Ulan Bator - Mongolie

Beijing - Ulan Bator
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Zo gezegd stonden we om 7uur op treinstation Beijing met een gigantische tas vol met eten voor de komende 30 uur! Aangekomen in onze coupe bleek dat we deze deelden met een Amerikaans stelletje wat ook al 6 maanden onderweg was! Kleine opluchting dat we niet met rochelende-geen-engels-sprekende chinezen zaten! De reis viel al met al erg mee, de eerste dag ging voorbij met een beetje kletsen, kaarten en naar buiten kijken. Wat een verschil in landschap, dit varieerde van zware sneeuwstormen tot woestijn met kamelen, en galopperende paarden! In de trein hing een schema waar en hoelang we zouden stoppen dus we konden af en toe (soms 30 minuten, soms 2) een frisse neus halen en de benen strekken. Om 20.30 kwamen we aan bij de grens. Omdat het spoor van Mongolie en China verschilt in breedte, wordt er een heel anders onderstel ondergezet. Nadat onze paspoorten opgehaald werden voor de uitgaans-stempel moesten we de trein uit voor 2,5uur. In deze tijd werd de trein naar een soort van treingarage gereden waar het onderstel verwisseld werd. De 2,5 uur gingen verbazingwekkend snel voorbij met een potje kaarten, een biertje en een chipje samen met onze biologische Amerikanen. Om 23.15 reden we door niemandsland naar de Mongoolse grens waar het hele circus weer opnieuw begon; paspoorten inleveren en wachten. Ook werd er nog even gecheckt of je geen Chinees Mongolie insmokkelde, door een controle onder de bedden. Na veel wachten en en blaas die op knappen stond reden we om 01:30 eindelijk Mongolie in, en konden we eindelijk gaan slapen.

Na een prima nacht waar we grotendeels de Gobi desert doorreden ontbeten we met een papje en een kopje koffie met de woestijn op de achtergrond. Heel bizar, de dag ervoor zaten we nog midden in een sneeuwstorm en als je naar een andere cabine wilde, liep je door een laagje ijs, en nu zaten we alweer midden in een woestijn! Hierdoor was de reis absoluut niet saai.

Om 14uur kwamen we dan eindelijk na 30uur aan in Ulan Bator. We namen afscheid van de vegetarische-yoga-Amerikanen en zochten naar het Tiara Guesthouse. Na aardig wat zoeken waarbij we geholpen werden door aardige, engelssprekende Mongolen kwamen we hier aan. Het bleek dat we enige waren in het hele guesthouse, maar aangezien we daarom ook de dorm voor onszelf hadden vonden we dit prima! Na een nadere inspectie bleek dat we ook een koelkast en een klein gasstelletje hadden, yeah! We wisselden onze Chinese Yuan in Mongolische Tugrik, en liepen richting het centrum. Ulan Batar is eigenlijk een hele lelijke stad met lelijke communistische gebouwen. Er ligt veel glas en stenen en andere troep op straat en om de onverklaarbare rede veel botten. Maar de mensen zijn zo anders dan Chinezen! Ze rochelen en spugen niet en spreken behoorlijk engels! We liepen een rondje en kochten wat eten. Thuis lekker een douche genomen en heerlijke spagetti met mais en salami gegeten!

Vanochtend vroeg opgestaan om naar het Het Gandantegchinien klooster te gaan. Helaas zonder ontbijt aangezien er niemand aanwezig was om ons ontbijtje (dat overigens inclusief zou zijn!) te maken. Het Gandantegchinien is een van de weinige kloosters dat niet tijdens het communisme vernietigd is. Wel zijn enkele tempels toendertijd vernietigd en is de rest als paardenstal gebruikt voor de Russen (hoe respectloos!) maar het grootste gedeelte staat nog. De dag in het klooster (met aangrenzende tempels) begint om 9uur, dus alle monniken (van heel jong tot heel oud in een rolstoel) liepen richting diverse tempels om daar zingend de dag te beginnen. Heel leuk om te zien, alle kleurrijke monniken in de ochtendzon, eerst richting een wierrook pot om daar iets ritueels te zien en daarna de tempel in. Veel mooie foto's gemaakt, vooral van een heel oud rimpelig vrouwtje, schattig! Na een tijd rondgelopen te hebben in het tempel complex (ook nog langs het huis waar in 1904 de Dalai Lama heeft gewoond!) hadden we toch best wel honger en besloten het er maar van te nemen! We vonden een Mongools restaurant, waar je werkelijk alle westerse gerechten kon bestellen. Het bleek dat de (Mongoolse) eigenaar ooit een Amerikaans kookboek gekocht heeft, en daar gerechten is uit gaan maken! En met succes!
Zojuist alle foto's geupload, vanmiddag nog even een rondje lopen en morgen om 9 uur worden we opghaald om naar het Terelj Nationaal Park te gaan waar we 2 nachten in een ger-tent slapen!