Na ruim negen maanden is er een einde gekomen aan onze lange reis door Azie en Rusland. In de afgelopen maanden hebben we maar lieft 11 landen bezocht, 8 verschillende tijdzones doorkruist en in 81 verschillende plaatsen geslapen. We hebben betaald met Bath, Ringgit, Singapore Dollar, Brunei Dollar, Kip, Real, Dong, Yuan, Togrog, Roebel en waarschijnlijk ergens in de komende twee dagen weer met de vertrouwde Euro. We hebben geslapen in Bungalows aan de Mekong van 1 EURO per nacht tot 130 EURO per nacht in een luxe hotel hier in Moskou. We hebben gereisd met temperaturen van -20 tot +40, gedoken naar -30 meter en gelopen op een hoogte van 4605 meter.
Door menig omstandigheden hebben we 5 camera's versleten deze reis, maar samen hebben we daarmee wel bijna 3500 foto's gemaakt en online gezet. In onze paspoorten hebben we ruim 40 stempels en 8 visa's. Helaas zijn we wel van 20.000 EURO naar 200 EURO gegaan, maar dit was een kleine prijs voor deze fantastische reis.
Vanavond vertrekken we met de trein vanuit Moskou richting Amsterdam. Nog 2 nachten en we zijn weer thuis. Bedankt voor alle leuke reacties in de afgelopen maanden en we hopen dat jullie genoten hebben van onze verhalen en foto's.
De metro is in Moskou de meest efficiente manier om van A naar B te komen. Naast efficient is het ook een hele beleving. Met zijn 11 lijnen vervoert het per dag meer dan 9 miljoen mensen. Ter vergelijking, dit is meer dan Londen en New York bij elkaar! De eerste lijn werd in 1935 geopend en als snel volgden er meer. De eerste stations zijn bizar diep, met roltrappen van wel 1,5 minuut lang. In de oorlog zijn ze als schuilkelders gebruikt. (overigens is het heel normaal om op de roltrap langdurig te tongen) Elk station heeft zo zijn eigen 'stijl', soms met veel beelden, soms met schilderijen en de andere keer vallen de lampen weer op. Ondanks dat je nooit langer dan een paar minuten hoeft te wachten, is het de moeite waard om even rond te lopen aangezien de stations kleine musea zijn! Op een station vlak bij de Universiteit staan verschillende beelden. Men zegt dat wanneer je de snuit van de hond op het beeld aait, dat geluk brengt, wat veel studenten doen voor een tentamen. Op het station staan ook vaak oude vrouwtjes in 'lompen' te bedelen. Niet heel vreemd, aangezien het gemiddelde pensioen hier €80 per maand bedraagt...
Met de metro hebben we ons dan ook veelvuldig verplaatst door Moskou! Na Lenin bezocht te hebben op de eerste dag hebben we onwijs veel door de stad gelopen. Beetje rondgekeken naar de mooie architectuur en we bezochten Cathedral of Christ the Saviour. Een imposante cathedraal waar we zowaar gratis inkonden. We hadden nog nooit zo'n mooie binnenkant gezien! Vol met schilderingen, beelden en alle supermooi afgewerkt. Na een rondje door de kelder waar veel schilderijen, beelden en andere dingen tentoongesteld waren we weer buiten.
De dag erna hebben we het kremlin bezocht! Na een zwaai-truck van Sven met onze verlopen studentenkaarten kregen we 50% korting wat neerkwam op zo'n €25! We begonnen met de Armoury, waar we met de verplichte audio-toer langs alle schatten en geschenken geleid werden. Na deze toer liepen we richting geluid van een fanfare. Wat bleek, we hadden het geluk om de eerste militaire parade van het jaar mee te mogen maken!!! Een militaire fanfare stond te spelen, een groepje hield een vlak vast, een stuk of 50 anderen marcheerden over het plein, met de benen hoog de lucht in en allerlei pasjes, precies tegelijk. Hierna waren de paarden aan de beurt, zo'n 16 paarden reden figuren. Erg mooi om te zien!
Hierna brachten we een bezoekje aan het 'symbool van Moskou', de St Basil Cathedral. De legende gaat dat de ontwerper van de cathedraal ( in 1555 gebouwd) blind is geworden, waardoor hij nooit meer zoiets kan maken... Hoe dan ook, doordat het museumdag was, mochten we gratis naar binnen. Alhoewel bij van de buitenkant vele malen interessanter is, is de binnenkant ook niet mis. Een weerwar van gangetjes, ramen en trapjes en mooi beschilderede plafonds.
Onze laatste volle dag hebben we volledig benut. In de ochtend bezochten we de Izmaylovsky markt. Hoewel we de afgelopen maanden duizenden markten bezocht hebben was deze toch weer verassend en anders! Naast een souvenier gedeelte was er ook een antiek en rommelmarkt, met werkelijk alles wat je maar kan indenken. Na een rondje door de shoppingstraat (viel wat tegen) gingen we terug naar het hotel. Beetje chillen, om vervolgens 's avonds voor de laatste keer uit eten te gaan!! Na het eten schoten we nog wat foto's op het verlichte rode plein, en toen ook de maan nog tevoorschijn kwam, kon de avond helemaal niet meer stuk!
Vanochtend uitgeslapen en na het ontbijt voor de ALLERLAATSTE keer de tassen ingepakt... heerlijk! We liepen door de gietregen naar het 'Moscow Museum of Modern Art', waar we bij toeval stuitten op een expositie van een Nederlandse fotograaf! (beetje jammer dat in het intro stukje stond dat hij geboren was op 'The Dutch Island, the Hoeksche Waard... huh?!) Na een lunch bij de eerste Mc Donalds van Rusland zitten we nu de tijd een beetje vol te maken in een internetcafe...
Toen we wakker werden op de laatste dag in Irkutsk was alles wit en sneeuwde het behoorlijke! Dit maakte de stad iets minder lelijk en dus zetten we onze mutsen op en maakten we een wandelingetje langs de rivier. Na wat inkopen te hebben gedaan (we hadden alles bij elkaar 7 tassen!) en nog even internet opgeweest te zijn, werden we eind van de middag opgehaald voor onze transfer naar het station. Belachelijk luxe, zo'n transfer en dan te bedenken dat het station op 7 minuten rijden was! Een voordeel was wel dat de 'reisleider' op onze bagager paste zodat wij nog een rondje station konden lopen en we werden aan ons handje de trein ingezet. En daar waren we dan! In onze coupe zaten 2 Russen, Andre (40jr) en een niet uit te spreken Russische naam (25jr). Andre sprak goed Duits, de ander niet, waardoor hij alles vertaalde. Beide zaten ze bij het leger, de een bij de Marine, de ander bij de Ruimtevaart. We hadden het niet beter kunnen treffen! Andre bleek een onwijs aardige, gezellige Rus te zijn die veel gespreksstof had. Even opstarten met het Duits, maar na 3 dagen is ons Duits aardig opgevijzeld! De 77-uur durende treinrit viel alles mee. Af en toe stopten we op een stationnetje waar we eruit konden voor soms 2, soms 20 minuten. Even frissen neus halen en de benen strekken. Andre had een lekker kippetje, wat we met z'n alleen deelden. Verder aten we voornamelijk brood, soep en aardappelpure. Iedere keer konden we weer een stad van onze lijst schrappen en andere mijpalen waren het punt precies in het midden van Beijing en Moskou (ging niets te snel voorbij, hebben de dus gemist) en het punt waarbij we Europa binnen kwamen! (wel gezien) Onze treinstel vrouwtjes waren niet echt aardig en redelijk corrupt aangezien in de coupe naast ons een vrouw zat met een hond en 2 katten terwijl dieren nadrukkelijk verboden zijn. Tenzij je natuurlijk betaald... En toen was het 16 april! Ik kreeg van Sven ontbijt op bed (een lekker havermout papje) en werd hartelijk gefeliciteerd door onze Russen. Iedereen bedankt voor alle smsjes en reacties via de mail, hyves en facebook! En toen eindelijk... na 77uur en 3 minuten en 5185kilometer reden we eindelijk Moskou binnen!! Onze 'gezellige' Rus stond al te wachten met een bordje en in een grote bus werden we door de file naar ons hotel gebracht. We hadden een aanzienlijk bedag neergelegd voor dit hotel en gelukkig was het de moeite waard! Een mooie, pas gerenoveerde ruime kamer met een groot bed! Yeah! Eindelijk weer een bed dat niet net iets te klein is en te smal! En een douche!!! Heerlijk na al die dagen in de trein! We namen een douche en waren te moe om nog uit te gaan om ergen te eten. We aten een hapje in het hotel en zijn toen uitgeput in slaap gevallen. Vanochtend wakker geworden met sneeuw! Lekker ontbeten en toen richting het kremling gegaan met de metro. Het rode plein is echt schitterend! Helaas was het weer somber, sneeuw, natte sneeu, regen en grijze lucht. We proberen dus nog een keer foto's te maken met een zonnetje. Na de €2 betaald te hebben voor de tas liepen we richting Lenin. Vreemd genoeg stond er helemaal geen rij, we konden zo doorlopen en na 2 trappen stonden we in zijn tombe. Redelijk gek om hem zo te zien liggen onder een gigantische spot. Zijn gezicht was een beetje klei-achtig, verder zag hij er prima uit voor iemand die dood is! Binnen 5 minuten stonden we dus weer buiten en liepen we een rondje in de mooiste shoppingmall van Moskou. Moskou is echt een hele mooie stad!! Alles is supermooi afgewerkt en na elke hoek zie je weer een mooi beeld, torentje, muurschildering of glas-in-lood raam! Hopelijk krijgen we binnen deze 4 dagen nog ergens een zonnetje voor de foto's!
En zo stonden we in de middag bepakt op het treinstation Ulan Batar. Tot onze blije verbazing was de trein vrij leeg en hadden we zowaar een coupe met z'n 2en!! Lekker 2 onderbedden en verder niemand in de coupe! We hadden een Russische trein, en dus Russisch personeel. Alleen maar doodenge gigantische vrouwen! We mochten niets! We klapten de bovenbedden op om wat meer ruimte te creeeren, mocht niet. We spoelden onze bekers om in de WC, mocht niet. Op een gegeven moment mochten we zelfs niet meer plassen, en dus gingen we maar in het volgende treinstel. Rond 20.45 kwamen we bij de grens aan... gelukkig onze laatste grens voor de komende tijd, want het kost aardig wat slaapuurtjes! Paspoorten inleveren, een zooi formulieren invullen, coupe check op illegale mensen, paspoorten terug en bij de grens van Rusland alles weer opnieuw. Af en toe vielen we in slaap en dan stond er ineens een Russische duane man in onze coupe... daar wil je niet bij wakker worden, geloof mij... Maargoed, toen we onze paspoorten terug hadden zijn we maar gaan slapen, en zo'n 6 uurlater reden we Rusland binnen.
Het lastigste overigens van heel de treinreis is uit te vogelen in welke tijdzone je zit en hoelaat het dus is! In de trein hangt welliswaar een schema van alle plaatsten waar we stoppen maar dit is in het Russisch en in Moskou tijd. De tijd op de treinkaartjes is ook in Moskou tijd (kwamen we gelukkig achter). Mongolie en Rusland hebben 1 uur tijdsverschil, maar Mongolie en Moskou 5. We hadden het hele schema overgeschreven en vertaald naar onze tijd. Helaas vergaten we dat ene uur tijdsverschil en dus waken we een uur vroeger aan dan verwacht! Blijft lastig... Ik denk dat we voor het lange stuk onze horloges alvast op Moskou tijd zitten aangezien je geen idee hebt wanneer je een andere zone ingaat!
Na een zeer koude nacht (er scheen iets kapot te zijn met de verwarming) kwamen we aan in Irkutstk. Onze transfer stond al te wachten en zo zaten we een klein 10 minuten later in de auto richting Lake Baikal. Het meer ligt zo'n 70km van Irkutsk vandaan, en na een tijd langs de Angara rivier te hebben gereden kwam deze uiteindelijk uit in de het Lake Baikal en kwamen we aan in Listvyanka. In dit dorpje schijnen de rijke Russen hun weekenden en vakantie's door te brengen. Wij verbleven in een mooi houten chalet met uitzicht op het meer wat een op een minuut of 8 lopen was. We kregen een kopje thee en besloten richting het meer te lopen. Lake Baikal is 636km breed en 60km lang en is qua oppervlakte even groot als Belgie. Het is 1637meter diep en is daarmee het diepste zoetwatermeer ter wereld. In de zomer is het meer gewoon water, maar in februari en maart is het bevroren en kan je over de 1 meter dikke laag ijs rijden met auto's of hondensleeen. (overigens is het in de zomer niet echt lekker om in te zwemmen aangezien de temperatuur nooit boven de 15 graden komt.) April is de rustigste maand van het jaar aangezien het ijs al aan het smelten is. Je kan niet op het ijs rijden en ook niet in het water varen. Ook al is het ijs aan het smelten, je kan er nogsteeds op lopen, mits je natuurlijk niet te ver gaat. Elk jaar overlijden er nog veel mensen die door het ijs zakken. Ongelooflijk bizar om te zien, wanneer je bij het meer staat zie je echt alleen maar ijs!! Op de meeste plaatsen is het nogsteeds 70cm dik, maar het wordt wat onbetrouwbaarder door het dooien. We liepen een stukje langs het ijs en maakten wat foto's. Daarna lekker terug naar ons chalet voor een echte Russische maaltijd. Heerlijk om lokaal te eten zonder rijst en noodles! Een lekkere gehaktebal met gekookte aardappels en wat groente.
Na een heerlijk stevig ontbijt pakten we ons dik in voor een tochtje langs het meer. De temperatuur was rond het vriespunt maar het was vooral de snijdende wind die het koud maakte. We liepen langs een vismarkt en namen een lokale specialiteir mee voor de lunch: vers gerookte omul vis (de geur blijft zo'n 24 uur aan je handen zitten) en liepen verder langs het meer. Gaat overigens niet zo snel, steeds ligt er een mooi stuk ijs, een ijspegel of een plaat ijs die je zo leuk kapot kan trappen... Het stranje hield op waardoor we via het ijs (terwijl we ons aan de rosten vasthielden) naar het volgende strandje glibberden. Daar hebben we op een rots het gerookte visje gegeten, heerlijk!! Teruggegaan naar het chalet en na het eten nog een keer naar het meer gelopen voor een schitterende zonsondergang!
Doordat je momenteel niet het meer op kan met een boot, jeep of hondenslee schraapten we wat roebels bij elkaar en boekten we een tocht van een uur met een hoovercraft! Was zeker de moeite waard, wat een apparaat!!! Keiharde housemuziek op de achtergrond en een grote, grove Rus als bestuurder. We reden/zweefden eerst een stuk over ijs toen hij ineens door de rivier, over het water ging. Na 2 korte fotostopjes mocht Moniek ook een stuk rijden. Is nog niet zo makkelijk om dat ding recht te houden! Sturen is echt heel lastig, maar heel leuk om te doen!!! Over allemaal ijsschotsen gingen we uiteindelijk terug naar het haventje. Hele toffe ervaring om zo toch nog over het meer te kunnen gaan!
Na de lunch nog een kilometer of 7 gelopen naar het punt waar de rivier en het meer bij elkaar komen. Doordat de rivier zo snel stroomt is deze niet bevroren en zo kom je dus bij een ijs-afscheiding. Mooi om te zien! Teruggelopen naar ons chalet voor wederom een heerlijke Russische maaltijd en een beetje ingepakt.
Vanochtend na het ontbijt werden we opgehaald om terug naar Irkutsk te gaan. Hier zouden we in een home-stay verblijven. Dachten wij dat home-stay betekende dat je bij mensen thuis slaapt, hier krijg je gewoon een appartement waar ooit mensen gewoond hebben. Een sjieke, beetje gekke Russin ging ons voor naar het appartement dat voorzien is van 4 sloten. Als deze sloten allen op slot zitten, zitten er 17 ijzeren pinnen door de deur. Houd de inbrekers wel buiten, denk ik. Na wat uitleg (in hakkelig Duits) en les inclusief overhoring over hoe we de deur op slot moesten doen, waren we allen. Tenminste, er schijnen nog 2 mensen in het appartementje te verblijven maar die waren niet thuis. Niet echt home-stay dus, maar prima voor ons. Lekker beetje relaxen en de tas tactisch inpakken voor onze komende reis. Morgenmiddag 13 april stappen we in de trein om 16 april om 21uur (Moskou tijd) aan te komen in Moskou... Zijn erg benieuwd hoe deze lange reis zal verlopen en uiteraard hoe onze medereizigers in de coupe zijn! We hebben genoeg leesvoer, DVD's, spelletjes op de Ipod dus vervelen zullen we ons niet! Meer vanuit Moskou!
Vanochtend stond ern een grote, groene Russiche Jeep voor ons klaar voor ons dagtochtje naar Hustai National Park. Ulan Batar ligt midden in de steppe en het duurde dan ook niet lang voordat we de stad uitwaren en alleen maar bruine vlakte en bergen zagen! De doorgaande weg richting Rusland is zo belabberd van kwaliteit dat er enorm veel wegen parallel lopen aan deze weg, dwars door het zand. We reden dwars over de vlakte, door het zand. Weinig vering, zo'n Russische Jeep! Maar hij is ook niet gemaakt voor comfort, deze joekel met 3 tanks voor in totaal 190 liter benzine start zelfs bij -40 graden! We stopten midden op de vlakte voor een heerlijk ontbijtje! Hier en daar wat koeien en wat stofwolken van auto's die in de verte langsreden. Lekker brood met tomaatjes, komkommer, salami, mongools brood en koffie. En dat op een isolerend kleedje midden op de steppe! Beter kan de dag niet begonnen worden!
Zo'n 100km vanaf Ulan Batar aangekomen bij de ingang van Hustai National Park. Dit park is wereldberoemd door de herintroductie van de Przewalski paarden in het wild, door (jawel!) een Nederlands stel. In 1878 ontdekte N.M. Przewalski deze paarden. Het bijzondere is dat ze 66 chromosonen hebben in plaats van 64, en ze lijken een beetje op zebra's zonder strepen. Door hun huid, vlees en vervuiling zijn de paarden uitgestorven maar 15 jaar geleden zijn er 15 paarden vanuit Lelystad vertrokken naar het park. Inmiddels leven er bijna 200 in deze protected area. Bij de ingang van het park kregen we een gids en gingen we op zoek naar de paarden! Na wat gigantische marmotten, een vos en een hele hoop gieren die een marmot aan het opeten waren kwamen we bij de paarden, die lekker op een bevroren beekje stonden of aan het grazen waren. Mooi om te zien, maar het blijven paarden en die hebben we de afgelopen dagen veelvuldig gezien dus na een paar foto's reden we terug naar de ingang van een park voor een informatief fimpje en een rondleiding door het informatiecentrum. Hierna reden we door naar de zandduinen. Heel bizar, midden op de steppe liggen ineens zandduinen, alsof ze er met een vrachtwagen neergegooid zijn. Terwijl onze gids + chauffeur de lunch aan het bereiden waren liepen wij een rondje over de duinen. Kwamen nog een heel karkas tegen van een koe, met horens.
Na nog bijna verdwaald te zijn geluncht bij de Jeep met dille pasta met groente, heerlijk!
Hierna besloot Sven zijn vaardigheden te testen in de Russische Jeep en met de chauffeur naast zich (bleek ook nog instructeur te zijn) reed hij na wat horten en stoten weg. Heel zwaar zonder stuur- en rembekrachtiging! Maar na een paar minuten had hij het helemaal door en reed hij als een echte Rus! Dwars door het landschap! De chauffeur vond het allemaal wel best en zat lekker naar buiten te kijken en een liedje te fluiten! Wat hem betreft had Sven wel naar huis mogen rijden, maar het 8 maanden niet gereden hebben in combinatie met een Jeep zonder bekrachtiging ga je voelen in de spieren en dus wisselden ze na een half uur weer om.
Klik rechts op 'filmpjes' voor meer!
Na nog een plaspauze (midden op de steppe, wat een vrijheid!) kwamen we weer aan in Ulan Batar. We werden afgezet bij de supermarkt, kochten wat eten en bij een speciaal zaakje supermooie sloffen gemaakt van schapenvacht en gingen terug naar huis. Morgenochtend wat inpakken en de laatste boodschapjes doen en dan op weg naar Rusland! Schijnt een van de langste grensovergangen te zijn (en we zitten net te kijken) waarschijnlijk komen we om 02.27uur aan bij de grens... korte nacht dus! Meer vanuit Irkutsk!
En om 9 uur werden we inderdaad door Bert opgehaald, op weg naar het 70km verder Terelj Nationaal Park. Na wat boodschapjes en een marktje reden we de stad uit en werd het landschap steeds ruwer. In Mongolie wonen ongeveer 2,5 miljoen mensen. Ruwweg woont 1 miljoen daarvan in de stad, 1 miljoen in andere steden en een half miljoen leeft nog als nomaden. Overigens wonen er 4 miljoen Mongolen buiten Mongolie. Onderweg reden we langs 'turtle-rock', een gigantische rotsformatie in de vorm van een schildpad. We maakten wat foto's en kwamen bij een Ovo. Een Ovo is een hoop stenen, vaak met een vlag in het midden waar je 3 rondjes met de klok mee omheenloopt, terwijl je 3 stenen op de hoop gooit. Mongolen geloven dat dit gelukt brengt, en aangezien we nog aardig wat kilometers af moeten leggen voordat we thuis zijn, kon dat geen kwaad! Een klein gedeelte van het Terelj National Park is een tourist-zone. Dit betekend dat er toeristenkampen zijn gemaakt, een hoop ger-tenten vaak met stenen gebouwen erbij (soms zelfs een zwembad!), souveniershopjes, paarden om te huren en uit de Gobi woestijn zijn zelfs kamelen en gigantische roofvogels gehaald waarmee je op de foto kan. We waren uiteraard dolblij dat de deze 'Ger-dorado' kampen (zoals Bert ze noemt) achter ons lieten en midden in een verlaten stukje vallei bij de ger-tent van Bert aankwamen. Bert is 7 jaar geleden na veel reizen met zijn Mongoolse vrouw en oudste zoon in de ger tent gaan wonen. Inmiddels hebben ze 2 zonen, 60 koeien, 2 poezen, wat varkens, een stuk of 10 honden (en 5 puppies, zo lief!) en wat paarden die af en toe thuis komen en de rest van de tijd over de steppe zwerven. We hadden het geluk dat we de enige gasten waren, en dat Bert de echte Hollande maaltijden in stand heeft gehouden! Daarnaast maakt hij Hollandse kaas, kwark en yoghurt. Na een heerlijke tosti met kaas en tomaten zijn we de berg opgeklommen tegenover de ger-tent. Bleek iets hoger te zijn dan verwacht, de afstanden en hoogtes zijn moeilijk in te schatten op de steppe! Na een tocht van een klein uurtje en heel veel zweet (soms staat een een scherpe koude wind, maar als het windstil is, is het warm!) kwamen we bovenaan. Wat een uitzicht! De hele vallei konden we zien, met hier en daar wat stipjes koeien of schapen, een stofwolk van een auto die langsreed en kleine witte rondjes; de ger-tenten. Supermooi!! We liepen terug naar beneden en genoten nog wat van de dagelijkse handelingen in en om de ger-tent. Koeien melken, honden eten geven, stront scheppen, kaas maken enz. Dolblij waren we toen we hoorden wat het avondeten was... Gekookte aardappelen, snijbonen met nootmuskaat en oma's gehaktballen!! We hadden niet in kunnen schatten aan het begin van onze reis dat we deze echte Hollandse maaltijd in een ger-tent zouden eten! Heerlijk gegeten met wat zelfgemaakte yoghurt als toetje en een lekker kopje koffie. Hierna hebben we onze tent maar opgezocht, je merkte wel dat het behoorlijk koud werd toen de zon onderging! Ons kacheltje was al opgestookt dus het was lekker behagelijk binnen. Prima geslapen, hoewel ons vuur 2x uit was gegaan waardoor het steenkoud wordt in de tent. Maar even opnieuw opstoken en de warmte is zo weer terug. Na een heelijk ontbijtje (gekookt eitje, volkorenbrood met komijnenkaas, salami, pindakaas (uit NL!) en jam) hebben we een klein 1,5 uur paardgereden. Super om op deze originele Mongoolse manier door het landschap te gaan! (Naast de 2,5 miljoen mensen die in Mongolie wonen, zijn er 40 miljoen dieren, waaronder voornamelijk koeien, paarden, schapen, geiten en yaks) We reden een stuk door de vallei, door een stukje bos, over diverse bevroren rivieren en weer terug naar de vallei. Super! Na de rit nog even lopen teruggegaan naar de bevroren rivier om nog wat foto's te maken. (We probeerde dit te toen tijdens de rit maar het paard van Moniek schrok daar zo van dat hij er vandoor schoot, dus we bewaarden de foto's tot later!) Na de foto's gemaakt te hebben (en bijna aangevallen te zijn van de honden/wolven van de buren) kregen we een heerlijke lunch. Mongools gefrituurd deeg met tomaten, kaas en pesto. Na de lunch heeft Bert ons zo'n 7km verder de vallei ingebracht met de Jeep. vanaf daar konden we naar een Ovo klimmen vanwaar we een super uitzicht hadden over de kronkelende bevroren rivier. We liepen terug naar de ger-tent door de vallei. Zo af en toe kwam er een vrachtwagen, jeep of oud-russisch busje langs, maar de meeste tijd deelden we de hele vallei met wat paarden, schapen en koeien. Teruggekomen een beetje gerelaxed in de ger-tent. 's Avonds lekkere aardappeltjes met bietjes en stoofvlees op. Vanochtend rustig aan gedaan, lekker ontbeten, beetje ingepakt en wat rondgelopen. Na een groepsfoto zat er er voor ons alweer op! We hebben het echt super gehad, het weer was fantastich; strakblauw met hier en daar een plukje wolk. We zaten echt in het ideale seizoen, aangezien het hier in de winter -40 en in de zomer +35graden wordt! Wij konden gewoon 2uur achter elkaar lopen zonder het te warm of te koud te hebben. En er waren geen andere toeristen! Al met al een super ervaring!!! De foto's zeggen genoeg! Morgen gaan we met een Russische Jeep naar een ander Nationaal Park waar een programma is met Przewalski paarden. Zometeen eerst even lekker douchen, het steppe zand zit werkelijk overal!!!
Zo gezegd stonden we om 7uur op treinstation Beijing met een gigantische tas vol met eten voor de komende 30 uur! Aangekomen in onze coupe bleek dat we deze deelden met een Amerikaans stelletje wat ook al 6 maanden onderweg was! Kleine opluchting dat we niet met rochelende-geen-engels-sprekende chinezen zaten! De reis viel al met al erg mee, de eerste dag ging voorbij met een beetje kletsen, kaarten en naar buiten kijken. Wat een verschil in landschap, dit varieerde van zware sneeuwstormen tot woestijn met kamelen, en galopperende paarden! In de trein hing een schema waar en hoelang we zouden stoppen dus we konden af en toe (soms 30 minuten, soms 2) een frisse neus halen en de benen strekken. Om 20.30 kwamen we aan bij de grens. Omdat het spoor van Mongolie en China verschilt in breedte, wordt er een heel anders onderstel ondergezet. Nadat onze paspoorten opgehaald werden voor de uitgaans-stempel moesten we de trein uit voor 2,5uur. In deze tijd werd de trein naar een soort van treingarage gereden waar het onderstel verwisseld werd. De 2,5 uur gingen verbazingwekkend snel voorbij met een potje kaarten, een biertje en een chipje samen met onze biologische Amerikanen. Om 23.15 reden we door niemandsland naar de Mongoolse grens waar het hele circus weer opnieuw begon; paspoorten inleveren en wachten. Ook werd er nog even gecheckt of je geen Chinees Mongolie insmokkelde, door een controle onder de bedden. Na veel wachten en en blaas die op knappen stond reden we om 01:30 eindelijk Mongolie in, en konden we eindelijk gaan slapen.
Na een prima nacht waar we grotendeels de Gobi desert doorreden ontbeten we met een papje en een kopje koffie met de woestijn op de achtergrond. Heel bizar, de dag ervoor zaten we nog midden in een sneeuwstorm en als je naar een andere cabine wilde, liep je door een laagje ijs, en nu zaten we alweer midden in een woestijn! Hierdoor was de reis absoluut niet saai.
Om 14uur kwamen we dan eindelijk na 30uur aan in Ulan Bator. We namen afscheid van de vegetarische-yoga-Amerikanen en zochten naar het Tiara Guesthouse. Na aardig wat zoeken waarbij we geholpen werden door aardige, engelssprekende Mongolen kwamen we hier aan. Het bleek dat we enige waren in het hele guesthouse, maar aangezien we daarom ook de dorm voor onszelf hadden vonden we dit prima! Na een nadere inspectie bleek dat we ook een koelkast en een klein gasstelletje hadden, yeah! We wisselden onze Chinese Yuan in Mongolische Tugrik, en liepen richting het centrum. Ulan Batar is eigenlijk een hele lelijke stad met lelijke communistische gebouwen. Er ligt veel glas en stenen en andere troep op straat en om de onverklaarbare rede veel botten. Maar de mensen zijn zo anders dan Chinezen! Ze rochelen en spugen niet en spreken behoorlijk engels! We liepen een rondje en kochten wat eten. Thuis lekker een douche genomen en heerlijke spagetti met mais en salami gegeten!
Vanochtend vroeg opgestaan om naar het Het Gandantegchinien klooster te gaan. Helaas zonder ontbijt aangezien er niemand aanwezig was om ons ontbijtje (dat overigens inclusief zou zijn!) te maken. Het Gandantegchinien is een van de weinige kloosters dat niet tijdens het communisme vernietigd is. Wel zijn enkele tempels toendertijd vernietigd en is de rest als paardenstal gebruikt voor de Russen (hoe respectloos!) maar het grootste gedeelte staat nog. De dag in het klooster (met aangrenzende tempels) begint om 9uur, dus alle monniken (van heel jong tot heel oud in een rolstoel) liepen richting diverse tempels om daar zingend de dag te beginnen. Heel leuk om te zien, alle kleurrijke monniken in de ochtendzon, eerst richting een wierrook pot om daar iets ritueels te zien en daarna de tempel in. Veel mooie foto's gemaakt, vooral van een heel oud rimpelig vrouwtje, schattig! Na een tijd rondgelopen te hebben in het tempel complex (ook nog langs het huis waar in 1904 de Dalai Lama heeft gewoond!) hadden we toch best wel honger en besloten het er maar van te nemen! We vonden een Mongools restaurant, waar je werkelijk alle westerse gerechten kon bestellen. Het bleek dat de (Mongoolse) eigenaar ooit een Amerikaans kookboek gekocht heeft, en daar gerechten is uit gaan maken! En met succes! Zojuist alle foto's geupload, vanmiddag nog even een rondje lopen en morgen om 9 uur worden we opghaald om naar het Terelj Nationaal Park te gaan waar we 2 nachten in een ger-tent slapen!
Na ons grote avontuur van de muur zijn we woensdag naar de verboden stad geweest. In de ochtend even snel ons Mongoolse visum gehaald en toen gelijk door naar de verboden stad. De verboden stad is 500 verboden geweest voor iedereen die niet bij de keizerlijke familie behoorde en is de grootste en best bewaarde groep oude gebouwen in China. Het hele complex is behoorlijk groot, dus we hebben er de hele middag rondgelopen. Veel poorten, tronen, tuinen en tempels. Een schitterend complex en gelukkig voor Chinese begrippen niet vreselijk druk.
Donderdag ochtend het laatste Beijing hoogtepunt bezocht; het zomerpaleis. De weersvoorspelling voor het weekend was niet zo positief, dus vandaar dat we alle hoogtepunten achter elkaar hebben geplanned. Het zomerpaleis hebben we bezocht met de fiets. Een best wel pittige tocht op slechte fietsen van 20km door de stad. Druk, gevaarlijk en chaotisch, maar wel erg leuk om de stad zo te zien. Van fietsen door rustige smalle straatjes, tot lopen over het spoor en blindlings racen over de snelweg. Van het zomerpaleis hebben we eigenlijk alleen de tuinen bekeken, omdat het paleis zelf veel lijkt op de verboden stad. Een mooie tuin/park, veel bruggen en lekker rustig in de grote hectische stad.
Vrijdag was inderdaad een regenachtige dag. Toch besloten om maar het transit visa te halen voor Wit-Rusland, dus na enig zoeken naar de ambassade dit 's ochtends vroeg gedaan. Vrijdag middag en zaterdag niet zoveel gedaan; lekker gegeten, geshopped, geslapen en genoten van onze laatste dagen in China.'s middags allebei een mooie tas gekocht en Moniek nog een horloge.
Zondagochtend lekker uitgeslapen en een heerlijke zondags ontbijtje genomen in ons hotel. In het centrum dit keer betere fietsen gehuurd en vervolgens naar een grote markt genaamd Panjiayuan gegaan. Een gigantische locale markt met veel tweedehands artikelen en vooral heel veel Chinese troep! Wel erg leuk om overheen te wandelen en interessant omdat deze markt niet voor toeristen maar voor locale mensen is. Als lunch onszelf verwend met een Haagen Dazs High Tea met veel ijs, taartjes en thee. 's middags door de kleine straatjes van de Hutongs gefietst en langzaam aan op deze manier weer naar ons hotel gegaan.
Vanochtend onze laatste visum opgehaald en de laatste dingetjes gekocht voor onze treinreis. Vanmiddag inpakken, de laatste tempel en nog een keertje lekker eten. Morgenochtend 7:45 begint onze eerste stuk van de Trans-Mongolie Express van 30 uur richting Ulan Bator, Mongolie.
"He who had not climbed the Great Wall is not a true man" - Mao Zedong.
We zijn in Beijing! De stad van het plein van de hemelse vrede, het mausoleum van Mao, de verboden stad, de voorbereidingen op de Olympische spelen en dichtbij de great wall!
Na een treinreis van 11 uur waarbij we in een coupe zaten met een imitator van Mao (inclusief bril en wuivend handje) kwamen we aan in Beijing. We vochten voor een plaatsje in de bus en reden naar ons guesthouse, grenzend aan een Hutong, een stukje oude stad, met smalle straatjes en oude huisjes.
We gooiden onze spullen in de kamer en omdat het toch pas 9:30 was, besloten we maar gelijk naar het centrum te gaan! En waar kan je dan beter naartoe gaan, dan naar Tiananmen Square, ofterwel: het plein van de hemelse vrede. Dit is het grootste plein ter wereld, en het is inderdaad indrukwekkend! Veel vliegers, foto's en uiteraard mensen. Na een rondje gelopen te hebben, hebben we even heerlijk midden op het plein op de grond gezeten en genoten van al het moois om ons heen. We sloten de middag af met een rondje shoppingmalls en supermarkten.
Maandag vroeg op, want we moesten naar de Mongoolse ambassade. Na veel zoeken gevonden, maar helaas verplicht om de spoedservice te gebruiken. Na weer veel zoeken eindelijk de goede bank gevonden om het geld naar de ambassade over te schrijven en toen onszelf getrakteerd op een welverdiend broodje Subways!
In de middag onze tickets en vouchers opgehaald bij een reisbureautje voor de terugreis. Alles zag er prima uit en het lijkt allemaal perfect georganiseerd. Omdat in augustus de Olympische Spelen hier in Beijing gehouden worden is het hele land in rep en roer. Nu we toch in Beijing waren wilden we de stadions weleens zien en zodoende hebben we de metro gepakt naar het Olympische park. Helaas was het park nog lang niet af en stond er een groot hek om het hele complex. Met enige moeite hebben we toch de twee bekendste stadions kunnen zien, het "vogelnest" en het zwembad. We hebben een tijdje rondgelopen om te zoeken naar ingangen, maar deze helaas niet gevonden. Wel leuk om zo rond te lopen en alle Chinezen te zien die op alle mogelijke manieren proberen foto's te maken. Uiteraard hebben we lekker met ze mee gedaan.
Vandaag dan eindelijk de grote dag! Om kwart voor 6 opgestaan en om half 7 een busje ingestapt om de Chinese Muur te gaan bekijken. Na ongeveer 4 uur! rijden eindelijk aangekomen op een schitterend beginpunt van een stuk van 10km waarover we gingen lopen. De muur is meer dan 2000 jaar oud en diende ter bescherming van het Chinese rijk tegen de barbaren. De muur was werkelijk schitterend. Het weer zat ook ontzettend mee en de omgeving is op dit moment van het jaar ontzettend mooi. Na ongeveer 4 uur klimmen, dalen en veel foto's maken 10 kilometer verder van de muur afgestapt en genoten van een Chinese lunch. Na de lunch de bus weer ingegaan voor wederom 4 uur rijden terug naar Beijing. Lange dag, veel rijden, veel lopen maar werkelijk een fantastische ervaring!
En zo stonden we gistermorgen om 09:30 paraat om het terracotta leger te bezoeken. Het terracotta leger is een grafmonument met 8099 terracotta figuren van soldaten, paarden en koetsen. Keizer Qin Shi Huang liet tijdens het eerste jaar van zijn dynastie in 221 v.C. door 700.000 arbeiders een mausoleum met meerdere grafkamers voor zichzelf bouwen. Zijn mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 76 meter hoog is. Het leger staat in kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in 6 meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarde wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na de Qin-dynastie zijn de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd.In de daaropvolgende eeuwen is het Terracottaleger geleidelijk aan bedekt met een drie meter dikke zandlaag, en dus net als de tempels van 'Ankor Wat' vergeten. Zo heeft het leger 2200 jaar onder de grond gelegen, totdat in 1974 boeren een put gingen graven en ineens stuitten op een terracotta beeld... En zo kwam het hele leger tevoorschijn! Mooi is dat de man die het leger ontdekt heeft dag in dag uit bij de ingang boeken signeert en daar een klein vermogen mee verdient...De beelden zijn allemaal tussen de 1.60, en 1.80 lang en ze zijn allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl en boog, jammer genoeg zijn de kruisbogen in de loop der jaren vergaan, maar sommige wapens zijn wel tentoongesteld. Het frapante is dat de tombe van keizer Qin nog nooit geopend is. Niemand schijnt te weten waar de ingang is. Uit historische verslagen blijkt dat het graf uit verschillende paleizen en paviljoens bestaat, vol met zeldzame edelstenen en andere schatten. Ook wordt er gezegd dat er automatische kruisbogen zijn geïnstalleerd die afgaan zodra het graf wordt geopend.
Het plafond is ingelegd met parels om zo de zon, de maan en de sterren te kunnen nabootsen. De vloer en de muren zijn bestreken met brons om zo het water buiten te houden. Na een bezoekje aan een terracotta fabriek waar je terracotta soldaatjes kon kopen, kwamen we aan bij het museum, zoals de opgravingen genoemd worden. We bezochten meteen de grootste hal, waar de meeste soldaten staan. We hadden van te voren al gelezen dat veel mensen teleurgesteld waren omdat ze niet dicht bij de beelden konden komen, dus we waren voorbereid. Dit was inderdaad wel jammer, maar aangezien de archeologen nog druk bezig zijn (met werktijden van 20.00 tot 08.00uur ivm toeristen) met blootleggen van beelden, zou het kunnen dat dit later veranderd wordt. Toch was het wel indrukwekkend, al die soldaten. Met de zoomlens konden we inderdaad zien dat alle gezichten (en vooral oren!) verschillend waren. Vervolgens bezochten we hal 2 en 3 waar ook soldaten waren, alleen in mindere mate. Met de bus reden we richting lunchplek, waarna we nog een andere archeologische site bezochten met resten van huizen en skeletten van 6000 jaar geleden. We sloten de tour af zoals een echte tour hoort te zijn, met een bezoekje aan een zijdefabriek en uiteraard de shop! Toch geen spijt dat we een tour gedaan hebben, aangezien het redelijk efficient en goedkoop was!Vandaag gaan we op zoek naar terracottabeelden, die we willen kopen als souvenier en naar huis sturen per post. Morgen is onze laatste dag in Xi'an, gaan een beetje shoppen enzo, en om 20:22 vertrekt onze trein richting Beijing, onze laatste stad in China! Hier blijven we 10 dagen waarna we op 1 april in de trein stappen naar huis!
De Zijin mountain wordt ook wel de purple mountain genoemd doordat hij 's avonds vaak een paarsige gloed krijgt. Via de stadbus kwamen we aan bij het begin van het park; een groot gebied met daarin o.a. de berg, tombes, mausoleums, botanische tuinen en wandelpaden. We kwamen aan bij de berg en kochten een retoutje kabelbaan (6 eurie!) en toen kwamen we aan bij de kabelbaan... Ineens was het niet vreemd dat we niemand richting de kabelbaan hadden zien lopen... Kunnen we nog terug? nee... ok... de kabelbaan bestond uit gammele 2-persoons bankjes met een roestige metalen stang. De lonely planet beloofde ook nog dat de rit 30 minuten zou duren. Waren zweterige 30 minuten waarin we helemaal NIEMAND in de kabelbaan zagen, niet naar boven en niet naar beneden. Maargoed, aangekomen op de berg (hoewel, 'berg' is een lachertje, hij is 448m hoog) was het uitzicht een beetje mistig, maar het uitzicht was mooi. (Alhoewel de 100 schoolkinderen die ook geacht waren van het uitzicht te genieten ons een stuk interessanter vonden) Na een ijsje en een stukje cake (als lunch) gingen we met de suicide kabelbaan terug naar beneden. We bezochten nog een botanische tuin, met weinig botanische planten, maar veel bruidjes (6!) en namen de bus richting het centrum. We bezochten nog de drumtoren die midden in het centrum staat, liepen een rondje door de shoppingmalls en sloten de dag af met een aflevering prison break. De laatste dag in Nanjing hebben we en beetje shoppend doorgebracht, we bezochten de Decathlon en de Metro aan het ene uiteinde van de stad en vervolgens de Wallmart aan de andere kant. Beetje inkopen doen voor het avondeten en de treinreis. Onze trein ging de dag erna om 16:40 en dus stonden we om 16:00 in de gaotische mensenmassa te wachten tot de poortjes opengingen. We tijden van de trein waren niet echt top, aangezien we om 05:15 aan zouden komen, dit vanwege de drukte. Voor het eerst sinds we met de trein reizen, waren 5 van de 6 bedden in onze coupe bezet (normaal 3 ofzo) dus het was lekker druk. We ontmoetten een leuke Chinees die op zakenreis was en hebben daar de rest van de avond een beetje mee gekletst. 05:30 kwamen we aan, en kochten we gelijk een kaartje naar Beijing, gelukkig op een betere tijd. Toen we uit het treinstation kwamen, zagen we gelijk de gigantische verlichte stadsmuur, indrukwekkend gezicht! We namen een taxi naar ons guesthouse omdat er nog geen bussen reden, en konden tot 12 uur in een 3persoons kamer aangezien onze kamer nog bezet was. We sliepen 4 uurtjes en zochten een supermarktje op voor een onbijt/ lunch. De rest van de dag hebben we gaar op de bank gehangen en koekjes gegeten met een Nederlands stelletje die ongeveer dezelfde reis gemaakt hebben, dus aardig was ervaringen uitgewisseld, erg gezellig! Gister was het warm! Tegen de 30 graden en lekker zonnig! We besloten de 14km lange stadsmuur af te fietsen met een tandem! Xi'an is een van de weinige Chinese steden waar de stadmuur daadwerkelijk nog overeind staat. Hier zijn ze ook trots op en wordt hij dus goed onderhouden. De muur is in 1370 gebouwd, is 12 meter hoog en 18 meter dik. Erg leuk en bijzonder om zo op de stad neer te kijken. Vandaag zijn we naar een 'Folk-house' geweest, een complex van verschillende gebouwen waar 400 jaar geleden een familie woonden. We deden ook nog een thee-proeverij erbij met uitleg over de diverse thee'tjes. Xi'an is een onwijs leuke stad, de stadsmuur is natuurlijk heel mooi en bijzonder, daarnaast is er ook een beltower en drumtower. Alles ziet er supermooi, netjes en schoon uit, veel huizen zijn (recentelijk) gebouwd in de oude stijl. Morgen gaan we het terra-cotta leger bezoeken.
Het plan werd iets anders, we bezochten het Shanghai Museum. Een gigantisch groot museum, met veel historische waarde; veel opgegraven potjes, pannetjes, wijnbekers en andere attributen. 2 verdiepingen ervan is wat veel, maar er was ook een verdieping met caligrafie, schilderkunst en Chinees porselein! Al met al toch een mooi museum. Buiten gekomen deden we een poging om wat shoppingmalls te gaan bezoeken, maar de combinatie regen + zaterdagmiddag maakte het dat alle 15 miljoen inwoners aan het shoppen waren, dus dat gaven we maar op. Op zondag deden we het rustig aan, even naar het centrum voor een broodje Subways, 's middags een filmpje en even een bezoekje gebracht aan de Carrefour. Op maandag brachten we dan eindelijk een bezoek aan de oude stad. Het was warm! Tegen de 25 graden, dus de trui kon lekker uit! We liepen door de oude stad, wat er ook echt oud uitzag, en bezochten een tempel gecombineerd met een school. Op het plein ervoor was een grote boekenmarkt, met onwijs veel oude Chinese boeken. We liepen door via de kleine smalle straatjs, namen een satetje, en kwamen na veel zoeken aan bij de Yuyuan Gardens. Een grote tuin ,met vele vertrekken, stroompjes, en vele bloeiende bloesems!
Op de laatste dag in Shanghai gingen we naar de dierentuin. Na al wat dierentuinen bezocht te hebben de afgelopen 8 maanden, waren we benieuwd naar de Chinese. De dierentuin zelf was best mooi, veel hokken en verblijven waren pas gerenoveerd, en anderen kwamen nog aan de beurt. Veel verschillende dieren en planten, en zelfs een vijver waar continu gigantische pelikanen overvlogen. Het enige irritatiepunt waren de Chineze zelf; continu bonken op ramen en keihard schreeuwen, en dan niet alleen kinderen, vaak juist volwassenen! Of het nou onwil of onbegrip is, plastic flesjes in de berenkuil gooien zodat ze dat vervolgens opeten is wel wat vreemd. Werkelijk elk dier wordt gevoerd de hoeveelheid afval die in de kooien ligt is niet normaal, staat er een hek voor, klimmen ze eroverheen! We hebben nog even staan duimen voor een vrouw die apen aan het voeren was, dat de aap een vinger zou afhappen... gebeurde helaas niet. Sven probeerde nog aan een meisje die op het punt stond een hele plastic tas aan de beren te voeren uit te leggen dat dat wellicht niet zo'n goed plan was, maar of het aankwam...
Na de bezoek aan de dierentuin zijn we gelijk doorgegaan naar het centrum om wat avondfoto's te nemen. Mooi verlicht, maar niet zo mooi als Hong Kong!
Woensdag ingepakt en om 11.05 reden we weg met de trein naar Nanjing. Het treinstation is overigens ook wel een aparte ervaring... Gigantisch veel mensen die gigantisch veel bagage hebben, liefst zo groot mogelijk. Op een gegeven moment wordt omgeroepen dat mensen het perron opkunnen. Als Chinezen in de rij moeten staan gebeurt er iets raars met ze. Ze worden ontzettend opgewonden en zenuwachtig en ze willen allemaal als eerste naar binnen! Omdat we toch vaste plaatsen hebben, hebben wij meestal niet zoveel haast, maar als je eenmaal in de rij staat heb je geen keus meer of je langzaam of snel gaat! Je wordt gewoon meegevoerd met de massa, zij beslissen hoe snel je gaat! Na een korte rit van 3 uur stonden er 2 meisjes te wachten op ons met een groot bord: "MONIEK". Met de metro gingen we naar het 'Sunflower Guesthouse', een vrij nieuw guesthouse waar we een prima kamer hebben. Mensen zijn ontzettend aardig, en nog beter... DVD's te leen! Dus 's middags lekker een filmpje gekeken, 's avonds even naar de supermarkt en gegeten bij de mooi verlichte rivier!! Vandaag zou de kans op regen 90% zijn, maar verrassed genoeg was het vanochtend droog! Na een heerlijk Amerikaans ontbijtje besloten we naar de 'Memorial Hall of the Nanjing Massacre' te gaan. In 1937 hebben de Japanners hier tijdens de oorlog in 6 weken tijd 300.000 inwoners van Nanjing verkracht en afgeslacht. Een schitterend mueum tot in de puntjes verzorgd. Veel monumenten, documentaires en foto's van de daadwerkelijke executies. Welliswaar is alle informatie aardig subjectief vanuit het Chinese oogpunt, ze laten geen moment onbenut om het "300.000 victims" op te schrijven en te benadrukken dat de Japanners vreselijke misdadigers zijn die Nanjing hebben afgeslacht. Desalniettemin erg indrukwekkend, aangezien het de hele memorial hall gebouwd is op een massagraf en je in het midden een glazen bodem hebt met vele botten en beenderen.
Na de hall was het plan om iets te gaan eten in het centrum, maar voor het eerst tijdens onze reis waren we echt verdwaald! We namen dezelfde bus waarmee we gekwamen waren, alleen wilden we naar het centrum. Nadat we het aan een vrouw gevraagd hadden die helaas geen engels sprak, belde ze iemand die wel engels sprak en volgens die persoon moesten we er op een gegeven moment uit. Uitgestapt hadden we geen idee waar we waren, in ieder geval niet bij het centrum of een metrostation! We namen een andere bus op advies, maar toen we de stad uitreden zijn we maar uitgestapt. Uiteindelijk heeft de krantenverkoper ons geholpen, 4 stops met bus 87 en dan 3 met 38.... oke! Na 4 bussen genomen te hebben waren we uiteindelijk dus in het centrum!
Morgen gaan schijnt het een goede dag te worden, dus gaan we waarschijnlijk de Zijin Mountain op!
Op de laatste dag in Hong Kong hebben we een beetje rondgelopen door de stad, heerlijk eten gekocht bij een Shoppingmall, op de 'Avenue of Stars' gelopen en 's avonds een filmpje gekeken. De dag erna rond 13:30 naar het treinstation gegaan, en lekker bigmac gegeten en om 15:16 reden we weg richting Shanghai! Een prima rit die vrij snel voorbij was. Beetje lezen, met de camera kloten, eten, filmpje kijken, slapen, ontbijten en om 11:15 kwamen we aan in Shanghai.
Weer in China! Dat was al snel weer te merken... alles is net even iets smeriger dan Hong Kong. En dan niet te spreken over de Chinezen. Als er iets is waar Chinezen goed in zijn, is het voordringen. al sta je in de gangpad van een bus op weg naar buiten, zullen ze nog proberen (lees: hard duwen) om langs je te komen. Echt niet normaal... als het op rijen of ergens naar binnen komen gaat, worden het zulke egoisten! Maar met het motto: 'Een betere Chinees begint bij jezelf' zijn we ze aan het opvoeden. Als je door groen loopt, en er weer eens een auto keihard toeterend door rood rijd, stoppen we hem, en in de metro als mensen naar binnen dringen terwijl jij nog niet eens buiten bent, steken we onze vinger op en zeggen we "nee, wacht op je beurt! Vrij hilarisch...
Onze kamer is roze. en dan echt alles. Muren, kastjes, bed, deur... We hebben de rest van de dag niet veel gedaan, lekker gedoucht en tot onze grote blijdschap is er een gemeenschappelijke koelkast en magnetron! Lekkere magnetron spagetti en stoombroodje gehaald als avondeten, afgesloten met wat vers fruit en een filmpje.
Gister zijn we naar het centrum gegaan, ons guesthouse zit redelijk buiten het centrum maar met de metro zit je er zo. Aardig wat wolkenbrabbers en dure kledingzaken! We kochten ons treinkaartje naar Nanjing voor woensdag en liepen door tot het water. Opzich doet het redelijk aan Hong Kong denken, ook aan de overkant het business gedeelte met hoge wolkenkrabbers. We namen de 'toeristtunnel' naar de overkant: een klein treintje wat door de tunnel gaat met overal lichten. Je krijgt als het ware een hele lichtshow te zien in de tunnel. Aan de overkant gingen we naar de Jin Mao toren, de hoogste toren van Shanghai, 420,5meter. Via een lift die met ruim 30km/h naar de 88e verdieping gaat kom je bij het uitzichtpunt, wat een schitterend uitzicht geeft over de inmense stad.
Weer beneden aangekomen bezochten we een supergrote shoppingmall en kochten we eten voor 's avonds. Deze keer: bruine bolletjes, mayonaise en gehaktballetjes! Bijna een broodje bal, we misten alleen nog de smulsaus! :)
Vanochtend wakker geworden met regen... Dat is lang geleden! Dus maar even de was gedaan, nu een beetje internetten en als het straks droog is willen we naar het oude gedeelte van de stad gaan.
Op de laatste dag van maart reden we met de bus helemaal naar het zuiden van Hong Kong eiland, naar Stanley. Er zou een markt zijn die nog echt origineel Hong Kong zou zijn... wij vonden hem niet veel anders dan alle markten die we tot nu toe bezocht hebben. Stanley was verder een beetje decadente strandplaats, veel gepensioneerde westerse bejaarden en bizar grote villa's in de bergen ernaartoe. Op de terugweg naar ons hotel stapten we een metrostation eerder uit en liepen via een promenade naar een uitkijkpunt. Helaas was het vrij mistig en dus was er weinig uitzicht. 's Avonds een filmpje gepakt in de bioscoop en een nabijgelegen shoppingmall.
Zaterdag was het begin van het lekkere weer dat tot nu toe aanhoud! Achtereenvolgens bezochten we de bloemen- (met tulpen uit Nederland!), vogel- en vlooienmarkt. De markten bevonden zich in echte Hong Kong wijken, waar het leven nog 'normaal' is, zonder toeristische restaurants en Indische mannen die je van alles proberen te verkopen. Dat is een beetje een smet op onze straat (Nathan Road); er zitten veel dubieuze camera zaakjes, en om de 3 meter komt er of een tailer op je af: "You want Tailer, Miss? Tailer makes good suits, good quality" of een verkoper van namaak merkartikelen: "Copy watches, copy handbags, very good copy". In het begin zeg je nog vriendelijk nee tegen iedereen, maar op den duur wordt het een kwestie van negeren, het zijn er gewoon te veel! Aan het einde van de middag zijn we met de grootste roltrap van de wereld richting Peak-Tram gegaan. Deze roltrap gaat 's ochtends tot 10 uur naar beneden voor alle mensen die naar hun werk moeten en de rest van de dag naar boven. De Peak-Tram betaat al sinds 1888 en is daarmee een van Hong Kong oudste attracties. De tram (die eigenlijk een soort kabelbaan is) brengt je in een paar minuten naar Victoria Peak, op 552 meter. Vanaf hier heb je een schitterend uitzicht op de stad. We kwamen aan toen de zon nog net scheen en maakten een paar foto's van het uitzicht. Uitkijkend op de zee aan de andere kant aten we ons broodje subway op, waarna we de 3km lange Peak-walk liepen. Dit is vooral een populair stuk voor joggers, en gaat helemaal rond de berg waardoor je aan alle kanten uitzicht hebt. We zagen de zon ondergaan en teruggekomen bij het uitkijk punt was het bijna helemaal donker. Na nog een paar foto's gemaakt te hebben van dit adembenemende uitzicht waarbij we nog een stukje van de lichtshow meemaakten, besloten we de bus naar beneden te nemen. We namen de boot terug, wat ook een schitterend gezicht was; je vaart dan precies tussen alle verlichte wolkenkrabbers.
Zondag was het plan om te gaan hiken, maar door blaren van het vele lopen de vorige dag ging dit helaas niet door. We besloten daarvoor in de plaats naar de Hong Kong wetlands te gaan. Dt is een aangelegd park waar je over vlonders door de natuur loopt en waar veel vogels zitten. Daarnaast is er ook een heel educatief centrum. Erg mooi onderhouden en ook heel knap hoe ze het voor elkaar gekregen hebben dat al de vogels ook daar blijven zitten. Voor de meeste Hong Kong bewoners is dit het dichtst bij de natuur dat ze kunnen komen op een relatief kleine afstand. Daarom was het op de zondag ook redelijk afgeladen met families die allemaal vogels kwamen kijken. Raar dat vogels niet komen als je hard schreeuwt... Zo af en toe konden we ontsnappen aan de massa en zagen we inderdaad mooie vogels in bomen zitten en overvliegen. Ondanks de drukte een erg mooi park, en ook schitterend weer! Omdat we weer eens moesten wassen zaten onze lange broeken in de was, en moesten we dus wel korte broeken aan. Dit was heerlijk! Het was tegen de 30 graden, iets dat we sinds Cambodja niet meer gehad hebben! 's Middags gingen we naar de grootste shoppingmall van Hong Kong waar we een filmpje pakten voordat we naar huis gingen, om ons klaar te maken voor het 'Outback' restaurant! We besloten onszelf te verwennen en lekkere Australische steak te gaan eten... Was heerlijk!
Gister zijn we naar een ander pretpark geweest: Ocean Park. Iets meer gericht op ouderen dan Disneyland. Ocean Park is eigenlijk een combinatie tussen een dierentuin/ dolfinarium en een pretparl. Het is gebouw op en tegen een berg aan waardoor je continuo op de roltrap staat en bij 1 stuk alleen maar met de kabelbaan kan komen. Naast o.a. een aantal achtbanen, waterbanen, torens waarbij je naar boven geschoten wordt en een schommelschip, is er o.a. ook een haaientunnel, kwallententoonstelling, flamingo eiland, panda's en dolfijnen en zeeleeuwen! We bezochten een vogelshow met supermooie papegaaien, gingen naar het vissenvoeren waarbij en een duiker in een groot aquarium voor je neus de vissen (schildpadden, sweetlips, roggen, haaien enz) voerden en een dolfijnen en zeeleeuwen show. De temperatuur liep op tot boven de 30, een heerlijke dag!
Vandaag is onze laatste volle dag in Hong Kong. Ons Russische visum hebben we gister opgehaald dus dat is geregeld. Morgen nog een halve dag en dan vertrekken we om 16uur naar Shanghai waar we om 11uur de dag erna aankomen.
De eerste twee dagen in Hong Kong vooral de stad bekeken. Hong Kong is aan de ene kant echt een 'leefbare' stad, Aziatisch maar toch aardig verwesterd. Vele locale restaurants, maar ook westerse. Aan de andere kant is duidelijk te zien dat er aardig ruimtegebrek is. De voetpaden gaan bij voorkeur boven de weg, en onder de weg zit de metro. Overal is gebouwd, en dan het liefst zo hoog mogelijk. In een penthouse wonen is helemaal niet hip, aangezien er nog duizenden mensen in een penthouse wonen. Het verkeer wordt vooral gekenmerkt door taxi's, dubbeldekker bussen (iets wat de Engelsen hebben achtergelaten), trams en hele dure auto's. Echt niet normaal wat voor auto's er rijden. In 1897 (na de opiumoorlog) hebben de Engelsen met de Chinezen afgeproken dat ze Hong Kong voor 100 jaar zouden lenen. In 1997 was dit dus afgelopen en nu hoort Hong Kong weer bij China.
Iets wat in Hong Kong een stuk goedkoper is, is electronica. Daarom hebben we na lang wikken en wegen uiteindelijk toch de nieuwste aanwinst van Canon gekocht. De Canon 40D, een digitale spiegelreflex camera compleet met live-preview. Supermooi en vooral supersnel!
Woensdag zijn in Hong Kong alle musea gratis, en dus bezochten we het History Musuem en het Science Museum, waar toevallig ook een fototentoonstelling gaande was. 's Avonds zijn we naar de punt van Kowloon gegaan, waar we perfect uitzicht hadden op het business district van Hong Kong aan de overkant van het water. Hier wordt elke avond de "Symphony of Light" gehouden. Deze Guinness World Records licht- en geluidshow beslaat 40 gebouwen die op de maat van de muziek belicht worden. Erg mooi, en ook erg leuk om hier de nieuwe camera te testen!
Gister zijn we naar Disneyland geweest. Een miniatuur uitgave van Disneyland Parijs, maar gelukkig hadden we dit op internet van te voren gelezen. (De entree is dan ook €30, ook een verschil met Parijs!) Het was een stralende dag en voor het eerst voelden we de zon continu! Normaal gesproken loop je 80% van de tijd in de schaduw van de wolkenkrabbers. De Space-Mountain was een beetje een teleurstelling aangezien we helemaal niet afgeschoten werden! Maar de shows maakten alles goed! De Lion-King show, The Golden Mickeys en een 3D film met Donald Duck. Het park was vrij leeg, waardoor de maximale tijd dat we ergens moesten wachten 10 minuten was! Hilarisch waren de zakenmannen in pak compleet met aktetas die (voordat de naar hun werk gingen?!) nog even een paar attracties meepakten. (En het meeste plezier hadden in de draaimolen, serieus!) Na nog even op de foto geweest te zijn met Mickey Mouse en Pluto vonden we het mooi geweest en gingen we weer met de "Disneyland" metro (met Mickeymouse vormige ramen en blauwe pluche bekleding) terug naar ons hotel. We keken een filmpje op de DVD speler en gingen lekker slapen.
Vandaag lekker uitgeslapen en straks even naar een marktje.
Vanaf Lijiang namen we de bus naar Kunming, een reis die 8uur duurde. Gelukkig zaten we in een superbus, met grote stoelen, leren bekleding en een toilet aan bord. Met wat Chinese en Westerse muziek op de achtergrond en onze I-pod ging de reis toch vrij vlug. Aangekomen in Kunming namen we een taxi naar 'The Hump': een groot studentenhuis. Onze kamer was vrij hoog en had allemaal felle kleuren. Na een potje poolen zijn we naar bed gegaan. De eerste dag een beetje geshopt, iets wat in Kunming goed kan! Vele malls en grote supermarkten, maar buiten wat eten om niets gekocht.
De eigenaar van ons guesthouse in Lijiang was op doorreis naar Shanghai en had een tussenlanding op Kunming. Hij had ons voor een lunch uitgenodigd, en dus om 12uur stonden we voor een poepsjiek restaurant. Heerlijk lekker en luxe gegeten op zijn kosten. (varkenshuid en lelistronk) Na de lunch een kleine wandeling gemaakt door het Universiteitsgebied om uiteindelijk uit te komen bij een koffieshop waar we lekker in de zon espresso dronken. Dat Chineze veel eten wisten we al, maar dit sloeg alles. Na de (uitgebreide) lunch, werd er bij de koffie chips besteld, en na de koffie gingen we verder naar een achterafstraatje om op het dakterras BBQ-tofu te eten! Erg lekker en pittig! Het was erg leuk om met een 'local' (+vrouw en een vriendin) rondgeleid te worden door straatjes en langs eten waar je normaal gesproken niet komt.
Onze laatste dag in Kunming naar het 'Green Lake Park' gelopen, rond dit meer vliegen zo ontzettend veel meeuwen dat het bijna eng wordt. Iedereen gooit brood in de lucht wat de meeuwen dan weer opvangen. Nog een tijdje rondgelopen in het park en gekeken naar de vele Chinezen die hun vrjie zatermiddag op deze manier doorbrengen. Eind van de middag wederom shoppend doorgebracht, dit maal meer geluk: beide een warme muts voor het noorden.
Zondagochtend ingepakt en ons klaargemaakt voor de vlucht naar Shenzhen. Net voordat we weggingen checkten we nog even internet en kwamen we erachter dat we een klein rekenfoutje gemaakt hadden en dat we die avond al doormoesten naar Hong Kong ivm Russiche Visum! De bus gepakt naar het vliegveld en daar snel en soepel het vliegtuig ingegaan. Voor het eerst sinds 7 maanden niet met een budgetmaatschappij gevlogen, waardoor we volgestopt werden met drankjes, en een maaltijd in 1.5uur. In Shenzhen zaten we binnen een half uur nadat we geland waren al in de bus naar Hong Kong, wat ook vrij soepel ging. China uit, nieuwe stempel, Hong Kong in! Vanaf de bus naar de metro gelopen en 3 haltes ons guesthouse in gegaan. Onze kamer is voor Hong Kong begrippen behoorlijk goedkoop. Voor een kleine 20 EURO hebben we een kamer waarin precies 2 bedden passen, zonder enig ruimte voor andere dingen. Onze douche is 1x1 meter, maar we hebben dan wel een toilet, 2 douchekoppen, 6 massagestralen, 2 kranen, een regendouche, 2 kranen, een wasbak en 2 spiegels. Prima deal dus! 's Avonds wat rondgelopen in de buurt, veel neonreclame, heel veel luxe en overal bekende merken!
Vanochtend was onze eerste prioriteit om het visum voor Rusland te regelen. In Beijing kan dit niet meer, dus dit is een van de redenen dat we naar HK zijn gegaan. Met de super strak geregelde metro naar Hong Kong Island gegaan en zonder problemen onze aanvraag ingeleverd. Als het goed is, is de visum over een week klaar. Na de aanvraag een stuk gelopen tussen de vele luxe wolkenkrabbers en ons verbaasd over alle luxe, dure auto's en mooie winkels. Hong Kong zelf is niet duur, maar alle verleidingen om je heen maken het onmogelijk om weinig uit te geven. Eind van de ochtend allebei voor de laatste keer deze reis naar de kapper gegaan en vervolgens heerlijk gelunched bij de Delifrance.
's Middags nog wat geshopped en voor een prikkie een portable DVD speler gekocht zodat we vanaf nu in elk hotel en trein lekker een filmpje kunnen kijken. Na een bezoek aan de meest luxe supermarkt die we ooit gezien hebben (12 aardbeien voor 14 EURO) momenteel even lekker chillen in onze kamer. Zo een broodje pate uit de (veel goedkopere) supermarkt en daarna opzoek naar illegale DVD's op de nachtmarkt.
Tot nu toe is HK fantastisch, bizar, luxe en sjiek. We hebben tot volgende week woensdag, en het lijkt erop dat wij ons wel gaan vermaken hierzo!
Na ons avontuur van vrijdag op de berg hebben we eerst een dagje rustig aangedaan. We hebben een heerlijke kamer, tv & DVD speler en het was lekker weer, dus heel de dag een beetje films gekeken, rondjes gelopen en genoten van een dagje rust.
Na deze rustige dag hebben we zaterdag fietsen gehuurd en zijn we het platteland op gegaan. In een klein dorpje genaamd baisha zijn we gestuit op een heuze traditionele Chinese dokter. In de Lonely Planet hadden we al gelezen dat hij beroemd was, maar dit sloeg echt alles. Duizenden visitekaartjes, waarvan de meeste uit Nederland, honderden brieven, documantaires van de BBC, National Geographic, Duitse en Amerikaanse televisie! De man bleek een heuze bekendheid te zijn. Toen hij ook nog eens liet zien dat Chris Zegers, Balkenende en Maxima langs waren we geweest waren we helemaal overtuigd, deze man had iets speciaals!
Na de kennismaking met deze beroemde Dokter Dr. Ho Shi-Xiu kregen we wat uileg over alle beroemdheden en zocht hij een oplossing voor onze kwaaltjes.
Uiteraard zijn we veels te nuchter om te geloven dat kruidentheetjes werken tegen van alles en nog wat, maar toch vertrokken we met een theetje tegen Moniek d'r verkoudheid, Svensmoeheid/eetlust en een algemeen gezondheidsthee. Baat het niet, schaadt het niet, en alles wat een stuk geloofwaardiger door het feit dat alles gratis was.
Na het bezoek nog even lekker gerelaxed bij een cafeetje en ons fietstoch door het prachtige platteland afgemaakt.
Gisteren hebben we wederom een rustige dag gehad. Het weer gister en vandaag is wat minder na een week met alleen maar strakblauwe lucht. Vandaag nog een paar uutjes gefietst en de rest van de dag rustig aan. Beetje inpakken en voorbereiden op de busreis van 8 uur morgen naar Kumning.
In plaats van dat we eergister op de berg zijn gegaan, hebben we heel de dag relaxed! Beetje in bed DVD's gekeken en het stadje rondgeslenterd. Gister uiteindelijk de Jade Dragon Snow Mountain opgegaan! Na een busreis van een klein uur kwamen we aan bij de ingang van het park. We kochten toegangskaartjes en 2 zuurstofflessen aangezien de lucht boven behoorlijk ijl is. Even later werd onze letter omgeroepen en konden we richting de bus die ons naar de kabelbaan bracht. Wat een tocht! De kabelbaan heeft het hoogste eindpunt in de wereld, en heeft een lengte van bijna 3km. Over de besneeuwde bomen en langs de rotsen gingen we naar boven, op naar de 4506meter. Aangekomen kwamen we in een klein Chinees speelparadijsje. Veel foto's met peace tekens, mensen die met banden een stuk naar beneden gleden en allerlei kleuren vlaggetjes. Ook veel zieke (lees: kotsende) mensen die last hadden van de hoogte. Dankzij onze goede voorbereiding (drinken, eten, rustig aandoen) hadden wij nergens last van! Het uitzicht was schitterend! We zaten niet op het hoogste punt van de berg, die was bijna 5600meter, maar we zaten hoog boven de meeste bergen. Schitterende panorama's van de besneeuwde toppen en andere bergen op de achtergrond, super! Helaas konden we niet naar de gletsjer aangezien het nogal abnormaal gesneeuw had, en het pad ernaartoe onbegaanbaar was, jammer! We klommen een klein stukje omhoog en dan merk je pas hoe hoog je zit! Enorm hijgen na een klein stukje klimmen! Ondanks dat we de zuurstofflessen eigenlijk niet nodig hadden besloten we toch even te gaan zitten in de sneeuw, broodje kaas te eten en lekker aan de flessen te lurken. Tenslotte 4 euro voor betaald! :) Na een kleine 1.5 uur besloten we weer terug te gaan naar het beginpunt van de kabelbaan, op 3356 meter. Met de bus werden we weer teruggebracht naar het centrum en na een warme chocolademelk gingen we weer terug richting Lijiang. Een superbijzondere ervaring om zo hoog op een berg te staan! Teruggekomen lekker onder de electrische deken gekropen, en nog wat broodjes nutella gegeten. Eind van de middag nog een klein bergje beklommen, midden in de oude stad waar een tempel op staat. Mooi uitzicht op de oude daken en natuurlijk 'de' berg! Vandaag doen we weer lekker rustig aan, genieten van de oude stad!
We hebben onze terugreis geboekt! Op 1 april begint het trans-mongolie avontuur vanaf Beijing. We stoppen onderweg in Ulan Batar en Itkutsk, en op 16 april komen we aan in Moskou. Hier nemen we op 20 april de trein en op 22 april komen we aan op Amsterdam Centraal! Op de tweede dag van het jaar van de rat besloten we een fietstocht te maken. Na wat rondgefietst te hebben bij het meer en door dorpjes besloten om te proberen om het hoogste punt te bereiken. Dali zelf ligt op 2000 meter en direct naast staan gigantische bergen van meer dan 4000 meter hoog. Het is voor het eerst in 10 jaar dat er weer sneeuw op de toppen van deze bergen ligt, wat uiteraard goed is voor de foto's! We fietsten via een smal en supersteil pas totdat we bij een trap aankwamen. Hier konden we niet meer verder, en dus zetten we de fietsen op slot en gingen verder te voet. Aangekomen bovenaan de trap kwamen we aan op een 'heilige heuvel'. Hier stonden kris kras op de heuvel allemaal grafstenen. We liepen nog een stuk naar boven en vonden het toen mooi geweest: aardige inspanning op zulke hoge hoogte! Rest van de avond en dag erna weinig gedaan, beetje rondgelopen in Dali, hier en daar weggesprongen voor wat vuurwerk. Midden in de 'hoofdstraat' zit een man aan een klein tafeltje, heel de dag lollies te maken van een soort warme suiker/stroop. Hij maakt een figuur op zijn tafeltje, legt er een stokje op, en pakt hem op. Supermooi, vooral in de zon! 'S avonds bij een lokaal tentje gegeten, en een Amerikaans gezin ontmoet, erg gezellig. Op onze laatste dag in Dali besloten we nog een fietstocht te maken. Het plan was eerst een dorpje zo'n 20 km verderop, maar omdat we via de snelweg moesten rijden en er zo'n belachelijk harde wind strond, hebben we het maar gewijzigd. We reden een dorpje in en reden continu langs het meer, dorpje in, dorpje uit, door de velden met lijnzaad bloemen en allerlei andere gewassen waar druk gewerkt werd. Een erg leuke route! Toen we de snelweg weer opgingen om terug te rijden bleek dat we nog ruim 15 km terug moesten rijden. Helaas was de wind gekeerd en was het dus 15 km afzien tegen de wind in, op de snelweg! Doodmoe aangekomen in het Guesthouse hadden ze eindelijk een vrije DVD speler voor ons om te huren! 1 minpuntje: geen stroom. (GRRR!!) We liepen dus nog een rondje door de stad en kwamen bij een wafelkraam! Een Belgische man is hier een tentje begonnen met Belgische wafels met aardbeien, (verse!) slagroom en chocola! Met zijn gekkigheid en Belgisch gebrabbel tegen alle Chinezen doet hij goede zaken. Hier hebben we dus heerlijk een vers gebakken wafel op, wat een verwennerij! 's Avonds deed de stroom het gelukkig weer en hebben we eindelijk "The Bourne Ultimatum" gekeken. Nog ingepakt, wat steeds moeilijker wordt met alle dikke kleding die we nodig hebben, en de dag erna vroeg opgestaan om de bus te pakken naar Lijiang.
Afgelopen maanden om half 9 de bus gepakt naar onze volgende bestemming. Gelukkig was de afstand niet zover en na 4 uur rijden door een schitterende omgeving aangekomen in Lijiang. Lijiang is een oude traditionele stad welke door de UNESCO World Heritage wordt beschermd. Dit betekend dus veel informatie, geen verkeer door het centrum en goed onderhoud aan alle gebouwen. Na een kilometer of 2 lopen vanaf het busstation het oude centrum ingedoken en zeer snel een schitterend oud geusthouse gevonden. Voor 6 EURO, wat weinig is in China, hebben we een schitterende kamer in een orgineel Naxi-stijl huis van 200 jaar oud. Een prima bed, TV en DVD speler en een keurige badkamer. We hebben maar besloten om hier een dag of 10 te slijten, daar dit toch echt in de buurt gaat komen van perfectie!
In de middag wat rondgelopen door de oude stad. Het hele centrum zit vol met oude huizen, winkeltjes en restaurantjes en alhoewel het erg toeristisch is, oogt alles supermooi. Al dit moois wat nog eens versterkt door een schitterende besneeuwde berg van 5600 meter op de achtergrond. 's Avonds heerlijk "thuis" gegeten met broodjes Gouda kaas en een pot Nutella! Een verrassing om dat alles hier in de supermarkt te vinden.
Gisterenochtend rustig aangedaan, en in de middag naar Black Dragen Pool Park gegaan. Een schitterend park dicht bij het oude centrum met perfecte heuveltjes, gazonnetjes en meertjes en een fantastisch uitzicht op de berg. Een mooie bijeenkomst was dat er bij het park een pittige heuvel ligt die je in 2,5 km naar 600 meter hoger gelegen gebied brengt. Na het inslaan van water en eten de klim begonnen en alhoewel dit redelijk pittig was, toch beloond met een fantastisch uitzicht over de omgeving, de stad en natuurlijk wederom een hoge berg. Na de afdaling nog wat rondgelopen en 's avonds gezellig gegeten in ons guesthouse. Voor een euro kunnen we hier altijd mee-eten met de familie. Erg leuk om zo te eten en erg gezellig met de eigenaar, zijn vrouw en kindje, zijn ouders en vrienden. Goed eten, veel groente en een pittige wodka!
Vanochtend een beetje uitgeslapen en wat rondgelopen en geshopt. Tot onze schrik zijn alle treinkaartjes voor over 2 weken uitverkocht richting Hong Kong, dus de 24ste vliegen we vanaf Kunming naar Shenzen, een stad net boven Hong Kong. Vanmiddag nog wat lekker rondslenteren en ons voorbereiden op de berg, want met een beetje geluk, bevinden wij ons morgen op een hoogte van 4600 meter!
Op naar de treinreis van 18 uur! Nadat de bagage door de scanner was gehaald stonden we met de hele massa in de rij. Toen de poortjes opengingen onstond er een ware gekte, iedereen rende als een dolle richting trein, en dat terwijl er gewoon vaste plaatsen zijn... We vonden onze coupe, en installeerde ons op het onderste en middelste bed. We hadden een hard-sleeper aangezien die veel goedkoper is dan een softsleeper en eigenlijk nog relaxter is ook! In plaats van afgesloten coupetjes voor 4 personen bestaat de hards-sleeper coupe uit een open gedeelte voor 6 personen. Voordeel is dus dat Sven z'n voeten uit kunnen steken en dat je niet met 2 vreemden in een benauwde afgesloten ruimte ligt. Stipt op tijd (16:53) vertrokken we, en om 22:00 ging het licht uit. Maar even in het donker tanden gepoetst en gaan slapen! Tot die tijd hadden we geen andere mensen in onze open coupe, wel kwamen er later 2 mensen die ook weer heel vroeg vertrokken. Best redelijk geslapen, en om 11:00 kwamen we aan op Kunming. We stapten uit, en na wat onduidelijkheid over op welk station we nou waren in Kunming (locals wisten het ook niet?!) werden we aangesproken door iemand van een hotel. Meegelopen en voor 10 euro zaten we in een gigantisch hotel op de 10e verdieping. Rest van de middag hebben we een beetje rondgelopen, geshopt bij de Carrefour en wat geinternet. Lekker geslapen en weer vroeg opgestaan om de bus naar Dali te pakken. 5 uur later zaten we in Dali, wat een stad! Dat het niet op de werelderfgoedlijst staat is ons een raadsel! De stad bestaat eigenlijk uit twee steden, nieuw Dali en oud Dali. Nieuw Dali is een gewone stad, met grote winkels, veel mensen enz. Maar oud Dali heeft een gigantische oude stadsmuur met 4 grote poorten. Een groot deel van het historische centrum is auto, scooter en fietsvrij (en in China betekent dat dat je ook niet met de fiets aan de hand mag lopen!) en heeft allerlei leuke winkeltjes, restaurantjes, cafes. Er loopt een stroompjes door de stad en echt alles is supergoed onderhouden. Continu lopen er mensen te vegen, troepjes uit het stroompje te vissen en zelfs de prullenbakken zijn mooi, namelijk in de vorm van een tempel. Ons plan was om die middag een beetje te relaxen, maar we hebben eigenlijk de hele middag door de stad gelopen. Wat een superstad! En wat een super weer! Na een paar weken zonder zon, was 'ie er weer! Lekker 20 graden met een zonnetje, en dus lunchten we op een terrasje. Doordat het de dag voor Chinees Nieuwjaar (/ Spring Festival) was, ging er werkelijk geen minuut voorbij zonder dat er ergens iets knalde. We deden nog een fotorondje en keken naar het enige Chinese engelse kanaal op onze kamer. Gelukkig gaat het wat beter met de winterstormen, als het goed is ondervinden we hier geen hinder van. 'S avonds lekker uit eten. Tenminste, dat was het plan, maar doordat het 'oudejaarsavond' was, was er veel gesloten. Uiteindelijk toch iets kunnen vinden en een lekker salade gegeten. Buitengekomen was het een beetje een zooi. Chinezen en vuurwerk is een apart iets samen. Op de een of andere manier worden ze helemaal wild, enthousiast en staan zelfs groepjes mannen van 40 samen rotjes af te steken en te gieren van de lach. Opzich prima, maar wat ze ook leuk vinden is: elkaar proberen te raken met romeinse kaarsen (die dus horizontaal vasthouden), een duizendklapper aansteken en heel hard ermee gaan rondrennen of deze duizendklappers zonder waarschuwing aansteking in de drukke winkelstraat. Zo ga je de regels in NL betreffende vuurwerk toch wel wat meer waarderen... Veilig thuisgekomen en lekker gaan slapen. Gelukkig Nieuwjaar! Het jaar van de rat! Heel de nacht is het vuurwerk doorgegaan, en toen we vanochtend wakker werden knalde het nogsteeds! Heerlijk onbeten bij het naastgeleden guesthouse aangezien de kok van ons guesthouse naar huis is om Chinees Nieuwjaar te vieren. Daarna richting hoofdstraat aangezien ons verteld was dat er om 9uur een parade langs zou komen! Beetje staan wachten, maar er gebeurde weinig. Uiteindelijk een Amerikaanse fotograaf ontmoet die ook op de parade stond te wachten, en zijn Taiwanese vrouw vertelde ons uiteindelijk dat die om 11uur zou beginnen. En dat was ook zo. Zo ongelooflijk tof! Het was een lange parade van een stuk of 6 gigantische draken, die om de paar meter hun drakendans deden. De kop werd vastgehouden door 1 iemand, maar in zijn lichaam zaten soms wel 15 personen. Tussen de draken door liepen Chinese vrouwen die in de kleding van hun minority groepering een dans deden. Dit alles werd begeleid met grote trommels en bekkens. Echt een enorme ervaring, we hebben echt het idee dat we 'echt' Chinees Nieuwjaar hebben meegemaakt, helemaal zoals we ons ingebeeld hadden. (De foto's spreken voor zich) Zojuist hebben we bij ons guesthouse 2 goede, hoge Giant mountainbikes gehuurd, waar we morgen mee rond gaan crossen. Het weer is nogsteeds schitterend, blauwe lucht en volle zon! Hopelijk blijft dat nog even zo!
Vanuit Nanning hebben we onze eerste treinreis gemaakt in China. Alles verliep eigenlijk weer ontzettend soepel. Aangekomen op het station a.d.h.v. ons treinkaartje de goede richting opgewezen en binnen een half uur vertrokken in een schitterende trein. De trein waarin we zaten was behoorlijk luxe en ondanks dat we de laagste klasse hadden toch erg comfortabel. De reis duurde slechts 5 uurtjes, dus het was een mooie oefening voor de duizenden kilometers die we in de komende maanden zullen maken via het spoor. In de trein nog het geluk gehad om een Engelse leraar tegen te komen die een praatje met ons kwam maken en vervolgens alle gegevens voor onze volgende treinreis in het Chinees heeft opgschreven. Aangekomen in Guilin direct een poging gedaan om onze volgende treinreis te boeken. Met behulp van een paar behulpzame Chinezen en ons papiertje hadden we binnen 10 minuten ons kaartje met als bestemming Kunming; een stad op ongeveer 1250 km afstand van hier. In Guilin zijn we 2 nachten gebleven. Vlakbij het station een heel lief guesthouse gevonden waar het ondanks de kou (zeker tijdens de stroomstoring) toch heel erg leuk was. Een simpele kamer, maar een goede gedeelde huiskamer! Precies datgene wat we zoeken! In de middag wel lekkere hapjes van de straat gegeten en een beetje door de vele winkels gelopen. Onze tweede dag in Guilin een fiets gehuurd, waarbij "Made in China" direct duidelijk werd; bagger! Maar gelukkig prima voor een dagje in de stad met kleine afstanden. Op aanraden van een andere Engels leraar naar de "Solitary Beauty Peak" gegaan. Dit was een grote berg midden in de stad, omringt met oude muren en binnen de muren een groot paleis. Alles was zeker interessant, maar niet spectaculair. Gelukkig konden we de 152 met hoge berg op en konden we toch nog genieten van een mooi uitzicht ondanks de donkere wolken. Even teruggegaan naar het guesthouse om onder de dekens op te warmen en een stukje te lezen voordat we weer richting het meer fietsten. Een groot meer met in het midden twee schitterende Chinese torens. We maakten wat foto's en liepen een rondje om het meer, toen we ineens de Engelse leraar van die ochtend tegenkwamen. Hij had ons de weg gewezen naar de Solitary Beauty Peak, en nu fietse hij toevallig langs! We praatten wat over Chinese thee toen hij vertelde dat zijn zus een theewinkeltje heeft niet ver hier vandaan. We liepen met hem mee, en werden hartelijk ontvangen in het knusse, kleine theewinkeltje met aan de wanden vele potten thee gestapeld. We hebben hier iets van 2 uur gezeten en wel 30 kleine kopjes thee gedronken. Allen in verschillende smaken, voor verschillende kwaaltjes en verschillend jaren oud. Ook leerde hij ons wat etiquette over het Chinese thee drinken, hoe je je kopje vasthoudt en hoe je bedankt zegt. Onwijs leuk om in zo'n zaakje terecht te komen en een hele theeproeverij krijgt! We kochten 50 gram 'Guilin' thee, waar we waarschijnlijk de komende 10 jaar mee kunnen doen, aangezien je de hoeveelheid voor 1 pot 25 keer kan hergebruiken... 'S avonds wederom een rondje gelopen en dit keer foto's van de verlichte torens in het meer gemaakt, totdat na een paar foto's de electriciteit er me stopje en weer in het donker zaten! Weg torens! Dit gebeurd overigens bewust door de Chinese overheid. Door de vele sneeuwval en alle problemen daarbij is er een gebrek aan electriciteit. Om de electriciteit die er wel is een beetje te verdelen wordt er een beetje geshift, en dus bewust electriciteit afgesloten. Opzich goed dat de overheid zoiets kan doen, het jammere alleen is dat niemand weet wanneer het gebeurt en voor hoelang! De dag erna regende het pijpenstelen, en al rennend met tassen probeerden we een bus naar Yangshuo te pakken. Uiteindelijk iets te veel betaald maar wel binnen 2 minuten in een bus gezet. We hadden in Yanghsuo gereserveerd bij een 'The Giggling Tree', een guesthouse gerund door een Nederlands gezinnetje die naar China geemigreerd zijn. Ze hebben 5km buiten Yangshuo een aantal authentieke Chinese huizen opgekocht en deze omgetoverd tot ruime kamers. Ze waren net terug van een lange vakantie in Nederland en wij waren de eerste gasten van hun 2e jaar! Helaas door bovenstaande reden geen electriciteit en doordat het aardig regende en het rond de 0 graden was, wisten we even niet wat we moesten doen. Op een koude kamer zitten is ook niet alles! Gelukkig ving de staff ons super op, in de DVD kamer werd een houtskool vuurtje gemaakt, en we kregen warme koffie en patatjes! Iets na ons arriveerden de eigenaren met een Frans gezin waar we de rest van de middag mee rond het vuur gezeten hebben! Eigenlijk heel gezellig en knus alhoewel het wel koud was. Met het Franse gezin zijn we nog even naar het dorp gereden (5km verder) en daar in een warm cafe een warme chocomel gedronken. De Fransen besloten om toch maar in het dorp met electriciteit een hotel te zoeken, waardoor we 's avonds rond het vuur zaten met de eigenaren en hun zoontje en het voltallige personeel. Supergezellig! De 2 koks hadden een heerlijke echte Chinese maaltijd gemaakt. Na het eten kwam de 2e gast, Top, een Cambodjaan uit Amerika. Toen we met 2 kruiken onder de dekens lagen sprongen om 23uur alle lampen aan: electriciteit! Snel dus de airco op verwamen gezet aangezien de temperatuur in onze kamer onder de 10 graden was...
De tweede dag was gelukkig droog en na een rustige ochtend hebben we fietsen gehuurd en zijn we samen met Top langzaam door het schitterende landschap naar de stad gereden. In het stadje de Lonely Planet voor de trans siberie express gekocht en daar een heus Nederlands cafe gevonden! Na bijna 7 maanden hebben we kunnen genieten van kroketten, broodjes bal en kaassouffles! Niet zoals thuis, maar toch wel erg lekker. 's Avonds weer een heerlijke Chinese maaltijd gegeten en laat op de avond kennis gemaakt met de nieuwe gasten, een Iers stelletje die ook een jaar aan het reizen zijn.
Gisteren een hele mooie dag gehad met redelijk wat zon en zodoende met zijn vijfen een lange fietstocht gemaakt door de omgeving. Bijna 3 uur gefiets langs de rivier door smalle paadjes dwars door de reisvelden met rondom ons schitterende karstgebergten waarop de bevroren dauw nog goed zichtbaar was. In de loop van de middag met fietsen en al een uur op bamboevlotten de rivier afgezakt en daarna nog een klein uurtje gefiets naar ons guesthouse. Werkelijk een fantastische tocht door het Chinese platteland. Na een heerlijke Nederlandse lunch van tosties en patatjes oorlog nog even het e.e.a. gekocht in het stadje en 's avonds wederom met iedereen een Chinese maaltijd genomen. Erg gezellig met de drie andere gasten, al het personeel en de Nederlandse eigenaren. Door het vele fietsen was iedereen erg moe en zijn we dus lekker vroeg onder de warme dekens gekropen.
Vanochtend rustig aangedaan en om 10 uur een taxi en bus genomen naar Guilin. Momenteel even internetten, foto's uploaden en bloggen en over 2 uur weer de trein in. We hebben een rit van 18 uur voor de boeg wat erg lang is, maar als het goed is is de temperatuur in Kunming een graad of 20 hoger, dus daar kijken we naar uit!
De reis naar China verliep erg voorspoedig en was zeer strak geregeld. Met de scooter naar de bus (vol met Chinezen) gebracht, netjes 2 plaatsen vooraan, flesje drinken en blikje bonen (ofzo?) erbij en binnen 4 uur zaten we bij de Chinese grens. Na een wat rommelig gedoe met de paspoorten en de 'exit' stempel van Vietnam werden we met een golfkarretje naar China gebracht. We vulden een formulier in dat we echt niet ziek zijn, gevolgd door een arrivel card, tas door de scan, stempel in paspoort, en toen waren we in China! Toen we buiten kwamen werden we ontvangen met een hartelijk 'Welcome to China'! Zo leuk! Dat doen ze echt nergens, meestal zijn de mensen bij de grens onwijs nors. Met de golfcar weer naar de volgende bus, die buiten verwachting veel beenruimte had. Nieuw flesje water, en daar gingen we weer! Bizarre snelweg, hartstikke nieuw, inclusief geluidswallen, wegenwachtpaaltjes en veiligheidsborden over gordels enzo. Maar niemand op de weg! De bus reed lekker door en rond een uur of 16:00 kwamen we aan in Nanning. We pikten een hotel uit de Lonely Planet (die ze niet hebben ingenomen bij de grens, yeah!) en kwamen per toeval in een super hotel terecht! We betalen 13 euro per nacht en hebben daarvoor een superhete douche, heerlijk bed + dito dekbed, grote TV (1 engels kanaal) en het allerbeste: computer met internet op de kamer! Welliswaar doen niet alle sites het, maar dat ligt waarschijnlijk aan China zelf... Er schijnen nog steeds mensen opgepakt te worden omdat ze een blog bijhouden over politiek! Blogger.com is dus geblokkeerd. (evenals hyves... flauw...) Maar als jullie deze blog kunnen lezen hebben we het kunnen omzeilen... Aangekomen dus een lekkere warme douche genomen, beetje geinternet en gegeten bij de dichtsbijzijnde Mac... heerlijk!!! De dag erna allereerst naar het treinstation gegaan, voor treinkaartjes naar Guilin. Leuke ervaring; een grote hal vol met Chinezen en alleen maar Chinese tekens... Oke... wat nu? Naar een loket gegaan, waar gelijk iemand bij gehaald werd die een beetje (in ieder geval voldoende) engels sprak! Geen enkel probleem dus! 5 minuten later stonden we buiten met 2 treinkaartjes voor woensdag. De taalbarriere valt sowieso onwijs mee. Tot nu toe hebben we nog geen problemen gehad, vaak is iets makkelijk duidelijk te maken met handen & voeten, en de meeste mensen spreken wel een klein beetje engels. Daarna zijn we op zoek gegaan naar waterdichte bergschoenen. Aangezien de temperatuur is gedaald naar 2 tot 4 graden met miezer is dat redelijk essentieel. Nanning is een eldorado wat shoppingmalls betreft (en dat is meteen het enige dat er te doen is ongeveer) je breekt echt je nek over alle winkels, van dure merkzaken (rolex) tot allerlei prullaria. Geen idee waar het geld vandaan komt, maar het zit er wel in deze stad! Het probleem alleen is dat 44 voor hier een hele grote maat is. 45 is zeer zeldzaam en als Sven zegt dat hij op zoek is naar maat 46 roepen de verkopers meestal een hoop in het Chinees waarna ze moeten lachen... De hele dag dus een beetje rondgelopen van shoppingmall naar shoppingmall en uiteindelijk 1 grote uitgevallen maat 45 gevonden. Twijfel twijfel maar uiteindelijk toch de dag erna gekocht. Moniek heeft ook een paar waterdichte bergschoenen gevonden, wat een stuk makkelijker was! Vandaag ook thermo ondergoed gekocht, gezien alle weersvoorspellingen... Het is momenteel echt een zooi in China, en dan vooral in het midden en Zuid-Oosten. Door hevige sneeuwval staan er honderden kilometers file, en het spoorwegen netwerk zit helemaal vast. Op een treinstation in Chaozhou (in de buurt van Hong Kong) zitten een half miljoen (!) mensen vast doordat er geen treinen rijden. Het is de koudste winter sinds een halve eeuw wordt er gezegd. De timing van moeder natuur is niet echt top, gezien Chinees nieuwjaar, wat op 7 februari plaatsvindt. De week ervoor en 2 weken erna worden ook wel "The golden weeks" genoemd. Gedurende deze periode is het een redelijke chaos, volle bussen en treinen, drukte in winkels en met het weer er nu ook nog bij wordt het een zooitje! We hebben hierdoor onze planning een beetje aangepast, om zo de volgesneeuwde provincies een beetje te omzeilen. Morgen gaan we dus naar Guilin, iets naar het noorden. Hierna gaan we naar Kunming, meer in het zuid westen. Hier schijnt het weer ook wat beter te zijn, aangezien vandaag de eerste droge dag was! Eind februari gaan we dan richting de 'chaos', wat dan hopelijk niet meer een chaos is: Chaozhou, waar we waarschijnlijk een oudklasgenoot van Sven gaan ontmoeten. China is tot nu toe echt onwijs leuk! Enorm anders dan alle landen waar we tot nu toe zijn geweest. Veel meer ontwikkeld, mensen dragen hippe kleding, hebben hippe kapsels en mooie tanden! Wat helemaal 'in' is hier zijn de electrische fietsen. Werkelijk iedereen zoeft geruidsloos voorbij. Ze hebben hiervoor ook hele handige snufjes voor ontwikkeld, zoals een paraplustandaard gemonteerd op je stuur, en een 2 persoonsponcho voor op de scooter/ (electrische)fiets. (geen gezicht! lijkt me ook redelijk moeilijk om weer uit te komen!) Korting in procenten wordt andersom aangegeven: een 5 betekent 50% korting. Dat is logisch. Maar een 4.8 betekent 52% korting en een 8 betekent 20%. Het is dus zoeken naar de meest lage cijfers voor de meeste korting. Chinese logica?! Waar we wel redelijk versteld van stonden is de enorme hoeveelheid mensen! Overal waar je bent, op welk moment van de dag dan ook wordt je bijna onder de voet gelopen! Een zondag hier is als de 'dolle dwaze dagen' en de zaterdag voor kerst bij elkaar! Maandag ochtend is als een drukke zondag in Rotterdam... Wanneer de mensen hier werken of naar school gaan, geen idee... Volgens mij doen ze het in shifts zodat er altijd mensen op straat zijn ofzo... Toeristen zijn hier trouwens niet, we hebben er in 4 dagen maximaal 10 gezien, niet slecht voor een stad van 1.4 miljoen mensen! Zijn heel benieuwd of Nanning een weerspiegeling is van een gemiddelde stad in China, of dat we gewoon in een rare shoppingmall stad zijn beland. We zullen zien!
Mailen?
mail@svenblom.nl &
moniek_m@hotmail.com
MSN?
msn@svenblom.nl &
moniek_m@hotmail.com
Op 19 juli ‘07 vertrekken wij naar Bangkok en verwachten op 28 mei ‘08 terug te vliegen. In dit kleine jaar hopen we een groot gedeelte van zuidoost Azië te ontdekken. Zodra er een bericht is geplaatst krijgt iedereen die zijn e-mailadres heeft ingevuld een e-mail. Wil je ook automatisch op de hoogte gehouden worden, schrijf je dan meteen in.
Via de links kun je onze reisroute bekijken en een link vinden naar onze foto’s en video’s. De meeste recente foto’s zullen ook onderaan de pagina te vinden zijn.
Wij hopen dat je geniet van onze berichten en hopen zo nu en dan een reactie van jullie te lezen!
Groetjes Sven & Moniek
