beneden werden gegooid. We hadden hier en daar een schram, dus dat viel mee, alleen Moniek viel precies op de camera die in de broekzak dat, waardoor die het nu niet meer doet... (en er een blauwe plek met de afdruk van de camera op d'r bovenbeen staat) Zwaar balen natuurlijk zeker omdat olympus beweerde dat hij shockproef was! Waarschijnlijk precies op het zwakste punt terechtgekomen. Even laten liepen we door de straat en ontplofte er vlak voor ons een rotje met als gevolg Sven een snee in zijn vinger en Moniek een bloedende voet. Maar...... we hebben volgens aloude traditie een bananenleaf bootje gekocht, deze aangestoken en in de Mekong gezet dus ons 'bad luck' is met de Mekong weggevaren! (in plaats van ons visum verlengen gaan we nu waarschijnlijk een dagje naar Thailand, om daar een nieuwe camera te kopen, waarna we weer teruggaan naar Laos en automatisch een nieuw visum krijgen)
Vanochtend vroeg opgestaan voor onze Laos kookcursus! Om 9 uur stonden we paraat bij Tamarin restaurant, waar we Chantal en Jean Marie ontmoetten, een frans stel dat ook de cursus zou volgen. Na een ritje in de tuk-tuk kwamen we bij de lokale markt aan waar we vervolgens een rondleiding kregen. Erg leuk om van een 'local' uitleg te krijgen over de diverse kruiden, specerijen, vleessoorten, en zelf traditionele medicijnen. Zo kwamen we erachter dat de Laotianen graag gestold (dieren)bloed eten, en buffalo huid met haar... Na nog een fles lao lao whiskey gekocht te hebben, reden we naar de villa van de eigenaar waar onze kookcursus zou starten. We maakten 5 gerechten, als eerste stickey rice. Dit is zoals de naam al zegt, kleverige rijst die met de handen gegeten wordt. Je rolt de rijst tot een balletje en doopt hem daarna in een sausje, of een dip, die we daarna maakten. Aubergine dip en tomaten salsa dip, beide lekker pittig met veel knoflook. Alle gerechten worden trouwens op een origineel vuurtje gemaakt. De knoflook, aubergine en tomaten werden zo op de hete kolen gegooid, waarna later de verbrande stukjes eraf gehaald werden. Het volgende gerecht was vis, gestoomd in bananenbladeren. Vervolgens maakten we nog buffelsalade met diverse kruiden, citroengras gevuld met kip (wat een takkewerk) en Luang Prabang soep. Na in 4 uur al deze gerechten gemaakte te hebben konden we eindelijk gaan smullen van onze kookkunsten! Met uitzicht op de Mekong was dit helemaal niet slecht! Als klap op de vuurpijl werden er nog bamboe wormen gefrituurd, en we moeten toegeven, het idee was ranzig maar ze smaakten niet eens zo slecht!
Morgen gaan we naar Sanyabulli, waar we overnachten. Daarna door naar Pak Lai, om daar vervolgens de boot (via de Mekong) naar Vientiane te nemen. Wederom dus 'off the beaten track' en waarschijnlijk zonder internet, telefoonbereik en engels sprekende menseｎ！we zijn benieuwd!