zuster + patient in de kamer
Originally uploaded by Sven & Moniek.
Na ons vorige bericht is er een hoop gebeurd. Hierbij een uitgebreid verslag;
Woensdagavond zaten we net bij het tentje waar we de dag ervoor ook hadden gegeten en we kregen net ons eten geserveerd toen Sven last kreeg van zijn gezichtsvermogen.
Omdat het dezelfde symptonen waren als vorig jaar Egypte, wilden we geen risico nemen en zijn we gelijk naar onze duikschool gegaan. Zij hebben meteen de speciale 'duik-dokter' gebeld, en terwijl hij ondeweg was naar het ziekenhuis (waar ik 2 jaar
gelden ook ben geweest voor mijn voet...) gingen wij daar ook heen. Daar een paar testjes gedaan (testen van het gevoel in de armen, kijken of ze hetzelfde reageren, evenwicht enz.) Sven kreeg ook tinteling zijn arm en dat trok langzaam omhoog naar
de bovenarm (alles aan de linkerkant, ook het gezichtsvermogen dat raar deed) en naar de lippen en tong. Ondertussen werd Sven aan de zuurstof gezet. (100%, via een mondkapje) En de tinteling trok op een gegeven moment weg. ( de precieze volgorde
van alles weet ik niet helemaal meer) Wel bleef hij nog lang last houden van een soort 'slapende' linkerarm. Er werd ook een infus met zoutoplossing in de hand gedaan, om uitdroging te voorkomen. Toen bleek dat Sven moest blijven, ben ik op een scooter wat spullen in onze bungalow gaan halen (tandenborstel, lenzenvloeistof enzo) Omdat er iets na SVen een engels meisje binnen was gebracht en het ziekenhuisje eigenlijk uit 1 kamer bestond, werd het een beetje krap. Maar omdat we niet wilden scheiden mocht ik op de bank slapen (mochten er nog meer patienten binnenkomen moest ik verhuizen naar een stoel, of gewoon staan, dit is niet gebeurd) Sven was ondertussen helemaal kapot en nadat hij nog wat test had gedan (na een uur 100% 02) mocht hij eindelijk gaan slapen. (welliswaar nog met zuurstof dmv een slangetje in zn neus) Ik ben neergesteken op de bank, waar ik redelijk (onrustig) heb geslapen. De dag erna ging k om 7 uur als een dolle naar de bungalow om daar 2 tassen te gaan
pakken (het was een redelijke chaos in de kamer dus dat kostte me een uur...) Met de taxi ben ik vervolgens teruggegaan en om 09:30 pakten we de boot naar Koh Samui waar een groter ziekenhuis (+ duikspecialisaties) zit. Daar aangekomen (overigens amen met het Engelse meisje Sally) werden er wat tests gedaan en werd Sven (in een veel te klein ziekenhuisbed :)) in een ziekenhuis pakje gehesen ( blauw, ziet er prima uit, in tegenstellin tot vandaag.... roze..:)) Ik kreeg inmiddels een kamer
toegewezen, waar ik alle tassen heen kon brengen... Niet normaal meer!!! Zo groot! een grote Tv, grote koelkast, airco, warme douche (mag Sven niet gebruiken), 5 stoelen, 2 tafeltjes en een grote kast! Heerlijk!!! maar ik ging alleen snel evn de tassen daar brengen, want Sven, Sally en ik gingen (per ambulance, hoe cool!!) naar een kliniekje verderop waar de decompression chamber' stond. Daar aangekomen hebben Sven en Sally + een Thaise man 5 uur en een kwartier in de kamer gezeten. In deze kamer simuleren ze een duik naar 18 meter waarbij het dalen en opstijgen heel langzaam gaat. Het is dus een drukcabine. Onderwel moeten ze iedere keer 20 minuten een zuurtstofmasker op doen, en dan 5 minuten niet (om zuurstofvergiftiging te voorkomen ofzo) Ik heb al de tijd op de bank gezeten bij de kamer, af en toe door het raampje
gluirend en soms kon ik mbv van een mircofoon wat zeggen. Maar zo te zien hadden ze het erg gezellig, ze voelden zich beide goed, en nog beter... ze konden gewoon films kijken! Wel was het wat warm binnen... (door het raampje zag ik het zweet op Sven zn voorhoofd staan..:) Na deze 5 uur waren ze beide kapot (het is eigenlijk net alsof je een duik van 5 uur maakt... na een normale duik van 3 kwartier ben je al moe. Dus (weer per ambulance, deze keer met zwaailicht! waarom? geen idee) Naar de kamer, waar het een af en aan was van zusters die 1. bloeddruk kwamen contrroleren 2. infuus controlen + verversen 3. met folders van de pizzahut en KFC kwamen. Vooral de laastste werd met enthousiasme ontvangen. en we hebben snel besteld. Sally zat in de kamer naast ons, en ze kwam bij ons pizza eten. Hierna heel even TV gekeken maar snel gaan slapen. Hoelaat zullen we de wekker zetten? 08:30? (om 09:45 zou Kylie van de chamber + dokter komen om tests te doen en naar de kamer te gaan) Ja, dan kunnen we lekker uitslapen!Maar niets van dit alles... om 06:30 kwam er een zuster bloeddrk controleren, vervolgens kwam nog een hele horde (of gewoon 2, steeds na elkaar, ze lijken zo op elkaar... we schattige pakjes overigens!) zoutoplossingn verversen, naald checken, vragen wat voor ontbijt we wilden, ontbijt brengen, bed verschonen, nieuwe kleren brengen voor Sven, vegen, dweilen en uiteindelijk kkwam rond 10:30 Kylie.... Geen uitslapen dus... Wel een heerlijke nacht gehad!!! (Sven vooral, ik iets minder maar beter dan op de bank de nacht ervoor!) Na een paar tests was alles volgens mij ok, Sven voelde zich ook prima, alleen het infuus was irritant (toen we de dag ervoor in de ambulace wilden stappen, liet Sven dat rek op rolletjes (waar infuus aan hing) even los... ware het niet dat we op een heubeltje stonden en dat ding dus gelijk naar beneden rolde!! Hij kon het nog net op tijd vastgrijpen:)) omdat je het overal mee nar toe moet nemen! Omdat alles goed gng, hoefde Sven maar 3 uur in de kamer vandaag (Sally moet langer, dus ze zitten niet samen) en daar zit hij niet in, tewwijl im in een internetcafe ernaast zit. Hij zit lekker met een Thais grietje "lord of war" te kijken, en het gaat allemaal prima. Hij voelt zich goed. Hierna mogen we nog een nacht in het hotel -Ohnee, ziekenhuis- blijven wat we helemaal niet erg vinden.
Maken jullie je geen zorgen, hij voelt zich onwijs goed, en er wordt heel goed voor hem gezorgd. Het zijn stuk voor stuk (hele aardige) specialisten die heb helpen, en er zit zelfs iemand steeds bij hem in de decompressie kamer. Morgenochtend krijgt hij nog een check en ik verwacht dat we dan 'naar huis' mogen, wat inhoudt dat we waarschijnlijk naar een guesthouise gaan waar Tessa ook heeft gezeten. (Sven voelt zich momenteel trouwens top, continu zoutoplossing, met vitamines erin, pure zuustof ademen... hij is straks helemaal aangesterkt en dan wordt ik ziek! (grapje))
Momteel gaat alles weer prima...Morgenochtend het laaste onderzoek en als alles dan nog steeds goed is kunnen we onze reis vervolgen! We verwachten de komende dagen nog wel eventjes op Koh Samui te blijven om volledig aan te sterken!
