Vientiane, Laos

Luang Prabang - Sanyabulli - Pak lai - Vientiane
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend kochten we nog even snel bij onze vertrouwde tentje stokbroodjes met kip en kaas als ontbijt en voor onderweg, en op naar het busstation. Na een kopje Laos koffie met gecondenseerde melk vertrokken we richting Sainyabuli (ook wel gespeld als Xaignabouri, Xayaboury, Saiyabouli en Sayabouri... fijn...). Na 2 korte plaspauzes (oke, dat moet ik even uitleggen, wanneer er iemand moet plassen, zegt hij dat tegen de chauffeur, die stopt de bus aan de kant van de weg, de mannen lopen richting de achterkant en de vrouwen richting de voorkant. Vrouwen gaan op de knieen zitten en hijsen hun rok een beetje op, maar aangezien ik geen rok draag zoek ik meestal een bosje op) kwamen we aan in Sainyabuli. Ons plan was hier te overnachten, en de dag erna door te reizen naar Pak Lai, maar aangezien het pas 12.30 was, en we meteen in een tuk-tuk konden stappen naar het volgende busstation besloten we door te reizen. De reis zou tenslotte maar 4 uur duren... Na bij het busstation overgestapt te zijn in een truck met 2 banken, vertrokken we richting Pak Lai. Na ongeveereen half uur hield de weg op, en reden we op een zandweg, met veel kuilen. Op dat moment realiseerden we ons dat het wel een een hele lange rit kon worden... En dat was inderdaad waar! Toen we net in de truck stapten, vroegen we ons af waarom er iemand met een helm op instapte, en mensen met monddoekjes, nou we hadden het al snel door! De helm is voor het schudden door alle kuilen, en de doekjes voor de ongelooflijke hoeveelheid zand en stof die door de truck wordt geblazen! Na 5 lange uren werden we in Pak Lai gedumpt bij een guesthouse. Normaal gesproken hebben we het niet zo op van die plekken waar je bijna verplicht wordt gesteld om te blijven, maar we waren te moe en te vies en besloten na een klein rondje om dit guesthouse te nemen. Helaas geen warme douche, maar wel.... kabeltv! Na een snelle maaltijd, een snelle koude douche hebben dan ook heerlijk een beetje liggen zappen voordat we in slaap vielen. De ochtend erna lekker uitgeslapen aangezien de boot die we wilden nemen naar Vientiane de dag erna pas zou gaan, dus na een ontbijtje zijn we maar weer teruggegaan naar onze kabel TV om de rest van de dag een beetje te zappen, lezen en chillen! 'S avonds luxe gegeten: een soort fondue/ gourmet achtig iets, heel lekker!
De dag erna vroeg opgestaan. De boot zou om 9 uur vertrekken, maar we wilden niet het risico lopen deze te missen, aangezien we dan 2 dagen moeten wachten en er was echt geen ruk te beleven in Pak Lai. Daardoor stonden we om 7uur bij de 'haven' informatie in proberen te winnen. Echt niemand sprak engels, maar met wat handen en voeten werk kwamen we erachter dat we om 8uur kaartjes konden kopen. Maar even wat sticky rijst, bbq pork, chips en water gekocht voor de reis en nadat we de kaartjes gekocht hadden, de boot maar opgegaan.
In de boot waren kleine houten bankjes, aziaten formaat en voor en achter een ruimte voor bagage. We dumpten onze tassen en namen 2 bankjes in, aangezien Sven met geen mogelijkheid zijn knieen er tussen kon krijgen en dus schuin moest zitten. We installeerden ons op onze (de dag ervoor gekochte) kussentjes en bestudeerden de bedrijvigheid van het inladen/ uitladen/ instappen. Om 09.15 vertrok de boot! Ik moet er even bij zeggen dat de enige manier om van Pak Lai naar Vientiane te komen deze boot is. Via de weg moet je eerst terug naar het noorden, naar Luang Prabang en dan naar het zuiden naar Vientiane. Het is dus een echte authentieke manier van vervoer voor de locals, en de enige die sneller is dan de weg. Alle andere boten zijn er voor de toeristen. In het begin was het vrij rustig in de boot, totdat iemand een jerrycan zelfgestookte whiskey tevoorschijn haalde, en het er op de Laotiaanse manier (met 1 glaasje waar iedereen uit drinkt) op een zuipen zette! Uiteraard moesten de 'falangs' ook meedrinken... Nadat de boot 2x aan de kant gezet werd wegens motorpech, en we 1x het idee hadden dat we zonken hadden we zulke houten billen dat zelfs het kussentje niet hielp! Uiteindelijk kwamen we dan na 10uur uur aan in Vientiane. Tenminste... de boot ging aan de kant en iedereen stapte uit. Huh? Is dit Vientiane? Een en al duisternis.... Maargoed, iedereen stapte uit, dus wij ook. Na omhoog geglibber (en gevallen) op een modderige heuvel, in de regen kwamen we aan bij een afdakje waar iedereen aan het schuilen was. Er zou een bus moeten komen, maar wanneer? Gelukkig bood een meisje uit de boot ons een lift aan, zij werd met haar familie opgehaald. Dolgelukkig (en koud en modderig) klommen we in de pick-up truck in de veronderstelling dat we een minuut of 10 moeten rijden tot het centrum. Maar niets was minder waar! Na 1.5uur kwamen we aan in het centrum van Vientiane! Wat de rede was dat de boot niet naar het centrum door is gevaren is ons een raadsel. Na een heerlijke Indiaase maaltijd zijn we na een (warme!) douche doormoe in slaap gevallen. De tocht was zeker tof, en authentiek maar ook zeer vermoeiend!
Vanochtend scooter gehuurd en naar de ambassade van Cambodja gegaan voor een visum. Nog tevergeefs gezocht naar een Olympus camera, maar we hebben de hoop nu op Thailand gevestigd. Vanmiddag even naar het museum en morgen gaan we voor 1 nachtje naar Thailand. Ons visum is verlopen en om een nieuwe camera te kopen!