Baikal Lake - Rusland

Listvyanka - Baikal Lake
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En zo stonden we in de middag bepakt op het treinstation Ulan Batar. Tot onze blije verbazing was de trein vrij leeg en hadden we zowaar een coupe met z'n 2en!! Lekker 2 onderbedden en verder niemand in de coupe! We hadden een Russische trein, en dus Russisch personeel. Alleen maar doodenge gigantische vrouwen! We mochten niets! We klapten de bovenbedden op om wat meer ruimte te creeeren, mocht niet. We spoelden onze bekers om in de WC, mocht niet. Op een gegeven moment mochten we zelfs niet meer plassen, en dus gingen we maar in het volgende treinstel. Rond 20.45 kwamen we bij de grens aan... gelukkig onze laatste grens voor de komende tijd, want het kost aardig wat slaapuurtjes! Paspoorten inleveren, een zooi formulieren invullen, coupe check op illegale mensen, paspoorten terug en bij de grens van Rusland alles weer opnieuw. Af en toe vielen we in slaap en dan stond er ineens een Russische duane man in onze coupe... daar wil je niet bij wakker worden, geloof mij... Maargoed, toen we onze paspoorten terug hadden zijn we maar gaan slapen, en zo'n 6 uurlater reden we Rusland binnen.

Het lastigste overigens van heel de treinreis is uit te vogelen in welke tijdzone je zit en hoelaat het dus is! In de trein hangt welliswaar een schema van alle plaatsten waar we stoppen maar dit is in het Russisch en in Moskou tijd. De tijd op de treinkaartjes is ook in Moskou tijd (kwamen we gelukkig achter). Mongolie en Rusland hebben 1 uur tijdsverschil, maar Mongolie en Moskou 5. We hadden het hele schema overgeschreven en vertaald naar onze tijd. Helaas vergaten we dat ene uur tijdsverschil en dus waken we een uur vroeger aan dan verwacht! Blijft lastig... Ik denk dat we voor het lange stuk onze horloges alvast op Moskou tijd zitten aangezien je geen idee hebt wanneer je een andere zone ingaat!

Na een zeer koude nacht (er scheen iets kapot te zijn met de verwarming) kwamen we aan in Irkutstk. Onze transfer stond al te wachten en zo zaten we een klein 10 minuten later in de auto richting Lake Baikal. Het meer ligt zo'n 70km van Irkutsk vandaan, en na een tijd langs de Angara rivier te hebben gereden kwam deze uiteindelijk uit in de het Lake Baikal en kwamen we aan in Listvyanka. In dit dorpje schijnen de rijke Russen hun weekenden en vakantie's door te brengen. Wij verbleven in een mooi houten chalet met uitzicht op het meer wat een op een minuut of 8 lopen was. We kregen een kopje thee en besloten richting het meer te lopen. Lake Baikal is 636km breed en 60km lang en is qua oppervlakte even groot als Belgie. Het is 1637meter diep en is daarmee het diepste zoetwatermeer ter wereld. In de zomer is het meer gewoon water, maar in februari en maart is het bevroren en kan je over de 1 meter dikke laag ijs rijden met auto's of hondensleeen. (overigens is het in de zomer niet echt lekker om in te zwemmen aangezien de temperatuur nooit boven de 15 graden komt.) April is de rustigste maand van het jaar aangezien het ijs al aan het smelten is. Je kan niet op het ijs rijden en ook niet in het water varen. Ook al is het ijs aan het smelten, je kan er nogsteeds op lopen, mits je natuurlijk niet te ver gaat. Elk jaar overlijden er nog veel mensen die door het ijs zakken. Ongelooflijk bizar om te zien, wanneer je bij het meer staat zie je echt alleen maar ijs!! Op de meeste plaatsen is het nogsteeds 70cm dik, maar het wordt wat onbetrouwbaarder door het dooien. We liepen een stukje langs het ijs en maakten wat foto's. Daarna lekker terug naar ons chalet voor een echte Russische maaltijd. Heerlijk om lokaal te eten zonder rijst en noodles! Een lekkere gehaktebal met gekookte aardappels en wat groente.

Na een heerlijk stevig ontbijt pakten we ons dik in voor een tochtje langs het meer. De temperatuur was rond het vriespunt maar het was vooral de snijdende wind die het koud maakte. We liepen langs een vismarkt en namen een lokale specialiteir mee voor de lunch: vers gerookte omul vis (de geur blijft zo'n 24 uur aan je handen zitten) en liepen verder langs het meer. Gaat overigens niet zo snel, steeds ligt er een mooi stuk ijs, een ijspegel of een plaat ijs die je zo leuk kapot kan trappen... Het stranje hield op waardoor we via het ijs (terwijl we ons aan de rosten vasthielden) naar het volgende strandje glibberden. Daar hebben we op een rots het gerookte visje gegeten, heerlijk!! Teruggegaan naar het chalet en na het eten nog een keer naar het meer gelopen voor een schitterende zonsondergang!

Doordat je momenteel niet het meer op kan met een boot, jeep of hondenslee schraapten we wat roebels bij elkaar en boekten we een tocht van een uur met een hoovercraft! Was zeker de moeite waard, wat een apparaat!!! Keiharde housemuziek op de achtergrond en een grote, grove Rus als bestuurder. We reden/zweefden eerst een stuk over ijs toen hij ineens door de rivier, over het water ging. Na 2 korte fotostopjes mocht Moniek ook een stuk rijden. Is nog niet zo makkelijk om dat ding recht te houden! Sturen is echt heel lastig, maar heel leuk om te doen!!! Over allemaal ijsschotsen gingen we uiteindelijk terug naar het haventje. Hele toffe ervaring om zo toch nog over het meer te kunnen gaan!

Na de lunch nog een kilometer of 7 gelopen naar het punt waar de rivier en het meer bij elkaar komen. Doordat de rivier zo snel stroomt is deze niet bevroren en zo kom je dus bij een ijs-afscheiding. Mooi om te zien! Teruggelopen naar ons chalet voor wederom een heerlijke Russische maaltijd en een beetje ingepakt.

Vanochtend na het ontbijt werden we opgehaald om terug naar Irkutsk te gaan. Hier zouden we in een home-stay verblijven. Dachten wij dat home-stay betekende dat je bij mensen thuis slaapt, hier krijg je gewoon een appartement waar ooit mensen gewoond hebben. Een sjieke, beetje gekke Russin ging ons voor naar het appartement dat voorzien is van 4 sloten. Als deze sloten allen op slot zitten, zitten er 17 ijzeren pinnen door de deur. Houd de inbrekers wel buiten, denk ik. Na wat uitleg (in hakkelig Duits) en les inclusief overhoring over hoe we de deur op slot moesten doen, waren we allen. Tenminste, er schijnen nog 2 mensen in het appartementje te verblijven maar die waren niet thuis. Niet echt home-stay dus, maar prima voor ons. Lekker beetje relaxen en de tas tactisch inpakken voor onze komende reis. Morgenmiddag 13 april stappen we in de trein om 16 april om 21uur (Moskou tijd) aan te komen in Moskou... Zijn erg benieuwd hoe deze lange reis zal verlopen en uiteraard hoe onze medereizigers in de coupe zijn! We hebben genoeg leesvoer, DVD's, spelletjes op de Ipod dus vervelen zullen we ons niet! Meer vanuit Moskou!