...Azie Rond...

Het einde...

2008-04-20T13:13:00.002+01:00

Dag 1 - Khao San Road, Moskou
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na ruim negen maanden is er een einde gekomen aan onze lange reis door Azie en Rusland. In de afgelopen maanden hebben we maar lieft 11 landen bezocht, 8 verschillende tijdzones doorkruist en in 81 verschillende plaatsen geslapen. We hebben betaald met Bath, Ringgit, Singapore Dollar, Brunei Dollar, Kip, Real, Dong, Yuan, Togrog, Roebel en waarschijnlijk ergens in de komende twee dagen weer met de vertrouwde Euro. We hebben geslapen in Bungalows aan de Mekong van 1 EURO per nacht tot 130 EURO per nacht in een luxe hotel hier in Moskou. We hebben gereisd met temperaturen van -20 tot +40, gedoken naar -30 meter en gelopen op een hoogte van 4605 meter.

Door menig omstandigheden hebben we 5 camera's versleten deze reis, maar samen hebben we daarmee wel bijna 3500 foto's gemaakt en online gezet. In onze paspoorten hebben we ruim 40 stempels en 8 visa's. Helaas zijn we wel van 20.000 EURO naar 200 EURO gegaan, maar dit was een kleine prijs voor deze fantastische reis.

Vanavond vertrekken we met de trein vanuit Moskou richting Amsterdam. Nog 2 nachten en we zijn weer thuis. Bedankt voor alle leuke reacties in de afgelopen maanden en we hopen dat jullie genoten hebben van onze verhalen en foto's.

Sven & Moniek

Moskou - Rusland

2008-04-20T12:59:00.001+01:00

Moscow - St. Basil (Red Square)
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De metro is in Moskou de meest efficiente manier om van A naar B te komen. Naast efficient is het ook een hele beleving. Met zijn 11 lijnen vervoert het per dag meer dan 9 miljoen mensen. Ter vergelijking, dit is meer dan Londen en New York bij elkaar!
De eerste lijn werd in 1935 geopend en als snel volgden er meer. De eerste stations zijn bizar diep, met roltrappen van wel 1,5 minuut lang. In de oorlog zijn ze als schuilkelders gebruikt. (overigens is het heel normaal om op de roltrap langdurig te tongen)
Elk station heeft zo zijn eigen 'stijl', soms met veel beelden, soms met schilderijen en de andere keer vallen de lampen weer op. Ondanks dat je nooit langer dan een paar minuten hoeft te wachten, is het de moeite waard om even rond te lopen aangezien de stations kleine musea zijn! Op een station vlak bij de Universiteit staan verschillende beelden. Men zegt dat wanneer je de snuit van de hond op het beeld aait, dat geluk brengt, wat veel studenten doen voor een tentamen. Op het station staan ook vaak oude vrouwtjes in 'lompen' te bedelen. Niet heel vreemd, aangezien het gemiddelde pensioen hier €80 per maand bedraagt...

Met de metro hebben we ons dan ook veelvuldig verplaatst door Moskou! Na Lenin bezocht te hebben op de eerste dag hebben we onwijs veel door de stad gelopen. Beetje rondgekeken naar de mooie architectuur en we bezochten Cathedral of Christ the Saviour. Een imposante cathedraal waar we zowaar gratis inkonden. We hadden nog nooit zo'n mooie binnenkant gezien! Vol met schilderingen, beelden en alle supermooi afgewerkt. Na een rondje door de kelder waar veel schilderijen, beelden en andere dingen tentoongesteld waren we weer buiten.

De dag erna hebben we het kremlin bezocht! Na een zwaai-truck van Sven met onze verlopen studentenkaarten kregen we 50% korting wat neerkwam op zo'n €25! We begonnen met de Armoury, waar we met de verplichte audio-toer langs alle schatten en geschenken geleid werden. Na deze toer liepen we richting geluid van een fanfare. Wat bleek, we hadden het geluk om de eerste militaire parade van het jaar mee te mogen maken!!! Een militaire fanfare stond te spelen, een groepje hield een vlak vast, een stuk of 50 anderen marcheerden over het plein, met de benen hoog de lucht in en allerlei pasjes, precies tegelijk. Hierna waren de paarden aan de beurt, zo'n 16 paarden reden figuren. Erg mooi om te zien!

Hierna brachten we een bezoekje aan het 'symbool van Moskou', de St Basil Cathedral. De legende gaat dat de ontwerper van de cathedraal ( in 1555 gebouwd) blind is geworden, waardoor hij nooit meer zoiets kan maken... Hoe dan ook, doordat het museumdag was, mochten we gratis naar binnen. Alhoewel bij van de buitenkant vele malen interessanter is, is de binnenkant ook niet mis. Een weerwar van gangetjes, ramen en trapjes en mooi beschilderede plafonds.

Onze laatste volle dag hebben we volledig benut. In de ochtend bezochten we de Izmaylovsky markt. Hoewel we de afgelopen maanden duizenden markten bezocht hebben was deze toch weer verassend en anders! Naast een souvenier gedeelte was er ook een antiek en rommelmarkt, met werkelijk alles wat je maar kan indenken. Na een rondje door de shoppingstraat (viel wat tegen) gingen we terug naar het hotel. Beetje chillen, om vervolgens 's avonds voor de laatste keer uit eten te gaan!! Na het eten schoten we nog wat foto's op het verlichte rode plein, en toen ook de maan nog tevoorschijn kwam, kon de avond helemaal niet meer stuk!

Vanochtend uitgeslapen en na het ontbijt voor de ALLERLAATSTE keer de tassen ingepakt... heerlijk! We liepen door de gietregen naar het 'Moscow Museum of Modern Art', waar we bij toeval stuitten op een expositie van een Nederlandse fotograaf! (beetje jammer dat in het intro stukje stond dat hij geboren was op 'The Dutch Island, the Hoeksche Waard... huh?!) Na een lunch bij de eerste Mc Donalds van Rusland zitten we nu de tijd een beetje vol te maken in een internetcafe...

Transsiberie express - Rusland

2008-04-17T09:39:00.001+01:00

Irkutsk - Moscow
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Toen we wakker werden op de laatste dag in Irkutsk was alles wit en sneeuwde het behoorlijke! Dit maakte de stad iets minder lelijk en dus zetten we onze mutsen op en maakten we een wandelingetje langs de rivier. Na wat inkopen te hebben gedaan (we hadden alles bij elkaar 7 tassen!) en nog even internet opgeweest te zijn, werden we eind van de middag opgehaald voor onze transfer naar het station. Belachelijk luxe, zo'n transfer en dan te bedenken dat het station op 7 minuten rijden was! Een voordeel was wel dat de 'reisleider' op onze bagager paste zodat wij nog een rondje station konden lopen en we werden aan ons handje de trein ingezet. En daar waren we dan! In onze coupe zaten 2 Russen, Andre (40jr) en een niet uit te spreken Russische naam (25jr). Andre sprak goed Duits, de ander niet, waardoor hij alles vertaalde. Beide zaten ze bij het leger, de een bij de Marine, de ander bij de Ruimtevaart. We hadden het niet beter kunnen treffen! Andre bleek een onwijs aardige, gezellige Rus te zijn die veel gespreksstof had. Even opstarten met het Duits, maar na 3 dagen is ons Duits aardig opgevijzeld! De 77-uur durende treinrit viel alles mee. Af en toe stopten we op een stationnetje waar we eruit konden voor soms 2, soms 20 minuten. Even frissen neus halen en de benen strekken. Andre had een lekker kippetje, wat we met z'n alleen deelden. Verder aten we voornamelijk brood, soep en aardappelpure. Iedere keer konden we weer een stad van onze lijst schrappen en andere mijpalen waren het punt precies in het midden van Beijing en Moskou (ging niets te snel voorbij, hebben de dus gemist) en het punt waarbij we Europa binnen kwamen! (wel gezien)
Onze treinstel vrouwtjes waren niet echt aardig en redelijk corrupt aangezien in de coupe naast ons een vrouw zat met een hond en 2 katten terwijl dieren nadrukkelijk verboden zijn. Tenzij je natuurlijk betaald...
En toen was het 16 april! Ik kreeg van Sven ontbijt op bed (een lekker havermout papje) en werd hartelijk gefeliciteerd door onze Russen. Iedereen bedankt voor alle smsjes en reacties via de mail, hyves en facebook!
En toen eindelijk... na 77uur en 3 minuten en 5185kilometer reden we eindelijk Moskou binnen!!
Onze 'gezellige' Rus stond al te wachten met een bordje en in een grote bus werden we door de file naar ons hotel gebracht. We hadden een aanzienlijk bedag neergelegd voor dit hotel en gelukkig was het de moeite waard! Een mooie, pas gerenoveerde ruime kamer met een groot bed! Yeah! Eindelijk weer een bed dat niet net iets te klein is en te smal! En een douche!!! Heerlijk na al die dagen in de trein! We namen een douche en waren te moe om nog uit te gaan om ergen te eten. We aten een hapje in het hotel en zijn toen uitgeput in slaap gevallen.
Vanochtend wakker geworden met sneeuw! Lekker ontbeten en toen richting het kremling gegaan met de metro. Het rode plein is echt schitterend! Helaas was het weer somber, sneeuw, natte sneeu, regen en grijze lucht. We proberen dus nog een keer foto's te maken met een zonnetje. Na de €2 betaald te hebben voor de tas liepen we richting Lenin. Vreemd genoeg stond er helemaal geen rij, we konden zo doorlopen en na 2 trappen stonden we in zijn tombe. Redelijk gek om hem zo te zien liggen onder een gigantische spot. Zijn gezicht was een beetje klei-achtig, verder zag hij er prima uit voor iemand die dood is! Binnen 5 minuten stonden we dus weer buiten en liepen we een rondje in de mooiste shoppingmall van Moskou. Moskou is echt een hele mooie stad!! Alles is supermooi afgewerkt en na elke hoek zie je weer een mooi beeld, torentje, muurschildering of glas-in-lood raam! Hopelijk krijgen we binnen deze 4 dagen nog ergens een zonnetje voor de foto's!

Baikal Lake - Rusland

2008-04-12T07:15:00.001+01:00

Listvyanka - Baikal Lake
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En zo stonden we in de middag bepakt op het treinstation Ulan Batar. Tot onze blije verbazing was de trein vrij leeg en hadden we zowaar een coupe met z'n 2en!! Lekker 2 onderbedden en verder niemand in de coupe! We hadden een Russische trein, en dus Russisch personeel. Alleen maar doodenge gigantische vrouwen! We mochten niets! We klapten de bovenbedden op om wat meer ruimte te creeeren, mocht niet. We spoelden onze bekers om in de WC, mocht niet. Op een gegeven moment mochten we zelfs niet meer plassen, en dus gingen we maar in het volgende treinstel. Rond 20.45 kwamen we bij de grens aan... gelukkig onze laatste grens voor de komende tijd, want het kost aardig wat slaapuurtjes! Paspoorten inleveren, een zooi formulieren invullen, coupe check op illegale mensen, paspoorten terug en bij de grens van Rusland alles weer opnieuw. Af en toe vielen we in slaap en dan stond er ineens een Russische duane man in onze coupe... daar wil je niet bij wakker worden, geloof mij... Maargoed, toen we onze paspoorten terug hadden zijn we maar gaan slapen, en zo'n 6 uurlater reden we Rusland binnen.

Het lastigste overigens van heel de treinreis is uit te vogelen in welke tijdzone je zit en hoelaat het dus is! In de trein hangt welliswaar een schema van alle plaatsten waar we stoppen maar dit is in het Russisch en in Moskou tijd. De tijd op de treinkaartjes is ook in Moskou tijd (kwamen we gelukkig achter). Mongolie en Rusland hebben 1 uur tijdsverschil, maar Mongolie en Moskou 5. We hadden het hele schema overgeschreven en vertaald naar onze tijd. Helaas vergaten we dat ene uur tijdsverschil en dus waken we een uur vroeger aan dan verwacht! Blijft lastig... Ik denk dat we voor het lange stuk onze horloges alvast op Moskou tijd zitten aangezien je geen idee hebt wanneer je een andere zone ingaat!

Na een zeer koude nacht (er scheen iets kapot te zijn met de verwarming) kwamen we aan in Irkutstk. Onze transfer stond al te wachten en zo zaten we een klein 10 minuten later in de auto richting Lake Baikal. Het meer ligt zo'n 70km van Irkutsk vandaan, en na een tijd langs de Angara rivier te hebben gereden kwam deze uiteindelijk uit in de het Lake Baikal en kwamen we aan in Listvyanka. In dit dorpje schijnen de rijke Russen hun weekenden en vakantie's door te brengen. Wij verbleven in een mooi houten chalet met uitzicht op het meer wat een op een minuut of 8 lopen was. We kregen een kopje thee en besloten richting het meer te lopen. Lake Baikal is 636km breed en 60km lang en is qua oppervlakte even groot als Belgie. Het is 1637meter diep en is daarmee het diepste zoetwatermeer ter wereld. In de zomer is het meer gewoon water, maar in februari en maart is het bevroren en kan je over de 1 meter dikke laag ijs rijden met auto's of hondensleeen. (overigens is het in de zomer niet echt lekker om in te zwemmen aangezien de temperatuur nooit boven de 15 graden komt.) April is de rustigste maand van het jaar aangezien het ijs al aan het smelten is. Je kan niet op het ijs rijden en ook niet in het water varen. Ook al is het ijs aan het smelten, je kan er nogsteeds op lopen, mits je natuurlijk niet te ver gaat. Elk jaar overlijden er nog veel mensen die door het ijs zakken. Ongelooflijk bizar om te zien, wanneer je bij het meer staat zie je echt alleen maar ijs!! Op de meeste plaatsen is het nogsteeds 70cm dik, maar het wordt wat onbetrouwbaarder door het dooien. We liepen een stukje langs het ijs en maakten wat foto's. Daarna lekker terug naar ons chalet voor een echte Russische maaltijd. Heerlijk om lokaal te eten zonder rijst en noodles! Een lekkere gehaktebal met gekookte aardappels en wat groente.

Na een heerlijk stevig ontbijt pakten we ons dik in voor een tochtje langs het meer. De temperatuur was rond het vriespunt maar het was vooral de snijdende wind die het koud maakte. We liepen langs een vismarkt en namen een lokale specialiteir mee voor de lunch: vers gerookte omul vis (de geur blijft zo'n 24 uur aan je handen zitten) en liepen verder langs het meer. Gaat overigens niet zo snel, steeds ligt er een mooi stuk ijs, een ijspegel of een plaat ijs die je zo leuk kapot kan trappen... Het stranje hield op waardoor we via het ijs (terwijl we ons aan de rosten vasthielden) naar het volgende strandje glibberden. Daar hebben we op een rots het gerookte visje gegeten, heerlijk!! Teruggegaan naar het chalet en na het eten nog een keer naar het meer gelopen voor een schitterende zonsondergang!

Doordat je momenteel niet het meer op kan met een boot, jeep of hondenslee schraapten we wat roebels bij elkaar en boekten we een tocht van een uur met een hoovercraft! Was zeker de moeite waard, wat een apparaat!!! Keiharde housemuziek op de achtergrond en een grote, grove Rus als bestuurder. We reden/zweefden eerst een stuk over ijs toen hij ineens door de rivier, over het water ging. Na 2 korte fotostopjes mocht Moniek ook een stuk rijden. Is nog niet zo makkelijk om dat ding recht te houden! Sturen is echt heel lastig, maar heel leuk om te doen!!! Over allemaal ijsschotsen gingen we uiteindelijk terug naar het haventje. Hele toffe ervaring om zo toch nog over het meer te kunnen gaan!

Na de lunch nog een kilometer of 7 gelopen naar het punt waar de rivier en het meer bij elkaar komen. Doordat de rivier zo snel stroomt is deze niet bevroren en zo kom je dus bij een ijs-afscheiding. Mooi om te zien! Teruggelopen naar ons chalet voor wederom een heerlijke Russische maaltijd en een beetje ingepakt.

Vanochtend na het ontbijt werden we opgehaald om terug naar Irkutsk te gaan. Hier zouden we in een home-stay verblijven. Dachten wij dat home-stay betekende dat je bij mensen thuis slaapt, hier krijg je gewoon een appartement waar ooit mensen gewoond hebben. Een sjieke, beetje gekke Russin ging ons voor naar het appartement dat voorzien is van 4 sloten. Als deze sloten allen op slot zitten, zitten er 17 ijzeren pinnen door de deur. Houd de inbrekers wel buiten, denk ik. Na wat uitleg (in hakkelig Duits) en les inclusief overhoring over hoe we de deur op slot moesten doen, waren we allen. Tenminste, er schijnen nog 2 mensen in het appartementje te verblijven maar die waren niet thuis. Niet echt home-stay dus, maar prima voor ons. Lekker beetje relaxen en de tas tactisch inpakken voor onze komende reis. Morgenmiddag 13 april stappen we in de trein om 16 april om 21uur (Moskou tijd) aan te komen in Moskou... Zijn erg benieuwd hoe deze lange reis zal verlopen en uiteraard hoe onze medereizigers in de coupe zijn! We hebben genoeg leesvoer, DVD's, spelletjes op de Ipod dus vervelen zullen we ons niet! Meer vanuit Moskou!

Hustai National Park - Mongolia

2008-04-07T13:18:00.001+01:00

Daytrip Hustai National Park
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanochtend stond ern een grote, groene Russiche Jeep voor ons klaar voor ons dagtochtje naar Hustai National Park. Ulan Batar ligt midden in de steppe en het duurde dan ook niet lang voordat we de stad uitwaren en alleen maar bruine vlakte en bergen zagen! De doorgaande weg richting Rusland is zo belabberd van kwaliteit dat er enorm veel wegen parallel lopen aan deze weg, dwars door het zand. We reden dwars over de vlakte, door het zand. Weinig vering, zo'n Russische Jeep! Maar hij is ook niet gemaakt voor comfort, deze joekel met 3 tanks voor in totaal 190 liter benzine start zelfs bij -40 graden! We stopten midden op de vlakte voor een heerlijk ontbijtje! Hier en daar wat koeien en wat stofwolken van auto's die in de verte langsreden. Lekker brood met tomaatjes, komkommer, salami, mongools brood en koffie. En dat op een isolerend kleedje midden op de steppe! Beter kan de dag niet begonnen worden!

Zo'n 100km vanaf Ulan Batar aangekomen bij de ingang van Hustai National Park. Dit park is wereldberoemd door de herintroductie van de Przewalski paarden in het wild, door (jawel!) een Nederlands stel. In 1878 ontdekte N.M. Przewalski deze paarden. Het bijzondere is dat ze 66 chromosonen hebben in plaats van 64, en ze lijken een beetje op zebra's zonder strepen. Door hun huid, vlees en vervuiling zijn de paarden uitgestorven maar 15 jaar geleden zijn er 15 paarden vanuit Lelystad vertrokken naar het park. Inmiddels leven er bijna 200 in deze protected area. Bij de ingang van het park kregen we een gids en gingen we op zoek naar de paarden! Na wat gigantische marmotten, een vos en een hele hoop gieren die een marmot aan het opeten waren kwamen we bij de paarden, die lekker op een bevroren beekje stonden of aan het grazen waren. Mooi om te zien, maar het blijven paarden en die hebben we de afgelopen dagen veelvuldig gezien dus na een paar foto's reden we terug naar de ingang van een park voor een informatief fimpje en een rondleiding door het informatiecentrum. Hierna reden we door naar de zandduinen. Heel bizar, midden op de steppe liggen ineens zandduinen, alsof ze er met een vrachtwagen neergegooid zijn. Terwijl onze gids + chauffeur de lunch aan het bereiden waren liepen wij een rondje over de duinen. Kwamen nog een heel karkas tegen van een koe, met horens.

Na nog bijna verdwaald te zijn geluncht bij de Jeep met dille pasta met groente, heerlijk!

Hierna besloot Sven zijn vaardigheden te testen in de Russische Jeep en met de chauffeur naast zich (bleek ook nog instructeur te zijn) reed hij na wat horten en stoten weg. Heel zwaar zonder stuur- en rembekrachtiging! Maar na een paar minuten had hij het helemaal door en reed hij als een echte Rus! Dwars door het landschap! De chauffeur vond het allemaal wel best en zat lekker naar buiten te kijken en een liedje te fluiten! Wat hem betreft had Sven wel naar huis mogen rijden, maar het 8 maanden niet gereden hebben in combinatie met een Jeep zonder bekrachtiging ga je voelen in de spieren en dus wisselden ze na een half uur weer om.

Klik rechts op 'filmpjes' voor meer!

Na nog een plaspauze (midden op de steppe, wat een vrijheid!) kwamen we weer aan in Ulan Batar. We werden afgezet bij de supermarkt, kochten wat eten en bij een speciaal zaakje supermooie sloffen gemaakt van schapenvacht en gingen terug naar huis. Morgenochtend wat inpakken en de laatste boodschapjes doen en dan op weg naar Rusland! Schijnt een van de langste grensovergangen te zijn (en we zitten net te kijken) waarschijnlijk komen we om 02.27uur aan bij de grens... korte nacht dus! Meer vanuit Irkutsk!

Terelj National Park - Mongolie

2008-04-06T10:06:00.001+01:00

Terelj National Park
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En om 9 uur werden we inderdaad door Bert opgehaald, op weg naar het 70km verder Terelj Nationaal Park. Na wat boodschapjes en een marktje reden we de stad uit en werd het landschap steeds ruwer. In Mongolie wonen ongeveer 2,5 miljoen mensen. Ruwweg woont 1 miljoen daarvan in de stad, 1 miljoen in andere steden en een half miljoen leeft nog als nomaden. Overigens wonen er 4 miljoen Mongolen buiten Mongolie.
Onderweg reden we langs 'turtle-rock', een gigantische rotsformatie in de vorm van een schildpad. We maakten wat foto's en kwamen bij een Ovo. Een Ovo is een hoop stenen, vaak met een vlag in het midden waar je 3 rondjes met de klok mee omheenloopt, terwijl je 3 stenen op de hoop gooit. Mongolen geloven dat dit gelukt brengt, en aangezien we nog aardig wat kilometers af moeten leggen voordat we thuis zijn, kon dat geen kwaad!
Een klein gedeelte van het Terelj National Park is een tourist-zone. Dit betekend dat er toeristenkampen zijn gemaakt, een hoop ger-tenten vaak met stenen gebouwen erbij (soms zelfs een zwembad!), souveniershopjes, paarden om te huren en uit de Gobi woestijn zijn zelfs kamelen en gigantische roofvogels gehaald waarmee je op de foto kan. We waren uiteraard dolblij dat de deze 'Ger-dorado' kampen (zoals Bert ze noemt) achter ons lieten en midden in een verlaten stukje vallei bij de ger-tent van Bert aankwamen. Bert is 7 jaar geleden na veel reizen met zijn Mongoolse vrouw en oudste zoon in de ger tent gaan wonen. Inmiddels hebben ze 2 zonen, 60 koeien, 2 poezen, wat varkens, een stuk of 10 honden (en 5 puppies, zo lief!) en wat paarden die af en toe thuis komen en de rest van de tijd over de steppe zwerven. We hadden het geluk dat we de enige gasten waren, en dat Bert de echte Hollande maaltijden in stand heeft gehouden! Daarnaast maakt hij Hollandse kaas, kwark en yoghurt. Na een heerlijke tosti met kaas en tomaten zijn we de berg opgeklommen tegenover de ger-tent. Bleek iets hoger te zijn dan verwacht, de afstanden en hoogtes zijn moeilijk in te schatten op de steppe! Na een tocht van een klein uurtje en heel veel zweet (soms staat een een scherpe koude wind, maar als het windstil is, is het warm!) kwamen we bovenaan. Wat een uitzicht! De hele vallei konden we zien, met hier en daar wat stipjes koeien of schapen, een stofwolk van een auto die langsreed en kleine witte rondjes; de ger-tenten. Supermooi!!
We liepen terug naar beneden en genoten nog wat van de dagelijkse handelingen in en om de ger-tent. Koeien melken, honden eten geven, stront scheppen, kaas maken enz. Dolblij waren we toen we hoorden wat het avondeten was... Gekookte aardappelen, snijbonen met nootmuskaat en oma's gehaktballen!! We hadden niet in kunnen schatten aan het begin van onze reis dat we deze echte Hollandse maaltijd in een ger-tent zouden eten! Heerlijk gegeten met wat zelfgemaakte yoghurt als toetje en een lekker kopje koffie. Hierna hebben we onze tent maar opgezocht, je merkte wel dat het behoorlijk koud werd toen de zon onderging! Ons kacheltje was al opgestookt dus het was lekker behagelijk binnen. Prima geslapen, hoewel ons vuur 2x uit was gegaan waardoor het steenkoud wordt in de tent. Maar even opnieuw opstoken en de warmte is zo weer terug. Na een heelijk ontbijtje (gekookt eitje, volkorenbrood met komijnenkaas, salami, pindakaas (uit NL!) en jam) hebben we een klein 1,5 uur paardgereden. Super om op deze originele Mongoolse manier door het landschap te gaan! (Naast de 2,5 miljoen mensen die in Mongolie wonen, zijn er 40 miljoen dieren, waaronder voornamelijk koeien, paarden, schapen, geiten en yaks) We reden een stuk door de vallei, door een stukje bos, over diverse bevroren rivieren en weer terug naar de vallei. Super!
Na de rit nog even lopen teruggegaan naar de bevroren rivier om nog wat foto's te maken. (We probeerde dit te toen tijdens de rit maar het paard van Moniek schrok daar zo van dat hij er vandoor schoot, dus we bewaarden de foto's tot later!) Na de foto's gemaakt te hebben (en bijna aangevallen te zijn van de honden/wolven van de buren) kregen we een heerlijke lunch. Mongools gefrituurd deeg met tomaten, kaas en pesto. Na de lunch heeft Bert ons zo'n 7km verder de vallei ingebracht met de Jeep. vanaf daar konden we naar een Ovo klimmen vanwaar we een super uitzicht hadden over de kronkelende bevroren rivier. We liepen terug naar de ger-tent door de vallei. Zo af en toe kwam er een vrachtwagen, jeep of oud-russisch busje langs, maar de meeste tijd deelden we de hele vallei met wat paarden, schapen en koeien. Teruggekomen een beetje gerelaxed in de ger-tent. 's Avonds lekkere aardappeltjes met bietjes en stoofvlees op.
Vanochtend rustig aan gedaan, lekker ontbeten, beetje ingepakt en wat rondgelopen. Na een groepsfoto zat er er voor ons alweer op! We hebben het echt super gehad, het weer was fantastich; strakblauw met hier en daar een plukje wolk. We zaten echt in het ideale seizoen, aangezien het hier in de winter -40 en in de zomer +35graden wordt! Wij konden gewoon 2uur achter elkaar lopen zonder het te warm of te koud te hebben. En er waren geen andere toeristen! Al met al een super ervaring!!! De foto's zeggen genoeg!
Morgen gaan we met een Russische Jeep naar een ander Nationaal Park waar een programma is met Przewalski paarden. Zometeen eerst even lekker douchen, het steppe zand zit werkelijk overal!!!

Ulan Bator - Mongolie

2008-04-03T06:33:00.001+01:00

Beijing - Ulan Bator
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Zo gezegd stonden we om 7uur op treinstation Beijing met een gigantische tas vol met eten voor de komende 30 uur! Aangekomen in onze coupe bleek dat we deze deelden met een Amerikaans stelletje wat ook al 6 maanden onderweg was! Kleine opluchting dat we niet met rochelende-geen-engels-sprekende chinezen zaten! De reis viel al met al erg mee, de eerste dag ging voorbij met een beetje kletsen, kaarten en naar buiten kijken. Wat een verschil in landschap, dit varieerde van zware sneeuwstormen tot woestijn met kamelen, en galopperende paarden! In de trein hing een schema waar en hoelang we zouden stoppen dus we konden af en toe (soms 30 minuten, soms 2) een frisse neus halen en de benen strekken. Om 20.30 kwamen we aan bij de grens. Omdat het spoor van Mongolie en China verschilt in breedte, wordt er een heel anders onderstel ondergezet. Nadat onze paspoorten opgehaald werden voor de uitgaans-stempel moesten we de trein uit voor 2,5uur. In deze tijd werd de trein naar een soort van treingarage gereden waar het onderstel verwisseld werd. De 2,5 uur gingen verbazingwekkend snel voorbij met een potje kaarten, een biertje en een chipje samen met onze biologische Amerikanen. Om 23.15 reden we door niemandsland naar de Mongoolse grens waar het hele circus weer opnieuw begon; paspoorten inleveren en wachten. Ook werd er nog even gecheckt of je geen Chinees Mongolie insmokkelde, door een controle onder de bedden. Na veel wachten en en blaas die op knappen stond reden we om 01:30 eindelijk Mongolie in, en konden we eindelijk gaan slapen.

Na een prima nacht waar we grotendeels de Gobi desert doorreden ontbeten we met een papje en een kopje koffie met de woestijn op de achtergrond. Heel bizar, de dag ervoor zaten we nog midden in een sneeuwstorm en als je naar een andere cabine wilde, liep je door een laagje ijs, en nu zaten we alweer midden in een woestijn! Hierdoor was de reis absoluut niet saai.

Om 14uur kwamen we dan eindelijk na 30uur aan in Ulan Bator. We namen afscheid van de vegetarische-yoga-Amerikanen en zochten naar het Tiara Guesthouse. Na aardig wat zoeken waarbij we geholpen werden door aardige, engelssprekende Mongolen kwamen we hier aan. Het bleek dat we enige waren in het hele guesthouse, maar aangezien we daarom ook de dorm voor onszelf hadden vonden we dit prima! Na een nadere inspectie bleek dat we ook een koelkast en een klein gasstelletje hadden, yeah! We wisselden onze Chinese Yuan in Mongolische Tugrik, en liepen richting het centrum. Ulan Batar is eigenlijk een hele lelijke stad met lelijke communistische gebouwen. Er ligt veel glas en stenen en andere troep op straat en om de onverklaarbare rede veel botten. Maar de mensen zijn zo anders dan Chinezen! Ze rochelen en spugen niet en spreken behoorlijk engels! We liepen een rondje en kochten wat eten. Thuis lekker een douche genomen en heerlijke spagetti met mais en salami gegeten!

Vanochtend vroeg opgestaan om naar het Het Gandantegchinien klooster te gaan. Helaas zonder ontbijt aangezien er niemand aanwezig was om ons ontbijtje (dat overigens inclusief zou zijn!) te maken. Het Gandantegchinien is een van de weinige kloosters dat niet tijdens het communisme vernietigd is. Wel zijn enkele tempels toendertijd vernietigd en is de rest als paardenstal gebruikt voor de Russen (hoe respectloos!) maar het grootste gedeelte staat nog. De dag in het klooster (met aangrenzende tempels) begint om 9uur, dus alle monniken (van heel jong tot heel oud in een rolstoel) liepen richting diverse tempels om daar zingend de dag te beginnen. Heel leuk om te zien, alle kleurrijke monniken in de ochtendzon, eerst richting een wierrook pot om daar iets ritueels te zien en daarna de tempel in. Veel mooie foto's gemaakt, vooral van een heel oud rimpelig vrouwtje, schattig! Na een tijd rondgelopen te hebben in het tempel complex (ook nog langs het huis waar in 1904 de Dalai Lama heeft gewoond!) hadden we toch best wel honger en besloten het er maar van te nemen! We vonden een Mongools restaurant, waar je werkelijk alle westerse gerechten kon bestellen. Het bleek dat de (Mongoolse) eigenaar ooit een Amerikaans kookboek gekocht heeft, en daar gerechten is uit gaan maken! En met succes!
Zojuist alle foto's geupload, vanmiddag nog even een rondje lopen en morgen om 9 uur worden we opghaald om naar het Terelj Nationaal Park te gaan waar we 2 nachten in een ger-tent slapen!

Beijing

2008-03-31T05:27:00.001+01:00

Beijing
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na ons grote avontuur van de muur zijn we woensdag naar de verboden stad geweest. In de ochtend even snel ons Mongoolse visum gehaald en toen gelijk door naar de verboden stad. De verboden stad is 500 verboden geweest voor iedereen die niet bij de keizerlijke familie behoorde en is de grootste en best bewaarde groep oude gebouwen in China. Het hele complex is behoorlijk groot, dus we hebben er de hele middag rondgelopen. Veel poorten, tronen, tuinen en tempels. Een schitterend complex en gelukkig voor Chinese begrippen niet vreselijk druk.

Donderdag ochtend het laatste Beijing hoogtepunt bezocht; het zomerpaleis. De weersvoorspelling voor het weekend was niet zo positief, dus vandaar dat we alle hoogtepunten achter elkaar hebben geplanned. Het zomerpaleis hebben we bezocht met de fiets. Een best wel pittige tocht op slechte fietsen van 20km door de stad. Druk, gevaarlijk en chaotisch, maar wel erg leuk om de stad zo te zien. Van fietsen door rustige smalle straatjes, tot lopen over het spoor en blindlings racen over de snelweg. Van het zomerpaleis hebben we eigenlijk alleen de tuinen bekeken, omdat het paleis zelf veel lijkt op de verboden stad. Een mooie tuin/park, veel bruggen en lekker rustig in de grote hectische stad.

Vrijdag was inderdaad een regenachtige dag. Toch besloten om maar het transit visa te halen voor Wit-Rusland, dus na enig zoeken naar de ambassade dit 's ochtends vroeg gedaan. Vrijdag middag en zaterdag niet zoveel gedaan; lekker gegeten, geshopped, geslapen en genoten van onze laatste dagen in China.'s middags allebei een mooie tas gekocht en Moniek nog een horloge.

Zondagochtend lekker uitgeslapen en een heerlijke zondags ontbijtje genomen in ons hotel. In het centrum dit keer betere fietsen gehuurd en vervolgens naar een grote markt genaamd Panjiayuan gegaan. Een gigantische locale markt met veel tweedehands artikelen en vooral heel veel Chinese troep! Wel erg leuk om overheen te wandelen en interessant omdat deze markt niet voor toeristen maar voor locale mensen is. Als lunch onszelf verwend met een Haagen Dazs High Tea met veel ijs, taartjes en thee. 's middags door de kleine straatjes van de Hutongs gefietst en langzaam aan op deze manier weer naar ons hotel gegaan.

Vanochtend onze laatste visum opgehaald en de laatste dingetjes gekocht voor onze treinreis. Vanmiddag inpakken, de laatste tempel en nog een keertje lekker eten. Morgenochtend 7:45 begint onze eerste stuk van de Trans-Mongolie Express van 30 uur richting Ulan Bator, Mongolie.

The Great Wall - China

2008-03-25T15:53:00.001+01:00

The Great Wall - Jinshanling to Simatai
Originally uploaded by Sven & Moniek.

"He who had not climbed the Great Wall is not a true man" - Mao Zedong.

We zijn in Beijing! De stad van het plein van de hemelse vrede, het mausoleum van Mao, de verboden stad, de voorbereidingen op de Olympische spelen en dichtbij de great wall!

Na een treinreis van 11 uur waarbij we in een coupe zaten met een imitator van Mao (inclusief bril en wuivend handje) kwamen we aan in Beijing. We vochten voor een plaatsje in de bus en reden naar ons guesthouse, grenzend aan een Hutong, een stukje oude stad, met smalle straatjes en oude huisjes.

We gooiden onze spullen in de kamer en omdat het toch pas 9:30 was, besloten we maar gelijk naar het centrum te gaan! En waar kan je dan beter naartoe gaan, dan naar Tiananmen Square, ofterwel: het plein van de hemelse vrede. Dit is het grootste plein ter wereld, en het is inderdaad indrukwekkend! Veel vliegers, foto's en uiteraard mensen. Na een rondje gelopen te hebben, hebben we even heerlijk midden op het plein op de grond gezeten en genoten van al het moois om ons heen. We sloten de middag af met een rondje shoppingmalls en supermarkten.

Maandag vroeg op, want we moesten naar de Mongoolse ambassade. Na veel zoeken gevonden, maar helaas verplicht om de spoedservice te gebruiken. Na weer veel zoeken eindelijk de goede bank gevonden om het geld naar de ambassade over te schrijven en toen onszelf getrakteerd op een welverdiend broodje Subways!

In de middag onze tickets en vouchers opgehaald bij een reisbureautje voor de terugreis. Alles zag er prima uit en het lijkt allemaal perfect georganiseerd. Omdat in augustus de Olympische Spelen hier in Beijing gehouden worden is het hele land in rep en roer. Nu we toch in Beijing waren wilden we de stadions weleens zien en zodoende hebben we de metro gepakt naar het Olympische park. Helaas was het park nog lang niet af en stond er een groot hek om het hele complex. Met enige moeite hebben we toch de twee bekendste stadions kunnen zien, het "vogelnest" en het zwembad. We hebben een tijdje rondgelopen om te zoeken naar ingangen, maar deze helaas niet gevonden. Wel leuk om zo rond te lopen en alle Chinezen te zien die op alle mogelijke manieren proberen foto's te maken. Uiteraard hebben we lekker met ze mee gedaan.

Vandaag dan eindelijk de grote dag! Om kwart voor 6 opgestaan en om half 7 een busje ingestapt om de Chinese Muur te gaan bekijken. Na ongeveer 4 uur! rijden eindelijk aangekomen op een schitterend beginpunt van een stuk van 10km waarover we gingen lopen. De muur is meer dan 2000 jaar oud en diende ter bescherming van het Chinese rijk tegen de barbaren. De muur was werkelijk schitterend. Het weer zat ook ontzettend mee en de omgeving is op dit moment van het jaar ontzettend mooi. Na ongeveer 4 uur klimmen, dalen en veel foto's maken 10 kilometer verder van de muur afgestapt en genoten van een Chinese lunch. Na de lunch de bus weer ingegaan voor wederom 4 uur rijden terug naar Beijing. Lange dag, veel rijden, veel lopen maar werkelijk een fantastische ervaring!

Xi'an - China

2008-03-21T07:19:00.001+01:00

Xi'an - Terracotta Warriors
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En zo stonden we gistermorgen om 09:30 paraat om het terracotta leger te bezoeken. Het terracotta leger is een grafmonument met 8099 terracotta figuren van soldaten, paarden en koetsen. Keizer Qin Shi Huang liet tijdens het eerste jaar van zijn dynastie in 221 v.C. door 700.000 arbeiders een mausoleum met meerdere grafkamers
voor zichzelf bouwen. Zijn mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 76 meter hoog is. Het leger staat in kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in 6 meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarde wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na
de Qin-dynastie zijn de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd.In de daaropvolgende eeuwen is het Terracottaleger geleidelijk aan bedekt met een drie meter dikke zandlaag, en dus net
als de tempels van 'Ankor Wat' vergeten. Zo heeft het leger 2200 jaar onder de grond gelegen, totdat in 1974 boeren een put gingen graven en ineens stuitten op een terracotta beeld... En zo kwam het hele leger tevoorschijn! Mooi is dat de man die het leger ontdekt heeft dag in dag uit bij de ingang boeken signeert en daar een
klein vermogen mee verdient...De beelden zijn allemaal tussen de 1.60, en 1.80 lang en ze zijn allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl en boog, jammer genoeg zijn de kruisbogen in de loop der jaren vergaan, maar sommige wapens zijn wel tentoongesteld. Het frapante is dat de tombe van keizer Qin nog nooit geopend is. Niemand schijnt te weten waar de ingang is. Uit historische verslagen blijkt dat het graf uit verschillende paleizen en paviljoens bestaat, vol met zeldzame edelstenen en andere schatten. Ook wordt er gezegd dat er automatische kruisbogen zijn geïnstalleerd die afgaan zodra het graf wordt geopend.

Het plafond is ingelegd met parels om zo de zon, de maan en de sterren te kunnen nabootsen. De vloer en de muren zijn bestreken met brons om zo het water buiten te houden. Na een bezoekje aan een terracotta fabriek waar je terracotta soldaatjes kon kopen, kwamen we aan bij het museum, zoals de opgravingen genoemd worden. We bezochten meteen de grootste hal, waar de meeste soldaten staan. We hadden van te voren al gelezen dat veel mensen teleurgesteld waren omdat ze niet dicht bij de beelden konden komen, dus we waren voorbereid. Dit was inderdaad wel jammer, maar aangezien de archeologen nog druk bezig zijn (met werktijden van 20.00 tot 08.00uur ivm toeristen) met blootleggen van beelden, zou het kunnen dat dit later veranderd wordt. Toch was het wel indrukwekkend, al die soldaten. Met de zoomlens konden we
inderdaad zien dat alle gezichten (en vooral oren!) verschillend waren. Vervolgens bezochten we hal 2 en 3 waar ook soldaten waren, alleen in mindere mate. Met de bus reden we richting lunchplek, waarna we nog een andere archeologische site bezochten met resten van huizen en skeletten van 6000 jaar geleden. We sloten de tour af zoals een echte tour hoort te zijn, met een bezoekje aan een zijdefabriek en uiteraard de shop! Toch geen spijt dat we een tour gedaan hebben, aangezien het redelijk
efficient en goedkoop was!Vandaag gaan we op zoek naar terracottabeelden, die we willen kopen als souvenier en naar huis sturen per post. Morgen is onze laatste dag in Xi'an, gaan een beetje shoppen enzo, en om 20:22 vertrekt onze trein richting
Beijing, onze laatste stad in China! Hier blijven we 10 dagen waarna we op 1 april in de trein stappen naar huis!

Xi'an - China

2008-03-19T06:47:00.002+01:00

De Zijin mountain wordt ook wel de purple mountain genoemd doordat hij 's avonds vaak een paarsige gloed krijgt. Via de stadbus kwamen we aan bij het begin van het park; een groot gebied met daarin o.a. de berg, tombes, mausoleums, botanische tuinen en wandelpaden. We kwamen aan bij de berg en kochten een retoutje kabelbaan (6 eurie!) en toen kwamen we aan bij de kabelbaan... Ineens was het niet vreemd dat we niemand richting de kabelbaan hadden zien lopen... Kunnen we nog terug? nee... ok... de kabelbaan bestond uit gammele 2-persoons bankjes met een roestige metalen stang. De lonely planet beloofde ook nog dat de rit 30 minuten zou duren. Waren zweterige 30 minuten waarin we helemaal NIEMAND in de kabelbaan zagen, niet naar boven en niet naar beneden. Maargoed, aangekomen op de berg (hoewel, 'berg' is een lachertje, hij is 448m hoog) was het uitzicht een beetje mistig, maar het uitzicht was mooi. (Alhoewel de 100 schoolkinderen die ook geacht waren van het uitzicht te genieten ons een stuk interessanter vonden)
Na een ijsje en een stukje cake (als lunch) gingen we met de suicide kabelbaan terug naar beneden. We bezochten nog een botanische tuin, met weinig botanische planten, maar veel bruidjes (6!) en namen de bus richting het centrum. We bezochten nog de drumtoren die midden in het centrum staat, liepen een rondje door de shoppingmalls en sloten de dag af met een aflevering prison break.
De laatste dag in Nanjing hebben we en beetje shoppend doorgebracht, we bezochten de Decathlon en de Metro aan het ene uiteinde van de stad en vervolgens de Wallmart aan de andere kant. Beetje inkopen doen voor het avondeten en de treinreis.
Onze trein ging de dag erna om 16:40 en dus stonden we om 16:00 in de gaotische mensenmassa te wachten tot de poortjes opengingen. We tijden van de trein waren niet echt top, aangezien we om 05:15 aan zouden komen, dit vanwege de drukte. Voor het eerst sinds we met de trein reizen, waren 5 van de 6 bedden in onze coupe bezet (normaal 3 ofzo) dus het was lekker druk. We ontmoetten een leuke Chinees die op zakenreis was en hebben daar de rest van de avond een beetje mee gekletst. 05:30 kwamen we aan, en kochten we gelijk een kaartje naar Beijing, gelukkig op een betere tijd. Toen we uit het treinstation kwamen, zagen we gelijk de gigantische verlichte stadsmuur, indrukwekkend gezicht! We namen een taxi naar ons guesthouse omdat er nog geen bussen reden, en konden tot 12 uur in een 3persoons kamer aangezien onze kamer nog bezet was. We sliepen 4 uurtjes en zochten een supermarktje op voor een onbijt/ lunch. De rest van de dag hebben we gaar op de bank gehangen en koekjes gegeten met een Nederlands stelletje die ongeveer dezelfde reis gemaakt hebben, dus aardig was ervaringen uitgewisseld, erg gezellig!
Gister was het warm! Tegen de 30 graden en lekker zonnig! We besloten de 14km lange stadsmuur af te fietsen met een tandem! Xi'an is een van de weinige Chinese steden waar de stadmuur daadwerkelijk nog overeind staat. Hier zijn ze ook trots op en wordt hij dus goed onderhouden. De muur is in 1370 gebouwd, is 12 meter hoog en 18 meter dik. Erg leuk en bijzonder om zo op de stad neer te kijken.
Vandaag zijn we naar een 'Folk-house' geweest, een complex van verschillende gebouwen waar 400 jaar geleden een familie woonden. We deden ook nog een thee-proeverij erbij met uitleg over de diverse thee'tjes.
Xi'an is een onwijs leuke stad, de stadsmuur is natuurlijk heel mooi en bijzonder, daarnaast is er ook een beltower en drumtower. Alles ziet er supermooi, netjes en schoon uit, veel huizen zijn (recentelijk) gebouwd in de oude stijl.
Morgen gaan we het terra-cotta leger bezoeken.

Nanjing - China

2008-03-13T10:26:00.001+01:00

Shanghai
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Het plan werd iets anders, we bezochten het Shanghai Museum. Een gigantisch groot museum, met veel historische waarde; veel opgegraven potjes, pannetjes, wijnbekers en andere attributen. 2 verdiepingen ervan is wat veel, maar er was ook een verdieping met caligrafie, schilderkunst en Chinees porselein! Al met al toch een mooi museum. Buiten gekomen deden we een poging om wat shoppingmalls te gaan bezoeken, maar de combinatie regen + zaterdagmiddag maakte het dat alle 15 miljoen inwoners aan het shoppen waren, dus dat gaven we maar op.
Op zondag deden we het rustig aan, even naar het centrum voor een broodje Subways, 's middags een filmpje en even een bezoekje gebracht aan de Carrefour.
Op maandag brachten we dan eindelijk een bezoek aan de oude stad. Het was warm! Tegen de 25 graden, dus de trui kon lekker uit! We liepen door de oude stad, wat er ook echt oud uitzag, en bezochten een tempel gecombineerd met een school. Op het plein ervoor was een grote boekenmarkt, met onwijs veel oude Chinese boeken. We liepen door via de kleine smalle straatjs, namen een satetje, en kwamen na veel zoeken aan bij de Yuyuan Gardens. Een grote tuin ,met vele vertrekken, stroompjes, en vele bloeiende bloesems!

Op de laatste dag in Shanghai gingen we naar de dierentuin. Na al wat dierentuinen bezocht te hebben de afgelopen 8 maanden, waren we benieuwd naar de Chinese. De dierentuin zelf was best mooi, veel hokken en verblijven waren pas gerenoveerd, en anderen kwamen nog aan de beurt. Veel verschillende dieren en planten, en zelfs een vijver waar continu gigantische pelikanen overvlogen. Het enige irritatiepunt waren de Chineze zelf; continu bonken op ramen en keihard schreeuwen, en dan niet alleen kinderen, vaak juist volwassenen! Of het nou onwil of onbegrip is, plastic flesjes in de berenkuil gooien zodat ze dat vervolgens opeten is wel wat vreemd. Werkelijk elk dier wordt gevoerd de hoeveelheid afval die in de kooien ligt is niet normaal, staat er een hek voor, klimmen ze eroverheen! We hebben nog even staan duimen voor een vrouw die apen aan het voeren was, dat de aap een vinger zou afhappen... gebeurde helaas niet. Sven probeerde nog aan een meisje die op het punt stond een hele plastic tas aan de beren te voeren uit te leggen dat dat wellicht niet zo'n goed plan was, maar of het aankwam...

Na de bezoek aan de dierentuin zijn we gelijk doorgegaan naar het centrum om wat avondfoto's te nemen. Mooi verlicht, maar niet zo mooi als Hong Kong!

Woensdag ingepakt en om 11.05 reden we weg met de trein naar Nanjing. Het treinstation is overigens ook wel een aparte ervaring... Gigantisch veel mensen die gigantisch veel bagage hebben, liefst zo groot mogelijk. Op een gegeven moment wordt omgeroepen dat mensen het perron opkunnen. Als Chinezen in de rij moeten staan gebeurt er iets raars met ze. Ze worden ontzettend opgewonden en zenuwachtig en ze willen allemaal als eerste naar binnen! Omdat we toch vaste plaatsen hebben, hebben wij meestal niet zoveel haast, maar als je eenmaal in de rij staat heb je geen keus meer of je langzaam of snel gaat! Je wordt gewoon meegevoerd met de massa, zij beslissen hoe snel je gaat!
Na een korte rit van 3 uur stonden er 2 meisjes te wachten op ons met een groot bord: "MONIEK". Met de metro gingen we naar het 'Sunflower Guesthouse', een vrij nieuw guesthouse waar we een prima kamer hebben. Mensen zijn ontzettend aardig, en nog beter... DVD's te leen! Dus 's middags lekker een filmpje gekeken, 's avonds even naar de supermarkt en gegeten bij de mooi verlichte rivier!! Vandaag zou de kans op regen 90% zijn, maar verrassed genoeg was het vanochtend droog! Na een heerlijk Amerikaans ontbijtje besloten we naar de 'Memorial Hall of the Nanjing Massacre' te gaan. In 1937 hebben de Japanners hier tijdens de oorlog in 6 weken tijd 300.000 inwoners van Nanjing verkracht en afgeslacht. Een schitterend mueum tot in de puntjes verzorgd. Veel monumenten, documentaires en foto's van de daadwerkelijke executies. Welliswaar is alle informatie aardig subjectief vanuit het Chinese oogpunt, ze laten geen moment onbenut om het "300.000 victims" op te schrijven en te benadrukken dat de Japanners vreselijke misdadigers zijn die Nanjing hebben afgeslacht. Desalniettemin erg indrukwekkend, aangezien het de hele memorial hall gebouwd is op een massagraf en je in het midden een glazen bodem hebt met vele botten en beenderen.

Na de hall was het plan om iets te gaan eten in het centrum, maar voor het eerst tijdens onze reis waren we echt verdwaald! We namen dezelfde bus waarmee we gekwamen waren, alleen wilden we naar het centrum. Nadat we het aan een vrouw gevraagd hadden die helaas geen engels sprak, belde ze iemand die wel engels sprak en volgens die persoon moesten we er op een gegeven moment uit. Uitgestapt hadden we geen idee waar we waren, in ieder geval niet bij het centrum of een metrostation! We namen een andere bus op advies, maar toen we de stad uitreden zijn we maar uitgestapt. Uiteindelijk heeft de krantenverkoper ons geholpen, 4 stops met bus 87 en dan 3 met 38.... oke! Na 4 bussen genomen te hebben waren we uiteindelijk dus in het centrum!

Morgen gaan schijnt het een goede dag te worden, dus gaan we waarschijnlijk de Zijin Mountain op!

Shanghai - China

2008-03-08T04:14:00.001+01:00

Wetlands - Hong Kong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag in Hong Kong hebben we een beetje rondgelopen door de stad, heerlijk eten gekocht bij een Shoppingmall, op de 'Avenue of Stars' gelopen en 's avonds een filmpje gekeken. De dag erna rond 13:30 naar het treinstation gegaan, en lekker bigmac gegeten en om 15:16 reden we weg richting Shanghai! Een prima rit die vrij snel voorbij was. Beetje lezen, met de camera kloten, eten, filmpje kijken, slapen, ontbijten en om 11:15 kwamen we aan in Shanghai.

Weer in China! Dat was al snel weer te merken... alles is net even iets smeriger dan Hong Kong. En dan niet te spreken over de Chinezen. Als er iets is waar Chinezen goed in zijn, is het voordringen. al sta je in de gangpad van een bus op weg naar buiten, zullen ze nog proberen (lees: hard duwen) om langs je te komen. Echt niet normaal... als het op rijen of ergens naar binnen komen gaat, worden het zulke egoisten! Maar met het motto: 'Een betere Chinees begint bij jezelf' zijn we ze aan het opvoeden. Als je door groen loopt, en er weer eens een auto keihard toeterend door rood rijd, stoppen we hem, en in de metro als mensen naar binnen dringen terwijl jij nog niet eens buiten bent, steken we onze vinger op en zeggen we "nee, wacht op je beurt! Vrij hilarisch...

Onze kamer is roze. en dan echt alles. Muren, kastjes, bed, deur... We hebben de rest van de dag niet veel gedaan, lekker gedoucht en tot onze grote blijdschap is er een gemeenschappelijke koelkast en magnetron! Lekkere magnetron spagetti en stoombroodje gehaald als avondeten, afgesloten met wat vers fruit en een filmpje.

Gister zijn we naar het centrum gegaan, ons guesthouse zit redelijk buiten het centrum maar met de metro zit je er zo. Aardig wat wolkenbrabbers en dure kledingzaken! We kochten ons treinkaartje naar Nanjing voor woensdag en liepen door tot het water. Opzich doet het redelijk aan Hong Kong denken, ook aan de overkant het business gedeelte met hoge wolkenkrabbers. We namen de 'toeristtunnel' naar de overkant: een klein treintje wat door de tunnel gaat met overal lichten. Je krijgt als het ware een hele lichtshow te zien in de tunnel. Aan de overkant gingen we naar de Jin Mao toren, de hoogste toren van Shanghai, 420,5meter. Via een lift die met ruim 30km/h naar de 88e verdieping gaat kom je bij het uitzichtpunt, wat een schitterend uitzicht geeft over de inmense stad.

Weer beneden aangekomen bezochten we een supergrote shoppingmall en kochten we eten voor 's avonds. Deze keer: bruine bolletjes, mayonaise en gehaktballetjes! Bijna een broodje bal, we misten alleen nog de smulsaus! :)

Vanochtend wakker geworden met regen... Dat is lang geleden! Dus maar even de was gedaan, nu een beetje internetten en als het straks droog is willen we naar het oude gedeelte van de stad gaan.

Hong Kong

2008-03-04T04:45:00.001+01:00

Hong Kong - Victoria's Peak
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag van maart reden we met de bus helemaal naar het zuiden van Hong Kong eiland, naar Stanley. Er zou een markt zijn die nog echt origineel Hong Kong zou zijn... wij vonden hem niet veel anders dan alle markten die we tot nu toe bezocht hebben. Stanley was verder een beetje decadente strandplaats, veel gepensioneerde westerse bejaarden en bizar grote villa's in de bergen ernaartoe. Op de terugweg naar ons hotel stapten we een metrostation eerder uit en liepen via een promenade naar een uitkijkpunt. Helaas was het vrij mistig en dus was er weinig uitzicht. 's Avonds een filmpje gepakt in de bioscoop en een nabijgelegen shoppingmall.

Zaterdag was het begin van het lekkere weer dat tot nu toe aanhoud! Achtereenvolgens bezochten we de bloemen- (met tulpen uit Nederland!), vogel- en vlooienmarkt. De markten bevonden zich in echte Hong Kong wijken, waar het leven nog 'normaal' is, zonder toeristische restaurants en Indische mannen die je van alles proberen te verkopen. Dat is een beetje een smet op onze straat (Nathan Road); er zitten veel dubieuze camera zaakjes, en om de 3 meter komt er of een tailer op je af: "You want Tailer, Miss? Tailer makes good suits, good quality" of een verkoper van namaak merkartikelen: "Copy watches, copy handbags, very good copy". In het begin zeg je nog vriendelijk nee tegen iedereen, maar op den duur wordt het een kwestie van negeren, het zijn er gewoon te veel!
Aan het einde van de middag zijn we met de grootste roltrap van de wereld richting Peak-Tram gegaan. Deze roltrap gaat 's ochtends tot 10 uur naar beneden voor alle mensen die naar hun werk moeten en de rest van de dag naar boven. De Peak-Tram betaat al sinds 1888 en is daarmee een van Hong Kong oudste attracties. De tram (die eigenlijk een soort kabelbaan is) brengt je in een paar minuten naar Victoria Peak, op 552 meter. Vanaf hier heb je een schitterend uitzicht op de stad. We kwamen aan toen de zon nog net scheen en maakten een paar foto's van het uitzicht. Uitkijkend op de zee aan de andere kant aten we ons broodje subway op, waarna we de 3km lange Peak-walk liepen. Dit is vooral een populair stuk voor joggers, en gaat helemaal rond de berg waardoor je aan alle kanten uitzicht hebt. We zagen de zon ondergaan en teruggekomen bij het uitkijk punt was het bijna helemaal donker. Na nog een paar foto's gemaakt te hebben van dit adembenemende uitzicht waarbij we nog een stukje van de lichtshow meemaakten, besloten we de bus naar beneden te nemen. We namen de boot terug, wat ook een schitterend gezicht was; je vaart dan precies tussen alle verlichte wolkenkrabbers.

Zondag was het plan om te gaan hiken, maar door blaren van het vele lopen de vorige dag ging dit helaas niet door. We besloten daarvoor in de plaats naar de Hong Kong wetlands te gaan. Dt is een aangelegd park waar je over vlonders door de natuur loopt en waar veel vogels zitten. Daarnaast is er ook een heel educatief centrum. Erg mooi onderhouden en ook heel knap hoe ze het voor elkaar gekregen hebben dat al de vogels ook daar blijven zitten. Voor de meeste Hong Kong bewoners is dit het dichtst bij de natuur dat ze kunnen komen op een relatief kleine afstand. Daarom was het op de zondag ook redelijk afgeladen met families die allemaal vogels kwamen kijken. Raar dat vogels niet komen als je hard schreeuwt... Zo af en toe konden we ontsnappen aan de massa en zagen we inderdaad mooie vogels in bomen zitten en overvliegen. Ondanks de drukte een erg mooi park, en ook schitterend weer! Omdat we weer eens moesten wassen zaten onze lange broeken in de was, en moesten we dus wel korte broeken aan. Dit was heerlijk! Het was tegen de 30 graden, iets dat we sinds Cambodja niet meer gehad hebben!
's Middags gingen we naar de grootste shoppingmall van Hong Kong waar we een filmpje pakten voordat we naar huis gingen, om ons klaar te maken voor het 'Outback' restaurant! We besloten onszelf te verwennen en lekkere Australische steak te gaan eten... Was heerlijk!

Gister zijn we naar een ander pretpark geweest: Ocean Park. Iets meer gericht op ouderen dan Disneyland. Ocean Park is eigenlijk een combinatie tussen een dierentuin/ dolfinarium en een pretparl. Het is gebouw op en tegen een berg aan waardoor je continuo op de roltrap staat en bij 1 stuk alleen maar met de kabelbaan kan komen. Naast o.a. een aantal achtbanen, waterbanen, torens waarbij je naar boven geschoten wordt en een schommelschip, is er o.a. ook een haaientunnel, kwallententoonstelling, flamingo eiland, panda's en dolfijnen en zeeleeuwen! We bezochten een vogelshow met supermooie papegaaien, gingen naar het vissenvoeren waarbij en een duiker in een groot aquarium voor je neus de vissen (schildpadden, sweetlips, roggen, haaien enz) voerden en een dolfijnen en zeeleeuwen show. De temperatuur liep op tot boven de 30, een heerlijke dag!

Vandaag is onze laatste volle dag in Hong Kong. Ons Russische visum hebben we gister opgehaald dus dat is geregeld. Morgen nog een halve dag en dan vertrekken we om 16uur naar Shanghai waar we om 11uur de dag erna aankomen.

Hong Kong

2008-02-29T04:29:00.001+01:00

Hong Kong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De eerste twee dagen in Hong Kong vooral de stad bekeken. Hong Kong is aan de ene kant echt een 'leefbare' stad, Aziatisch maar toch aardig verwesterd. Vele locale restaurants, maar ook westerse. Aan de andere kant is duidelijk te zien dat er aardig ruimtegebrek is. De voetpaden gaan bij voorkeur boven de weg, en onder de weg zit de metro. Overal is gebouwd, en dan het liefst zo hoog mogelijk. In een penthouse wonen is helemaal niet hip, aangezien er nog duizenden mensen in een penthouse wonen. Het verkeer wordt vooral gekenmerkt door taxi's, dubbeldekker bussen (iets wat de Engelsen hebben achtergelaten), trams en hele dure auto's. Echt niet normaal wat voor auto's er rijden.
In 1897 (na de opiumoorlog) hebben de Engelsen met de Chinezen afgeproken dat ze Hong Kong voor 100 jaar zouden lenen. In 1997 was dit dus afgelopen en nu hoort Hong Kong weer bij China.

Iets wat in Hong Kong een stuk goedkoper is, is electronica. Daarom hebben we na lang wikken en wegen uiteindelijk toch de nieuwste aanwinst van Canon gekocht. De Canon 40D, een digitale spiegelreflex camera compleet met live-preview. Supermooi en vooral supersnel!

Woensdag zijn in Hong Kong alle musea gratis, en dus bezochten we het History Musuem en het Science Museum, waar toevallig ook een fototentoonstelling gaande was. 's Avonds zijn we naar de punt van Kowloon gegaan, waar we perfect uitzicht hadden op het business district van Hong Kong aan de overkant van het water. Hier wordt elke avond de "Symphony of Light" gehouden. Deze Guinness World Records licht- en geluidshow beslaat 40 gebouwen die op de maat van de muziek belicht worden. Erg mooi, en ook erg leuk om hier de nieuwe camera te testen!

Gister zijn we naar Disneyland geweest. Een miniatuur uitgave van Disneyland Parijs, maar gelukkig hadden we dit op internet van te voren gelezen. (De entree is dan ook €30, ook een verschil met Parijs!) Het was een stralende dag en voor het eerst voelden we de zon continu! Normaal gesproken loop je 80% van de tijd in de schaduw van de wolkenkrabbers. De Space-Mountain was een beetje een teleurstelling aangezien we helemaal niet afgeschoten werden! Maar de shows maakten alles goed! De Lion-King show, The Golden Mickeys en een 3D film met Donald Duck. Het park was vrij leeg, waardoor de maximale tijd dat we ergens moesten wachten 10 minuten was! Hilarisch waren de zakenmannen in pak compleet met aktetas die (voordat de naar hun werk gingen?!) nog even een paar attracties meepakten. (En het meeste plezier hadden in de draaimolen, serieus!)
Na nog even op de foto geweest te zijn met Mickey Mouse en Pluto vonden we het mooi geweest en gingen we weer met de "Disneyland" metro (met Mickeymouse vormige ramen en blauwe pluche bekleding) terug naar ons hotel. We keken een filmpje op de DVD speler en gingen lekker slapen.

Vandaag lekker uitgeslapen en straks even naar een marktje.

Kunming - China

2008-02-25T15:05:00.001+01:00

Kunming
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanaf Lijiang namen we de bus naar Kunming, een reis die 8uur duurde. Gelukkig zaten we in een superbus, met grote stoelen, leren bekleding en een toilet aan bord. Met wat Chinese en Westerse muziek op de achtergrond en onze I-pod ging de reis toch vrij vlug. Aangekomen in Kunming namen we een taxi naar 'The Hump': een groot studentenhuis. Onze kamer was vrij hoog en had allemaal felle kleuren. Na een potje poolen zijn we naar bed gegaan.
De eerste dag een beetje geshopt, iets wat in Kunming goed kan! Vele malls en grote supermarkten, maar buiten wat eten om niets gekocht.

De eigenaar van ons guesthouse in Lijiang was op doorreis naar Shanghai en had een tussenlanding op Kunming. Hij had ons voor een lunch uitgenodigd, en dus om 12uur stonden we voor een poepsjiek restaurant. Heerlijk lekker en luxe gegeten op zijn kosten. (varkenshuid en lelistronk) Na de lunch een kleine wandeling gemaakt door het Universiteitsgebied om uiteindelijk uit te komen bij een koffieshop waar we lekker in de zon espresso dronken. Dat Chineze veel eten wisten we al, maar dit sloeg alles. Na de (uitgebreide) lunch, werd er bij de koffie chips besteld, en na de koffie gingen we verder naar een achterafstraatje om op het dakterras BBQ-tofu te eten! Erg lekker en pittig! Het was erg leuk om met een 'local' (+vrouw en een vriendin) rondgeleid te worden door straatjes en langs eten waar je normaal gesproken niet komt.

Onze laatste dag in Kunming naar het 'Green Lake Park' gelopen, rond dit meer vliegen zo ontzettend veel meeuwen dat het bijna eng wordt. Iedereen gooit brood in de lucht wat de meeuwen dan weer opvangen. Nog een tijdje rondgelopen in het park en gekeken naar de vele Chinezen die hun vrjie zatermiddag op deze manier doorbrengen. Eind van de middag wederom shoppend doorgebracht, dit maal meer geluk: beide een warme muts voor het noorden.

Zondagochtend ingepakt en ons klaargemaakt voor de vlucht naar Shenzhen. Net voordat we weggingen checkten we nog even internet en kwamen we erachter dat we een klein rekenfoutje gemaakt hadden en dat we die avond al doormoesten naar Hong Kong ivm Russiche Visum! De bus gepakt naar het vliegveld en daar snel en soepel het vliegtuig ingegaan. Voor het eerst sinds 7 maanden niet met een budgetmaatschappij gevlogen, waardoor we volgestopt werden met drankjes, en een maaltijd in 1.5uur. In Shenzhen zaten we binnen een half uur nadat we geland waren al in de bus naar Hong Kong, wat ook vrij soepel ging. China uit, nieuwe stempel, Hong Kong in! Vanaf de bus naar de metro gelopen en 3 haltes ons guesthouse in gegaan. Onze kamer is voor Hong Kong begrippen behoorlijk goedkoop. Voor een kleine 20 EURO hebben we een kamer waarin precies 2 bedden passen, zonder enig ruimte voor andere dingen. Onze douche is 1x1 meter, maar we hebben dan wel een toilet, 2 douchekoppen, 6 massagestralen, 2 kranen, een regendouche, 2 kranen, een wasbak en 2 spiegels. Prima deal dus! 's Avonds wat rondgelopen in de buurt, veel neonreclame, heel veel luxe en overal bekende merken!

Vanochtend was onze eerste prioriteit om het visum voor Rusland te regelen. In Beijing kan dit niet meer, dus dit is een van de redenen dat we naar HK zijn gegaan. Met de super strak geregelde metro naar Hong Kong Island gegaan en zonder problemen onze aanvraag ingeleverd. Als het goed is, is de visum over een week klaar. Na de aanvraag een stuk gelopen tussen de vele luxe wolkenkrabbers en ons verbaasd over alle luxe, dure auto's en mooie winkels. Hong Kong zelf is niet duur, maar alle verleidingen om je heen maken het onmogelijk om weinig uit te geven. Eind van de ochtend allebei voor de laatste keer deze reis naar de kapper gegaan en vervolgens heerlijk gelunched bij de Delifrance.

's Middags nog wat geshopped en voor een prikkie een portable DVD speler gekocht zodat we vanaf nu in elk hotel en trein lekker een filmpje kunnen kijken. Na een bezoek aan de meest luxe supermarkt die we ooit gezien hebben (12 aardbeien voor 14 EURO) momenteel even lekker chillen in onze kamer. Zo een broodje pate uit de (veel goedkopere) supermarkt en daarna opzoek naar illegale DVD's op de nachtmarkt.

Tot nu toe is HK fantastisch, bizar, luxe en sjiek. We hebben tot volgende week woensdag, en het lijkt erop dat wij ons wel gaan vermaken hierzo!

Baisha - China

2008-02-19T07:01:00.001+01:00

Baisha - Dr. Ho Shi-Xiu
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na ons avontuur van vrijdag op de berg hebben we eerst een dagje rustig aangedaan. We hebben een heerlijke kamer, tv & DVD speler en het was lekker weer, dus heel de dag een beetje films gekeken, rondjes gelopen en genoten van een dagje rust.

Na deze rustige dag hebben we zaterdag fietsen gehuurd en zijn we het platteland op gegaan. In een klein dorpje genaamd baisha zijn we gestuit op een heuze traditionele Chinese dokter. In de Lonely Planet hadden we al gelezen dat hij beroemd was, maar dit sloeg echt alles. Duizenden visitekaartjes, waarvan de meeste uit Nederland, honderden brieven, documantaires van de BBC, National Geographic, Duitse en Amerikaanse televisie! De man bleek een heuze bekendheid te zijn. Toen hij ook nog eens liet zien dat Chris Zegers, Balkenende en Maxima langs waren we geweest waren we helemaal overtuigd, deze man had iets speciaals!

Na de kennismaking met deze beroemde Dokter Dr. Ho Shi-Xiu kregen we wat uileg over alle beroemdheden en zocht hij een oplossing voor onze kwaaltjes.

Uiteraard zijn we veels te nuchter om te geloven dat kruidentheetjes werken tegen van alles en nog wat, maar toch vertrokken we met een theetje tegen Moniek d'r verkoudheid, Svensmoeheid/eetlust en een algemeen gezondheidsthee. Baat het niet, schaadt het niet, en alles wat een stuk geloofwaardiger door het feit dat alles gratis was.

Na het bezoek nog even lekker gerelaxed bij een cafeetje en ons fietstoch door het prachtige platteland afgemaakt.

Gisteren hebben we wederom een rustige dag gehad. Het weer gister en vandaag is wat minder na een week met alleen maar strakblauwe lucht. Vandaag nog een paar uutjes gefietst en de rest van de dag rustig aan. Beetje inpakken en voorbereiden op de busreis van 8 uur morgen naar Kumning.

Lijiang - China

2008-02-16T04:30:00.001+01:00

Lijiang - Jade Dragon Snow Mountain (4506m)
Originally uploaded by Sven & Moniek.

In plaats van dat we eergister op de berg zijn gegaan, hebben we heel de dag relaxed! Beetje in bed DVD's gekeken en het stadje rondgeslenterd. Gister uiteindelijk de Jade Dragon Snow Mountain opgegaan! Na een busreis van een klein uur kwamen we aan bij de ingang van het park. We kochten toegangskaartjes en 2 zuurstofflessen aangezien de lucht boven behoorlijk ijl is. Even later werd onze letter omgeroepen en konden we richting de bus die ons naar de kabelbaan bracht. Wat een tocht! De kabelbaan heeft het hoogste eindpunt in de wereld, en heeft een lengte van bijna 3km. Over de besneeuwde bomen en langs de rotsen gingen we naar boven, op naar de 4506meter. Aangekomen kwamen we in een klein Chinees speelparadijsje. Veel foto's met peace tekens, mensen die met banden een stuk naar beneden gleden en allerlei kleuren vlaggetjes. Ook veel zieke (lees: kotsende) mensen die last hadden van de hoogte. Dankzij onze goede voorbereiding (drinken, eten, rustig aandoen) hadden wij nergens last van! Het uitzicht was schitterend! We zaten niet op het hoogste punt van de berg, die was bijna 5600meter, maar we zaten hoog boven de meeste bergen. Schitterende panorama's van de besneeuwde toppen en andere bergen op de achtergrond, super! Helaas konden we niet naar de gletsjer aangezien het nogal abnormaal gesneeuw had, en het pad ernaartoe onbegaanbaar was, jammer! We klommen een klein stukje omhoog en dan merk je pas hoe hoog je zit! Enorm hijgen na een klein stukje klimmen! Ondanks dat we de zuurstofflessen eigenlijk niet nodig hadden besloten we toch even te gaan zitten in de sneeuw, broodje kaas te eten en lekker aan de flessen te lurken. Tenslotte 4 euro voor betaald! :)
Na een kleine 1.5 uur besloten we weer terug te gaan naar het beginpunt van de kabelbaan, op 3356 meter. Met de bus werden we weer teruggebracht naar het centrum en na een warme chocolademelk gingen we weer terug richting Lijiang. Een superbijzondere ervaring om zo hoog op een berg te staan!
Teruggekomen lekker onder de electrische deken gekropen, en nog wat broodjes nutella gegeten. Eind van de middag nog een klein bergje beklommen, midden in de oude stad waar een tempel op staat. Mooi uitzicht op de oude daken en natuurlijk 'de' berg! Vandaag doen we weer lekker rustig aan, genieten van de oude stad!

Lijiang - China

2008-02-13T07:53:00.001+01:00

Lijiang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We hebben onze terugreis geboekt! Op 1 april begint het trans-mongolie avontuur vanaf Beijing. We stoppen onderweg in Ulan Batar en Itkutsk, en op 16 april komen we aan in Moskou. Hier nemen we op 20 april de trein en op 22 april komen we aan op Amsterdam Centraal!
Op de tweede dag van het jaar van de rat besloten we een fietstocht te maken. Na wat rondgefietst te hebben bij het meer en door dorpjes besloten om te proberen om het hoogste punt te bereiken. Dali zelf ligt op 2000 meter en direct naast staan gigantische bergen van meer dan 4000 meter hoog. Het is voor het eerst in 10 jaar dat er weer sneeuw op de toppen van deze bergen ligt, wat uiteraard goed is voor de foto's! We fietsten via een smal en supersteil pas totdat we bij een trap aankwamen. Hier konden we niet meer verder, en dus zetten we de fietsen op slot en gingen verder te voet. Aangekomen bovenaan de trap kwamen we aan op een 'heilige heuvel'. Hier stonden kris kras op de heuvel allemaal grafstenen. We liepen nog een stuk naar boven en vonden het toen mooi geweest: aardige inspanning op zulke hoge hoogte! Rest van de avond en dag erna weinig gedaan, beetje rondgelopen in Dali, hier en daar weggesprongen voor wat vuurwerk. Midden in de 'hoofdstraat' zit een man aan een klein tafeltje, heel de dag lollies te maken van een soort warme suiker/stroop. Hij maakt een figuur op zijn tafeltje, legt er een stokje op, en pakt hem op. Supermooi, vooral in de zon! 'S avonds bij een lokaal tentje gegeten, en een Amerikaans gezin ontmoet, erg gezellig.
Op onze laatste dag in Dali besloten we nog een fietstocht te maken. Het plan was eerst een dorpje zo'n 20 km verderop, maar omdat we via de snelweg moesten rijden en er zo'n belachelijk harde wind strond, hebben we het maar gewijzigd. We reden een dorpje in en reden continu langs het meer, dorpje in, dorpje uit, door de velden met lijnzaad bloemen en allerlei andere gewassen waar druk gewerkt werd. Een erg leuke route! Toen we de snelweg weer opgingen om terug te rijden bleek dat we nog ruim 15 km terug moesten rijden. Helaas was de wind gekeerd en was het dus 15 km afzien tegen de wind in, op de snelweg! Doodmoe aangekomen in het Guesthouse hadden ze eindelijk een vrije DVD speler voor ons om te huren! 1 minpuntje: geen stroom. (GRRR!!) We liepen dus nog een rondje door de stad en kwamen bij een wafelkraam! Een Belgische man is hier een tentje begonnen met Belgische wafels met aardbeien, (verse!) slagroom en chocola! Met zijn gekkigheid en Belgisch gebrabbel tegen alle Chinezen doet hij goede zaken. Hier hebben we dus heerlijk een vers gebakken wafel op, wat een verwennerij! 's Avonds deed de stroom het gelukkig weer en hebben we eindelijk "The Bourne Ultimatum" gekeken.
Nog ingepakt, wat steeds moeilijker wordt met alle dikke kleding die we nodig hebben, en de dag erna vroeg opgestaan om de bus te pakken naar Lijiang.

Afgelopen maanden om half 9 de bus gepakt naar onze volgende bestemming. Gelukkig was de afstand niet zover en na 4 uur rijden door een schitterende omgeving aangekomen in Lijiang. Lijiang is een oude traditionele stad welke door de UNESCO World Heritage wordt beschermd. Dit betekend dus veel informatie, geen verkeer door het centrum en goed onderhoud aan alle gebouwen. Na een kilometer of 2 lopen vanaf het busstation het oude centrum ingedoken en zeer snel een schitterend oud geusthouse gevonden. Voor 6 EURO, wat weinig is in China, hebben we een schitterende kamer in een orgineel Naxi-stijl huis van 200 jaar oud. Een prima bed, TV en DVD speler en een keurige badkamer. We hebben maar besloten om hier een dag of 10 te slijten, daar dit toch echt in de buurt gaat komen van perfectie!

In de middag wat rondgelopen door de oude stad. Het hele centrum zit vol met oude huizen, winkeltjes en restaurantjes en alhoewel het erg toeristisch is, oogt alles supermooi. Al dit moois wat nog eens versterkt door een schitterende besneeuwde berg van 5600 meter op de achtergrond. 's Avonds heerlijk "thuis" gegeten met broodjes Gouda kaas en een pot Nutella! Een verrassing om dat alles hier in de supermarkt te vinden.

Gisterenochtend rustig aangedaan, en in de middag naar Black Dragen Pool Park gegaan. Een schitterend park dicht bij het oude centrum met perfecte heuveltjes, gazonnetjes en meertjes en een fantastisch uitzicht op de berg. Een mooie bijeenkomst was dat er bij het park een pittige heuvel ligt die je in 2,5 km naar 600 meter hoger gelegen gebied brengt. Na het inslaan van water en eten de klim begonnen en alhoewel dit redelijk pittig was, toch beloond met een fantastisch uitzicht over de omgeving, de stad en natuurlijk wederom een hoge berg. Na de afdaling nog wat rondgelopen en 's avonds gezellig gegeten in ons guesthouse. Voor een euro kunnen we hier altijd mee-eten met de familie. Erg leuk om zo te eten en erg gezellig met de eigenaar, zijn vrouw en kindje, zijn ouders en vrienden. Goed eten, veel groente en een pittige wodka!

Vanochtend een beetje uitgeslapen en wat rondgelopen en geshopt. Tot onze schrik zijn alle treinkaartjes voor over 2 weken uitverkocht richting Hong Kong, dus de 24ste vliegen we vanaf Kunming naar Shenzen, een stad net boven Hong Kong. Vanmiddag nog wat lekker rondslenteren en ons voorbereiden op de berg, want met een beetje geluk, bevinden wij ons morgen op een hoogte van 4600 meter!

Dali - China

2008-02-07T10:13:00.001+01:00

Dali - Chinese New Year / Spring Festival
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar de treinreis van 18 uur! Nadat de bagage door de scanner was gehaald stonden we met de hele massa in de rij. Toen de poortjes opengingen onstond er een ware gekte, iedereen rende als een dolle richting trein, en dat terwijl er gewoon vaste plaatsen zijn... We vonden onze coupe, en installeerde ons op het onderste en middelste bed. We hadden een hard-sleeper aangezien die veel goedkoper is dan een softsleeper en eigenlijk nog relaxter is ook! In plaats van afgesloten coupetjes voor 4 personen bestaat de hards-sleeper coupe uit een open gedeelte voor 6 personen. Voordeel is dus dat Sven z'n voeten uit kunnen steken en dat je niet met 2 vreemden in een benauwde afgesloten ruimte ligt. Stipt op tijd (16:53) vertrokken we, en om 22:00 ging het licht uit. Maar even in het donker tanden gepoetst en gaan slapen! Tot die tijd hadden we geen andere mensen in onze open coupe, wel kwamen er later 2 mensen die ook weer heel vroeg vertrokken. Best redelijk geslapen, en om 11:00 kwamen we aan op Kunming. We stapten uit, en na wat onduidelijkheid over op welk station we nou waren in Kunming (locals wisten het ook niet?!) werden we aangesproken door iemand van een hotel. Meegelopen en voor 10 euro zaten we in een gigantisch hotel op de 10e verdieping.
Rest van de middag hebben we een beetje rondgelopen, geshopt bij de Carrefour en wat geinternet. Lekker geslapen en weer vroeg opgestaan om de bus naar Dali te pakken. 5 uur later zaten we in Dali, wat een stad! Dat het niet op de werelderfgoedlijst staat is ons een raadsel! De stad bestaat eigenlijk uit twee steden, nieuw Dali en oud Dali. Nieuw Dali is een gewone stad, met grote winkels, veel mensen enz. Maar oud Dali heeft een gigantische oude stadsmuur met 4 grote poorten. Een groot deel van het historische centrum is auto, scooter en fietsvrij (en in China betekent dat dat je ook niet met de fiets aan de hand mag lopen!) en heeft allerlei leuke winkeltjes, restaurantjes, cafes. Er loopt een stroompjes door de stad en echt alles is supergoed onderhouden. Continu lopen er mensen te vegen, troepjes uit het stroompje te vissen en zelfs de prullenbakken zijn mooi, namelijk in de vorm van een tempel. Ons plan was om die middag een beetje te relaxen, maar we hebben eigenlijk de hele middag door de stad gelopen. Wat een superstad! En wat een super weer! Na een paar weken zonder zon, was 'ie er weer! Lekker 20 graden met een zonnetje, en dus lunchten we op een terrasje.
Doordat het de dag voor Chinees Nieuwjaar (/ Spring Festival) was, ging er werkelijk geen minuut voorbij zonder dat er ergens iets knalde. We deden nog een fotorondje en keken naar het enige Chinese engelse kanaal op onze kamer. Gelukkig gaat het wat beter met de winterstormen, als het goed is ondervinden we hier geen hinder van. 'S avonds lekker uit eten. Tenminste, dat was het plan, maar doordat het 'oudejaarsavond' was, was er veel gesloten. Uiteindelijk toch iets kunnen vinden en een lekker salade gegeten. Buitengekomen was het een beetje een zooi. Chinezen en vuurwerk is een apart iets samen. Op de een of andere manier worden ze helemaal wild, enthousiast en staan zelfs groepjes mannen van 40 samen rotjes af te steken en te gieren van de lach. Opzich prima, maar wat ze ook leuk vinden is: elkaar proberen te raken met romeinse kaarsen (die dus horizontaal vasthouden), een duizendklapper aansteken en heel hard ermee gaan rondrennen of deze duizendklappers zonder waarschuwing aansteking in de drukke winkelstraat. Zo ga je de regels in NL betreffende vuurwerk toch wel wat meer waarderen... Veilig thuisgekomen en lekker gaan slapen.
Gelukkig Nieuwjaar! Het jaar van de rat! Heel de nacht is het vuurwerk doorgegaan, en toen we vanochtend wakker werden knalde het nogsteeds! Heerlijk onbeten bij het naastgeleden guesthouse aangezien de kok van ons guesthouse naar huis is om Chinees Nieuwjaar te vieren. Daarna richting hoofdstraat aangezien ons verteld was dat er om 9uur een parade langs zou komen! Beetje staan wachten, maar er gebeurde weinig. Uiteindelijk een Amerikaanse fotograaf ontmoet die ook op de parade stond te wachten, en zijn Taiwanese vrouw vertelde ons uiteindelijk dat die om 11uur zou beginnen. En dat was ook zo. Zo ongelooflijk tof! Het was een lange parade van een stuk of 6 gigantische draken, die om de paar meter hun drakendans deden. De kop werd vastgehouden door 1 iemand, maar in zijn lichaam zaten soms wel 15 personen. Tussen de draken door liepen Chinese vrouwen die in de kleding van hun minority groepering een dans deden. Dit alles werd begeleid met grote trommels en bekkens. Echt een enorme ervaring, we hebben echt het idee dat we 'echt' Chinees Nieuwjaar hebben meegemaakt, helemaal zoals we ons ingebeeld hadden. (De foto's spreken voor zich)
Zojuist hebben we bij ons guesthouse 2 goede, hoge Giant mountainbikes gehuurd, waar we morgen mee rond gaan crossen. Het weer is nogsteeds schitterend, blauwe lucht en volle zon! Hopelijk blijft dat nog even zo!

Yangshuo - China

2008-02-04T08:01:00.001+01:00

Yangshuo
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanuit Nanning hebben we onze eerste treinreis gemaakt in China. Alles verliep eigenlijk weer ontzettend soepel. Aangekomen op het station a.d.h.v. ons treinkaartje de goede richting opgewezen en binnen een half uur vertrokken in een schitterende trein. De trein waarin we zaten was behoorlijk luxe en ondanks dat we de laagste klasse hadden toch erg comfortabel. De reis duurde slechts 5 uurtjes, dus het was een mooie oefening voor de duizenden kilometers die we in de komende maanden
zullen maken via het spoor. In de trein nog het geluk gehad om een Engelse leraar tegen te komen die een praatje met ons kwam maken en vervolgens alle gegevens voor onze volgende treinreis in het Chinees heeft opgschreven.
Aangekomen in Guilin direct een poging gedaan om onze volgende treinreis te boeken. Met behulp van een paar behulpzame Chinezen en ons papiertje hadden we binnen 10 minuten ons kaartje met als bestemming Kunming; een stad op ongeveer 1250 km afstand van hier. In Guilin zijn we 2 nachten gebleven. Vlakbij het station een heel lief guesthouse gevonden waar het ondanks de kou (zeker tijdens de stroomstoring) toch heel erg leuk was. Een simpele kamer, maar een goede gedeelde huiskamer! Precies datgene wat we zoeken! In de middag wel lekkere hapjes van de straat gegeten en een beetje door de vele winkels gelopen.
Onze tweede dag in Guilin een fiets gehuurd, waarbij "Made in China" direct duidelijk werd; bagger! Maar gelukkig prima voor een dagje in de stad met kleine afstanden. Op aanraden van een andere Engels leraar naar de "Solitary Beauty Peak" gegaan. Dit was een grote berg midden in de stad, omringt met oude muren en binnen de muren een groot paleis. Alles was zeker interessant, maar niet spectaculair. Gelukkig konden we de 152 met hoge berg op en konden we toch nog genieten van een mooi uitzicht ondanks de donkere wolken. Even teruggegaan naar het guesthouse om onder de dekens op te warmen en een stukje te lezen voordat we weer richting het meer fietsten. Een groot meer met in het midden twee schitterende Chinese torens. We maakten wat foto's en liepen een rondje om het meer, toen we ineens de Engelse leraar van die ochtend tegenkwamen. Hij had ons de weg gewezen naar de Solitary Beauty Peak, en nu fietse hij toevallig langs! We praatten wat over Chinese thee toen hij vertelde dat zijn zus een theewinkeltje heeft niet ver hier vandaan. We liepen met hem mee, en werden hartelijk ontvangen in het knusse, kleine theewinkeltje met aan de wanden vele potten thee gestapeld. We hebben hier iets van 2 uur gezeten en wel 30 kleine kopjes thee gedronken. Allen in verschillende smaken, voor verschillende kwaaltjes en verschillend jaren oud. Ook leerde hij ons wat etiquette over het Chinese thee drinken, hoe je je kopje vasthoudt en hoe je bedankt zegt. Onwijs leuk om in zo'n zaakje terecht te komen en een hele theeproeverij krijgt! We kochten 50 gram 'Guilin' thee, waar we waarschijnlijk de komende 10 jaar mee kunnen doen, aangezien je de hoeveelheid voor 1 pot 25 keer kan hergebruiken...
'S avonds wederom een rondje gelopen en dit keer foto's van de verlichte torens in het meer gemaakt, totdat na een paar foto's de electriciteit er me stopje en weer in het donker zaten! Weg torens! Dit gebeurd overigens bewust door de Chinese overheid. Door de vele sneeuwval en alle problemen daarbij is er een gebrek aan electriciteit. Om de electriciteit die er wel is een beetje te verdelen wordt er een beetje geshift, en dus bewust electriciteit afgesloten. Opzich goed dat de overheid zoiets kan doen, het jammere alleen is dat niemand weet wanneer het gebeurt en voor hoelang!
De dag erna regende het pijpenstelen, en al rennend met tassen probeerden we een bus naar Yangshuo te pakken. Uiteindelijk iets te veel betaald maar wel binnen 2 minuten in een bus gezet. We hadden in Yanghsuo gereserveerd bij een 'The Giggling Tree', een guesthouse gerund door een Nederlands gezinnetje die naar China geemigreerd zijn. Ze hebben 5km buiten Yangshuo een aantal authentieke Chinese huizen opgekocht en deze omgetoverd tot ruime kamers. Ze waren net terug van een lange vakantie in Nederland en wij waren de eerste gasten van hun 2e jaar! Helaas door bovenstaande reden geen electriciteit en doordat het aardig regende en het rond de 0 graden was, wisten we even niet wat we moesten doen. Op een koude kamer zitten is ook niet alles! Gelukkig ving de staff ons super op, in de DVD kamer werd een houtskool vuurtje gemaakt, en we kregen warme koffie en patatjes! Iets na ons arriveerden de eigenaren met een Frans gezin waar we de rest van de middag mee rond het vuur gezeten hebben! Eigenlijk heel gezellig en knus alhoewel het wel koud was. Met het Franse gezin zijn we nog even naar het dorp gereden (5km verder) en daar in een warm cafe een warme chocomel gedronken. De Fransen besloten om toch maar in het dorp met electriciteit een hotel te zoeken, waardoor we 's avonds rond het vuur zaten met de eigenaren en hun zoontje en het voltallige personeel. Supergezellig! De 2 koks hadden een heerlijke echte Chinese maaltijd gemaakt. Na het eten kwam de 2e gast, Top, een Cambodjaan uit Amerika. Toen we met 2 kruiken onder de dekens lagen sprongen om 23uur alle lampen aan: electriciteit! Snel dus de airco op verwamen gezet aangezien de temperatuur in onze kamer onder de 10 graden was...

De tweede dag was gelukkig droog en na een rustige ochtend hebben we fietsen gehuurd en zijn we samen met Top langzaam door het schitterende landschap naar de stad gereden. In het stadje de Lonely Planet voor de trans siberie express gekocht en daar een heus Nederlands cafe gevonden! Na bijna 7 maanden hebben we kunnen genieten van kroketten, broodjes bal en kaassouffles! Niet zoals thuis, maar toch wel erg lekker. 's Avonds weer een heerlijke Chinese maaltijd gegeten en laat op de avond kennis gemaakt met de nieuwe gasten, een Iers stelletje die ook een jaar aan het reizen zijn.

Gisteren een hele mooie dag gehad met redelijk wat zon en zodoende met zijn vijfen een lange fietstocht gemaakt door de omgeving. Bijna 3 uur gefiets langs de rivier door smalle paadjes dwars door de reisvelden met rondom ons schitterende karstgebergten waarop de bevroren dauw nog goed zichtbaar was. In de loop van de middag met fietsen en al een uur op bamboevlotten de rivier afgezakt en daarna nog een klein uurtje gefiets naar ons guesthouse. Werkelijk een fantastische tocht door het Chinese platteland. Na een heerlijke Nederlandse lunch van tosties en patatjes oorlog nog even het e.e.a. gekocht in het stadje en 's avonds wederom met iedereen een Chinese maaltijd genomen. Erg gezellig met de drie andere gasten, al het personeel en de Nederlandse eigenaren. Door het vele fietsen was iedereen erg moe en zijn we dus lekker vroeg onder de warme dekens gekropen.

Vanochtend rustig aangedaan en om 10 uur een taxi en bus genomen naar Guilin. Momenteel even internetten, foto's uploaden en bloggen en over 2 uur weer de trein in. We hebben een rit van 18 uur voor de boeg wat erg lang is, maar als het goed is is de temperatuur in Kunming een graad of 20 hoger, dus daar kijken we naar uit!

Nanning - China

2008-01-29T14:08:00.001+01:00

Nanning
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar China verliep erg voorspoedig en was zeer strak geregeld. Met de scooter naar de bus (vol met Chinezen) gebracht, netjes 2 plaatsen vooraan, flesje drinken en blikje bonen (ofzo?) erbij en binnen 4 uur zaten we bij de Chinese grens. Na een wat rommelig gedoe met de paspoorten en de 'exit' stempel van Vietnam werden we met een golfkarretje naar China gebracht. We vulden een formulier in dat we echt niet ziek zijn, gevolgd door een arrivel card, tas door de scan, stempel in paspoort, en toen waren we in China! Toen we buiten kwamen werden we ontvangen met een hartelijk 'Welcome to China'! Zo leuk! Dat doen ze echt nergens, meestal zijn de mensen bij de grens onwijs nors. Met de golfcar weer naar de volgende bus, die buiten verwachting veel beenruimte had. Nieuw flesje water, en daar gingen we weer! Bizarre snelweg, hartstikke nieuw, inclusief geluidswallen, wegenwachtpaaltjes en veiligheidsborden over gordels enzo. Maar niemand op de weg! De bus reed lekker door en rond een uur of 16:00 kwamen we aan in Nanning. We pikten een hotel uit de Lonely Planet (die ze niet hebben ingenomen bij de grens, yeah!) en kwamen per toeval in een super hotel terecht! We betalen 13 euro per nacht en hebben daarvoor een superhete douche, heerlijk bed + dito dekbed, grote TV (1 engels kanaal) en het allerbeste: computer met internet op de kamer! Welliswaar doen niet alle sites het, maar dat ligt waarschijnlijk aan China zelf... Er schijnen nog steeds mensen opgepakt te worden omdat ze een blog bijhouden over politiek! Blogger.com is dus geblokkeerd. (evenals hyves... flauw...) Maar als jullie deze blog kunnen lezen hebben we het kunnen omzeilen... Aangekomen dus een lekkere warme douche genomen, beetje geinternet en gegeten bij de dichtsbijzijnde Mac... heerlijk!!!
De dag erna allereerst naar het treinstation gegaan, voor treinkaartjes naar Guilin. Leuke ervaring; een grote hal vol met Chinezen en alleen maar Chinese tekens... Oke... wat nu? Naar een loket gegaan, waar gelijk iemand bij gehaald werd die een beetje (in ieder geval voldoende) engels sprak! Geen enkel probleem dus! 5 minuten later stonden we buiten met 2 treinkaartjes voor woensdag. De taalbarriere valt sowieso onwijs mee. Tot nu toe hebben we nog geen problemen gehad, vaak is iets makkelijk duidelijk te maken met handen & voeten, en de meeste mensen spreken wel een klein beetje engels. Daarna zijn we op zoek gegaan naar waterdichte bergschoenen. Aangezien de temperatuur is gedaald naar 2 tot 4 graden met miezer is dat redelijk essentieel. Nanning is een eldorado wat shoppingmalls betreft (en dat is meteen het enige dat er te doen is ongeveer) je breekt echt je nek over alle winkels, van dure merkzaken (rolex) tot allerlei prullaria. Geen idee waar het geld vandaan komt, maar het zit er wel in deze stad! Het probleem alleen is dat 44 voor hier een hele grote maat is. 45 is zeer zeldzaam en als Sven zegt dat hij op zoek is naar maat 46 roepen de verkopers meestal een hoop in het Chinees waarna ze moeten lachen... De hele dag dus een beetje rondgelopen van shoppingmall naar shoppingmall en uiteindelijk 1 grote uitgevallen maat 45 gevonden. Twijfel twijfel maar uiteindelijk toch de dag erna gekocht. Moniek heeft ook een paar waterdichte bergschoenen gevonden, wat een stuk makkelijker was! Vandaag ook thermo ondergoed gekocht, gezien alle weersvoorspellingen... Het is momenteel echt een zooi in China, en dan vooral in het midden en Zuid-Oosten. Door hevige sneeuwval staan er honderden kilometers file, en het spoorwegen netwerk zit helemaal vast. Op een treinstation in Chaozhou (in de buurt van Hong Kong) zitten een half miljoen (!) mensen vast doordat er geen treinen rijden. Het is de koudste winter sinds een halve eeuw wordt er gezegd. De timing van moeder natuur is niet echt top, gezien Chinees nieuwjaar, wat op 7 februari plaatsvindt. De week ervoor en 2 weken erna worden ook wel "The golden weeks" genoemd. Gedurende deze periode is het een redelijke chaos, volle bussen en treinen, drukte in winkels en met het weer er nu ook nog bij wordt het een zooitje! We hebben hierdoor onze planning een beetje aangepast, om zo de volgesneeuwde provincies een beetje te omzeilen. Morgen gaan we dus naar Guilin, iets naar het noorden. Hierna gaan we naar Kunming, meer in het zuid westen. Hier schijnt het weer ook wat beter te zijn, aangezien vandaag de eerste droge dag was! Eind februari gaan we dan richting de 'chaos', wat dan hopelijk niet meer een chaos is: Chaozhou, waar we waarschijnlijk een oudklasgenoot van Sven gaan ontmoeten.
China is tot nu toe echt onwijs leuk! Enorm anders dan alle landen waar we tot nu toe zijn geweest. Veel meer ontwikkeld, mensen dragen hippe kleding, hebben hippe kapsels en mooie tanden! Wat helemaal 'in' is hier zijn de electrische fietsen. Werkelijk iedereen zoeft geruidsloos voorbij. Ze hebben hiervoor ook hele handige snufjes voor ontwikkeld, zoals een paraplustandaard gemonteerd op je stuur, en een 2 persoonsponcho voor op de scooter/ (electrische)fiets. (geen gezicht! lijkt me ook redelijk moeilijk om weer uit te komen!) Korting in procenten wordt andersom aangegeven: een 5 betekent 50% korting. Dat is logisch. Maar een 4.8 betekent 52% korting en een 8 betekent 20%. Het is dus zoeken naar de meest lage cijfers voor de meeste korting. Chinese logica?!
Waar we wel redelijk versteld van stonden is de enorme hoeveelheid mensen! Overal waar je bent, op welk moment van de dag dan ook wordt je bijna onder de voet gelopen! Een zondag hier is als de 'dolle dwaze dagen' en de zaterdag voor kerst bij elkaar! Maandag ochtend is als een drukke zondag in Rotterdam... Wanneer de mensen hier werken of naar school gaan, geen idee... Volgens mij doen ze het in shifts zodat er altijd mensen op straat zijn ofzo... Toeristen zijn hier trouwens niet, we hebben er in 4 dagen maximaal 10 gezien, niet slecht voor een stad van 1.4 miljoen mensen! Zijn heel benieuwd of Nanning een weerspiegeling is van een gemiddelde stad in China, of dat we gewoon in een rare shoppingmall stad zijn beland. We zullen zien!

Hanoi - Vietnam

2008-01-25T12:07:00.000+01:00

De afgelopen week in Hanoi hebben we helemaal niets gedaan... Uitgerust van het moordende tempo van Peter en Toke, tripjes gemaakt naar de Chinese ambassade, 4 werkdagen gewacht op het visum, naar de Nederlandse ambassade, 3x naar de bios (American Gangster is een aanrader!) uit verveling een supermarkt bezocht die 9km van ons vandaan zat... lopend! En veel in bad gezeten, proberend alle mieren uit de badkamer te verzuipen, HBO en Cinemax kijken terwijl KFC eten kwam brengen... Heerlijk een week niet Vietnamees gegeten (maar Mexicaans, Italiaans, Amerikaans) want die noodlesoep komt onze neus uit! :)
Morgen naar China! Zijn erg benieuwd wat we ervan moeten verwachten, spreekt echt bijna niemand engels? Zijn de afstanden een beetje te overbruggen met de trein, en hoe wordt het Chinees Nieuwjaar? Zometeen nog even de kaft van de Lonely planet van Vietnam over die van China plakken, de douanebeambten bij de grens willen de Chinese Lonely planet nog wel eens innemen, aangezien Taiwan als een apart land staat aangegeven en daar zijn ze het niet mee eens...
Hanoi was een relaxte stad om 10 dagen te verblijven, zeker in vergelijking met hoofdsteden als Phnom Penh en Bangkok. (Oke, Vientiane wint alles!)
Morgen om 07:30 stappen we in de bus richting Nanning. Vaarwel scooter toeters die klinken als bussen, badmintonvelden die overal op de grond getekend zijn, Highlands Coffee, Loempias, punthoedjes, maar 'Hallo' China! En Hallo MC Donalds, na een half jaar...

Hanoi - Vietnam

2008-01-19T13:12:00.001+01:00

Sapa Trekking & Homestay
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op onze laatste volle dag in Ninh Binh besloten we naar het oudste National Park in Vietnam te gaan: Cuc Phuong. Het begin van de 35km lange scootertocht ernaartoe was over de grote weg, maar de laatste 15km door kleine dorpjes. Aangekomen in het park bezochten we eerst een apenopvangcentrum. Anders dan andere opvangcentras die we bezocht hebben, worden hier bedreigde apensoorten 'gekweekt' om weer teruggezet te worden in het wild. Na nogmaals 20 kilometer gereden te hebben door het park via en smalle kronkelende weg met veel heuvels, kwamen we aan bij het beginpunt van de wandeltocht: de tocht naar de 1000 jaar oude boom. Na een mooie tocht van 3km kwamen we aan bij deze gigantische boom! We liepen terug via een steile trap, en kwamen (na nog een dode slang van de weg geschopt te hebben) weer aan bij het beginpunt. We kochten nog even een liter bezine per scooter en reden de 55km lange weg terug naar Ninh Binh. De ochtend erna een akkefietje gehad met iemand van het hotel die beweerde dat we onze scooter in moesten leveren terwijl we hem nog een halve dag gehuurd (en al betaald) hadden! Onze poot stijf gehouden en uiteindelijk ging hij overstag. Onze laatste halve dag nog een rondje gereden tussen de prachtige karstbergen en rijstvelden! Om 15uur netjes opgepikt door de bus bij het afgesproken hotel en zo reden we terug naar Hanoi waar we rond 18uur aankwamen in een chaos! Over 1000 dagen bestaat Hanoi 1000 jaar, en dat werd gevierd! Onze tassen gedumpt bij het reisbureau en een hapje gegeten op straat. Om 19:30 werden we opgehaald bij het reisbureau voor de trein naar Lao Cai. We zaten met z'n vieren in 1 cabine die bestond uit 2 stapelbedden, een tafeltje en een lampje, lekker knus dus! De trein vertrok om 21:15 en na een redelijk schommelende nacht werden we om 05:30 gewekt met een klop op de deur: "Wake up! Lao Cai Station!". Slaapdronken zochten we naar het vlaggetje met "Summit hotel" en stapten in het aangewezen busje. We stegen in een uur zo'n 1000 meter naar Sapa, dicht tegen de Chinese grens aan. Hier werden we naar een ander hotel gebracht aangezien er 3 uur voor onze aankomst met de trein een gasexplosie in het Summithotel was geweest waardoor bijna alle ramen eruit geblazen waren en het een grote ravage was! Nog eens een gelukje dat we niet een dag eerder waren! Het was koud in Sapa! En erg mistig! Doordat we in een ander hotel zaten, werd ook het programma een beetje omgegooid. In plaats van gelijk lopen en overnachten in een dorpje, zouden we die dag een tocht maken en weer terugkeren in het hotel, daar overnachten en de dag erna in het dorpje overnachten. Prima, gezien de rommelige nacht in de trein! We onbeten, namen een douche en om 9uur maakten we kennis met Lahn, onze gids voor de 3 dagen. Lahn heeft een Nederlandse vriend en zei steeds dingen in het Nederlands, was hilarich was! We bezochten het CatCat village, waar de vrouwen de kleding verven met behulp van de indigo plant. Ze weken kleding in dit stinkende troepje, halen het eruit en weken het weer. Het nadeel is dat de kleurstof niet echt hecht aan de stof, waardoor alles onder de blauw-groen-grijzige kleur komt te zitten, inclusief hun handen! We kregen een rondleiding door het huis, wat vol zat met half naakte kindjes, hakende vrouwen en rook van het vuur midden in de kamer! De rest van de tocht ging via modderige paadjes langs adembenemende uitzichten. Tenminste, als er geen dikke mist zou zijn! We zagen helemaal niets, maar Lanh vertelde ons steeds was we zouden kunnen zien... :) We kwamen langs een grote waterval waar we wat dronken bij een vuurtje. Lahn liet ons steeds allerlei lekkernijen proeven, kastanges, bbq pork en rijst in bamboe met pinda's; heerlijk! Via een enge touwbrug kwamen we uiteindelijk weer bij het hotel, waar we lunchten. 's Middags nog even door het stadje gelopen, marktje bezocht, gegeten in het hotel en doodmoe gaan slapen! 's Ochtends spullen ingepakt voor de homestay (overnachting in het dorpje) en om 09:30 vertokken. Wederom helaas mistig, maar desalniettemin een hele mooie tocht! Lahn maakte onderweg een heerlijke lunch voor ons klaar van broodjes, ei, komkommer, tomaten en fruit. Rond het middaguur kwamen we aan bij onze homestay. De familie bestond uit moeder (27jr), vader (die helaas bij zijn schoonfamilie aan het werk was en we dus niet gezien hebben) en 2 geadopteerde kindjes. Mia, een meisje van 10 met het downsydroom en Zhe van 8. De ouders van Mia zijn gescheiden en haar moeder kon niet meer voor haar zorgen. De ouders van Zhe zijn beide omgekomen bij een scooterongeluk. Allebei zijn ze door 200 dollar 'gekocht' door hun adoptieouders. Het huis was een echt traditioneel huis, met een keukentje waar gekookt werd op open vuur. In de woonkamer stonden 2 bedden en wij liepen op de eerste verdieping, te bereiken via een smalle houten trap. We dronken een kopje 'welkomstthee' en liepen nog een rondje om het dorp. Lahn en de moeder waren al bezig met het eten toen we terugkwamen, en we vergezelden hun rond het vuurtje. (temperatuur buiten: 13 graden) Het eten was heerlijk en ongelooflijk veel! Diverse verse gewokte groenten, kip, varken, rund, loempias en natuurlijk rijst. De maaltijd werd meerdere keren onderbroken door de moeder, die dan de borrelglaasjes vulde met rijstwijn en luid proosste met iedereen... Heerlijk geslapen onder een enorme hoeveelheid zware dekens en na een onbijt van pannenkoeken met suiker, honing en lemon gingen we weer op pad! We kregen allenmaal nog een armbandje omgeknoopt door Mia, gemaakt door de moeder en een bamboe wandelstok. We zouden namelijk een hoop modderpaadjes krijgen onderweg! En niets was minder waar... We glibberde via de paadjes langs de rijsttrappen, omringd door locals uit de dorp waar we zouden lunchen, die ons af en toe vastgrepen en hielpen waar ze konden. We lunchten wederom in een homestay en kwamen uiteindelijk bij de doorgaande weg waar een busje ons terugbracht naar het hotel. We douchten bij het Summit hotel (waar we eigenlijk zouden zitten) en warmden op bij 'Baquette & Chocolat' met een heerlijk broodje uit de oven. Stomtoevallig kwamen we hier Nisha tegen die met haar moeder en zusje ook een maand door Vietnam aan het trekken is. Om 17uur stond de bus weer klaar om ons naar het treinstation van Lao Cai te brengen. Hier aten we bij een restaurantje om de trein te nemen van 20:15. Na een korte nacht stonden we om 5 uur midden in ontwaken Hanoi, op zoek naar een guesthouse. Hier en daar wat mensen die hun stalletje al aan het opzetten zijn, of druk aan het ochtendgymnastieken! We vonden een guesthouse en doken in bed voor nog een paar uurtjes slaap! Om 9uur klopten Peter en Toke zingend aan met taartjes en en 'Happy Birthday' slinger voor Sven! We aten de taartjes op met een kopje koffie op straat en liepen voor de laatste keer met z'n vieren door Hanoi. We kochten kaartjes voor de 'Waterpuppet show' en chillden nog een beetje op de kamer. De waterpuppet show was erg leuk! Het bestaat uit poppen, die verschillende dingen uitbeelden in het water, begeleid door muziek. Oorspronkelijk komt het gebruik uit de rijstvelden, waar het als vermaak diende voor de mensen uit het dorp. Gedurende een uur kwamen er diverse aspecten uit de Vietnamese samenleving voorbij; rijst zaaien en oogsten, vissen, kikkers vangen, drakendans, drakenbootraces en nog veel meer. Erg leuk om te zien! Omdat Sven jarig was, trakteerden Peter en Toke het diner. We gingen naar Al Fresco's waar we heerlijk gegeten hebben. Sven had gigantische ribben en de rest at Mexicaans... uitmuntend! Na een koffie met een Bailey's gingen we terug naar het hotel. 's Ochtends ontbeten een een kopje koffie gedronken in de straat voodat de taxi kwam. Uurtje rijden naar het vliegveld, daar nog even geluncht en toen kwam het moment van afscheid nemen! (Peter en Toke kregen nog een standje omdat ze probeerden bij de Domestic Departures naar binnen te gaan...) Ze vlogen op tijd, en wij namen de locale bus terug naar het centrum. We liepen langs de Chinese ambassade, die helaas gesloten was, maar we kwamen hierdoor bij de enige KCF in Hanoi! :) (elk nadeel heeft z'n voordeel) Op de terugweg liepen we langs een winkeltje 'Made in Vietnam' waar we voor 35 euro in totaal 2 extra gevoerde quicksilver truien en een Hilfiger skibroek meenamen voor China! Geen idee of het echt is, maar in ieder geval wel warm! We liepen langs de bakker voor wat broodjes die we 's avonds onder 'Final Destination 3' opaten. Vandaag alle foto's geupload en straks gaan we op zoek naar de grootste shoppingmall van Hanoi, op zoek naar bergschoenen. Dat is het enige wat we nog nodig hebben voor China!

Als laatste nog iedereen bedankt voor de vele felicitaties via Hyves, email, SMS, Facebook en deze site!

Ninh Binh - Vietnam

2008-01-11T11:48:00.001+01:00

Ninh Binh
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste avond met z'n 5en in Vietnam aten we bij een Italiaans restaurant, heerlijke pizza! Al een beetje ingepakt, aangezien de familiekamer + extra bed een redelijke chaos begint te worden... In de ochtend naar Malaysia Airlines gelopen om het terugticket van Peter en Toke om te boeken naar Hanoi (in plaats van Ho Chi Minh.) Wel weer even wennen aan de hitte! Na een 2,5 week koeler weer is het zweten geblazen in Ho Chi Minh, waar de temperatuur zo'n 30 graden is, met een hoge vochtigheidsgraad. Teruggelopen naar het hotel waar we onze bagage gestald hadden, en richting het busstation. Na 10min. kwam de bus en waren we op weg naar het vliegveld! Eerste even naar de Domestic Departures om onze bagage in te checken, daarna bij de International Departures om Marlieke in te checken en uit te zwaaien. Weer terug naar de Domestic om onze vlucht te pakken, die een half uurtje vertraging had. Op naar Hanoi! Doordat we laat en in het donker aan zouden komen hadden we gebeld voor een hotelletje in het centrum. En daar stond de taxi chauffeur, met een bord met 'Moniek Nulver' erop. In de Honda Civic 35km naar het centrum van Hanoi. Hanoi is leuk! Een stuk rustiger dan Ho Chi Minh, en sfeervoller. We checkten in in onze familiekamer met 2 ruime 2-persoonsbedden en de beste douche ever! (en een keer geen boiler waardoor iedereen dit keer een warme douche had, en niet alleen de eerste 2...) We aten in ons straatje en gingen vroeg naar bed.
Wat een mooi weer de dag erna! Een lekker zonnetje en zo'n 25 graden, dus we besloten de wandeling uit de Lonely planet te gaan doen. Deze ging door allerlei kleine straatje met jassen, schoenen, eten en allerlei andere frutsels. Via diverse tempels kwamen we aan bij de stadspoort, waar Sven en ik teruggingen naar het hotel, omdat Sven migraine kreeg. Toke en Peter liepen de wandeling af, die erg leuk scheen te zijn. Sven nam een douche en ging naar bed, en ik heb lekker zitten lezen de rest van de middag. 's avonds bleef Sven thuis, en zijn Peter Toke en ik gaan eten aan de overkant van ons hotel. Hier zit een klein, lokaal, enorm polpulair restaurantje, waar je een soort van kan gourmetten. Je krijgt een pannetje op vuur voor je, en een schaal met vlees, uien, tomaat en veel knoflook. In één woord: heerlijk! Lekker een Hanoi biertje erbij, en als afsluiter een kopje ijskoffie naast ons hotel.
's Ochtends een stokbroodje met ei gegeten voordat de bus naar Ninh Binh ons op kwam halen. We gaan mee met een tour, maar dan zonder de tour, dus alleen de busreis. We stopten onderweg bij een tempel die we toch maar besloten te bezoeken. Nadat we ons een weg baanden door een miljoen verkoopvrouwtjes, was de tempel best mooi! We reden hierna direct door naar Ninh Binh. Ninh Binh is een kleine provinciale stad, waar niet zo heel veel te beleven is. Daarbuiten des te meer! Die middag gelijk 2 scooter gehuurd, en binnen 10 min zit je midden in de enorme karstbergen die uit het niets uit de grond schieten. Een schitterende omgeving, al die bergen, en dan de rijstvelden ertussen waar druk rijst gepland wordt. We reden 1,5 rond door dit mooie gebied, en gingen terug toen het begon te schemeren. Heerlijk gegeten in het hotel; de lokale specialiteit: geit! Niet heel bijzonder, maar leuk om te proberen. Vanochtend 2 nieuwe scooters gekregen omdat die andere bagger waren, en weer richting het karstgebergte gereden. Via allerlei leuke kleine weggetjes langs rijstvelden en door dorpjes kwamen we bij een (niet op de kaart te vinden) tempel. We beklommen de enorme hoeveelheid treden tot de top, waar een soort Chinees Maria beeld stond. Wat een hitte! De zon schijnt keihard en dat voel je als je omhoog loopt. We vulden ons vochtverlies aan bij de kaartverkoper, waar we gelijk thee en krukjes aangeboden kregen en reden door naar Tam Coc, ookwel genoemd: 'Halong Bay in de rijstvelden'. We lunchten, en kochten een bootticket. Per 2 zaten we in een bootje met een roeier en een 'troep-verkoopster'. Via een soort kanaal door de rijstvelden voeren we door 3 grotten. Aangekomen bij het einde probeerde allerlei vrouwtjes ons drinken en eten te verkopen, wat we vriendelijk weigerde. Terwijl we via dezelfde weg terugvoerden (of werden geroeid eigenlijk), probeerde ons troepvrouwtje ons ook nog wat spulletjes te verkopen. De boottocht wat schitterend! Langs alle velden waar druk rijst gepland werd, en dammetje gebouwd werden door de grotten en langs de karstformaties met alleen het rustgevende geluid van de peddels op de achtergrond... Teruggekomen op de droge bezochten we nog een tempel en reden terug naar huis. Morgen gaan we een National Park bezoeken.

Ho Chi Minh - Vietnam

2008-01-07T13:13:00.001+01:00

Hue - Phuoc Duygen Stoepa
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De busrit naar Hue was inderdaad erg ontspannen! Na een half uurtje hadden we een stop bij Marbel Mountain, een berg waar marmer vandaag wordt gehaald en een uurtje verder een stop bij een strand. Aangekomen in Hue, kwamen we bij het Thai Bin III hotel, waar we voor 20 dollar 2 kamers hebben in een leuk klein straatje! Aangezien het lunchtijd was besloten we een origineel Vietnamees vervoersmiddel te nemen richting het oude centrum: de Cyclo, ofterwel de fietstaxi. Na een kort ritje werden we afgezet bij de Citadel, de oude stadsmuur. We aten in een echt Vietnamees tentje waar men er geen hout van snapte wat we wilden, en liepen even later de citadel binnen. Binnen deze citadel bevind zich ook de verboden stad, waar alleen de keizer + familie leden mochten komen. Opzich wel mooi, maar niet heel bijzonder. Unesco is druk bezig met de restaureren van de gebombardeerde gebouwen waardoor het geheel een beetje tegenvalt. 's Avonds heerlijk Indiaas gegeten bij ons op de hoek en toen lekker gaan slapen.
Na een lange nacht van 10 uur, lekker ontbeten in het straatje met vers fruit, yoghurt en muesli en toen wederom 3 scooters gehuurd. Als eerste bezochten we de Phuoc Duygen stoepa, een 21 meter hoge tempel met daarachter diverse boeddhistische vertrekken. We pikten nog even een gebed van de monikken mee, met veel gezang en knielende oude vrouwtjes. Verder richting een klein tentje waar we een drankje deden, en we een echte bezienswaardigheid waren, en door naar de Minh Mang Tombe. Minh Mang was een keizer die van 1820-1841 regeerde en zeld zijn graftombe heeft ontworden. Een schitterend park met een vijver en diverse gebouwen. We lunchten met stukjes geBBQed varkensvlees en hert en voor Peter en Marlieke een vegetarisch soepje. Terug via de normale weg (in plaats van de omweg die we heen hadden genomen met stukjes off-road die eindigden in een rivier...) en bezochten op de terugweg nog even de markt. Heerlijk gegeten op een terrasje bij de Why Not Bar.
Vroeg opgestaan en om 06:45 zaten we al in een taxi richting vliegveld. Na het inchecken aten we de cakejes van de dag ervoor op met een kopje ice-coffe, en even later gingen we door de securitycheck. Met slechts 10 minuten vertraging stegen we met Pacific Airlines om 09:00 op richting Ho Chi Minh City, waar we een uutje later landden. (Doordat Sven te weinig beenruimte had mocht de hele familie verhuizen naar de nooduitgang, heerlijk!) Even weer wennen aan de hitte, dus de broeken werden afgeritst. De bus richting centrum stond klaar, dus een half uur na landing zaten we in de bus (5 personen inclusief 5x tassen voor €1.40)! Na even rondgekeken te hebben vonden we een familiekamer naast ons favorieten ontbijtrestaurant, dus dat was mazzel! Even later namen we de bus richting het Waterpark, waar Sven en ik 2,5 week geleden ook geweest waren. Het was als vanouds heerlijk met een noodgang van allerlei glijbanen, trechters, glijbanen met banden en glijbanen met matten afgaan! Na ook nog even gedobberd te hebben in het golfslagbad, namen we de bus terug richting hotel. Morgenochtend nog even shoppen, en 's middags 15:45 vliegen Peter, Toke, Sven en ik richting Hanoi. Marlieke vliegt om 16:30 via Kuala Lumpur weer terug naar Amsterdam.

Hoi An, Vietnam

2008-01-04T12:59:00.001+01:00

Hoi An
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Oud en Nieuw was minder spectaculair dan verwacht. Tijdens het eten net buiten de tuin waarin we zaten wel hele leuke dans opvoeringen waarin de Fransen bespot werden en de Vietnamesen zich kostelijk vermaakte. Het 12-uur moment was traditioneel met maar liefst 4 vierpijlen, een cummunistisch plaatje en het volklied. Verder niets, dus welkom in 2008!

Nieuwjaarsdag met de fiets naar het strand gereden. Het weer is nog steeds niet erg zonnig, en de harde wind aan het strand zorgde ervoor de zwemmen niet mogelijk was. Wel een heerlijk fietstochtje door het platteland en een lekkere wandeling over het strand. Hoogtepunt waren zeker de heerlijke verse garnalen voor minder dan 10 EURO per kilo! 's Avonds wederom alle pakken en jurkjes gepast en zelfs leren schoenen besteld.

Eergisteren op tijd opgestaan en begonnen aan een kookcursus. Eerst een goede uitleg over de markt waarin duidelijk alles werd besproken en vele vragen die we al geruime tijd hadden werden beantwoord. Goede gids erbij en een relaxte tour. Met de boot naar een mooie ruime tuin/restaurant gegaan waar we de echte cursus kregen. Schitterende ruimte en een leuke kookgids met veel humeur. Naast de "gewone" gerechten ook geleerd hoe we rijstpapier, en dus verse loempias, kunnen maken, Hoi An Pancakes (heerlijk) en niet te vergeten een waaier van komkommer en een roosje van tomaat! Kan altijd van pas komen! Daarna heerlijk onze eigen gerechten opgegeten en in de regen met de boot weer teruggegaan naar Hoi An. Gelukkig hield de regen op en konden we nog even van de stad genieten. Mattie en Ronald hadden de rest een opdracht meegegeven vanuit Nederland en na een tijdje zijn we dankzij deze opdracht in een hele leuke galerij gekomen met een cafe gerunned door dove mensen. Heel leuk plekje en de vrouw die er werkte had de kaart van Mattie en Ronald netjes bewaard. De middag eindigde uiteraard weer met het passen van veels te veel kleren.

Gisteren een 2 scooters gehuurd en eentje met een gids. Een mooie tocht van 55km gemaakt naar My Son. My Son valt in het rijtje samen met Ankor Wat in Cambodja en Wat Phu in Laos en bestaat ook uit een aantal tempels gebouwd tussen de 7de en 11de eeuw. Uiteraard niet zo uitgebreid als de twee andere, maar wel een schitterende omgeving en nog veel detail te zien. Een lekkere wandeling gemaakt tussen de oude tempels en daarna overheerlijk gelunched bij een restaurantje voordat we de tocht terug hebben gemaakt. Wat we die middag hebben gedaan zal wel duidelijk zijn!

Vanochtend heerlijk de tijd genomen en kunnen genieten van een lekker ontbijtje op het terras van ons luxueuze hotel. Vandaag weinig gedaan, maar wel heerlijk genoten van de oude stad. Uiteraard nog wat tijd besteed aan onze kleding en schoenen en uiteindelijk de hele boel inclusief cadeautjes en souveniers op de post gedaan. Als het goed is komt alles over een week of 3/4 aan! Vanavond helaas weer inpakken en ons voorbereiden op de busrit naar Hue. Afstand is maar 150 km, dus erg lang zal het niet duren!

Hoi An - Vietnam

2007-12-31T11:48:00.001+01:00

Hoi An
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar Nha Trang verliep heel voorspoedig. Doordat we de eerste in de bus waren zaten we luxe vooraan en hadden we voldoende ruimte! We aten in de bus de meegebrachte broodjes met 'Old Amsterdam' op, en na een mooie tocht waarvan een groot stuk door de bergen kwamen we aan bij de kust: Nha Trang. We checkten in, in een leuk hotelletje waar we de familiekamer bezetten: 4 grote 2 persoonsbedden voor 11 euro! We dronken even wat en gingen naar het strand! Sven en Peter trotseerden de golven die echt onwijs ruig waren! Terug in het hotel een beetje ontspannen en geinternet. 's Avonds trakteerde Marlieke op het avondeten, in het 'Cycle Cafe'. Daarna lekker naar bed, toch wel vermoeiend zo'n reisdag!
Lekker een beetje uitgeslapen de dag erna, en beneden bij het hotel 3 scooters gehuurd: een automaat voor Peter (met Toke achterop) en 2 schakelscooters voor Sven (met Marlieke achterop) en Moniek. Na even oefenen op het paadje gelijk de straat op! Even wennen weer maar ging prima, dus op naar het ontbijt. Scooters op de stoep geparkeerd en heerlijk muesli, fruit + yoghurt en ice-coffee genomen. Daarna reden we via de boulevard de stad uit, naar de Chan Torens. Deze boeddhistische tempels dateren uit de 7-9e eeuw. We reden door naar het strand door de rijstvelden, zoutvelden tussen de toeterende scooters, bussen en personenauto's. Na 60km kwamen we aan op het strand! We lunchten met vis en frietjes en besloten na een korte wandeling om toch niet te gaan zwemmen, omdat het 'slechts' 27 graden was en het een beetje waaide... We reden terug naar Nha Trang met onderweg wat foto stops en stopten in Nha Trang bij een plaatselijk cafe om 'Bia Hoy': vers gebrouwen bier wat uit een grote ton wordt getapt. Doordat er geen conserveringsmiddelen inzitten, is dit bier slechts een paar dagen houdbaar, maar de smaak is verukkelijk! Na het biertje in het donker de laatste kilometers afgelegd. Dan merk je toch wel dat het wat hectisch is, al die scooters, al die lichten... Na een douche gingen we naar een wat sjieker restaurant, waar we verwelkomd werden met 'Happy New Year' van Abba op volume 30. Nadat het volume iets naar beneden ging, aten we heerlijk op kosten van Peter en Toke! Kippenborst, garnalen, pitawrap en broodjes met humus + pesto: heerlijk! Na een glaasje aardbeienlikeur uit Dalat gedronken te hebben op de rand van het bed ging het gingen we slapen.
Ergens in die nacht was de electriciteit ermee gekapt, waardoor het lekker zweterig was toen we wakker werden! Wederom met de scooters op pad gegaan, als eerste naar het treinsstation om kaartje te kopen naar Danang. We hadden wat moeite dit te vinden door het hele een-richtingsverkeer, maar een groep giechelende schoolmeisjes reed uiteindelijk voor ons uit. We kochten 5 kaartjes voor de trein van 05:38, wat even schrikken was... Na een ontbijtje op zoek naar de markt, wat wederom niet gemakkelijk was! Straatje in, straatje uit, hier en daar vragen maar uiteindelijk kwamen we dan toch op de markt. We parkeerden de scooter en liepen een rondje. Veel vers fruit, vlees, servies, en andere troepjes. We dronken een Colaatje bij een schattig oud vrouwtje bij een tentje op straat en gingen op zoek naar een lunchplek. Na de lunch doorgereden naar de 'Hot Springs & Mud Bath', waar we voor €2.50 entree kaartje kochten. De volgorde was als volgt: douchen, modderbad, douchen, door een gang met mineralen water stralen, hotspring bad, en tot slotte mocht je ook nog gebruiken maken van het (39 graden warme!) zwembad en de waterval. We zaten een beetje vreemd te kijken naar een groep uitgelaten Chinezen die zaten te gillen, met modder zaten te spatten en plastic steelpannetjes op hun hoofd hadden... Enkelen minuten laten zaten we precies zo! Een modderbad is echt te gek, superlekker om die bruine drab over je heen te gooien, wat we dan ook veelvuldig deden. (met of zonder toestemming van de ander!) Na het hele programma afgewerkt te hebben zwommen we nog een rondje in het zwembad (wat eigenlijk gewoon te heet was!) en kleedden ons weer aan. Heerlijk was dat! Op de terugweg nog een fotogallerie bezocht en toen met een olielampje de trap van ons hotel opgelopen aangezien we nogsteeds zonder stroom zaten! Weinig warm water en tv dus maar een beetje gelezen met een hoofdlampje op. Na het eten ingepakt zodat we de dag erna zo 'laat' mogelijk op konden staan! De wekker ging om 04:15 (Sven had 'Rotterdam Airport' flashbacks) en om 04:45 zaten we in de taxi. Na 20minuten vertraging zaten we in de trein. Een hele ontspannen rit, veel beter dan de bus! Continu komen er mannetje (van de trein) langs met soep, kippenpoten, gekookte eieren, koffie en koude dranken. Geen rijstsoep voor ons, maar een lekker broodje pindakaas wat we de dag van te voren gekocht hadden. Na eindelozen rijstvelden reden we om 14:30 Danang in, waar we een taxi namen naar ons hotelletje. Een hotelletje uit de categorie: Laos. Beetje vies en muf ruikend, maar met een enorm aardige eigenaar. We liepen een stukje door de stad, richting rivier en via de markt weer terug. Niet echt een bijzondere stad, maar dat zou ook door het regenachtige weer kunnen komen. Marlieke struikelde nog over een rat ter grootte van een kat op de markt, waar we mangos en passievruchten kochten. Helemaal gebroken in een restaurantje gegeten waar we een echte bezienswaardigheid waren, en om 20:30 het bed ingedoken. We werden gewekt door Peter en Toke die slecht geslapen hadden door beestjes en een klamboe die niet goed zat. Ze kochten broodjes bij het bakkertje dat we op onze kamer opaten met een restje pindakaas en la vache qui rit. Na een kopje koffie liepen we door naar de bushalte, waar al snel een bus kwam. We sprongen de bus in (die rustig doorreed) en kwamen na 3 kwartier aan in Hoi An. Peter, Toke en Marlieke bleven bij de tassen terwijl Sven en ik op zoek gingen naar en hotelletje. Dat was geen makkelijke opgave! Alles zat vol! Uiteindelijk zitten we nu in een heel leuk hotelletje (met zwembad!) waar we vannacht met z'n 5en in een 3 persoons kamer slapen (Marlieke slaapt op de grond, verder staan er 2 grote bedden) en morgen verhuizen Sven en ik naar een 2 persoonskamer. Vette mazzel wel, want het hotel is nu vol. Sinds dat ik op internet zit, zijn er al zeker 15 mensen langsgekomen voor een kamer. Hoi An is een superleuk stadje! Het oude centrum staat op de wereld erfgoedlijst en dat is niet zonder rede! Kleine straatjes met mooie koloniale huizen. Het oude centrum is autovrij (helaas niet scootervrij!). We liepen door de smalle straatje richting de kleermaker die we op internet hadden gevonden. Deze stond erg goed aangeschreven, ook in de lonely planet. Gelukkig maar, want je breekt je nek over de kledingmakers, die ongetwijfeld van kwaliteit verschillen alleen zie je dat niet aan de buitenkant. Na wat bladeren door boekjes kozen Peter, Sven en ik een model en een stof. Alles werd opgemeten en morgen om 17:00 is het klaar voor de eerste pasbeurt! Eventuele wijzigingen worden dan nog binnen 24 uur doorgevoerd. We zijn benieuwd! Na over een marktje gelopen te hebben liet Toke nog een zilveren armband maken, die ook morgen klaar is. We lunchten aan de waterkant en boekten op de terugweg een kookcursus voor overmorgen. Vanavond schijnt het big party te worden in het oude centrum met vuurwerk en al... We zijn benieuwd!

Dalat - Vietnam

2007-12-26T11:51:00.001+01:00

Dalat - Easy Riders Tour
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag in Ho Chi Minh City bezochten we de Cu Chi tunnels, 65 km buiten de stad. Het geheel bestaat uit een enorm ondergronds tunnelcomplex van meer dan 200km lang van meerdere verdiepingen. Ze werden gebruikt in de Vietnam oorlog, door de NLF Guerilla strijders als verstopplekken tijdens gevechten. Na een introductiefilmpje werden we door het gebied van de tunnels geleid. Vele tunnels, luchtgaten en hele nare ‘bamboo traps’. Dit zijn valkuilen voor de Amerikanen met bamboo speren en pinnen gemaakt van resten van hun oude bommen, bedoeld om net niet dood te gaan, maar wel langzaam dood te bloeden. Als laatste stukje van de trip stond een kruiptochtje door een (helaas wel groter gemaakt voor de dikke westerse toeristen) oorspronkelijke tunnel. Kortom: op je hurken schuifelen door een redelijk clautofobisch tunneltje! Maar wel heel bizar dat deze dus eigenlijk nog stukken kleiner waren, en dat de Vietnamezen hier doorheen renden…
Na een zweterig tochtje terug werden we gedropt bij het War Remnants Museum. Nadat we eerst Vietnamees geluncht hadden (garnalen + springrolls) bezochten we dit museum. Vol met foto’s tijdens de oorlog, allerlei gruwelijke mislukte embryo’s door de gifgassen, Amerikaanse tanks en vliegtuigen en zelf een nagebouwde gevangenis. Erg indrukwekkend, vooral de foto waarbij een Amerikaan de resten van een Vietnamees optilt die door een mijn ontploft is. Teruggelopen via het stadhuis en de cathedraal waar een parade was van kertmannen + kerstmeisjes op tandems. nTeruggelopen via het stadhuis en de cathedraal waar een parade was van kertmannen + kerstmeisjes op tandems. Na deze drukke dag even gerelaxed op de kamer en in ons straatje uit eten geweest. Die avond al een beetje ingepakt aangezien we de dag erna vroeg op moesten staan! Om 8 uur de bus gepakt richting de ‘Vietnamese hooglanden’. Doordat de bus redelijk leeg was hadden we allemaal een bank voor onszelf wat het heel ontspannen maakte! De bus reed niet echt hard, maar na 2 plasstops en een lunchstop kwamen we na 9 uur aan in Dalat. Het hotelletje waar we een familiekamer gereserveerd hadden, had een gigantische kamer met 4 2-persoons bedden. Sven voelde zich niet zo heel lekker dus zijn we met z’n 4en uit eten gegaan, en daarna lekker het bed ingedoken onder de dekens. De temperatuur is hier heerlijk! Overdag is het gewoon lekker om in de zon te lopen en ‘s avonds lekker een truitje aan omdat het fris is.
De dag erna werden we na een hilarisch ontbijt bij het lokale bakkertje waar niemand engels sprak om 08:30 opgehaald door onze easy rider voor die dag! We hadden 1 easy rider (bekende motor organisatie in Dalat en omgeving voor tochtjes) + motor geboekt en 2 aparte scooters om die dag rond te toeren. Na een korte les van Sven reed Peter met Toke achterop, ik bij Sven en Marlieke bij de easy rider. De tocht was echt onwijs leuk, dwars door de bergen met mooie uitzichten, langs rozen plantages, bijenfarms, koffie en thee plantages en een zijdefabriek waar we een rondleiding kregen. We vervolgden de tocht richting een gigantische waterval, waar we eerst bovenop stonden en later naar beneden klommen! Heerlijke verkoelende nevel van de waterval die naar beneden donderde! We bezochten nog een pagode en lunchten bij een lokaal restaurantje met een schitterend uitzicht over de koffie plantages. Heerlijk gegeten: diverse schaaltjes met lokale specialiteiten, verse gewokte groenten, gefrituurde vis, loempia’s, tofu en natuurlijk rijst. Op de terugweg bezochten we een championnen farm en het ‘Crazy House’; een gek, in kinderstijl gebouwd huis, gemaakt door de dochter van de voormalige president. Nadat we nog een rondje om het meer gereden hadden, kwamen we weer aan bij het hotel: wat een dag! We namen lekker een douche, relaxten wat, en ‘s avonds gegeten bij een leuk restaurantje vol roze neonverlichting. Op de terugweg kochten we een fles ‘Dalat aardbeien likeur’ wat we opdronken bij onze tv-kerstboom, (onze tv, volgehangen met alle kerstspullen die we gekregen hadden) het was tenslotte kerst!
Vanochtend heerlijk uitgeslapen en uitgebreid ontbeten in het centrumpje. Na een wandeling door de stad kwamen we aan bij het klooster, dat helaas gesloten was tussen de middag. Op naar de pagode! We dronken een colaatje bij een klein huisje en kwamen aan bij de pagode, die er eigenlijk van buiten leuker uitzag dan van binnen. We lunchten bij een restaurantje, waar we de lokale specialiteiten van de kaart probeerde.Rijstpapier waar je garnalen pasta, wortel, sla, komkommer en mint in moest rollen, gekruid gehakt in lalot bladeren, loempia’s en een vispotje. Heerlijk! We liepen terug via het klooster, dat nu wel open was en bezochten gelijk ook het naastgelegen winkeltje met eenaangrenzend naaiatelier waar kansarme kinderen en weesjes aan het naaien waren. We kochten (alvast voor China) 2 heerlijke mutsen, die vanavond ook wel van pas zullen komen! Ook al is het ‘s avonds een graad of 18, iedereen loopt hier met mutsen en dikke jassen! Morgen nemen we de bus naar Na Trang, een strandplaatsje. Lekker weer naar de zon en zee!

Ho Chi Min City - Vietnam

2007-12-22T09:53:00.001+01:00

Ho Chi Min City - Speculaas uit Nederland!
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag met z'n tweeen een waterpark bezocht. Nadat we een kaartje gekocht hadden, en ons omgekleed hadden op het 'foreign Platform' (hoe fout...) gingen we als en dolle van alle glijbanen af! Naast ons, en een handje vol toeristen zat het hele park vol met Vietnamese kinderen van een jaar of 10. Het grote voordeel was dat 90% van de kinderen niet in 90% van de glijbanen mocht waardoor we bijna bij alles in een keer door konden lopen. Al met al een heel tof park voor nog geen 3 euro...
Rest van de middag uitgerust (vermoeiend hoor, die trappen op en af!) en lekker gegeten bij de KFC.
De ochtend erna vroeg opgestaan, heerlijk ontbeten bij ons vertrouwde tentje (vers fruit + yoghurt + muesli) en een bus genomen naar het vliegveld. Netjes op tijd geland, en na 20 minuten kwamen ze al naar buiten: Peter, Toke en Marlieke! Moe van de lange reis, maar ontzettend enthousiast om eindelijk in Vietnam te zijn! (en eindelijk in de hitte, aangezien het in Nederland schijnt te sneeuwen...) We namen een taxi terug, en ze checkten in in hun kamer. En toen kwamen alle cadeaus tevoorschijn! Kerstkransjes, kaarten, kerstballetjes, zoute drop, speculaas, kerstversiering en zelfs een stuk Old Amsterdam! Heerlijk! Onwijs bedankt iedereen! Na even bijgekletst te zijn, hebben we een rondje gelopen op zoek naar een lunch gelegenheid. Gelijk maar gegeten in een lokaal restaurant met noodles en rijst! Via de lokale markt terug, en toen sloeg toch de vermoeidheid toe. Nu liggen ze te slapen terwijl wij net tickets gekocht hebben voor de Cu Chi tunnels, waar we morgen heengaan. Kerst vieren we waarschijnlijk in Dalat, waar het hopelijk wat koeler is!

Phnom Penh - Cambodja

2007-12-19T12:03:00.001+01:00

PC160002
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste dag in Kampot weinig ondernomen. In de loop van de ochtend genoten van een lekkere massage genomen. Iets anders dan normaal omdat we ditmaal bij een massagecentrum zijn geweest voor blinden. Naast genieten steun je dus ook gelijk een goed doel. Helaas was de massage niet bijzonderder dan normaal, maar het was alsnog erg prettig.

In de middag onze scooter teruggebracht. Helaas ging dit niet zonder problemen. De man die de scooter in ontvangst nam deed navraag hoe laat we de scooter hadden gehuurd 4 dagen geleden. Wij wisten dat dit om 4 uur smiddags was, maar na navraag van de man dachten ze daar dat het of 11 uur was, of toch 1 uur. Wij zaten die dag om 11 uur nog in een andere stad, maar konden dit niet bewijzen helaas. Betalen zagen we ook niet echt zitten, omdat we wisten dat we gelijk hadden.

Helaas kregen we ook hierdoor Svens paspoort niet terug. Na enige discussie maar eens opzoek gegaan naar de politie, maar dit bleek al snel een dood spoor te zijn. Geen Engels, geen interesse...Toch weer teruggegaan naar de scooterverhuur en onderhandeld over de "boete". 2 dollar was het resultaat, maar in een snelle handeling had Sven zijn paspoort te pakken en hadden we nog niet betaald. Wegwezen dus...Helaas dacht onze verhuurder er anders over en pakte deze een steen van de grond om ons te bekogelen. Geen slimme aktie helaas, dus betaald en na een kleine discussie midden op straat waarin bleek dat wij verantwoordelijk waren voor de oorlog, hij een hekel had aan alle westerlingen en vooral weg moesten gaan, maar teruggelopen naar ons guesthouse.

De dag erna om 12 uur vertrokken met de bus voor een pijnlijke, hobbelige en warme rit van 5 uur terug naar Phnom Penh. Prettig was dat we konden blijven overnachten bij Clair, een meisje die we al eerder waren tegengekomen in Vang Veng, PP en Sihanoukville. Een heerlijk groot huis waar ze met twee andere meiden woont die we ook al eerder waren tegengekomen. Een vierde kamer was vrij, dus hadden we een heerlijk eigen plekje met airco en prive badkamer.

De eerste dag weinig gedaan, beetje uitslapen, tv kijken, boek lezen en inkopen gedaan omdat Sven de meiden zou terug betalen met een lekker diner. Een prima supermarkt gevonden en een goede maaltijd van kipfilet gevuld met brie en honing kunnen serveren samen met nog wat lekker aardappels en gewokte groenten. Heerlijk om te koken en heerlijk om thuis te kunnen eten. Gisteren de hele dag in een mooi zwembad gehangen van een mooi resort en ontzettend verbrand. Stom natuurlijk na 5 maanden in de tropen, maar het was gebeurt voordat we het doorhadden. Wel een heerlijke dag en 's avonds wederom achter het fornuis gekropen om heerlijk mexicaans te koken. Doe-het-zelf wraps, net als thuis! Erg lekker en gezellig!

Vanochtend vroeg opgestaan en om acht uur de bus genomen naar Ho Chi Min City, oftewel Saigon. Na een goede rit in een prima bus tot onze vreugde midden in het centrum afgezet en na een zwetend uurtje een goede kamer met alles erop en eraan gevonden voor 10 dollar in het centrum van HCMC. Deze middag een beetje relaxten en morgen waarschijnlijk de stad wat verkennen en voorbereidingen treffen voor de komst van Peter, Toke en Marlieke.

Kampot - Cambodia

2007-12-14T10:36:00.001+01:00

Bokor Hill Station - Church
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Soms zijn er gewoon van die guesthouses waar je blij van wordt! Waarbij je gelijk opgenomen wordt in de familie, je verblijft in kleine huisjes in de tuin, en de vader van het gezin 's nachts je scooter op slot zet voor de veiligheid... In zo'n guesthouse zitten we dus! Niet in de lonely planet, dus we zijn de enige gasten. Nadat we 2 uur opgepropt in een shared-taxi van Sihanoukville naar Kampot hadden gezeten, was dit een verademing! Geen luidruchtige buren, geen harde tv's, slechts krekels en een paar honden 's nachts! We huurden een scooter, deden een rondje kampot, en keken de rest van de middag 'Jaws' op Starmovies... (onze enige filmzender!) Heerlijk noodles gegeten met zelfgemaakte pesto in ons guesthouse.
De dag erna gingen we naar Kep! Kep was vroeger een plaatsje waar de lokale en Franse elite kwam om te relaxen aan het strand. In de jaren van de rode Khmer zijn veel gebouwen verloren gegaan, maar hier en daar zie je nog een (spooky) leegstaand koloniaal gebouw. Het strand viel een beetje tegen, klein en een beetje vies en daarom besloten we de grote hotels te proberen. En ja hoor, na de 2e was het raak, voor 3 dollar p.p. mochten we aan het zwembad komen liggen. Dat we overigens het grootste gedeelte van de dag voor onszelf hadden. Pure luxe! We namen een late lunch aan het strand, met (waar Kep bekend omstaat) verse krab! Een kilo verse krab voor nog geen €4,50!
De volgende dag vroeg opgestaan, want we zouden een tochtje maken naar Bokor Hill. Bokor Hill, ook wel 'The City of Ghosts' genoemd, is een verlaten Frans dorpje, op 1028m, gebouwd in 1922. Het was gebouwd door de Franse elite, om te 'vluchten' van de warmte van Kampot, aangezien het op de berg lekker koel is. Het hoofdgebouw is een Casino, dat aan de rand van de klif staat. (pikant detail is dat ze zeggen dat mensen van deze klif afsprongen nadat ze al hun geld vergokt hadden) Ook staat er een groot hotel, een aantal winkels, een postkantoor, appartementen en een kerk. Alle gebouwen zijn inmiddels ruines, en de mist en bewolking die er vaak hangt, maakt het redelijk spookachtig. Over de tocht ernaartoe waren wat onduidelijkheden. Gebruikelijk is het om een tour te boeken waarmee je met een 4W drive de berg op gaat, maar aangezien we niet zo van georganiseerde tours houden, besloten we zelf te gaan op onze schakelscooter! De weg zou slecht zijn, en ongeveer 30 tot 40 km. Opzich zijn we wel wat gewend door onze scooter ervaringen in Laos, maar deze weg was echt bizar. Ooit, in 1922 heeft er asfalt gelegen. Als je wilt weten hoe dat er na bijna 100 jaar uitziet, zie foto's! De weg had bizarre kuilen, loszittend zand en stenen, van grootte varierend van golfbal, hockeybal tot voetbal, allemaal lekker loszittend. Aangezien onze km teller en snelheidsmeter het niet deden hadden we geen idee hoe hard we gingen en hoe ver we waren. Na iedere bocht dachten we er te zijn... Uiteindelijk kwamen we na 4 uur aan op de (inmiddels vervloekte) berg. Inderdaad, een gemiddelde van nog geen 10 km per uur. Heel apart gezicht, al deze ruines in de mist. Maar na 4 uur hobbelen op een scooter in de zon, hadden we eerst een stoel en cola nodig om bij te komen. Na enig overleg leek het ons niet echt verstandig om zelf terug te keren. Het was al 12:30, en als we uitgingen van 4 uur terug, en voor het donker thuis wilden komen, moesten we na een half uur alweer weg. Slecht plan. Wat nu? We probeerden nog wat 4W drives, om te kijken of ze ruimte hadden voor 2 personen + scooter maar helaas zonder resultaat. Wat doen we nu? Gelukkig kon je op de berg ook overnachten, in het 'Ranger Station'. 5 Dollar p.p. voor een ruime 2 persoonskamer! Wat heb je nog meer nodig? Gelukkig hadden we een paar reserve lenzen bij ons, dus we besloten definitief te blijven. Wel belden we nog even ons guesthouse, aangezien we de enige gasten waren en ze anders zeker ongerust zouden worden! We namen een instant noodle soepje en besloten de boel rustig te gaan verkennen, we hadden tenslotte de hele dag nog! Vooral het oude casino was heel bizar. (voor een filmpje: ) Een heel statig gebouw waar je helemaal tot aan het dakterras omhoog kon via oude trappen, terwijl de wind door de ramen giert. Vooral toen alle toeristen in de 4W drives terug gingen, en we echt helemaal alleen waren was het redelijk eng. (En toen Sven zich verstopte en heel hard 'BOEH!' riep toen ik langskwam...) We bezochten alle gebouwen, inclusief de kerk die er nog erg gaaf uitzag. Vooral als je je bedenkt dat de Vietnamezen en de Rode Khmer elkaar een beetje zaten te beschieten, vanaf de kerk naar het Casino. We probeerden de zonsondergang nog te gaan bekijken, maar er waren teveel wolken. Toen we terugkwamen bij het Ranger Station, zagen we dat er nog 5 mensen aangekomen waren! Een Hongaar, 2 Duitsers en 2 Australiers. We kochten in het winkeltje voor een astronomisch bedrag een pot spagettisaus (6 dollar) en spagetti (3 dollar) dat de ranger voor ons klaarmaakte. Heerlijk! We zaten met z'n allen een beetje te kletsen, bij kaarslicht aangezien het al pikdonker was, toen de Australiers op het idee kwamen om naar de kerk te gaan. Stikdonker, in een ghosttown, naar een verlaten kerk... Tuurlijk! Dus met het licht van een mobile telefoon de berg opgeklommen, naar de kerk. Op de top van de berg nog even uitgekeken over de zee naar een Vietnamees eiland, en toen weer naar beneden gegaan waar koude Angkor biertjes op ons wachtten... We besloten onder het mom 'nu we er toch zijn' gelijk maar een zonsopgang mee te pakken, en dus stonden we na een koude (jeehh!) nacht om 05.15 paraat om weer de berg op te klimmen richting Casino. In het donker met z'n allen naar het dakterras gegaan, en daar een poging gedaan om de zonsopgang te zien, maar er waren iets te veel wolken... Ontbeten met crackers + La vache qui rit uit het winkeltje en toen maar begonnen aan de terugtocht! Terugtoch viel opzich mee, aangezien we wisten dat het zo'n 4 uur zou duren. Al met al viel hij toch zwaar en waren we na 4 uur dolblij eindelijk weer eens in de 2e versnelling te kunnen rijden! Terug in het guesthouse werden we hartelijk verwelkomd door de familie. We namen een heerlijke douche en besloten om vandaag weinig meer te doen. Beetje internetten en vanavond relaxed een filmpje kijken.
Ik sluit af met Cambodjaanse logica: het is hier verboden overdag met licht aan te rijden, maar niet verplicht het 's avonds aan te hebben!

Sihanoukville - Cambodja

2007-12-10T10:57:00.001+01:00

Sihanoukville - Kathy, Nisha, Sven & Moniek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar het strand! Na een zeer voorspoedige busreis kwamen we aan in Sihanoukville, in het zuiden van Cambodja. We namen beide een 'moto' (een taxi scooter) en werden langs een aantal guesthouses geleid. We namen GST Guesthouse, een grote kamer, (met een nog grotere tv), (koude) douche en groot bed, voor 8 dollar, wat een redelijke prijs is! We zitten 2 min. lopen van het strand (waar de prijzen omhoog schieten naar minimaal 30 dollar...) We namen gelijk een duik in het heerlijke warme water, en besloten een scooter te huren. na het zwemmen hadden we en scooter gehuurd en zijn we een beetje rond gaan rijden. In de Lonely Planet (van 2005) stond al dat toeristen geen scooters meer konden huren (nieuwe regel van de overheid) maar bij ons GH konden we die gewoon huren. Wat schetse onze verbazing? We werden gewoon aangehouden! (eerste reactie was doorrijden, maar dat hebben we toch maar niet gedaan) Politieagent had een heel verhaal, verboden, blablabla, dronken toeristen op scooters, wat doen we nu? wij kunnen hem innemen voor 2 weken, oh dat wordt wel een probleem voor ons (knipper knipper, lach lach) can't you just give us a warning? (Sven) ohhh oke. Dus we kwamen er mooi vanaf, met de belofte dat we hem gelijk in zouden leveren. Wat we niet gedaan hebben, want volgens het guesthouse doen ze meestal niet, en als ze wat doen is het het probleem van de eigenaar van het GH en moeten we ze bellen. Ok!
De dag erna richting een ander strand gegaan, 'Otres Beach', een stukje verder dan het zeer drukken en toeristische Serendipity beach, vlak bij ons guesthouse, maar zeker de moeite waard! Veel minder strandtentjes, toeristen en fruit/armbandjes/garnalen/sarongs verkopers! Kortom, ultiem ontspannen op een heerlijk ligbed met een dik kussen, uitkijkend op de zeer. (En dan bedenken dat het 8 december is, heel raar!) Toevallig liep een Duitse jongen langs, een vriend van Charlotte waarmee we in Siem Reap gegeten hadden. Hij vertelde dat Charlotte 100m verder bij een tentje lag, waarna we verhuisden. Rest van de middag een beetje gekletst, half in het water, opgedroogd, gelezen en wat gegeten. Waaronder een hele, vers klaargemaakte mango voor 80 cent; voortreffelijk! Die avond een hapje gegeten met Nisha en Claire, die (samen met een hele zooi Australische meiden) toevallig ook dit weekend in Sihanoukville waren! Gelijk afgesproken voor het ontbijt de dag erna aangezien zij ook een beetje gingen chillen op het strand. Wederom naar Otres Beach gegaan, samen met Nisha en Kathy. Nog mijn benen laten ontharen, dat doen ze met een touwtje wat half in hun mond zit, en wat snel ronddraait. Doet hels veel pijn, is eigenlijk net als epileren, maargoed, ik ben er weer even vanaf! Sven kon niet achterblijven, dus die heeft een plukje haar op zijn bovenrug weg laten halen... Wederom met de hele groep gegeten en moe maar voldaan naar bed gegaan. Zo vermoeiend die dagjes strand! Vandaar dat we vanochtend besloten om een tochtje met de scooter te gaan maken naar een ander strand! Nadat we van de gasten uit de keuken helms hadden geleend voor 50 cent (veiligheid voor alles) vertrokken we richting het andere strand, waar we na ongeveer een uur aankwamen. Strand was heel erg mooi en verlaten, zou dus helemaal perfect zijn... Helaas... Doordat er aan het einde van de weg een groot hotel werd gebouwd, reden er continu vrachtwagens langs. Op een onverharde zandweg... Dus alle palmbomen, strooien huisjes en het zand was rood van het opstuivend zand! We dronken een colatje bij het enige tentje en besloten terug te gaan. Doordat we de scooter ingeleverd hadden gingen we naar Serendipity beach, aan de overkant van ons Guesthouse. We hadden gelijk al heimee naar het stille, verlaten Otres Beach. Serendipity is enorm toeristisch en er gaat geen minuut voorbij zonder dat iemand je je iets vraagt. You want to buy fruit madam? want to buy bracelet? want to buy sarong? manicure madam? (en dan schuin naar de voeten kijken...) En dan komt er ook nog een heel scala aan mensen langs zonder voeten, handen, benen of die blind zijn. Dat is eigenlijk het meest nare. Dus nadat we even geluncht hadden en een paar keer gezwommen besloten we maar weer terug te gaan en een lekkere koude douche te nemen. Als je Serendipity beach een beetje vermijd overdag is Sihanouville echt heerlijk! Mooie stranden, mooie zee en heerlijk verse vis! Het is ons zeker niet tegengevallen, aangezien we een beetje bang waren omdat we in het weekend aankwamen. Maar het was helemaal niet druk.
Maar na 3 dagen strand is het wel weer genoeg geweest. (daarnaast zijn we lekker verbrand en moeten we even uit de zon!) Dus morgen gaan we weer door, naar Kampot. Vanaf daar meer!

Phnom Penh - Cambodja

2007-12-06T10:26:00.001+01:00

Phnom Penh - Killing Fields @ Choeung Ek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die avond eindelijk de steak gegeten waar we al 4,5 maand naar uitkijken... Heerlijke medium-rare steak met een overheerlijk sausje! En dat voor maar 6 dollar!
Die ochtend vertrokken we met Janneke en Peter richting de Killing Fields. Het ritje ernaartoe duurde ongeveer een half uur, en was erg gezellig, lekker kletsen terwijl Sven foto's schoot van al het verkeer om ons heen. We kwamen aan bij de killing fields, beter bekend als Choeung Ek. In deze massagraven liggen 8895 mensen die voornamelijk uit Tuol Sleng (S-21) werden gedeporteerd. Het eerste dat je ziet is een grote Stupa: het gedenkteken. Deze stupa is grootendeels van glas en huisvest 5000 menselijke schedels. Erg indrukwekkend om te zien. De rest van het gebied bestaat uit grote kuilen, de opengemaakte massagraven. Deze zijn ook leeg. Hier staat vaak een bordje bij, met dat er bijvoorbeeld 144 vrouwen en babies gevonden zijn. Het meest bizarre is nog dat er hoogstwaarschijnlijk veel op veel meer plekken botten en schedels liggen. Dat als je een schop de grond in zou steken, je er waarschijnlijk veel meer boven zou halen. Ook zie je overal kledingstukken uit de grond steken. Heel naar allemaal.
Op de terugweg hebben we ons laten droppen bij het National Museum, maar we besloten eerst even te gaan lunchen. Na de lunch bedacht toch maar niet naar het museum te gaan, maar om naar huis te gaan en boeken te gaan ruilen! Het boekenwinkeltje accepteerde onze biografie van Pol Pot niet, omdat het een kopie was. (??Heel de winkel lag vol kopies) Vanavond even een hapje eten met Peter en Janneke en morgen door naar Sihanouk Ville aan het strand!

Phnom Penh - Cambodja

2007-12-05T10:17:00.001+01:00

Phnom Penh - Sinterklaas in Cambodia
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We namen de bus naar Pursat, wat heerlijk relaxed maar 1,5 uur duurde! Nisha had ons een guesthouse aangeraden, waar we incheckte. De bagel met roomkaas van die ochtend lag een beetje zwaar op de maag, vooral bij Sven, dus we besloten de rest van de dag niets te doen. Beetje tv kijken, en relaxen. 's Avonds een hapje gegeten in het aangrenzende restaurant. De dag erna wederom rustig aangedaan, aangezien Sven zich nog niet helemaal top voelde. Veel last van misselijkheid en weinig trek. We ontbeten, liepen een rondje en gingen even op internet. Die avond zouden we bij Nisha gaan eten! Ze kwam ons ophalen, waarna we op de markt allerlei verse groenten kochten. Aubergine, ui, knoflook, pompoen, tomaten, aardappels, kortom erg gezond! Bij haar thuis toverde ze dit alles om in een heerlijke ovenschotel met couscous. Het werd een zeer gezellig avondje op haar knusse veranda!
De dag erna de bus genomen naar Phnom Penh, waar we 4 uur later aankwamen. Doordat Sven zich eigenlijk nogsteeds niet top voelde, zijn we langs SOS International gegaan, een internationale kliniek die Nisha ons ook aangeraden had. De Amerikaanse dokter vertelde ons dat er een soort virus heerst, wat Sven waarschijnlijk heeft en wat vanzelf weer overgaat. Maar voor de zekerheid werd er nog bloed geprikt werd er ontlasting getest. Gisteravond de uitslag gekregen van de dokter; niets aan de hand! Bloed + ontlasting was in orde, dus waarschijnlijk is het gewoon het virusje dat heerst. Oplossing: gewoon blijven eten, voel je je vanzelf beter! Dat doen we dan maar...
Vanochtend ons paspoort opgehaald bij de Vietnamese Ambassade, met een mooi visum erin, da's ook weer geregeld! Verder heeft Sven een kapper bezocht en hebben we een beetje over de Russian Market geslenterd. (Vooral veel troep!) Morgen gaan we met een NL's stelletje dat we gister ontmoet hebben naar de Killing Fields. Hopelijk is het dan wat koeler, aangezien het de afgelopen dagen erg warm is... 30 plus!
Ohja omdat we Sinterklaas niet helemaal ongemerkt voorbij wilden laten gaan hebben we zojuist in de supermarkt chocoladegeld gekocht! Gek genoeg zijn het nog euro's ook, met Beatrix erop! Ze liggen alleen bij de Kerst spullen, zal wel een foutje zijn.... :)

Battambangm, Cambodja

2007-11-30T10:02:00.001+01:00

Siem Reap - Battambang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Onze laatste dag in Siem Reap was precies zoals we wilde. De hele dag in een luxe resort rondgehangen! Heerlijk zoutwater zwembad, mooie handdoeken en lekker ligbedden. Niet slecht voor 5 dollar terwijl de andere gasten 180 betalen voor de simpelste kamer. Zie hieronder wat een genot:

Na deze ontspannen dag verder weinig gedaan. Beetje inpakken en heerlijk gegeten in een super trendy bar, want de dag erna was onze pick-up om 6 uur om de boot van 7 te halen.

De pick-up was prima en tegen zevenen hadden we een goede plek achter op de behoorlijk volle boot te pakken en vertrokken we netjes op tijd. Een schitterende boottocht van ongeveer 7 uur door smalle kanaaltjes van modder en planten, grote meren en langs vele drijvende dorpjes. Vanaf de aankomstplaats in Battambang gelijk door vele mannetjes toegeschreewd en zodoende konden we een gratis ritje krijgen naar ons zelf uitgezochte hotelletje. Wederom een prima hotel; schone kamer, groot bed, kabeltv en koude douche voor 5 dollar per nacht.

Gisteravond een hamburger gehaald bij de locale equivalent van McDonalds waar Sven helaas tegen de vlakte ging. Zonder enig rede flauw gevallen, precies zoals al eens eerder gebeurt is in Nederland. Na 5 minuten weer redelijk snel op de been, maar toch maar besloten om vandaag rustig aan te doen.

Morgen richting Pursat, 100km vanaf hier, dus weinig reistijd. Als het goed is treffen we daar Nisha, een australisch meisje die daar een half jaartje woont en werkt die al eerder in Vang Veng, Laos zijn tegengekomen en vorig week ook in Phnom Penh, dus dat zal wel weer leuk worden!

Siem Reap - Cambodja

2007-11-27T09:32:00.001+01:00

Ta Prohm
Originally uploaded by Sven & Moniek.

We vertrokken die ochtend van Phnom Penh naar Siem Reap; onze eerste busreis in Cambodja zonder problemen! Na wat stops kwamen we in de middag aan. Die ochtend bij het ontbijt hadden we ons om laten praten om in het guesthouse van de zus van de eigenaar te gaan zitten. Toen we met de bus aan kwamen rijden in Siem Reap stond er dan ook een (gratis) tuk-tuk voor ons klaar, met een mannetje die een papier met 'Sven, 2 pax' omhoog hield.
We kwamen aan in Yellow Guesthouse, wat identhiek was aan Okay Guesthouse in Phnom Penh, tot aan het menu aan toe! Prima kamer, helemaal in het geel voor 5 dollar. Die middag een beetje relaxed gedaan, internet, tv kijken en 's avonds lekker mexicaans gegeten! Vroeg naar bed, want de dag erna zouden we de tempels van Angkor gaan bezoeken! We sloten een deal met het guesthouse, en voor 40 dollar hadden we 3 dagen een tuk-tuk driver tot onze beschikking. Alles inclusief, sunset, sunrise, alle tempels, en we konden ook nog 2x op 1 dag heen en weer. Onze tuk-tuk man stond netjes te wachten en om 8 uur reden we naar Angkor. We kochten een ticket voor 3 dagen (40 dollar p.p.) en reden door naar Angkor Wat, de hoofdttempel. Rest van de dag van tempel naar tempel gereden, onderbroken door een heerlijke lunch: Amok een echt Cambodjaans gerecht. We bezochten onder andere Bayon (staat bekend vanwege de vele gezicht afbeeldingen) en Ta Prohm (waar Tomb Raider opgenomen is). Heel mooi allemaal! De dag afgesloten met de zonsondergang die we vanaf een tempel bekeken hebben. Helaas verdween de zon op het cruciale punt achter een wolk wat een redelijke domper was... Die avond afgesproken met Charlotte, een Zwitsers meisje die in Phnom Penh stage loopt bij het Khmer Rouge tribunaal, we hadden haar ontmoet in Laos. Ze was voor het weekend in Siem Reap, en dus besloten we samen te gaan eten. Ze nam 3 collega's mee, waarmee we heerlijk Indisch gegeten hebben.
De dag erna vroeg opgestaan om de sunrise te gaan bekijken! Om 04:45 reden we weg, richting Angkor Wat. Voor een dollar kochten we een blikje redbull + een stoel (goede deal!) waardoor we heerlijk relaxen vooraan zaten. Supermooi gezicht om de zon op te zien komen achter de torens van Angkor Wat! We bezochten die ochtend nog een zooi tempels om vervolgens rond 11:30 redelijk op instorten te staan! Om 04:00 opstaan gaat niet in de koude kleren zitten! (daarnaast hadden ze 1000 jaar geleden het trappen maken nog niet helemaal onder de knie, dus het was aardig klimmen op de tempels!) We lunchten in ons Guesthouse, en hebben ze rest van de middag besteed aan het uploaden van de foto's. We aten een hapje in het centrum en keken de rest van de avond een film in bed.
Vanochtend laatste dagje Angkor! We reden weg om 08:00 naar een tempel Banteay Srei, 35km van Siem Reap. We bezochten hierna nog een andere tempel en vonden het toen we mooi geweest! De tempels van Angkor zijn zeker heel tof en de moeite waard, maar 2.5 dag intensief bezoeken is genoeg! :) Nu zijn we de rest van de foto's aan het uploaden. Morgen gaan we een bij een luxe resort een beetje aan het zwembad liggen chillen en de dag erna door naar Battambang.

Phnom Penh - Cambodja

2007-11-23T09:31:00.001+01:00

Phnom Penh - S-21
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op naar Phnom Penh! De reis begon heel voorspoedig, slechts 5 minuten te laat reden we weg! Helaas kregen we na een half uur een lekke band. Nou gebeurd dat vaker hier, dus mensen kunnen als een speer een band verwisselen. Maar 1 van de schroeven zat helemaal vast, en ze kregen hem met geen mogelijkheid los. Er werd nog met volle kracht op gehamerd maar (gek genoeg?!) hielp dat ook niet! Dus we keerden om, terug naar Kratie om daar bij een werkplaatsje de schroef los te branden. Vertraging: 2 uur. Ach, we hebben de tijd! Aan het eind van de middag kwamen we aan in Phnom Penh (PP), wat een stad! Een hele zooi tuk-tuk mannetjes al gelijk om ons heen en een gigantische hoeveelheid verkeer. We namen een tuk-tuk naar 'Okay-Guesthouse', waar we een prima kamer hebben voor 10 dollar. Met kabelTV, warme douche en een heel groot zacht bed! Heerlijk! We liepen een klein rondje, aten een hamburger in ons GH, en zijn lekker naar bed gegaan. De dag erna op zoek gegaan naar de Vietnamese Ambassade om wat informatie te krijgen over het Vietnam Visa.
Hierna hebben we een bezoek gebracht aan Tuol Sleng Genocide Museum, beter bekend als S-21, wat staat voor Security Prison 21. Tuol Sleng was voorheen een middelbare school met 4 blokken, totdat de Khmer Rouge het ombouwde tot martelinstituut S-21. Van 1975 tot 1979, 17.000 mensen zaten in deze geheime gevangenis in afwachting op hun dood. Slechts 7 mensen hebben hem overleefd.Gevangenen werden hier op een gruwelijke manier gemarteld, omdat ze tegen het regime waren. Vaak totdat de dood erop volgde. Voormalige leiders en mensen van hoge standen werden extra erg gemarteld. Bij binnenkomst werd er van iedereen een foto gemaakt, deze zijn allen afgebeeld in het museum. Hierna moesten ze hun biografie opgeven, van de geboorte tot het moment waarop ze gevangen werden genomen. Vervolgens werden alle persoonlijke bezittingen (op het ondergoed na) afgenomen en werden ze naar de cellen gebracht. Sommige van de voormalige klaslokalen werden gebruikt om 1 persoon in te martelen, in andere zijn stenen muurtjes gebouwd om, kleinere cellen te creeren, van 80cm bij 2 meter, de zogenoemde 1 persoons cellen. In de klaslokalen waar de mensen van de hoge rangen werden gemarteld, staat vaak nog het bed waarop ze werden gemarteld, met eventueel martelgereedschap. Ook hangt er aan de muur een foto van deze persoon, vaak liggend op of naast het bed, bloedend en half dood. Op 1 bed lag zelfs nog een bamboe matje, met in het midden een donkere vlek, hoogstwaarschijnlijk bloed. Heel indrukwekken en naargeestig. Ook kan je door de klaslokalen met de 1-persoons cellen lopen, en zelfs in de cellen staan. Overal hangen foto's van de gevangen, vaak werd er een foto voor en een foto na de marteling genomen. Het is echt ongelooflijk wat er allemaal gebeurde daar. Nagels werden uitgetrokken, en de stompjes overgoten met alcohol, mensen werden met aan hun handen, achter hun rug vastgebonden aan een galg opgehangen. Op het moment dat ze buiten bewustzijn raakten, werden ze eraf gehaald en in (smerig ) water ondergedompeld zodat ze bij kwamen, en dan begon het weer opnieuw. Babies werden vermoord voor de ogen van moeders, en mensen werden doodgeslagen. En het meest gruwelijke is dat van alles foto's gemaakt zijn. Mensen na een marteling, mensen zwaar bloedend in de cel liggend en (misschien wel het ergste) mensen van dichtbij gefotografeerd met letterlijke doodsangst in hun ogen.
In het museum wordt 2x per dag een film gedraaid, over de S-21. We waren net te vroeg voor de middagfilm, dus we zijn maar even een broodje gaan eten. Bijna raar om iets normaals te doen als lunchen na dit museum. De film vertelde een liefdesverhaal van een jong stelletje gedurende 1975-1979.Het meest indrukwekkende stuk is op het einde, wanneer er een interview is tussen een voormalig bewaker en een van de 7 mensen die de gevangenis overleefd heeft. Door middel van het schilderen van de martelingen werd hij zelf niet gemarteld en heeft hij het dus overleefd. Ze liepen samen langs de schilderijen en de schilder vroeg ofde gruwelijkheden klopten, wat de voormalig bewaker beaamde. Daarna beschreef de voormalig bewaker in detail hoe hij mensen uit de gevangenis afvoerde naar de killing fields, ze op hun knieen moesten zitten, waarna hij bijna met trots vertelde dat ze daarna met een ijzeren pijp doodgeslagen werden. Na de film liep iedereen zichtbaar aangeslagen naar buiten.
Na dit museum zijn we naar een shoppingmall gegaan, op zoek naar slipper voor Sven. Helaas gingen ze tot maat 44, en zoeken we dus nog even verder voor maat 46. Wel even een hamburger geprobeerd bij de kopie van MC Donalds, grilled burger, ofzo, een acceptabele kopie! We liepen terug naar ons guesthouse, namen een douche en liepen richting 'Gasolina', waar we met Claire afgesproken hadden. Claire hadden we in Vang Vieng (Laos) ontmoet, ze werkt voor een jaar in PP, voor een non profit organisatie. Ze had 4 vriendinnen meegenomen en we hebben heerlijk tapas gegeten, erg gezellig! PP zit helemaal vol met expats, buitenlanders die voor een bepaalde periode in PP werken en wonen. PP is mede hierdoor een stad met hele grote tegenstrijdigheden. Aan de ene kant zijn er de zwerfkinderen zonder schoenen die bedelen en lijm snuiven, en aan de andere kant rijden er grote Lexus jeeps, zijn er gigantisch dure hotels, en veel westerse restaurants. Je kan hier echt alles krijgen, van pizza tot tapas, russisch eten, en mexicaans. Zelfs allerlei franse kaasjes en gerookte zalm! Dus aan de ene kant werken westerlingen voor allerlei non-profit organisaties, terwijl ze aan de andere kant lekker hun eigen wereldje gecreerd hebben, met westerse vrienden, in wersterse restaurants waar ze voor een tiende eten wat ze thuis betalen. Je kan hier zwaar in luxe leven voor een relatief laag bedrag, terwijl dat lage bedrag wat je voor je eten betaald een weeksalaris is. Wat ik al zei, erg tegenstrijdig.
Vandaag is het Mekong Water Festival begonnen. Dit duurt 3 dagen, en staat in teken van de Mekong. Na het ontbijt zijn we dan ook naar de Mekong gelopen, waar bootraces bezig waren. Een supermooi gezicht, wel 250 boten, elk met 60 tot 70 mensen, allemaal in dezelfde kleding en hard schreeuwen bij elke slag. We zagen dat er allerlei podia met mooie afgerokte stoelen stonden, binnen een afgezet gebied. Vanaf daar kon je mooi alles zien en hoefde je niet tussen de menigste te staan. We liepen naar een bewakingsmannetje en vroegen hoe we aan kaartjes konden komen. "No problem!" zei hij "You can borrow mine!" en dus kregen we 2 blanco tickets met heel groot 'TOURIST' erop, en we konden zo naar binnen! Nadat we het geleende entreebewijs terug hadden gegeven, streken we neer op gouden stoelen. Wat een plek! We zaten hier een uurtje, beetje foto's maken, beetje races kijken en toen waren we onze luxe postitie wel weer zat! Misschien dat we straks nog even terug proberen te gaan!
Morgen nemen we de bus naar Siem Reap, bij Ankor Wat. Overmorgen gaan we Ankor Wat bezoeken, we zijn benieuwd!

Kratie - Cambodja

2007-11-20T04:08:00.001+01:00

Don Kon, Tess & Moniek
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De dag erna was het gelukkig droog en na een heerlijk ontbijtje besloten we dat we vandaag echt wat zouden gaan doen! Hoe aantrekkelijk is het om de hele dag in de hangmat te lezen! Maar... we moesten tenslotte afkicken, dus nadat we 's ochtends nog even 'gehangmat' hadden, vertrokken we richting het middaguur naar Don Khong, het aangrenzende eiland. Mede door de hitte, en door de lage oma fietsjes gingen we niet echt heel hard, maar het was de moeite waard toen we bij de waterval aankwamen! De Mekong kwam vanuit alle hoeken en donderde over de rotsen als een beker omgevallen chocolademelk naar beneden! We reden door naar de 'beach', serieus een zandstrandje aan een wat rustiger deel van de Mekong waar we lekker een duik namen. We lunchten nog even met springrolls, waarna we een boot charterden die ons naar de zeldzame Mekong dolfijnen zou brengen. We voeren tot de grend met Cambodja, betaalde 1 dollar p.p. om deze over te steken (of het nou omkoperij is van de grensbeamten, of dat het iets officieels is weten we nogsteeds niet) en kwamen bij de dolfijnen. Ze zaten op een redelijk afstand, maar toch konden we ze duidelijk zien! Ze waren bruin, zo'n 2.5meter lang en kwamen af en toe boven om te ademen. Heel mooi gezicht! We voeren stroomopwaarts terug, en fietsten terug naar ons bungalowtje. We namen de andere route, door modderpaatjes en langs kleine huisjes: erg leuk! Tess zou de dag erna vertrekken en wij besloten ook die dag erna richting Cambodja te gaan, omdat we denk ik nog een dag in een hangmat niet zouden overleven... We aten de laatste keer met z'n 3en, heerlijke kipschnitzel met patatjes, aardappelpuree en salade en deze voor de laatste keer een potje pesten met de 7-superkleef en de dubieuze kaart...
Vroeg opgestaan en om 7uur zaten we aan het ontbijt. We vertrokken om 8 uur met dezelfde boot richting vasteland waar we opsplitsten. En toen begon de ellende... We namen een toeristenbus aangezien dat gewoon de snelste en makkelijkste manier is om in Cambodja te komen. Nu hebben we in de afgelopen 1.5 maand 1x eerder een toeristenbus genomen en die wilde niet starten, waarschijnlijk rust er een vloek op het nemen van toeristenbussen. We kwamen zonder problemen bij de grensovergang, eerst Laos uit, 100meter lopen (in niemandsland hebben ze geen toiletten ben ik achter gekomen) en dan bij de grens van Cambodja. Onze grensovergang ging heel soepel aangezien wij ons visum al in Vientiane gekocht hadden. Na wat wachten werden we opgesplitst in 2 minibusjes, op naar de ferry om de Mekong over te gaan. Hier hebben we een uur gewacht op de ferry om vervolgens aan de overkant een half uur lunchpauze te nemen. Tenminste... dat zeiden ze. Het half uur werd 3 uur zonder aanwijsbare reden. Er werden wat onduidelijke, zwakke verklaringen gegeven die nergens op sloegen ( ze moesten tanken, terwijl het restaurantje tegenover het tankstation zat). Op een gegeven moment liepen de gemoederen wat hoog op, aangezien de bagageg van de helft van de groep nog op het busje zat, dat al 3 uur spoorloos was. Gelukkig hadden wij onze bagage bij ons. Eindelijk, om half 5 vertrokken we dan eindelijk richting Kratie. (nadat we om 8uur vertrokken waren, en zo'n 100km opgeschoten waren) We kwamen aan in Kratie om 18.30, en installeerden ons in een redelijk luxe hotel. Grote kamer, zacht bed, en kabel tv! (5dollar) We aten een hapje met 2 dames uit Alaska die we in de bus hadden ontmoet en na wat ervaringen uitgewisseld te hebben met een Nederland stelletje (zij gaan naar Laos, en komen uit Cambodja, wij het omgekeerde) hebben we lekker nog even tv gekeken in bed.
Cambodja in weer even wennen na het superrelaxte, onwijs aardige Laos. Veel mensen op straat die helemaal de weg kwijt zijn, en tijden ons ontbijt kwam er al een meisje van 12 jaar in perfect engels vragen of we geld hadden voor schriften en pennen. ( wat aannemelijk klinkt, maar niet klopt) We zijn blij dat we in deze kleine stad even kunnen wennen voordat we morgen naar Phnom Penh gaan. Daar hopen we ook weer een zooi foto's te kunnen uploaden aangezien het hier te traag is!

Champasak, Laos

2007-11-17T09:27:00.001+01:00

Wat Phu, Champasak
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De reis naar Champasak was inderdaad niet erg moeilijk! Om 10 uur hadden we een rechtstreekse bus richting de Mekong en ongeveer 2 uur later zaten we aan de andere kant in een heerlijk ontspannen guesthouse aan het water. Omdat we pas de 20ste aan willen komen in Cambodja in verband met onze visa hebben we hier momenteel ruim de tijd en zodoende hebben we de middag doorgebracht met lekker eten, een boek en een lekkere hangmat aan de rivier.

Na een heerlijke nacht in een prima kamer de ochtend wederom lekker rustig aan gedaan. De reden voor ons om naar Champasak te komen was enkel om een grote Kmer-stijl tempel te bezoeken uit de Khmer tijd als voorproefje op Ankor Wat in Cambodia, dus we hadden alle tijd.

In de loop van de ochtend toch wat fietsen gehuurd en ons klaargemaakt voor de 11 km fietsen. Nederland een peuleschil, maar hier met ruim 30 graden en een opkomende buikgriep bij beide toch pittig. Hier en daar een pauze genomen en toch nog aangekomen. Wat Phu is opgenomen in de UNESCO World Heritage List, dus de faciliteiten waren uitstekend en alles goed verzorgt. Als eerste hebben we de ruime, en vooral koele, tentoonstellingsruimte bezocht voor wat diepere informatie en om wat bij te komen. Hierna rustig een noodlesoepje gegeten in het dorpje om vervolgens de echte tempel te bezoeken. De tempel lag tegen een berg aan waarbij je langs de resten van verschillende delen langzaam naar boven klom voor de belangrijkste tempel. De tempel was werkelijk schitterend en samen met het mooie weer een perfecte plek voor foto's, dus ik heb naar harte lust door kunnen schieten. Toen er aan het einde ook nog een aantal monniken voorbij kwamen en gingen mediteren was het natuurlijk helemaal fantastisch. Na de tempel rustig terug gegaan op de fiets en ons klaargemaakt voor vertrek de dag erna. We hadden geluk omdat er maar liefst 10 mensen allemaal naar onze volgende bestemming wilde, zadat we voor 5 EURO per persoon de boottocht en 150 km rijden rechtstreeks konden doen met een eigen busje.

De volgende ochtend liep alles erg soepel. Na ons ontbijtje om 8 uur in het busje gestapt en ongeveer 3 uur laten aangekomen in Si Phi Don, op een eilandje genaamd Don Det. Don Det is een eilandje wat er vooral is voor toeristen, alles is hier bungalow, restaurant of een andere service, maar desondanks lijkt het nog niet verziekt of te druk. Een groot voordeel is dat er maar stroom is tussen 18:00 en 22:00 waardoor het hele eilandje plat ligt rond 22:30...

Bij aankomst terwijl ik aan het zoeken was naar een bungalow heeft Moniek een Nederlands meisje Tess ontmoet die gebruik maakte van de situatie en zich maar in het bungalowtje naast ons heeft geplaatst. Met Tess hangen we nu al drie dagen rond hier en we doen erg weinig. De bungalow is erg simpel, maar voor 1 EURO per nacht hebben we weinig te klagen. Gisteren heel de dag in onze hangmat gelegen en daadwerkelijk niets gedaan. Overdag wat lezen, 's avonds wat kaarten, eten en naar bed voor de stroom ermee ophoudt. Vandaag waren we van plan om wat te gaan doen, maar een zachtje regen houd ons wederom in de hangmat...en aangezien we nog 2 volle dagen hier hebben, hebben we nog voldoende tijd om te doen en laten wat we willen. De 20ste vertrekken we als het goed is richting Cambodja!

Deel van de foto's online, helaas is de snelheid te laag om alles te doen, dus hopelijk meer in Cambodja.

Tad Lo, Laos

2007-11-12T10:31:00.001+01:00

Bolaven Plateau - Tad Lo
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na onze heerlijk rustdag in Pakse met een even heerlijke massage op tijd naar bed gegaan. In de ochtend vroeg opgestaan en onszelf klaargemaakt voor een 2-daagse scootertocht. De route was vrij gemakkelijk, en van de 200 kilometer maar 20 op een onverharde weg. Na onze vorige tocht was dit natuurlijk een eitje. Ditmaal ook een betere scooter, i.p.v. de chinese een echte Honda! Dus geen problemen de hele trip!

Na ongerveer een uurtje rijden kwamen we aan bij de grootste waterval van de regio! Van 120 meter hoog vallen 2 stromen water in een indrukwekkende koker tussen twee bergruggen. Helaas was het pad naar beneden te stijl voor ons, en bij navraag werd ook duidelijk dat het niet normaal was om naar beneden te gaan. Het bleef dus bij een schitterend uitzicht van boven af.

De rest van de tocht was mooi door het Bolaven Plateau, een hoogvlakte dioe uitstekend geschikt is voor het verbouwen van koffie. Veel koffie wordt hier nog verbouwd door kleine familie bedrijfjes, dus zagen we maar weinig grote plantages, maar meer huizen met koffie tuinen. Na de gebruikelijke lunch van noedelsoep de 20 kilometer onverhade we gepakt en toen gemakkelijk aangekomen in Tad Lo, waar we gemakkelijk een guesthouse konden vinden. In de middag nog even een plaatselijke waterval bezocht en verder genoten van ons geusthouse, wat niet zo speciaal was qua inrichting, maar wel midden in een primitief dorpje lag, waardoor we konden genieten van kippen, koeien, varkens, honden en natuurlijk de mensen! 's Avonds een lekker varkentje van de BBQ op en toen gaan slapen.

Vanochtend na een ontbijt met wentelteefjes de 85 kilometer terug gereden! Zelf Moniek heeft een goede poging gedaan onze semi-automaat te besturen en dit ging prima! Na de rit direct doorgegaan voor een massage! Heerlijke ontspannen tussen al de opwinding door over wat ze aanmoeten met die twee grote buitenlanders!

De rest van de middag brengen we door in Pakse. Morgen pakken we een bus naar Champasak, aan de andere kant van de Mekong, erg dichtbij, dus dat moeten we snel bereiken!

Pakse, Laos

2007-11-10T07:05:00.001+01:00

The Loop
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na een busreis van 5 uur kwamen we aan in Tha Khaek. Hier is verder niet zo heel veel te doen, maar het is wel het startpunt van de (door de lonely planet) populaire 'Loop'. The loop is een rondje (verassend) van 3 tot 4 dagen op de scooter, waarbij je langs alle bezienswaardigheden in de omgeving komt! Leek ons een leuk plan, en dus huurden we een scooter bij het guesthouse. Bij de scooterhuur kregen we gelijk een kaart met de loop en op de achterkant een aantal zinnen in Laos. ("ik heb een lekke band" en "waar kan ik mijn scooter repareren"... heel handig, merkten we later...) En dus reden we de dag erna om 08:30 weg op onze "Fekon" (vaag Chinees merk). We stopten bij Tham Pha Pa, beter bekend als de Buddha Cave. Deze grot is in 2004 ontdekt door een man die er vleermuizen wilde vangen. Bij binnenkomst bleken er honderden bronzen buddha's te staan, varierend van 15cm tot 1 meter hoog, allen kijkend naar de ingang. Men schat dat de beeldjes 600 jaar oud zijn. Inmiddels is het een soort bedevaartoord voor Thaien en Laotianen geworden. Na een korte stop en een cola'tje doorgegaan naar de volgende grot Tham Xieng Liap, waar we voor 1 dollar per persoon doorheen geleid werden naar het einde waar we konden zwemmen. Heerlijk! Na wat geklauter kwamen we via een andere weg de grot weer uit en vervolgden we onze weg. We stopten in een dorpje voor een noodle-soepje (In Laotiaans "Foe" genaamd, het toverwoord voor als niemand engels spreekt, gewoon "FOE!" zeggen). De weg was na 20km al overgegaan op onverhard , een deel waar ze bezig waren met bestraten, waardoor het voornamelijk zand en stenen was. Veel vrachtwagen en bulldozers en vooral veel, heel veel stof! Gelukkig hadden we beide een helm met een stofkap, zonnebril en monddoek voor, dus het stofhappen viel mee. We zagen er alleen niet uit aan het einde van de dag... In de vallei waar we doorreden wordt door de Vietnamezen een gigantische dam gebouwd, waardoor er hele dorpen verhuisd worden. Een heel bizar project, door deze bouwput hebben we 2 dagen gereden. We overnachtten de eerste nacht in een nieuw dorpje, in nieuwe bungalowtjes, lekker zacht bed + dekbed en helaas een koude douche... Maar we moesten wel! We aten een noodle soepje en gingen onder de wol. Na een nacht van 13uur slaap vertrokken we na een ontbijt van een appel en M&Ms, (aangezien we niet voor de 3e keer achter elkaar noodle soep wilden) richting Ban Na Hin. De slingerweg leidde ons door de vele we dam-werkzaamheden en toen we een bordje 'dam site' zagen, besloten we maar even te gaan kijken naar deze dam in aanbouw. We vroegen aan een voorbij rijdende auto hoever het ongeveer was, 5km. Oh prima, doen we even! De afstand bleek 15km te zijn en de weg hels! Veel steile hellingen, met loszittende stenen en kuilen, en na elke bocht verwachtten we de dam! Toen we na 15km deze dam eindelijk zagen, hebben we even een koekje gegeten, en zijn we maar weer teruggegaan naar de hoofdweg. We dronken een cola'tje in een klein dorpje, maar toen we weg wilden gaan begonnen ze te wijzen naar onze voorband... lekke band! Opzich niet zo raar als je bekijkt op wat voor wegen we daarvoor gereden hadden. Gelukkig was er naast een repairshop, dus binnen 15minuten was onze band weer geplakt voor 1 dollar. We vervolgden onze weg, en kwamen eindelijk op de kruising bij Lak Sao. Hierna zouden we nog 50km rijden naar de overnachtingsplaats, maar wel op een geasfalteerde weg! We lunchten, en toen we weggingen controleerden we nog even de voorband, die gelukkig nog helemaal hard was! Alleen... dit keer was de achterband plat! Wederom zat er naast het restaurantje een Chinese repairshop en dus zaten we voor de 2e keer toe te kijken hoe onze scooter gerepareerd werd! De Chinese man haalde heel het achterwiel los en op een gegeven moment lagen er een stuk of 20 onderdelen onder... Maargoed, we kregen een nieuwe binnenband en alle onderdelen werden er weer ingestopt! (schade: 2 dollar) We vervolgde onze weg, maar na ongeveer 4 km kregen we wederom een lekke achterband! Duidelijk te ver om terug te lopen naar de Chinese shop! Dus ongeveer 1km gelopen naar de volgende shop waar onze achterband geplakt werd. 30 dollarcent koste het deze keer en met het 3-maal-scheepsrecht in ons achterhoofd, reden we weg. Helaas, 4-maal-scheepsrecht! 200meter verder begaf de achterband het wederom... Terug naar hetzelfde zaakje, waar we dit keer een nieuwe binnenband kregen (2 dollar). Na goed checken op scherpe stukjes in de buitenband vertrokken we dan wederom. Gelukkig was dit onze laatste lekke band en konden we de laatste 50km zonder problemen afrijden. We kwamen aan in Ban Na Hin, in guesthouse Mi Thuna. We hadden van te voren even gebeld en dat was maar goed ook want we hadden de laatste kamer. Helaas zonder douche, werd dus wassen aan de wasbak. We aten fish&Chips en kletsen met wat andere gasten. (voornamelijk over scooterpech... we hadden opzich nog geluk gehad met een lekker band!) De dag erna gingen we naar Tham Lot Kong Lo, via een 50km onverharde weg. (dwz: stof!) Kong Lo cave is een limestone grot, waar de Nam Hin Bun rivier doorloopt. De grot is 7km lang en op sommige plekken 100m hoog en breed. We huurden een bootje + bestuurder en gids en voeren door de grot. Erg indrukwekkend en erg donker! Het koste ons ruim een uur om erdoorheen te varen. Na een korte stop aan de andere kant van de tunnel voeren we in 3 kwartier stroomafwaarts weer terug. We besloten terug te rijden naar Mi Thuna en daar te lunchen: heerlijke sweet curry in cocosmelk! Rest van de middag een beetje ontspannen. Vooral de bilspieren hebben het zwaar te verduren! De laatste dag bestond uit 150km over asfalt rijden, terug naar Tha Khaek. Deze afstand viel ons zwaar, vooral omdat de billen zo'n pijn deden! We reden een half uur, waarna we even pauze moesten nemen. Eindelijk kwamen we dan in de middag aan in Tha Khaek. In totaal hebben we 507km gereden in 4 dagen en 4 lekker banden gehad! De tocht was heel gaaf en zeker de moeite waard al was hij wel heel zwaar. De weg was om sommige plaatsen zo slecht dat we maar 10km per uur konden rijden en het stof zat werkelijk overal! Maar zeker heel tof om op een andere manier te reizen en zo het landschap te ontdekken. Na een heerlijke warme douche en een nog lekkerdere schnitzel met patat (guesthouse heeft een duitse eigenaar) gingen we richting (een helaas keihard) bed. De dag erna de bus gepakt om 10:30 naar Pakse, waar we om 18:00 aankwamen. Wederom hadden we een reservering gemaakt en wederom hadden we de laatste kamer! Heerlijk met een eigen badkamer, warme harde douche en een zacht bed! Pakse is een beetje rare stad. Op de een of andere manier zijn er een hoop rijke mensen, gezien het aantal Lexus, mercedes auto's, en zelfs een hummer en porche cayenne! Vandaag lekker uitgeslapen, beetje internetten en straks gaan we een heerlijke massage nemen! Dat hebben we wel verdiend!
Morgen vertrekken we wederom op een 'loop', deze keer onze eigen loop. We willen een rondje maken over het Bolaven Plateau, dat bekend staat om de koffieplantages. We overnachten waarschijnlijk in Tad Lo, en de dag erna gaan we weer terug naar Pakse.
We hebben 3 filmpjes gemaakt tijdens ons tripje, deze zijn te vinden op: http://www.youtube.com/svenblom

Udon Thani, Thailand

2007-11-03T12:44:00.000+01:00

Het nationale museum van Laos was zeer zeker de moeite waard. De inhoud van het museam was niet zo ontzettend bijzonder en er waren maar weinig echt interessant dingen te zien, maar de manier waarop was zeker de moeite waard. Het nationale museum is grotendeels nog in de staat zoals het was in 1975, nadat de Pathet Lao het Laos hadden overgenomen en het communisme zegevierde. Alhoewel sinds 1989 het bezitten van een prive onderneming weer is toegestaan, wordt Laos nog altijd geregeerd door 1 partij en zijn verkiezingen waardeloos. Het communistische karakter is nog duidelijk zichtbaaar in het museum. Overal liggen artikelen uit de jaren 70 waarin de Amerikanen zich terugtrokken uit Laos. Zo kan je bijvoorbeeld kleding zien van alle belangrijke kameraden, maar ook hun mandjes waarin ze hun rijst bewaarde bij een of andere belangrijke veldslag. De held Ho Chi Min is duidelijk aanwezig op de vele fotos en bij elk geweer staat het verhaal hoe een simpele boer daarmee een Amerikaanse helikopter uit de lucht heeft geschoten. De Fransen zijn barbaren die de Laotianen als slaven behandelen, wat ze niet laten zien is hoe de koning van toendertijd Luang Prabang de Fransen heeft gevraagt om steun omdat het zelf te klein was om tegenstand te bieden aan omringende landen. OOk laten ze achterwegen dat ondanks de Franse steun de koning nog steeds zelf mocht regeren, iets wat toch meestal niet gebeurt in een kolonie. Degene die samenwerken met de Amerikanen worden beschreven als "the puppets of the Americans" en alle veroveringen van de Pathet Lao zijn overwinningen. Nadat de fantastische overwinningen van Pathet Lao tot 1975 aan je neus zijn voorbij gekomen komt het stuk van na 1975. In princiepe een dieptepunt van Laos waarbij iedereen uit het republiek, inclusief de meeste van het adelijk huis in zogenaamde "re-education camps (lees: concentratiekampen) worden gezet. Het land loopt totaal niet onder het communisme en er is grote armoede en voedsel tekort. Volgens het museum is alles glorie sinds 1975; het land is eindelijk verlost van alle buitenlandse invloeden en het land bloeit. Volgens hun is het land alleen maar verbeterd sinds 1975, terwijl dit eigenlijk natuurlijk pas was na 1985, toen duidelijk werd dat het strakke communistische regime niet werkte. Toen ook in 1989 in oost europa het communistische regiem verslapte, met de ondergang van de USSR in 1991, werd er nog meer toegestaan en is het land langzaam op gaan bloeien.

Erg interessant dus hoe zoiets hier wordt laten zien in een museum, en nog interessanter, en erger, hoeveel toeristen in het gastenboek vervolgens laten horen hoe blij ze zijn dat Laos verlost is.

's Avonds onze was opgehaald waarbij Moniek d'r North Face broek helaas onder een te warm strijkijzer was gekomen. Van de in totaal 4 broeken, 2 van Sven en 2 van Moniek, hebben we er nu nog 1! De mensen waren gelukkig heel aardig en vroegen ons wat we wilde. Nu zou je hier normaal gewoon de nieuwprijs voor vragen, maar 810.000kip is hier ongeveer een maandsalaris dus hebben we maar voorgesteld om 50.000kip te doen, dat is dus 3 euro, helaas, maar zo gaat dat!

De dag erna vroeg op pad gegaan naar Thailand, onze visa was bijna afgelopen en we hadden een nieuwe camera nodig. Met de bus direct naar Udon Thani, een grote stad in het noorden va n Thailand. Een grote stad met shopping mogelijkheden en eindelijk weer Amerikaanse fast-food restaurants! Heelijk na een maand rijst.

Als eerste flink genaaid door met een tuk-tuk een rondje door de stad te rijden om vervolgens op 500 meter afstand van het vertrekpunt,het busstation, afgezet te worden bij je guesthouse. Volgende keer beter kijken op welk busstation we aangekomen zijn dus!

Gelijk een scooter geregeld en heerlijk gelunched bij de KFC. Opzoek gegaan na een camera en na even zoeken precies dezelfde gevonden! Gelijk gekocht. 's Middags nog wat rondgelopen door de grote shoppingmall en 's avonds heerlijk in onze grote kamer met groot bed en DVD speler een filmpje gekeken onder het genot van een pizza van de Pizza Company. Heerlijk!

Vanochtend naar een grote supermarkt gegaan en heerlijk verse croissantjes gekocht met verse salami en rosbief! Heerlijk om zoiets zo makkelijk en goedkoop te kunnen krijgen na Laos. Alhoewel qua land Laos echt te gek is, missen we af en toe wel het westerse gemak wat je bijvoorbeeld wel in Thailand hebt. Nog even naar de shoppingmall gegaan en daar een slag geslagen. Drie broeken gekocht van Jack Wolfskin, kosten normaal ruim 100 euro in Nederland maar hier 7. Was een winkel waarin waarschijnlijk oude partijen werden opgekocht, maar ze zien er prima uit en er lijkt niets mis mee. Ze verkochten zefs Gaastra winterjassen, een Nederlands merk. Maar goed, we hebben dus weer 4 broeken!

In de loop van de middag met de bus naar de grens gegaan, nieuw visa gekocht en Vientiane weer ingereden! Terug bij af en klaar om morgenochtend vroeg langzaam af te zakken naar Tha Khaek, het zuiden van Laos.

Vientiane, Laos

2007-11-01T12:04:00.001+01:00

Luang Prabang - Sanyabulli - Pak lai - Vientiane
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend kochten we nog even snel bij onze vertrouwde tentje stokbroodjes met kip en kaas als ontbijt en voor onderweg, en op naar het busstation. Na een kopje Laos koffie met gecondenseerde melk vertrokken we richting Sainyabuli (ook wel gespeld als Xaignabouri, Xayaboury, Saiyabouli en Sayabouri... fijn...). Na 2 korte plaspauzes (oke, dat moet ik even uitleggen, wanneer er iemand moet plassen, zegt hij dat tegen de chauffeur, die stopt de bus aan de kant van de weg, de mannen lopen richting de achterkant en de vrouwen richting de voorkant. Vrouwen gaan op de knieen zitten en hijsen hun rok een beetje op, maar aangezien ik geen rok draag zoek ik meestal een bosje op) kwamen we aan in Sainyabuli. Ons plan was hier te overnachten, en de dag erna door te reizen naar Pak Lai, maar aangezien het pas 12.30 was, en we meteen in een tuk-tuk konden stappen naar het volgende busstation besloten we door te reizen. De reis zou tenslotte maar 4 uur duren... Na bij het busstation overgestapt te zijn in een truck met 2 banken, vertrokken we richting Pak Lai. Na ongeveereen half uur hield de weg op, en reden we op een zandweg, met veel kuilen. Op dat moment realiseerden we ons dat het wel een een hele lange rit kon worden... En dat was inderdaad waar! Toen we net in de truck stapten, vroegen we ons af waarom er iemand met een helm op instapte, en mensen met monddoekjes, nou we hadden het al snel door! De helm is voor het schudden door alle kuilen, en de doekjes voor de ongelooflijke hoeveelheid zand en stof die door de truck wordt geblazen! Na 5 lange uren werden we in Pak Lai gedumpt bij een guesthouse. Normaal gesproken hebben we het niet zo op van die plekken waar je bijna verplicht wordt gesteld om te blijven, maar we waren te moe en te vies en besloten na een klein rondje om dit guesthouse te nemen. Helaas geen warme douche, maar wel.... kabeltv! Na een snelle maaltijd, een snelle koude douche hebben dan ook heerlijk een beetje liggen zappen voordat we in slaap vielen. De ochtend erna lekker uitgeslapen aangezien de boot die we wilden nemen naar Vientiane de dag erna pas zou gaan, dus na een ontbijtje zijn we maar weer teruggegaan naar onze kabel TV om de rest van de dag een beetje te zappen, lezen en chillen! 'S avonds luxe gegeten: een soort fondue/ gourmet achtig iets, heel lekker!
De dag erna vroeg opgestaan. De boot zou om 9 uur vertrekken, maar we wilden niet het risico lopen deze te missen, aangezien we dan 2 dagen moeten wachten en er was echt geen ruk te beleven in Pak Lai. Daardoor stonden we om 7uur bij de 'haven' informatie in proberen te winnen. Echt niemand sprak engels, maar met wat handen en voeten werk kwamen we erachter dat we om 8uur kaartjes konden kopen. Maar even wat sticky rijst, bbq pork, chips en water gekocht voor de reis en nadat we de kaartjes gekocht hadden, de boot maar opgegaan.
In de boot waren kleine houten bankjes, aziaten formaat en voor en achter een ruimte voor bagage. We dumpten onze tassen en namen 2 bankjes in, aangezien Sven met geen mogelijkheid zijn knieen er tussen kon krijgen en dus schuin moest zitten. We installeerden ons op onze (de dag ervoor gekochte) kussentjes en bestudeerden de bedrijvigheid van het inladen/ uitladen/ instappen. Om 09.15 vertrok de boot! Ik moet er even bij zeggen dat de enige manier om van Pak Lai naar Vientiane te komen deze boot is. Via de weg moet je eerst terug naar het noorden, naar Luang Prabang en dan naar het zuiden naar Vientiane. Het is dus een echte authentieke manier van vervoer voor de locals, en de enige die sneller is dan de weg. Alle andere boten zijn er voor de toeristen. In het begin was het vrij rustig in de boot, totdat iemand een jerrycan zelfgestookte whiskey tevoorschijn haalde, en het er op de Laotiaanse manier (met 1 glaasje waar iedereen uit drinkt) op een zuipen zette! Uiteraard moesten de 'falangs' ook meedrinken... Nadat de boot 2x aan de kant gezet werd wegens motorpech, en we 1x het idee hadden dat we zonken hadden we zulke houten billen dat zelfs het kussentje niet hielp! Uiteindelijk kwamen we dan na 10uur uur aan in Vientiane. Tenminste... de boot ging aan de kant en iedereen stapte uit. Huh? Is dit Vientiane? Een en al duisternis.... Maargoed, iedereen stapte uit, dus wij ook. Na omhoog geglibber (en gevallen) op een modderige heuvel, in de regen kwamen we aan bij een afdakje waar iedereen aan het schuilen was. Er zou een bus moeten komen, maar wanneer? Gelukkig bood een meisje uit de boot ons een lift aan, zij werd met haar familie opgehaald. Dolgelukkig (en koud en modderig) klommen we in de pick-up truck in de veronderstelling dat we een minuut of 10 moeten rijden tot het centrum. Maar niets was minder waar! Na 1.5uur kwamen we aan in het centrum van Vientiane! Wat de rede was dat de boot niet naar het centrum door is gevaren is ons een raadsel. Na een heerlijke Indiaase maaltijd zijn we na een (warme!) douche doormoe in slaap gevallen. De tocht was zeker tof, en authentiek maar ook zeer vermoeiend!
Vanochtend scooter gehuurd en naar de ambassade van Cambodja gegaan voor een visum. Nog tevergeefs gezocht naar een Olympus camera, maar we hebben de hoop nu op Thailand gevestigd. Vanmiddag even naar het museum en morgen gaan we voor 1 nachtje naar Thailand. Ons visum is verlopen en om een nieuwe camera te kopen!

Luang Prabang, Laos

2007-10-28T12:26:00.001+01:00

Luang Prabang - Mama & papa of Oudomphong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend een stuk langs de Mekong gefietst, een brug overgestoken en aan de overkant 2 marktjes bezocht. Een daarvan was een Chinese markt, en zoals mensen zeggen, kan je daar inderdaad echt alles kopen wat je in je leven nodig hebt! Van servies tot kleding, lampen, telefoons, auto onderdelen en nog veel meer. Erg leuk om even overheen te lopen, vooral de neppe Nokia telefoons zijn te gek; we hebben het op internet gecheckt, en ze hebben daar versies liggen die volgens de nokia website nog niet eens uit zien... we kunnen niet wachten tot we in China zijn! :)
Na een heerlijk stokbroodje met kip en mayonaise hebben we ons verkleed (lange broek + lange mouwen) en hebben we nog 2 tempels bezocht. Alle monniken van de tempels zijn druk in de weer met lampjes klaarzetten en boten maken (veelal van een soort papier marche) voor het feest op de 27e. De rest van de dag een beetje lui voor het guesthouse gehangen, boekje gelezen, drankje gedronken.
De dag erna wederom heerlijk ontbeten met een enorme hoeveelheid vers fruit, met daaroverheen muesli en yoghurt (voor nog geen euro). Vandaag zou het dan de dag zijn van het grote festival, de dag dat iedereen op straat bootjes aan het maken is, en de dag dat er keihard gefeest zou worden! Helaas was er nog werkelijk niets aan de hand, en dus besloten we om onze fietsen nog een dag te huren. Na een bezoek aan een tempel zijn we naar het Royal Museun gegaan. Dit was voorheen het koninklijk paleis, totdat in 1975 de Path Lao de koning en de koningin eruit kickte en er een museum van maakte. Alles staat nog precies zoals die dag in 1975, wat erg interessant was. Na wederom een heerlijk broodje hebben we bij ons guesthouse een beetje ontspannen (we hebben zo'n zwaar leven!) totdat er rond 18uur ineens een boot langs kwam! Snel camera + statief gepakt en de straat op gegaan! Er verzamelden zich inmiddel steeds meer grote boten op karren voorgeduwd door een grote menigte, met veel muziek en bier! Elke wijk had zijn eigen boot gemaakt, met veel lichtjes (kaarsen of olielampjes) die in een lange optocht via de jury naar de Mekong ging om daar te water gelaten te worden!
Hoe rustig, bedeesd en relaxed de Laotianen nogmaal gesproken zijn, hoe uitzinnig ze nu waren! Er werd gedanst, bier gedronken (in 1 teug!), muziek gemaakt, vuurwerk afgestoken (die van zo'n bagger kwaliteit is, dat de helft in de menigte beland) vuur gespuwd, en dat alles om en rond supergrote versierde boten. We hebben ook maar een biertje gekocht en zijn een beetje foto's gaan maken. Na 1.5uur kwam de optocht eindelijk in beweging, erg indrukwekkend om te zien. De hele stoet langs de jury, op naar de Mekong. Hoe dichter we bij de Mekong kwamen, doe drukker het werd. En uiteindelijk kwamen we bij het punt waar de boten te water gelaten werden. Het leek ons leuk om dit vanaf de voet van de Mekong te zien, en dus klommen we over een muurtje een afgrondje in om naar beneden te gaan. DIt was helaas niet zo'n goed plan aangezien we beide een stuk naar beneden gleden (in het stikdonker) terwijl er ook nog vuurwerk naar beneden werden gegooid. We hadden hier en daar een schram, dus dat viel mee, alleen Moniek viel precies op de camera die in de broekzak dat, waardoor die het nu niet meer doet... (en er een blauwe plek met de afdruk van de camera op d'r bovenbeen staat) Zwaar balen natuurlijk zeker omdat olympus beweerde dat hij shockproef was! Waarschijnlijk precies op het zwakste punt terechtgekomen. Even laten liepen we door de straat en ontplofte er vlak voor ons een rotje met als gevolg Sven een snee in zijn vinger en Moniek een bloedende voet. Maar...... we hebben volgens aloude traditie een bananenleaf bootje gekocht, deze aangestoken en in de Mekong gezet dus ons 'bad luck' is met de Mekong weggevaren! (in plaats van ons visum verlengen gaan we nu waarschijnlijk een dagje naar Thailand, om daar een nieuwe camera te kopen, waarna we weer teruggaan naar Laos en automatisch een nieuw visum krijgen)
Vanochtend vroeg opgestaan voor onze Laos kookcursus! Om 9 uur stonden we paraat bij Tamarin restaurant, waar we Chantal en Jean Marie ontmoetten, een frans stel dat ook de cursus zou volgen. Na een ritje in de tuk-tuk kwamen we bij de lokale markt aan waar we vervolgens een rondleiding kregen. Erg leuk om van een 'local' uitleg te krijgen over de diverse kruiden, specerijen, vleessoorten, en zelf traditionele medicijnen. Zo kwamen we erachter dat de Laotianen graag gestold (dieren)bloed eten, en buffalo huid met haar... Na nog een fles lao lao whiskey gekocht te hebben, reden we naar de villa van de eigenaar waar onze kookcursus zou starten. We maakten 5 gerechten, als eerste stickey rice. Dit is zoals de naam al zegt, kleverige rijst die met de handen gegeten wordt. Je rolt de rijst tot een balletje en doopt hem daarna in een sausje, of een dip, die we daarna maakten. Aubergine dip en tomaten salsa dip, beide lekker pittig met veel knoflook. Alle gerechten worden trouwens op een origineel vuurtje gemaakt. De knoflook, aubergine en tomaten werden zo op de hete kolen gegooid, waarna later de verbrande stukjes eraf gehaald werden. Het volgende gerecht was vis, gestoomd in bananenbladeren. Vervolgens maakten we nog buffelsalade met diverse kruiden, citroengras gevuld met kip (wat een takkewerk) en Luang Prabang soep. Na in 4 uur al deze gerechten gemaakte te hebben konden we eindelijk gaan smullen van onze kookkunsten! Met uitzicht op de Mekong was dit helemaal niet slecht! Als klap op de vuurpijl werden er nog bamboe wormen gefrituurd, en we moeten toegeven, het idee was ranzig maar ze smaakten niet eens zo slecht!
Morgen gaan we naar Sanyabulli, waar we overnachten. Daarna door naar Pak Lai, om daar vervolgens de boot (via de Mekong) naar Vientiane te nemen. Wederom dus 'off the beaten track' en waarschijnlijk zonder internet, telefoonbereik en engels sprekende menseｎ！we zijn benieuwd!

Luang Prabang, Laos

2007-10-26T02:38:00.001+01:00

IMG_3925
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisterenochtend de dag begonnnen met een heerlijk kopje Laos koffie aan de Mekong na ons ontbijt. Aan de overkant konden we de voorbereidingen van de bootraces al zien, dus na de koffie met een bootje naar de overkant van de Mekong gegaan. De bootraces waren niet zo'n groot spectacel als we verwacht hadden, maar dit kwam misschien ook wel omdat we ze al eerder in Vieng Xai hadden gezien. Het was uiteraard wel genieten, maar na een uurtje zijn we toch maar terug gegaan.

's Middags naar de Kuang Si Waterfall gegaan op een uurtje rijden van de stad. Werkelijk een schitterend waterval die af en toe zo mooi was dat het wel nep leek. Een perfect onderhouden park aan de voet gaf het alles een nog mooiere aanblik. Via de rechtkant van de waterval zijn we helemaal omhoog geklommen, over de waterval op de top gelopen en aan de linkerkant weer naar beneden. Een leuke tocht met schitterende uitzichten. Na de klim heerlijk bezweet in het water gespongen en nog even gezwommen totdat we weer terug gingen.

Gisterenavond hebben we redelijk ruig gedaan. Voor 30 euro totaal hebben we het duurste restaurant van de stad bezocht. Uitstekende service en begonnen met een heerlijke salade met roquefort-dressing als voorafje na een heerlijke amuse. Als hoofdgerecht hadden we een supermalse Filet Mignon, aardappelpuree met kaas en gestoomde groenten. Als toetje hebben we samen een chocolade fondant genomen, een heerlijk warm taartje met gesmolten chocolade in het midden. Fantastisch allemaal! En vooral cultureel verantwoord om de Franse koloniale invloeden van dichtbij te beleven!

Vanochtend om half 6 opgestaan om te bekijken hoe de monniken hun eten kregen. In Luang Prabang eten de monniken datgene wat ze krijgen van het volk, een eeuwenoude traditie. Elke ochtend lopen ze door de stad om eten te ontvangen van de mensen. Wij hadden het geluk dat er momenteel een festival gaande is waardoor het drukker is dan normaal, meer eten voor de monniken en een langere tocht door de stad. Zeer indrukwekkend om te zien en een schitterent moment voor foto's natuurlijk.

vandaag gaan we verder de stad ontdekken en genieten van heerlijke Franse stokbroodjes en schitterende tempels.

Luang Prabang, Laos

2007-10-24T13:29:00.001+01:00

Luang Prabang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vandaag eigenlijk de hele dag op internet gezet om alle foto's van de afgelopen week te uploaden. We hebben het achter de PC zitten even onderbroken met een massage en een bezoekje aan een tempel op een berg, waarvandaan je de hele stad kunt zien: erg mooi!

Verder zitten we in een schattig geusthousje, en vanochtend zijn we verhuisd naar een kamer met eigen badkamer + toilet (voor €0.80 meer :)) de eigenaren zijn 2 oude mensjes, die zichzelf continu papa & mama noemen. Enkele geciteerde zinnen: "papa and mama are very happy you stay here!" ... "Eat more papaya!!! mama very happy if you eat papaya!" ... "Sit, sit here! (wijzend naar haar stoel)" "If you want to wake up early, no problem, mama will wake you!" Kortom: we vermaken ons prima, mama heeft lekker 5.5 kilo vieze was van ons gedaan, dus dat s ook weer schoon!

Morgen is er als het goed is (niemand hier weet het zeker) een festival met drakenbootraces op de Mekong. Ook worden er bootjes van bananenbladeren met daarin lichtjes op de Mekong gelaten en schijnt er een optocht te zijn van monniken. We zijn benieuwd!

Vang Vieng, Laos Video

2007-10-24T05:44:00.000+01:00

Twee weken geleden zijn we in Vang Vieng zoals verteld iemand tegengekomen die met zijn auto de wereld rond rijd. Later zijn we ook een stuk met hem meegereden, tussen Phu Khoun en Phonsavan. In Vang Vieng hebben we samen met hem een actiefilmpje gemaakt met zijn auto. Op de voorkant van zijn auto zit onze onderwatercamera gemonteerd, en Moniek zit in de auto tijdens het filmpje. De foto's staan uiteraard op onze website.

Luang Prabang, Laos

2007-10-23T13:11:00.001+01:00

Vang Vieng - Phu Khoun
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanaf het guesthouse op het busstation in Sam Neua met een truck richting Vieng Thong gereden. De truck is hier een bekend alternatief op de bus en wordt meestal ingezet als er niet zoveel mensen op dat stuk rijden. Dus de tassen op het dak gebonden en opweg gegaan. We vertrokken al om 7:00 's ochtends en het was nog goed koud! Onderweg ging gelukkig de zon schijnen en rond enen kwamen we aan op onze bestemming. We hadden dit dorpje gekozen omdat er hier een warm waterbron zou zitten en zodat we geen 15 uur in een bus zouden moeten zitten.

Nadat we in een guesthouse zaten maar even de richting van de waterbron opgelopen om te kijken of het wat was! Na ongeveer 2 km lopen hadden we de bron gevonden. Het bleek dat in 2003 hier het een en ander gebouwd was, maar dat er sindsdien niets meer was gedaan. Er was een dam met daarvoor een stuk om te zwemmen, maar dit zat zo vol met algen, wier en troep dat het daarvoor maar gepast hebben. Uit de dam kwamen een stuk of 10 pijpen met inderdaad zeer warm water, maar deze werden alleen maar gebruikt door het dorp om goedkoop de was te doen! Een kleine domper dus, maar gelukkig konden we de volgende dag alweer verder met de bus. Die middag op het balkonetje van ons guesthouse wat zitten lezen en genieten van het weinige wat er afspeelde in het marktje van het dorp.

De ochtend erna wat uitgeslapen en bedacht dat we elke vorm van vervoer maar moesten aanhouden omdat de bus naar onze volgende bestemming pas rond 13:30 langs zou komen. Tijdens ons ontbijt vroeg een zeer aardige man waarheen we gingen in perfect engels. Onze volgende bestemming zou Nong Khiaw zijn, en daar deze man daar toch langs kwam konden we mee rijden voor dezelfde prijs als de bus. Meerijden betekende wel achterin de pickup truck!

Samen met twee mannen die bij het busje hoorde en nog een oud stel die naar een ander dorpje onderweg moesten opweg gegaan. De chauffeur reed hard, en alles leek prima in orde. Tijdens de rit begon de man onze allelei vragen te stellen of onze telefoons hier wel werkte en werd Moniek steeds aandachtiger bekeken. Op den duur zag Sven ook hoe 1 van de mannnen een handpistool probeerde te verbergen onder zijn shirt. Wapens zijn hier niet heel vreemd en we zien geregeld jonge jongens met AK-47's rondlopen, maar samen met de vreemde vragen vonden we het toch niet zo prettig meer! We vroegen de man waar die werkte en hij zei dat hij bij een reisbureautje werkte. Helaas was hij wel zijn visitekaartjes vergeten, maar het heette Jungletours en zat op de Mekongstreet. Namen die iedereen wel kon verzinnen. Er moest dus een actieplan komen! We hadden in ieder geval besloten dat we er bij het volgende dorpje uit moesten en zeker voordat het oudere stel eruit ging, zodat we niet alleen met ze zouden komen te zitten.

Bij het eerst volgende dorpje hebben we gevraagd of we even mochten stoppen omdat Moniek zo misselijk was. Allebei de truck uit dus met onze handbagage op de rug, want hierin zit ons geld, paspoort en al het andere wat belangrijk is. Moniek heeft een beetje gedaan alsof ze moest kotsen, wat niet vreemd is aangezien er meestal 5 mensen per bus de hele reis kotsen, en gezegt dat het niet meer ging. We zouden wachten op een bus in het dorpje die wat rustiger zou rijden. Gelukkig waren er redelijk wat mensen in het dorpje en zonder teveel tegensputteren konden we onze tassen pakken en reden ze weg! Gelukkig maar! We weten niet zeker of ze wat van plan waren, maar we wisten wel dat we niet meer in die truck wilden blijven!

Van de schrik bekomen kwamen we erachter dat we nu eigenlijk midden in Laos in een dorpje zaten zonder naam, zonder guesthouse, zonder telefoon en zonder internet! Na wat rondvragen met veel gebaren kwamen we er achter dat er waarschijnlijk wel een bus langs zou komen rond 15:00! Dat was gelukkig al over 3,5 uur! het dorpje bleek al snel helemaal fantastisch! Met onze digitale camera snel vrienden gemaakt met alle kinderen van het dorp en die hebben ons dan ook de uren die we vastzaten niet meer verlaten. Een klein winkeltje langs de weg voorzag ons van eten en drinken en de kleine hondjes en kippen op de weg vermaakte ons prima! Om 14:30 kwam de locale bus en verlieten we het leuke dorpen uitgezwaait door de vele kinderen!

Na 4 uur locale bus, met een kotsende Moniek en karaoke aangekomen in Nong Khiaw. Het was tijd voor luxe! Via de Lonely Planet een goed klinkend verblijf gevonden en daar naartoe gegaan! Gigantische bungalows, gigantisch bed, mooie badkamer en een groot balkon uitkijkend over de rivier! Perfect dus! En het mooie was dat het nog geen 14 euro per nacht kostte, wat voor ons toch duur lijkt, omdat dat bijna 7 keer zoveel is dan we de nacht ervoor betaaldde.

Heerlijke gaan slapen en de hele dag erna in bed gelegen, gelezen, muziek geluisterd en niet veel verder gekomen dan het uitstekende restaurant dat bij de bungalows hoorde! Prima uitrusten dus in een schitterende omgeving! Vanochtend nogmaals een klein beetje uitgeslapen en na het ontbijt richting busstation gegaan om wederom met een truck (met ditmaal 20 man achterin, waar er ongeveer 10 passen) in 3,5 uur naar Luang Prabang gegaan. We zitten in een heel leuk klein guesthouse in het centrum en waarschijnlijk komt er hier de komende dagen een festival, dus het lijkt erop dat we nog wel even blijven hierzo.

Sam Neua, Laos

2007-10-23T12:59:00.001+01:00

IMG_1357
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend zijn we na een heerlijk stokbroodje met 'la vache qui rit' binnen Sam Neua verhuisd naar een ander guesthouse. Aangezien we de ochtend daarna om 07:20 met de bus naar Vieng Thong zouden vertrekken en het nieuwe guesthouse boven het busstation zat, leek ons dat geen slechte keuze. Met de scooter 2x heen en weer gereden om onze tassen te verhuizen om daarna met de scooter de andere kant opgereden als gister. Ons doel was een grot met een buddha erin, maar zoals altijd was de weg ernaartoe al een ervaring opzich! Na een cola'tje gedronken te hebben bij een klein lokaal winkeltje, waarna het hele dorp uitliep om ons te zien, kwamen we aan bij de grot. In deze grot stond een grote gouden boeddha en allerlei standbeelden eromheen. Erg mooi om te zien maar ook erg uitgestorven! Nadat we nog even het dorpje ingelopen waren, besloten we terug te gaan richting guesthouse. Op de heenweg hadden we in de verte huizen gezien die ons deden denken aan het SOS kinderdorp dat we bezocht hadden in Phonsavan. We besloten hierlangs te rijden en inderdaad het was een SOS kinderdorp. We werden even hartelijk ontvangen als in Phonsavan door de directeur en zijn secretaresse die engels sprak. Het idee is hetzelfde als Phonsavan, grote bungalows waar kinderen per 10 in wonen met een 'moeder'. Maar binnen dit kinderdorp waren er ook nog 2 huizen waarin arme kinderen uit de buurt voor een periode van een half jaar opgevangen en gevoed werden, zodat de ouders kunnen werken. Ook is er een gratis ziekenhuisje en een grote school (basis en middelbaar), beide voor zowel het kinderdorp als de rest van de stad. Aangezien we onder schooltijd langskwamen, zaten de meeste kinderen op school. Maar onze rondleiding ging ook door de school! In diverse klaslokalen werden we begroet met een hartelijk "Sabai dii" en in de kleuterklas werd er zelfs een liedje voor ons gezongen. Wederom erg indrukwekkend en dubbel. Aan de ene kant heel fijn dat er zoiets als een SOS kinderdorp bestaat, met al deze mooie voorzieningen, maar aan de andere kant diep triest dat deze kinderen al zo jong hun ouders verliezen.
Nadat we nog een bezoek brachten aan een tempel, reden we terug naar Sam Neua en leverden onze scooter in. (toch nog 2 dollar minder betaald door de reparatie van de dag ervoor!) Na heerlijk gegeten te hebben op het busstation doken we ons bedje in. Het viel ons al op dat er weinig mensen van dit redelijk nieuw uitziende guesthouse gebruik maken, en nadat we in bed lagen ondervonden we dat ook de dekens weinig gebruik werden. En ook niet uitgeklopt werden. Sven heeft (met z'n huisstofmijtallergie) zo'n 150keer geniest, en toen besloten we van dekens en kussen te ruilen, en dat hielp. Na een toch redelijke nacht stonden we om 05:30 uur op.

Sam Neua, Laos

2007-10-18T13:05:00.000+01:00

Die dag zouden Megan en Catt aankomen in Vang Vieng! Aangezien we geen idee hadden hoelaat, maar gokten op ergens in de middag besloten we om 's ochtends op pad te gaan met de scooter. Vang Vieng ligt aan een doorgaande weg, dus de keuze was of richting Vientiane, waar we vandaan kwamen, of richting Luang Prabang. We kozen de laatste optie. Het was onwijs leuk om alle huisjes, dorpjes, kinderen langs te kant van de weg te zien, in dit enorm mooie landschap. We lunchten bij een klein lokaal eettentje, waar toen wij kwamen net het Karaoke systeem afgezet werd (He, jammer!).
We keerden terug op het moment dat we de bergen inreden en de scooter het niet meer trok :).
Teruggekomen bij het guesthouse namen we een heerlijke milkshake en lazen wat. En daar kwamen ze! Megan en Catt, het stelletje uit Amerika die we in Sandakan ontmoet hadden, 1.5 maand geleden! Erg leuk om weer 'bekende' gezichten te zien! We bleven die avond bij het guesthouse, bijpratend, bierdrinkend en BBQ kip eettend.
De dag erna gingen we wederom tuben! De zon scheen hoog aan de hemel wat een aardig verschil was met de vorige keer. We besloten wederom voor de lange toch van 17 km te gaan. Terwijl we met de tuk-tuk richting het punt gingen waar we gedropt zouden worden kwamen we erachter dat we de vorige keer genaaid waren met het aantal kilometers aangezien we snoeihard het punt voorbij reden waar we de vorige keer gedropt waren! (Was dus achteraf 12km!)
Tuben was wederom heerlijk ontspannen, en om de traditie in eer te houden, dronken we bij hetzelfde tentje wederom mint-thee met Lao whiskey: heerlijk! Nadat er nog een slang op Sven z'n tub was gesprongen (reactie Sven: "Aaahh er zit een slang op mijn tub, hier moet ik een foto van maken!" ) hebben we terug in het guesthouse een heerlijk warme douche genomen, en ons klaargemaakt voor het diner. Toevallig waren Catt & Meg die dag 1 jaar getrouwd en we besloten om daarom een leuk restaurantje te zoeken. Na toch maar niet voor een leuk restaurantje aan de rivier te gaan ('Sorry, er zijn zojuist een paar mensen naar het ziekenhuis gegaan met voedselvergiftiging, jullie kunnen hier niet eten) kwamen we bij een sjiek resort waar we werkelijk heerlijk gegeten hebben bij kaarslicht aan de rivier! BBQ vis met rodewijn saus op gestoomde groenten en BBQ kip.
Die nacht werderom bezoek gehad van de huis gekko (De eerste keer dat we een soort van knagend geluid bij het dak van onze bamboe bungalow hoorden, dachten we dat het een rat was die er doorheen aan het knagen was! Met als gevolg dat we de hele nacht tegen de muur gebonkt hebben en uiteindelijk met licht zijn gaan slapen), en 's ochtends van een kikker onder onze bungalow, in combinatie met vissende mensen in het beekje naast ons, maakte de nacht erg onrustig. Dag erna ingepakt en afscheid genomen van Catt&Meg (hoewel er een kans bestaat dat we ze weer tegen gaan komen in Cambodja). Naar het busstation gelopen de bus gepakt naar Phu Khoun, een stadje tussen Vang Vieng en Phonsavan. Hier hadden we namelijk afgesproken met Tobias, de Zwitser die de wereld rondreist in zijn auto. Toevallig kwam hij aanrijden, 5 minuten nadat wij door de bus gedumpt waren op een kruising, en dus sprongen we in zijn auto. Na een kleine 3 uur slingeren (wat veel sneller ging en ook leuker was dan de bus) kwamen we aan in Phonsavan. Toen we uit de auto kwamen merkten we op dat het stukken kouder was dan in Vang Vieng: 20 graden! Na maanden van 30 graden voelt 20 graden aan als ontzettend koud en dus trokken we snel een trui aan. Na ingecheckt te zijn in ons guesthouse een bezoek gebracht aan MAG (mines advisory group) die zich bezig houdt met het weghalen van bommen in deze omgeving. 30% van alle bommen is niet ontploft en er gaan jaarlijks nogsteeds tientallen mensen dood hieraan. Heel bizar om dit te lezen. USA heeft in deze regio 9 jaar lang, elke 8 minuten een vliegtuiglading bommen gegooid. Dit hebben ze heel lang ontkend, waardoor de mensen als protest alle gevonden bommen overal neerzetten en gebruiken als bloempotten, hekken, asbakken, om hout in te branden en gewoon als sier. Heel apart om te zien en ook wel indrukwekkend. Er zijn hier zo ongelooflijk veel bommen ontploft. Langs de weg zie je ook vaak kraters van ontplofte bommen.
De dag erna gingen we naar 'Plain of Jars'. Dit zijn kruiken van natuursteen (zandsteen) die op diverse plaatsen in het landschap staan waarvan niemand enig idee heeft hoe ze daar ooit gekomen zijn en door wie. (overigens hebben we de avond ernaar onder een biertje samen met Tobias diverse theorien hierover bedacht, maar daarover later meer) Ze zeggen dat de kruiken 2000 jaar oud zijn. Er zijn tientallen plaatsen waar deze kruiken staan, maar er zijn maar 3 sites toegangkelijk voor publiek. Dit zijn de meest interessante en ook de enige die 'schoongemaakt' zijn door MAG. Dit wil dus zeggen dat er geen bommen meer liggen. (ongelooflijk hoe snel je hieraan 'gewend' raakt.) Wel moet je binnen de stenen blijven lopen, het is dus niet slim om ergens in de bosjes te gaan plassen ofzo...
Na wat zoekwerk, en rijden door modderige paatjes in the middle of nowhere en veel de weg vragend, (wat voor hilarische taferelen zorgde: Moniek vraagt de weg aan een vrouw die hard Laos praat, heel d'r mond vol rijst heeft en onderwijl werkelijk alle kanten opwijst, en kinderen die achteruit deinzen als de weg gevraagd wordt) hadden we alle 3 de sites bezocht. Op de terugweg nog een bezoek gebracht aan een 'SOS kinderdorp' waar we een rondleiding kregen van de directeur. Er zitten momenteel 145 weeskinderen, per 10 in mooie bungalows met allemaal een eigen 'moeder'. Ze gaan naar school, werken daarna in de tuin en spelen buiten. 70% van de ouders is omgekomen door recentelijk ontplofte bommen, en 30% door ziektes en andere oorzaken. Op deze manier wordt je aardig met de neus op de feiten gedrukt.
'S avonds voor de laatste keer gegeten met Tobias en ook afscheid genomen aangezien hij de dag erna vroeg zou vertrekken om richting Vietnam te rijden. Helaas lag dit niet op onze route en moesten we het weer doen met een bus! We namen de bus van 8uur naar Sam Neua. Een klein busje met een man of 10, grote zakken met uien in het gangpad en een enorme hoeveelheid bagage op het dak. (Ohja, en een 8-uur lang kotsend meisje voorin) De reis was slingerend maar erg leuk en mooi om te zien. Veel mooie uitzichten en kleine dorpjes. Door het (pas afgelopen) regenseizoen waren er ook veel aardverschuivingen geweest waardoor de weg af en toe een zandweg werd. Aangekomen in Sam Neua met een Tuk-Tuk naar het centrum gegaan en afgezet voor een simpel guesthouse. Sam Neua is de minst bezochte provinciale hoofdstad van Laos en dat werd ons wel snel duidelijk. Geen toeristische faciliteiten, maar wel een fijn origineel stadje midden in de bergen. 's Avonds even over de locale markt gelopen en toen vroeg naar bed om uit te rusten van onze lange reis.

Vandaag vroeg opgestaan om een heerlijk stokbroodje pate te eten op de markt. Onderweg een Franse jongen tegengekomen die ook in onze bus en ons guesthouse zit en samen een scooter gehuurd om naar Vieng Xai te gaan. Een fantastische rit met een schitterend slingerend weggetje door steile bergen en dalen met wonderschone rijstvelden. Aangekomen eerst rustig gekeken naar de oefeningen met drakenboten en daarna een afspraak gemaakt om 's middags de communistische Pat Lao grotten te bekijken. Eerst nog even lekker gelunched en onze scooter laten reparen omdat de gaskabel was gebroken. Gelukkig kan je hier in elk klein dorpje meerdere garages vinden en ging alles heel soepel. Een uur later en 2 euro lichter alsnog een de toer begonnen. Onze gids sprak redelijk Engels en alhoewel wij af en toe meer wisten dan hij heeft hij ons toch een hoop kunnen uitleggen. In de tijd van de bombardementen vanaf 1964 van de amerikanen hielden zich hier de leden van de communistische partij schuil. Er zijn in totaal meer dan 400 grotten waarin zich waarschijnlijk meer dan 23.000 mensen verstopte. Wij hebben de drie belangrijkste grotten gezien met daarin slaapkamers, vergaderruimtes en zelfs hele theaters. Er zijn zelfs grotten met bakkerijen, banken en gastverblijven. De grotten die wij hebben bezichtigd behoorde tot een van de prinsen van het oude Laos en van de generaal van het leger. Na de grotten nogmaals de schitterende weg bereden en eventjes ontspannen in ons guesthouse. Vanavond ergens lekker eten en morgen willen we nogmaals een rondje in de buurt gaan rijden om de kleine dorpjes en mooie omgeving te bekijken.

Vang Vieng, Laos

2007-10-12T11:55:00.001+01:00

Vang Vieng
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Onze laatste dag in Vientiane vooral besteed aan het bezoeken van tempels, marktjes en de Laos versie van de 'Arc d'triomphe'. Deze staat net als in Parijs aan het einde van een look-a-like Champs Elysees. Ooit gebouwd met cement dat eigenlijk bedoeld was voor een nieuw vliegveld... (hij is nooit afgemaakt) Ook zijn we naar de enige tempel geweest die de bombardementen overleefd heeft, en dus duizenden buddha's tentoonsteld.
Tot sot zijn we naar het belangrijkste monument van Laos geweest; een enorme stupa van goud. Vanuit de verte erg mooi en glanzend maar van dichtbij een beetje afgebladderd.
's Avonds wederom heerlijk een Mekong vis gegeten en na het inpakken het bed ingekropen. Dag erna werden we om 09:30 opgehaald en met een tuk-tuk naar de bus gebracht die ons naar Vang Vieng zou brengen. De tocht duurde ongeveer 4 uur en was echt onwijs leuk om te zien! We reden door allerlei dorpjes met schoolkinderen, rondrennende naakte kindjes en veel koeien op de weg. En natuurlijk het adembenemende landschap dat steeds woester werd met hoge bergtoppen. In Vang Vieng aangekomen liepen we naar ons guesthouse uit de Loneley Planet (MayLyn). Aan de andere kant van de rivier dus heerlijk rustig, maar we moeten wel iedere keer 4000Kip betalen om de brug over te gaan. (30 cent:))
Na ingecheckt te zijn in een leuk klein bungalowtje met uitzicht op de bergen gingen bij het guesthouse een broodje eten. Ineens reed er een grote jeep langs met een landkaart erop, die we herkenden uit Phuket, 2.5 maand geleden. We hadden toen even met de eigenaar gesproken, een jongen die in 2 jaar rond de wereld reist in zijn Toyota jeep. (http://www.panmundo.com) En inderdaad het was Tobias! Hoe grappig is het dan om iemand 2,5 maand later in een totaal ander land tegen te komen! Inmiddels had een vriend van hem, Nicolas zich voor 3 weken bij hem gevoegd en hadden ze een Zwitsers meisje, Charlotte werkzaam in Cambodja ook een lift gegeven. 's Avonds kwamen we ze toevallig tegen in het dorpje en besoten samen te eten: pizza! Het punt is alleen dat Vang Vieng bekend staat om de 'happy pizza's',wat betekend dat ze er geestverruimende paddenstoelen op gooien. Na een hoop grappen van te voren over deze pizza's bestelden we gewone pizza's bij een hele 'happpy' eigenaar. Maar hoe maak je nou duidelijk dat je echt een gewone pizza wilt? Na meerdere malen gezegd te hebben dat we echt een normale pizza wilden, een 'sad pizza' kwam hij niet meer bij van het lachen. Na het eten kregen we een gratis bucket van hem (cola, Laos Whiskey en red-bull). Al met al een hilarische avond!
Die avond werd het plan geboren om met de auto van Tobias (de Zwitser die de wereld rond rijd) in de rivier te rijden en er aan de andere kant weer uit te komen. Om dat vervolgens vanuit 2 verschillende hoeken te filmen, en onze waterproof camera op de bumper te bevestigen voor het special effect!
De dag erna bevestigden we dus onze camera op de bumper en namen we onze plaatsen in. Met een gigantische golf kwam Tobias weer aan de andere kant op de oever, supermooi gezicht! (Het in elkaar gezette filmpje + achtergrond muziek staat binnenkort op youtube)
Daarna besloten we te gaan doen wat iedere toerist in VV doen: tuben! Ofterwel, met een opbaadband ergens gedumpt worden en vervolgens de rivier af te zakken, met allemaal barretjes aan de kant. We besloten de lange tocht te nemen van 17km, aangezien je dan de eerste 15km niets tegenkomt, en puur een beetje in de natuur dobbert. Nou natuur was het! Na een uur begon het onwijs te hozen! ( Nadat Tobias trouwens nog een locale touwbrug over probeerde te steken met finaal met zijn voet erdoorheen ging) Maar we waren toch al nat, dus we dobberden vrolijk verder. Na 3 uur kwamen we bij de eerste bar, waar we maar meteen aan wal gingen. Doordat we door de regen toch redelijk verkleumd waren, bestelden we mint-thee met whiskey; heerijk! Na een paar drankjes gingen we verder richting ons guesthouse. Onderweg lokale kinderen van de band af duwend aangezien ze wilden dat jij bij hun barretje aan wal ging:)
Na een heerlijke warme douche schoven we aan bij een groep Australische meisjes, al werkzaam in Cambodja. (dus we hebben weer wat adresjes!) Lekker een BBQ vis en een paar biertjes erbij, terwijl Tobias de film aan het monteren was. Na nog een paar biertjes lekker gaan slapen...

Vanochtend redelijk vroeg opgestaan om een scooter te huren. Voor 2,5 euro was het geen slechte deal, we zijn eigenlijk simpelweg een richting op gaan rijden. Al snel een aantal grotten tegengekomen, maar toch maar rustig doorgereden. De omgeving was werkelijk schitterend, de zon scheen, en het rijden op de slechte weg met diepe plassen was een avondtuur opzich! De foto's zeggen meer over de omgeving dan dat we hier kunnen opschrijven. Na een tijdje toch maar naar een grot gereden, maar we kwamen er al snel achter dat we salecht voorbereid waren, allebei op slippers en geen licht. Licht kon je gelukkig huren, maar nadat we op onze slippers de berg getrotseerd hadden welke naar de grot leidde en bij de grot aangekomen waren, bleek dat toch iets te donker, lastig en glibberig te zijn, zeker zonder een gids. Dus maar even snel een klein kijkje genomen en aan de afdaling begonnen! Benenden heerlijk gezwommen in een schitternd helder blauw riviertje en lekker gelunched.

Hierna in de schitterende natuur verder gegaan totdat een rivier door het regenseizoen de weg versperde. Omgekeerd en terug gegaan dus. Tijdens de terugweg wat gedronken in een klein dorpje waar blijkbaar niet al te veel toeristen kwamen, want we kregen veel aandacht. Vooral digitale foto's nemen en laten zien aan de kinderen was een leuke bezigheid voor de kinderen en gaven ons de mogelijkheid om rustig door te kunnen schieten!

Vanavond waarschijnlijk rustig bij het guesthouse chillen en eten, is meestal gezellig daar met de andere mensen. Morgen komen Megan en Cat, een amerikaans stel wat we ontmoet hebben in Borneo hier aan, dus daarmee gaan we overmorgen wederom tuben. Heerlijk!

Het plan is om de 15de naar Muang Phu Khoun te gaan, een klein dorpje ten noorden, om daar met Tobias een stuk mee te rijden richten Phonsavan, waar het mysterieuze Plain Of Jars ligt. Leuk om een stuk op een andere manier af te kunnen leggen, dus alles ziet er goed uit de komende dagen!

Vientiane, Laos

2007-10-08T14:47:00.001+01:00

Nong Khai - Statue park, Sala Kaew Ku
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag in Nong Khai hebben we en rondtocht gemaakt op de scooter, uitgestippeld door het guesthouse. De 55km lange tocht ging door rijstvelden, tabakplantages en veel Thaise dorpjes. (wat vooral heel veel zwaaiende kindjes opleverde!) Rond het middag uur brak de zon een beetje door, waardoor we onze regenjassen uit konden doen! Aan het einde nog gestopt bij een klein eettentje lang de kant van de weg voor een lunch. Direct werd er een slapend kindje wakker gemaakt aangezien zij de enige was die engels bleek te spreken! Na wat handen en voeten werk kregen we een heerlijk noodle soepje met varkensvlees en groente. Hele consternatie bij het tentje, de halve buurt werd erbij gehaald om naar de 'Farangs' te kijken!
's Avonds bij ons guesthouse heerlijke gele curry gegeten met stickey rijst.
De dag erna was het tijd voor ons 5e land: Laos! Met een tuk-tuk op weg naar het busstation, waarna we door een miscommunicatie bij de grens afgezet werden. Dan maar met de locale bus de grens over! Via de "Friendship Bridge' Laos in, om direct na de brug er weer uit gedumpt te worden om de grens over te gaan. Na wat stempels en dubieuze 'entrance fee' (die 10 bath mogen ze houden!) waren we dan eindelijk in Laos.
Met een gedeelde tuk-tuk kwamen we na een uurtje in Vientiane, waar we toevallig een man tegenkwamen die we in de trein hadden ontmoet, een Deen die in Thailand woont en hier zijn visa run komt doen. We besloten om met hem (en 2 anderen) een drankje te doen en gelijk te lunchen. Terwijl we op het eten wachtten ging Sven wat guesthousjes langs om vervolgens met een sleutel terug te komen. We zitten in een heel ontspannen grote kamer met wederom een gigantisch bed. Na onze tassen gedumpt te hebben hebben we gelijk een scooter gehuurd en zijn we een beetje Vientiane rondgecrossed. Wat een relaxte stad! Welliswaar de hoofdstad van Laos, maar absoluut niet te vergelijken met een Bangkok of Kuala Lumpur. Na een simkaart en een rekenmachine gekocht te hebben (met al die valuta wordt het toch een beetje lastig: je wilt iets kopen, ze zeggen de prijs in dollar, bath en kip (Laos valuta), je betaald bijvoorbeeld in bath, en krijgt kip terug, maar hoeveel euro is dat nou eigenlijk?) Kip is trouwens een belachelijke valuta met heel veel nullen. Een cola kost bijvoorbeeld 5000 kip. Een dag scooter huren 80.000! Maar het maximale dat je kunt pinnen per keer is 700.000 wat neer komt op €50.
Na een drankje op het balkon van het guesthouse zijn we met de scooter naar een tempel gegaan. Hier kon je voor een kleine €3 een kruiden sauna in, daarna een kopje kruidenthee, en vervolgens een originele Laos massage! De sauna was heerlijk, lekker stomen met allerlei kruiden. (Overigens heeft het niets van een westerse sauna, het is gewoon in een bamboe hutje op palen met een vuurtje eronder!)
Een Laos massage bestaat voornamelijk uit heel hard drukken en knijpen, iets dat Sven heerlijk vond, maar ik vond het iets te veel van het goede! Waar zijn de zachte Thaise oliehandjes gebleven?
Net hebben we heerlijk gegeten aan de Mekong rivier. Opklaptafeltje, plastic stoeltjes, een kaarsje in een halve plastic fles en een nepbloemetje! We hebben de lekkerse vis sinds tijden op, Lekker een Laos biertje erbij, heerlijK! Zo heb je toch geen 5-sterren resort nodig?
Morgen gaan we de stad + omgeving verder verkennen op de scooter en waarschijnlijk gaan de de dag erna verder naar Vien Viang. Foto's komen waarschijnlijk morgen!

Nong Khai, Thailand

2007-10-06T11:16:00.001+01:00

Bangkok - Treinstation
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De nachttrein was een heerlijk onspannen manier om zonder het te merken 13 uur te reizen! We vertrokken om 20:55, en na een half uur kwam het treinmannetje onze bedden al in orde maken. Na nog wat cola en chipjes zijn we rond 10uur maar gaan slapen, wat goed ging! Het enige was dat de trein ongelooflijk schommelde en dat echt diep slapen er dus niet in zat. Na toch een redelijke nacht kregen we om 06:45 ons ontbijt geserveerd: 2 eieren, stukje ham, worstjes, wat sla en 2 stukken toast: heerlijk! Na een kopje koffie kwamen we iets te laat, rond 10 uur aan in regenachtig Nong Khai.
Met de Tuk Tuk naar 'Mut Mee Guesthouse' (http://www.mutmee.net), een heel relaxed guesthousje met een mooie tuin aan de Mekong Rivier. Heel ontspannen om met een drankje een beetje over de Mekong naar Laos te turen... We hebben een superlief huisje, met veel ramen, een onwijs groot bed (met blauwe klamboe) en een eigen badkamertje met warm water. Op en top luxe dus!
Na een lekker 2e ontbijtje Nong Khai verkend, wat ons al gelijk opviel is de onwijze relaxte sfeer die er hangt. Alles is heel ontspannen, heel anders dan Bangkok en Zuid-Thailand. Als dit een voorbode is voor Laos beloofd dat wat! De rest van de dag weinig gedaan omdat we er toch een beetje doorheen zaten ivm de afgelopen nacht. Heerlijk geslapen in het megabed, 's nachts wel wakker geworden door hevige regenval en allerlei objecten die uit bomen op ons dakje vielen, wat een hels kabaal maakte.
Vanochtend was het helaas nog een beetje regenachtig maar na het ontbijt besloten we toch een scooter te gaan huren om een beetje rond te rijden. Op weg naar 'Salakaewkoo sculpture park', een hele bizarre plek. Het park staat kris-kras vol met allerlei beelden, waarvan de grootste 25 meter hoog is. Het verhaal gaat dat alle beelden door 1 man gebouwd zijn, die ze als een soort god vereren. In 1996 is hij overleden, maar zijn lichaam is te bewonderen in een van de gebouwen.
Na een heerlijke lunch aan de Mekong (gefrituurde garnalen en sweet&sour chicken) zijn we richting de Tesco gegaan (jaaaaa we hebben hem weer gevonden!) waar we net op tijd binnen waren voor een onwijze bui. Hmmm... zou het regenseizoen niet 6 dagen geleden al afgelopen zijn...? Na een drankje en een vanille eclair hebben we ons toch maar door de bui gewaagd richting internetcafe!
We blijven hier waarschijnlijk nog 2 nachten waarna we door gaan naar Laos.

Bangkok, Thailand

2007-10-03T15:13:00.001+01:00

Langkawi - Birds Paradise
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste dag in Langkawi begon wederom stormachtig. De hele nacht heftige wind en regen en ook 's ochtends ging dit maar door. Na ingepakt te hebben, een stevig ontbijt en een beetje rondhangen op het internet met een taxi richting vliegveld gegaan. Wederom veel wachten en om 18:20 onze vlucht genomen. Na een ruim uur netjes aangekomen in Bangkok, weer was gelukkig rustig geworden, dus geen problemen met het vliegen.

In bangkok een guesthouse genomen op een andere plek dan normaal. Khao San zijn we een beetje beu, dus ditmaal een stuk noordelijker in de stad gaan zitten. Prima guesthouse voor een prima prijs...

Vandaag ongeveer de hele dag besteed aan het bezoeken van de ambassade van Laos, maar we hebben onze visa en een treinkaartje naar Nong Khai, helemaal in het noorden van Thailand, vlak voor Venitiane, de hoofdstad van Laos.

Vanvond een tochtje naar Khao San gemaakt om daar toch nog even te kijken. Heerlijk genoten van een massage en voor een schappelijk bedrag de Lonely Planet van Laos op de kop weten te tikken.

Momenteel even internetten, morgen nog een keer de stad in en dan 's avonds de nachttrein om 12 uur later in noordosst Thailand weer wakker te worden...

Langkawi, Maleisie

2007-10-01T13:38:00.001+01:00

Langkawi - Island Hopping Trip
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na het snorkelen met haaien op Coral Island, besloten we dat het tijd wat voor een rustig, relaxed dagje! Met de scooter reden we naar dé attractie van Langkawi, de "Langkawi Cable-car", waarmee je op de top van de hoogste berg komt.
Rustig en relaxed was het helaas niet, aangezien de tocht redelijks hels was! Bij een kabelbaan bijvoorbeeld in Frankrijk gaat hij heel geleidelijk omhoog, terwijl deze rustig begon, om daarna bijna loodrecht omhoog te gaan via een steile clif! Na wat zweetmomentjes kwamen we dan eindelijk boven, waar het uitzicht erg mooi was! Helaas wel redelijk bewolkt, dus we konden Thailand niet zien. Voorbereidend op de terugtoch zagen we dat de kabelbaan een minuut of 5 om onverklaarbare rede stilstond, wat niet echt goed is voor de gemoedsrust... Ter afleiding maar bij 2 Duitse vrouwen ingestapt, en dat hielp gelukkig! (gewoon niet achterom kijken!)
Na de kabelbaan reden we door naar de "Seven Wells Waterfall". Deze waterval heeft 7 etappes, en na een tochtje (ter voet) van een half uurtje kwamen we boven aan. Het leuke is, dat het water in de afgelopen jaren een soort kommetjes heeft afgesleten in de stenen, waardoor het net een soort kleine 'whirlpools' zijn! Hier hebben we heerlijk in gebadderd, al was eruit komen iets moeilijker... (lees: Moniek geeft Sven een voetje, waarna Moniek eruit getrokken wordt...:))
Nog even in een klein poelletje gezeten wat helemaal bovenaan de waterval was, waardoor je zo over het randje kon kijken, redelijk bizar en eng!
's Avonds heerlijk pizza gegeten en na een biertje op het strand richting bed gegaan.
De dag erna gingen we eiland hoppen! Een uiteraard enorm toeristische attractie, maar wel de moeite waard! Met een bootje werden we naar een eiland gebracht, met een groot meer dat "Lake of the Pregnant Maiden" wordt genoemd. midden op het eiland is een groot meer uitgesleten en gevuld met regenwater. Het verhaal gaat dat als de vissen aan je voeten zitten, dat je vruchtbaar bent. (het stikte van de vissen, dus ik denk dat we later hordes kinderen krijgen:)) Ook als je een slokje uit het water neemt, zou je vruchtbaar moeten zijn. (of worden?!) Dat laatste heb ik maar even achterwege gelaten. (Bah)
Overigens vormen de toppen van de bergen een liggend, zwanger meisje.
Nadat we hier een uur vertoefd hadden gingen we weer de boot in. Net onderweg zag het weer er al onheilspellend uit, met kleine twisters uit de wolken. Na 5 minuten barstte er een enorme hoosbui boven ons los! (nogmaals: lang leve de waterdichte tas en waterproof camera!) Werkelijk elke vezel van onze kleren was drijfnat!
We stopten onderweg bij een baaitje waar we eagels (arend) gingen voeren. Er werd vanuit de boot kip in het water gegooid, en daar kwamen ze! Op een gegeven moment waren het er een stuk of 15 (die natuurlijk dondersgoed weten dat ze daar gevoerd worden!) ze scheerden iedere keer langs, snel een stuk kip met hun klauwe uit het water oppakkend. Helaas was de regen nog niet opgehouden waardoor we niet echt mooie foto's konden maken.
Hierna gingen
gingen we weer in de boot, op naar 'Sandy Beach', een supermooi strandje met heel wit zand. Tenminste... als het droog is en de zon schijnt. Was dus niet het geval was, helaas! Doordat het bleef hozen en waaien ging iedereen in de zee zitten om een beetje warm te blijven wat eigenlijk nog wel gezellig was. Na een half uurtje hebben we maar aan de bootman gevraagd of we terug konden, waarna we de terugweg vervolgden. (Uiteraard begon de zon te schijnen toen we de haven in kwamen, grr!)
Na douche om warm te worden (ohnee, hij is koud) gingen we met een Engelse gast van de toer lunchen op het strand. In de middag een beetje geinternet en gerelaxed, en 's avonds gegeten bij 'Tomatos'. Hier hebben we inmiddels al een keer of 4 gegeten, en ze hebben echt de lekkerste kip Tandori en garlic naan die er maar bestaan! Vooral de garlic naan is verukkelijk, ze doen niet zuinig met de knoflook!
Na een onrustige nacht met veel storm en regen (eigenlijk stormt en regent het hier bijna elke nacht, overdag is het droog, hoewel...) gingen we na het ontbijt op de scooter richting 'Bird's Paradise'. Onderweg wat spetters, maar we waren gelukkig net op tijd binnen voor de echte hoosbui! Het park bestond uit een verzameling vogels (o.a. papegaaien, flamingo's, struisvogels, neushoornvogels, kakatoe, roofvogels) en apen, krokodillen, schildpadden, pauwen, konijnen en nog veel meer. Op de terugweg onderweg gestopt, om poncho's aan te trekken, aangezien we van de ene regenbui in de andere kwamen, wat een ellende! We zijn niet in Nederland! Na van shoppingmall naar shoppingmall gerend te zijn, hebben we een polaroid lens gekocht voor de camera. Inmiddels regende het zo hard dat we maar naar de film gegaan zijn. (Delta Farce, extreem flauw!)
Wonderlijk genoeg was het droog toen hij was afgelopen en konden we zonder nat te worden naar huis rijden. Na een ietswat mislukte poging om een keer luxe te gaan eten (ze verstaan hier toch iets heel anders onder 'lamsrack') zitten we nu te internetten. Morgen vliegen we naar Bangkok, wat wel weer lekker is. Niet zozeer de drukte van Bangkok waar we naar verlangen, maar meer dat we Langkawi een beetje zat zijn. Het is heerlijk toeven voor een week, maar na een week heb je al de duty-free zaken wel gezien! Een beetje alsof je een week op een vliegveld zit! :)

Langkawi, Maleisie

2007-09-28T13:19:00.001+01:00

IMG_2501
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisteren met de scooter de noordoostkant van Langkawi gedaan. Onze eerste bestemming was een waterval. Na een aardig stukje op de scooter de waterval bereikt en via een klein wandelingtje door de jungle aan de voet aangekomen. De waterval gaf een heerlijke koelte, maar het was nog vroeg in de ochtend, dus zwemmen hebben we overgeslagen.

Na de waterval een bezoek gebracht aan Black Sand Beach! Zoals de naam al zegt een strand met zwart zand, klinkt nep, maar het was echt zwart! Gesteenten voor de kust eroderen en laten een zwart type mineraal los in het water waardoor het zand kleurt...

De lunch liep was moeilijker dan normaal. De kant van het eiland waar we waren is erg rustig en door de ramadan was alles dicht. Uiteindelijk een poging gedaan bij een " four seasons" resort, maar de prijs voor een simpele lunch was meer dan we normaal op een dag uitgeven, dus hebben we maar chips en drinken in een supermarktje gekocht.

De laatste bestemming was een bergtop! met de scooter 23km slingeren over een bergweg om te kunnen genieten van een mooi uitzicht. Er waren weliswaar wat wolken, maar tussendoor kon je toch nog veel zien! Op de top hebben we onze lunch gegeten.

's avonds heerlijk indiaas gegeten en een (tax-free) biertje gedronken bij onze "stamkroeg" (lees: enige cafe dat open is) op het strand!

Vnaochtend vroeg opgestaan om naar Coral Island te gaan. Met de scooter naar de jetty en vervolgens een uurtje met de boot ongeveer. Het eiland was heerlijk rustig en snorkelen was prima. Bijzonder was het dat er veel Black Tip Shark babies rondzwommen en later ook nog wat volwassen exemplaren. Supergaaf om daarin te snorkelen! Verder ook veel groupers en een gigantische baracuda van ongeveer 2 meter gezien. Wisten niet dat die zo groot konden worden! Halverwege de middag weer de boot teruggenomen en na een redelijk ruige tocht aangekomen op langkawi!

Vanavond een bezoekje gebracht aan de markt. Het nadeel van de moeilijke lunch wordt hier gecompenseerd met een fantastische markt aan het einde van de middag met onzettend veel lekker eten. Dus we hebben heerlijk eten gehaald (gefrituurd brood, roti's, taart enz.) en die heerlijk opgegeten voor ons kamertje. Lekker eten, ondergaande zon, voeten in het zand...op zulke momenten, kunnen we ons niet veel meer wensen!

P.s. Myanmar doen we voorlopig niet, plan is loas, cambodja en daarna Vietnam, misschien aan het einde van de reis alsnog Myanmar als alles daar weer rustig is.

Langkawi, Maleisie

2007-09-26T10:05:00.001+01:00

Kuching - Bako National Park
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Het was een heerlijk gevoel, lekker in het vliegtuig zitten voor een klein uur en daarmee een busreis van 16uur te besparen! (die onze Francaise wel had genomen, we zouden haar weer treffen in Kuching.)
Na een vertraging van een uur kwamen we aan het Kuching, waar we opgewacht werden door de eigenaar van het guesthouse Fairview. Na een kort ritje reden we ineens een oprit op en stonden we voor een giantisch landhuis! Het bleek dat er een rijke architect (van het oude vliegveld) gewoond heeft tot hij 10 jaar geleden overleed. Al zijn spullen, servies, tafels, banken, alles staat nog zoals het er stond. Na een kopje thee hebben we ons voor de kabel TV geinstalleerd in heerlijk oude muf-ruikende stoelen. Onze kamer was zijn voormalig kantoor met een hoog plafond, 2 grote bedden en een gigantische badkamer. (warme douche!) Al met al een heerlijke kamer en dat alles voor slechts €10 per nacht! Maar het mooiste: er is een keuken! Sven helemaal in zijn nopjes omdat er na ruim 2 maanden weer gekookt kon worden. Nadat we onze Francaise weer ontmoet hadden zijn we naar de markt gegaan om daar garnalen, mais, brood en tonijn te kopen. (wat achteraf makreel bleek te zijn, haha!) Heerlijk gegeten!
De dag erna Kuching verkend wat een leuke stad bleek te zijn. Na een bonsai-tentoonstelling via de waterkant teruggelopen om nog even naar de zondagsmarkt te kunnen. Dachten we. Die was helaas al afgelopen, maar na even zoeken vonden we een supermarkt waar we alsnog de nodige boodschappen gedaan hebben voor het avondeten: geroerbakte chinese kool met sojasaus en ondefineerbare kipstukjes. Daarna lekker met een biertje voetbal gekeken met een Engels stelletje.
De dag erna vroeg opgestaand omdat we naar Bako National Park zouden gaan! Na een lokale bus genomen te hebben regelden we bij de parkingang 5 chinezen die met ons de boot wilden delen! (scheelt weer geld)
Aangemen besloten we de enige tocht te maken die in een rondje liep, van 6.8 km. (er stond stiekem 5.25, maar dat was dus niet waar!) De tocht was erg mooi, maar vooral ook erg warm! Het landschap ging van jungle naar een soort weilandje, naar een stenen vlakte tot een bosje dat meer op de veluwe leek dan Maleisie. Maar erg mooi! Toen we terugwaren nog snel even illegaal gedoucht in een hostel en een hapje gegeten. Ons laten vermaken voor een stel apen die op de tafels kwamen en uit de vuilnisbakken stalen. (zie foto's) Op weg naar de boot nog in 200 meter 3 veschillende aap-typen gezien, waaronder macaacs, neusapen en een ander soort. (naam vergeten)
teruggekomen in hotel heerlijk hotdogs gemaakt met geroerbakte groenten (dat ze hier niet aan voorkoken doen hadden we helaas te laat door) Daarna was het weer inpakken geblazen! Wat inmiddels net zo'n routine is geworden als eten/ slapen enz. Dus na een kwartier waren we daarmee klaar!
De dag erna om 7uur naar het vliegveld gebracht, onze vlucht naar Kuala Lumpur vertrok om 09:20. Op Kuala Lumpur 3 uur in de Mc. Donalds gezeten (omdat we daar van die fijne stoelen hadden) en om 16:10 doorgevlogen naar Langkawi.
En daar zitten we nu! Heerlijk in Centang Beach in een gebouwtje waar we een kamer hebben op het strand met uitzicht op zee. Eigen badkamertje en balkonnetje, heerlijk! Hier blijven we de komende week relaxen, ontspannen en chillen. (en dat alles voor €55 per week!) Vanochtend een scooter gehuurd en een beetje rondgereden. langkawi heeft als enige eiland een 'Duty-free' status waardoor alcohol, sigaretten en chocola spotgoedkoop zijn! (voorbeeld: een pakje sigaretten voor €0.90 en een liter fles Johnny Walker Green label €40.) Dat niet iedereen alcoholist is, is ons een raadsel...
Voorlopig houden we het hier nog wel even uit! Doordat onze conditie bagger is, is het plan om 's ochtends te gaan joggen op het strand.
2 Oktober vliegen we naar Bangkok en de bedoeling was om daar een visum te gaan regelen naar Myanmar. Maar het is nog even afwachten of dat daadwerkelijk door kan gaan...

Bandar Seri Begawan, Brunei

2007-09-22T02:56:00.001+01:00

IMG_2196
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De krokodillenfarm bleek redelijk tegen te vallen, maar relaxte van de hele tocht was dat we een auto konden lenen en het zodoende een goedkope dag werd. Na wat rondzoeken kwamen we aan en al snel zagen we dat dit heel apart ging worden. Krokodillen -leer, -eieren en -vlees was te koop en alles zag er slecht onderhouden uit.

Na binnenkomst bleken er wel 1000 krokodillen te wonen, allemaal op elkaar gepropt in kleine bassins met vies water. Er waren ook wat andere dieren zoals apen welke ook onder slechte omstandigheden vast zaten. De tijd die we er besteed hebben was meer om verwonderd rond te kijken dan interesse in de dieren. Spijtig dat we door entree te betalen hieraan hebben meegewerkt. Op de terugweg nog even een duik genomen in de heerlijke zee met zijn verlaten strand! 's Avonds met het hele guesthouse uit eten gegaan een een biertje gedronken, erg gezellig dus...toen vroeg naar bed als voorbereiding op Brunei!

Gisteren om 8 uur opgehaald voor een twee uur durende tocht naar Brunei! Helaas werd dit 3 uur omdat onze chauffeur zijn paspoort kwijt was, dus moesten we terug om van chauffeur te wisselen. Brunei is duidelijk wat rijker dan Maleisie, maar het is ook duidelijk geen Dubai o.i.d. Het is een redelijk gewone stad, maar met wel mooie gebouwen en alles is goed onderhouden. Het hoogtepunt is de grote moskee in het centrum van Bandar Seri Begawan, de hoofdstad. Hier konden we aan het einde van de middag een kijken binnen nemen, wat erg mooi was. Verder was er helaas veel gesloten wegens de ramadan, dus hebben we de middag doorgebracht op het water. Met een bootje door de waterdorpjes gegaan, welke geheel boven het water zijn gebouwd. Er zijn scholen, brandweerkazernes en politiebureaus te vinden tussen de vele huizen boven het water. Alle gebouwen zijn verbonden door een wirwar van loopbruggetjes en trappen. Erg indrukwekkend en leuk om te zien.

Om 18:00 zijn we weer opgehaald en teruggereden naar Miri. Vanmiddag om 14:30 vliegen we richting Kuching, een klein vluchtje dus, maar het bespaart ons 16 uur bus!

Miri, Borneo, Maleisie

2007-09-20T04:13:00.001+01:00

Niah Caves - Miri
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na een dag rust die we zeker nodig hadden om bij te komen van de berg, vetrokken we om 05:45 richting vliegveld om onze vlucht van 06:55 te halen naar Miri. De vlucht was vreselijk! Na een uur op de startbaan te hebben gestaan omdat het in KK en in Miri superslecht weer was, vetrokken we met hevige turbulentie. (ohja, tip: bestel geen hete koffie bij turbulentie!) Na een uur vol turbulentie landden we eindelijk veilig op Miri airport. Heel fijn met de crash in Phuket in het achterhoofd...
Na een uur op de bus gewacht te hebben kwamen we eindelijk aan bij 'Highlands', ons guesthouse. Een heerlijk huiselijk guesthouse met een grote woonkamer, computers, tv, wasmachine en warme douche. Gelijk onze veize 'bergkleding' in de wasmachine gemikt en op zoek gegaan naar een groot American Breakfast. Heerlijk!
Die middag de stad verkend en naar de film geweest.

Gisteren samen met Emeli, een frans meisje, een tocht gemaakt naar de Niah Caves. Het zou een rustig tochtje worden, maar dat viel tegen. Het eerste uur ging gemakkelijk over een net pad. Toen we vlakbij de grot waren bleek een stuk van het pad vernieuwd te worden en moesten we een alternatieve route nemen. Helaas was dit een uur land door dichte jungle, modder tot de knieen en een miljoen muggen en rode mieren!

In de grot aangekomen eerst onze lunch genomen en toen de grot in gegaan. De grot was gigantisch! 250m breed en 60m hoog. De grot staat bekend om zijn vogelnestjes, welke door de chinesen voor 1000 dollar per kilo worden gegeten wegens de medicinale werking. Helaas konden we geen tasje meenemen, want de nestjes zitten op 60 meter hoogte verstopt in de grot. Aan de stellages in de grot konden we zien hoe deze gepakt werden. De grot was zeer indrukwekkend met schitterende lichtvallen door de vele gaten. na ongeveer een uur in de grot gezeten te hebben kwamen we er aan de andere kant uit en bleken we 200 meter van het pad te zitten. We hadden dus op de heenweg voor niets een uur door de jungle gelopen, maar gelukkig konden we nu wel gemakkelijk terug.

Op de terugweg nog een uurtje pauze genomen bij een schitterd eenzaam strand om alle modder en zweet van ons lichaam af te spoelen. Teruggekomen in ons geusthouse lekker gedouched en naar de supermarkt gegaan om lekker "thuis" broodjes te eten. Vervolgens tevredenen voldoen ons bed in gekropen.

Straks gaan we een tochtje maken naar een krokodillenboerderij met de auto van de eigenaar van het guesthouse. Erg relaxed, want die mogen we lenen en hoeven alleen benzine te betalen. Morgen een dagtripje naar Brunei, dus dat wordt een lange maar leuke dag!

Mount Kinabalu, Borneo, Maleisie

2007-09-17T09:43:00.001+01:00

Mount Kinabalu - 9:00h
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En loodzwaar was hij...
's Ochtends vroeg opgehaald voor een toch van ruim 2 uur naar Mount Kinabalu, staat op de werelderfgoedlijst en is Zuid-Oost Azie's hoogste berg, om precies te zijn: 4095.2 meter.
Na wat papierwerk om ons te registreren ( wat gedaan werd door onze bestuurder, relaxed!) kregen we onze pasjes, met naam en konden we doorrijden naar het vertrekpunt op 1866.4 meter.
We ontmoetten onze privegids, Rachied (dat is ongeveer het enige dat hij in 2 dagen gezegd heeft, zijn naam;)) en om 10:30 vertrokken we met frisse moed op weg naar de overnachtingsplaats op 3272.2 meter. Al snel merkten we dat het een pittige tocht zou worden, aangezien het steil omhoog ging. Bedenk dat je een trap oploopt met 2 treden tegelijkertijd, en dat 6 uur lang. Langs het pas stond zo nu en dan een shelter waar je kon rusten, en bergwater kon tapppen. Af en toe liepen we en wolk in waardoor het net leek of het heel mistig werd, heel bizar! 6uur en 12 minuten later kwamen we aan bij onze overnachtingsplaats, Laban Rata, dood en doodmoe! Vooral de laatste 500 meter waren killing, aangezien het ook was gaan regenen. We gingen naar onze kamer die we deelden met een Deens stelletje. Snel onder een semi warme douche gesprongen en naar het buffet om een heerlijke maaltijd te nuttigen. Daarna ons helemaal ingesmeerd met tijgerbalsem, (dat echt goud spul is, de dag erna hadden we helemaal geen spierpijn!) en ons om 19uur in de hoogslaper gehesen. Na een roerige nacht met weinig slaap waarbij de verwarming vol aan stond en de ramen dicht met als gevolg: stikheet en zuurstofgebrek. (hoofdpijn, misselijkheid en duizeligheid tot gevolg) Werden we rond half 2 ('s ochtends!) wakker door rumoer op de gang van mensen die gingen douchen. Om 2uur zijn wij er ook maar uitgegaan en naar beneden gelopen voor een ontbijt bestaande uit een kop koffie met een snickers voor energie. Om 3uur stipt begonnen aan de beklimming van de top! Het eerste uur voornamlijk via hoge traptreden (gelukkig hebben we lange benen!) heel snel omhoog geklommen. Daarna begon het zeer pittige stuk met kale rotsen en een touw. De rotsen waren heel steil waardoor je met beide handen aan het touw jezelf omhoog moest trekken (en dat is best zwaar om half 5 's ochtends). Inmiddels waren we de boomgrens voorbij en liepen we op een kale vlakte, helaas wel in de wolken, wat voor een soort van nevel zorgde en wat het zicht niet ten goede kwam. Na steeds minder hoop op uitzicht liepen we met onze laatste krachten richting top (waar het 6 graden was!), hier kwamen we na 3.15 uur aan. Nogsteeds in een wolk gehuld begonnen we aan de laatste meters. Toen ineens, het leek wel een teken van boven, begonnen de wolken te verdwijnen en zagen we langzaam het adembenemende uitzicht om ons heen. Wat een gigantische bergen, de kale punten en onder ons allemaal kleine mensen die op weg waren naar de top. Het was absoluut alle moeite waard, het was zo'n ongelooflijk bijzonder om daar om 06:15 bovenop de berg te staan!
Na een rondje foto's begon de terugweg naar de Laban Rata waar we zouden ontbijten. Lang leve de gore-tex jassen, die echt onwijs goed van pas kwamen. De steile stenen wand leek wel nog steiler dan op de heenweg en vooral het stukje 'abseilen' (oke, daar leek het op) viel erg zwaar. Na 2 uur kwamen we aan bij ons ontbijt: heerlijk!! Wentelteefjes, feels like home! Na een paar pleisters en wisselen van schoenen vertrokken we om 10 uur aan het allerlaatste stuk naar beneden, wat een verademing in vergelijking met naar boven! Moesten we op de heenweg steeds stoppen omdat we zo ongelooflijk aan het hijgen waren (ijle lucht), nu konden we gewoon doorlopen! Oke, op den duur werd het wel zwaar en in combinatie met weinig slaap de nacht ervoor en de beklimming van de top die ochtend brak ons wel op. Maar na 3:55 minuten stonden we beneden! Beneden! Hoe fijn!!! Gelukkig stond de chauffeur ook al te wachten en na een korte lunch, gingen we richting KK. Daar heerlijk een warme douche genomen en even gerelaxed, waarna we ons naar de KCF gesleept hebben voor een snelle maaltijd. Daarna lekker plat gegaan, heerlijk!
Vannacht een paar keer wakker geworden van helse pijn in de benen (stom genoeg geen tijgerbalsem gesmeerd die avond ervoor), die toen we wakker werden helaas aardig aanwezig was. Ik heb pijn in spieren waarvan ik niet eens wist dat ze er zaten! Trappen op- en aflopen is een marteling, evenals plassen (om maar niet te spreken over staande toiletten!). Maar we hebben net nog even de foto's bekeken en het was (is) het absoluut waard!
Welliswaar heb ik vandaag tot 14:00uur op bed gelegen met misselijkheid en hoofdpijn doordat ik denk ik een beetje over mijn grens gegaan ben, maar nogmaals: het was het waard! Zo ongelooflijk mooi!
De foto's bewijzen het!

Sapi Island, Kota Kinabalu, Borneo Maleisie

2007-09-14T09:58:00.001+01:00

Sapi Island, Kota Kinabalu, Borneo Maleisie
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De dagen verder in Kota Kinabalu vrij weinig gedaan. Een beetje gerelaxed, uitgeslapen en wat georienteerd voor aankopen voor de bergtocht. Gister zijn we met een bootje op een eilandje gedropt en daar de rest van de dag gesnorkeld.
Vandaag inkopen gedaan voor de tocht van morgen! Dat wil zeggen: handschoenen, een rugzak voor Sven (hij heeft alleen een kleine daypack en een waterdichte schoudertas, maar voor €6 is een nieuwe tas kopen wel te doen....), bidonhouders voor aan de riem, een regenhoes voor mijn tas, pina's, snickers en energiedrink! Zo moeten we die berg wel op komen. Morgen om 08:30 worden we opgehaald waarna we naar de berg rijden. 's Middags begint de klim naar het overnachtingspunt. De ochtend daarna vertrekken we om 3 uur ('s ochtends ja!) om op de top te kunnen zijn tijdens zonsopkomst. Dan begint de (naar zeggen) loodzware toch voor de kuiten naar beneden. We hebben er zin in!
Binnenkort dus weer nieuwe foto's van de hoogste berg van Zuid Oost Azie...

Uncle Tan, Kinabatangan River, Borneo Maleisie

2007-09-12T09:25:00.001+01:00

Uncle Tan, Kinabatangan River, Borneo Maleisie
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na lekker uitgeslapen te hebben gingen we met de lokale bus naar Sepilok Jungle resort. Wat was het heet! Echt niet normaal. We hebben continu een fles aan onze mond om het zweten te compenseren. Onze kamer in Sepilok Jungle resort was vrij basis met een staande ventilator en een badkamertje. Gelukkig hadden we 3 ramen zodat de weinige wind die er was, wel door onze kamer ging. Die middag naar Sepilok Urang Utang rehabilitation centre geweest. Dit is een opvangcentrum voor wees-orang utans of urang utangs die bevrijd zijn van mensen (apen handel, als 'huisdier' of op straat om foto's mee te maken voor toeristen). Op deze plek worden ze opgevangen en zo nodig bijgevoed waarna ze weer vrijgelaten worden. In de Jungle zit een platform waar de urang utans 2x per dag gevoed worden met melk en bananen. De bedoeling is dat ze steeds dieper de jungle ingaan en op den duur niet meer terugkomen naar dit platform. We hadden geluk want er kwamen een stuk of 9 orang utans naar het platform om te genieten van de banenen en melk. Wat een tof gezicht! Deze apen wijken iets van 1% van mensen af, waardoor ze veel menselijke trekjes hebben. (elkaar omarmen, kietelen, aaien) Sommige apen waren echt een beetje aan het showen; heel hard heen en weer zwaaien aan een touw. (Ook was er een die lekker uit z'n neus aan het eten was...:))

Na hier een uurtje (compleet bezweet) gekeken te hebben zijn we weer teruggegaan naar ons 'resort' (de vraag is wanneer iets een resort mag heten want zo luxe was het niet!) en daar een beetje gelezen. 'S avonds een hapje gegeten met 2 NL's.
Na een warme nacht ingepakt en richting Sepilok gelopen, daar werden we opgehaald om naar het kantoor van Uncle Tan te gaan: we zouden de jungle ingaan! Na wat papierwerk bij Uncle Tan met een minibusje op weg naar de jetty. Onderweg onwijs noodweer gehad, echt je zag heen hand voor ogen. Omdat er geen airco was, was de keuze of raam open en nat worden, of raam dicht en zonder zuurstof zitten... :)
Aangekomen bij de jetty de poncho's maar gepakt aangezien we nog een uur in een bootje (niet overdekt) moesten zitten. (lang leve de waterproof camera!!!) De tocht was nat, heel nat! Onderweg neusapen gezien, wat zijn die lelijk! Aangekomen bij Uncle Tan, uit de boot gestapt waarna we te horen kregen dat er een groep wilde olifanten gespot was een stuk verderop. Hop, de boot weer in, richting de olifanten! Dit is redelijk uniek aangezien de groep olifanten slechts 2x per jaar in de buurt is voor een periode van 2 weken. Lucky us!!!
Het waren 4 olifanten, 3 vrouwtjes een een klein mannetje. Heel bijzonder om ze te zien, ze stonden aan de oever terwijl wij in ons bootje ernaast dobberde.
Aangekomen in het kamp was het inmiddels al donker, dus de zaklamp werd erbij gepakt. Het kamp is echt heel basic, wat van te voren ook heel duidelijk was gemeld. (voor het geval er mensen komen met andere verwachtingen. Geen douche, beperkt electriciteit, geen electriviteit na 00:00uur. Er is water dat gepompt wordt uit de rivier. Onze hut bestond uit 3x een tweepersoons matras met een klamboe. Het matras bestond uit 3 matrassen op elkaar waardoor als je ging liggen het hele matras zich om je heenvouwde. Verder was de deur van kippengaas die altijd dicht moest zijn voor apen die anders de hut binnen konden komen. Ook moest je alles wat eetbaar was inclusief vitaminnenpillen, paracetamol en tandpasta in een afgesloten ton in de keuken stoppen ivm met ratten. (helaas was ik toch nog een rolletje mentos vergeten waardoor ik nu een paar gaatjes in mijn tas heb zitten!)
Het doel van 'Uncle Tan's Wildlife Adventures' is wild spotten! Na aankomst is er die avond een jungle safari. De dag erna om 06:30 een boot safari, om 10:30 een jungle walk, 16:00 boot + walk safari en om 21:30 boot safari. Na een diner dat bestond uit rijst met diverse groenten, kip en beef werd de groep (van 20 personen) in 3 kleine groepjes gedeeld. Wij waren 'the scorpion group'. Tijdens de avond safari vooral veel insecten gezien maar ook een schorpioen, een Tarantula en veel kikkers. Daarna redelijk gesloopt onze but (/ kooi) opgezocht, omdat we de dag erna om 6uur gewekt zouden worden! Na een nacht met weinig slaapen + een nachtelijk toiletbezoek (en dat is geen pretje, geloof me! Er is geen electriciteit meer en het is zo ongelooflijk donker! Allemaal geluiden, apen, insecten, zwijnen en nog veel meer. Gelukkig liep Sven mee, want het was ook nog iets van 200 meter lopen!) Na een kopje koffie snel de boot in. Binnen 5 minuten hadden we de eerste krokodil gespot, gelijk de grootste soort die er te vinden is in dat gebied, 3 meter lang. Na een paar mooie fotos gemaakt te hebben schoot hij uiteindelijk het water is. We vervolgden onze trip langs nog meer krokodillen, varanen, adelaars, neushoornvogels, kingfishers, en heel veel apen. Na een 1.5 uur weer terug bij het kamp en lekker ontbeten. Rond 10.30 begon de Jungle Walk, op zoek naar de Orang Utangs! Helaas lieten deze zich niet zien, wel weer heel veel insecten, rupsen, kikkers en kevers.
Na de lunch kon men een paar uur relaxen. Het is dan zo warm dat er bijna geen dieren te zien zijn. Wij zijn even gaan powernappen, was vreselijk warm in de hut, het zweet liep werkelijk overal. Toch nog 1.5 geslapen. Sven heeft erna nog even actief gevoetbald met wat gidsen van het kamp. Toen... op naar de olifanten! Na een half uur varen kwamen de olifanten in zicht, ze waren net een rivier aan het oversteken. Een paar waren al overgestoken, 2 waren bezig en de rest stond op de kant. In totaal een groep van ongeveer 20 olifanten! Het oversteken is niet een van hun favoriete bezigheden aangezien ze in het water redelijk kwetsbaar zijn, en krokodillen wel eens aanvallen. Na dichtbij wat foto's gemaakt te hebben, bleven we op een veilige afstand dobberen, en op een gegeven moment staken er een paar over. Inmiddels begon het ook weer wat harder te regenen, dus de poncho's gingen weer aan.
De groep nieuwe mensen was ook inmiddels gearriveerd dus we waren met 5 bootjes in totaal. Na nogmaals heel dicht bij de olifanten gevaren te hebben gingen we op zoek naar de al overgestoken olifanten, we gingen aan land! De 'kamp manager' liep voorop als een dolle door het hoge gras. De rest van de groep er rennend achteraan, het was geen gezicht. Electriciteitdraad onderdoor, die na overleg met de plantage eigenaar uit werd gezet. (een paar dagen ervoor was de groep olifanten door de electriciteitdraad gegaan en had 800 palmbomen vernield) Helaas hebben we ze niet meer gevonden en gingen we dus terug naar de boot. Helemaal drijfnat door de enorme hoosbui de weg terug kwamen we weer bij het kamp aan. Na het avondmaal regende het nogsteeds zo hard dat we maar besloten hebben om de avond boot safari te skippen. (door de regen zie je veel minder) Ook omdat we gehoord hadden dat we mee mochten met de ochtend safari (van 06:30) die eigenlijk niet meer bij ons programma hoorden, besloten we om lekker de nachtrust te pakken. Tijdens de ochtend sarafi hadden we tenslotte de meeste dieren gezien!
Die nacht wel heerlijk geslapen, en redelijk uitgerust begonnen we aan onze ochtend safari. Op zoek naar de Urang Utan, die we nogsteeds niet gezien hadden. Wederom krokodillen, varanen, apen en veel vogels, maar helaas geen orang utan. Terug bij het kamp onbeteten, ingepakt, groepsfoto gemaakt en met de boot terug naar de jetty. En wat zien we onderweg heerlijk rustig in een boom zitten, beetje vruchten eten? Jawel, de Orang Utan!! Heel tof om deze met uitsterven bedreigde aap in het wild te zien. Nu was ons 'things-to-see' lijstje compleet!
De jungle was echt te gek en een hoogtepunt van onze reis tot nu toe! Zoveel wilde dieren van zo dichtbij gezien!!!
Terug bij het kantoor van Uncle Tan gebeld naar het guesthouse met de DVD's, wat helaas vol zat. De bus naar Kota Kinabalu zat ook vol, dus we besloten die nacht te blijven in het Bed&Breakfast van Uncle Tan. We zaten op een slaapzaal met een engels meisje die net de berg beklommen had en dus bekaf was, net zoals wij... Na het avondeten en eindelijk weer een douche zijn we dan ook om 20:30 lekker gaan slapen!
De wekker ging om 7uur, aangezien we om 08:30 de bus zouden nemen naar Kota Kinalabu (in de volksmond: 'KK') Na 6 uur rijden kwamen we daar aan. We zitten in een leuk guesthouse, en KK ziet er ook leuk uit! Een stuk drukker dan Sandakan maar dat is het natuurlijk al snel! Gister weer vroeg naar bed gegaan en vandaag eigenlijk alleen maar de foto's geupload. ('t zijn er veel, enjoy!)
De 15e gaan we Zuid Oost Azie's hoogste berg beklimmen: Mount Kinabalu waar we 2 dagen over gaan doen. Het schijnt daar op de top rond 0graden te kunnen zijn, dus we zijn al aan het rondkijken voor mutsen en handschoenen....

Turtle Island, Borneo, Maleisie

2007-09-06T07:28:00.001+01:00

Turtle Island
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend vertrokken we om half 9 richting turtle Island. Na een uurtje met de bus kwamen we bij de Jetty, waarvan onze 'reisleidster' had gezegd dat hij nieuw was, en op een nieuwe plek. Het bleek aan het einde te zijn van een onverharde weg, midden in de jungle en erg klein! Maar er lagen schepen. Na een kleine plasstop (waarbij Moniek net op tijd een kakkerlak in de toiletpot ontdekte) voeren we met de boot door de mangrove op weg naar open zee. Een uurtje varen later kwamen we bij een eilandje waar we een informatieve video bekeken over schildpadden, waarna een heerlijke lunch volgde. Weer de boot in, op weg naar het eiland waar we zouden overnachten. Het eilandje was schitterend, mooi azuurblauwe zee, blauwe lucht en heel stil en relaxed. De basic kamer die ons beloofd was,bleek volgens onze maatstaven onwijs luxe met lakens, airco en zels een koelkast! De rest van de middag heerlijk gechilled op het strand met een Deens stelletje, beetje gesnorkeld en wat onderwater foto's gemaakt. Na een douche snel naar de bar gegaan, aangezien we daar vanaf 18uur moesten klaarzitten, omdat de schilpadden vanaf zonsondergang eieren komen leggen: ons doel voor die avond. De schilpadden lieten nog even op zich wachten, maar na een heerlijk buffet-style diner kwam dan toch het verlossende woord: "Group one, TURTLES! Come, quick!" Zaklamp aan, en als een dolle liepen we met de 'ranger' naar het strand om daar een gigantische (1 bij 1 meter) schildpad te zien zitten. De graven een soort kuil met hun achterpoten waarin ze alle eieren dumpen. Tijdens het 'eieren werpen' raakt ze in een soort trance waardoor wij ze ons niet opmerkt. Omdat de groene schilpad met uitsterven wordt bedreigd,worden de eieren direct uit de kuil gehaald, om binnen 2 uur op een beschermde plek opnieuw ingegraven te worden. Hier zijn ze beschermd tegen ratten en hagedissen en kunnen de eieren binnen 60 dagen uitkomen. Na het leggen van de eieren wordt de schilpad gemeten en gescheckt en wordt er gekeken of ze al een chip heeft, dwz of ze al eerder eieren op dit eilandje heeft gelegd. Dit was niet het geval en dus moest er een naam verzonnen worden!
Er moest geraden worden hoeveel eieren er gelegd waren, en de schilpad zou de naam krijgen van diegene die het dichts erbij zat! Laat nou net onze Deense vriend precies het aantal (97!) gokken, dus de schilpad gaat nu door het leven als "Christina". (Christian is geen vrouwennaam:))
Na zit bijzondere verschijnsel gingen we met de ranger naar de plek waar de eieren begraven werden, waarna er een bordje bij gezet werd met de datum en het aantal eieren.
Vervolgens was het de beurt aan de al uitgekomen schildpadjes om uitgezet te worden in de zee! Met een mandje met 50 krioelende babyschildpadjes (zo lief!) gingen we naar het strand. One, two, go! En daar liepen ze richting de zee!!! ("It's a beautiful day" had niet misstaan!)
Na een biertje met de Denen en 2 Amerikanen lekker onze 'basic' kamer opgezocht. Dag erna om 06:30 de boot genomen naar het volgende eiland waar een heerlijk ontbijt voor ons klaarstond. Hierna met de boot naar de jetty en vervolgens met de bus richting ons guesthouse. Gesloopt waren we! Dus heerlijk het bed ingedoken, 3 uur geslapen en de rest van de dag een beetje TV gekeken, foto's uitgezocht en verhalen uitgewisseld! 's Avonds met de Denen en Amerikanen gegeten. Die avondje nog een filmpje gekeken, wat een luxe!
Vandaag lekker uitgelapen en naar de bakkerij gegaan (gister ontdekt!) en lekker wat broodjes gegeten onder US Open. Morgen gaan we naar "Sepilok Jungle Resort" voor 1 dagje, waarna we op 8 sept. echt de jungle ingaan. Waarschijnlijk voor 5 dagen, dus het zal wel even duren voordat er een nieuw verhaal komt! (waarschijnlijk hebben we ook geen telefoonbereik)

Sandakan, Borneo, Maleisie

2007-09-03T10:25:00.001+01:00

Avondje weg met Shell collega's
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Zoals geplannend 's avonds wat gaan eten met de shell-collega van Moniek. Na een hoop SMSen hadden we ze gevonden en bleek ze d'r vriend en nog een collega meegenomen te hebben. Erg gezellig dus!

Met de auto zijn we naar enig dubben heerlijk gaan eten bij een lokaal hip straatje! Hier hebben we heerlijk Indiaas gegeten en de mogelijkheid gekregen om eindelijk in goed Engels wat diepere informatie over Maleisie te horen. Erg leuk dus! Maleisie blijkt niet altijd koek en ei te zijn qua nationaliteiten, alhoewel ze wel erg hun best doen om zo over te komen! Er zitten quato op rassen bij de inschrijving van universiteiten bijvoorbeeld waardoor Chinesen minder kans krijgen om te studeren. Ook bij solicitaties wordt nog steeds verwacht dat je je ras opgeeft. Trouwen met een original Maleis betekent verplicht omturnen naar een Moslim en handjes vast houden in het openbaar is "verboden". Interessant dus! Na het eten wat gechilled in een lounche en een lekker biertje gedronken.

De dag daarna naar Melaka gegaan. De 1 dag trip was ingepland omdat we (Moniek) de I-pod waren vergeten. In Melaka de I-pod weer opgehaald en verder weinig gedaan, beetje shoppingmalls bezocht en smiddags weer terug naar KL gegaan.

Die nacht om 3:30 opgestaan om naar het vliegveld te gaan. Om 7:15 zijn we in ruim 2 uur naar sandakan gevlogen; op de noordoost punt van Sabah, Borneo. Met de bus naar het centrum gegaan om een hotelletje te zoeken. In een rustig hotel in het centrum beland met een grote TV, kabel en een DVD speler in elke kamer! De receptie heeft honderden DVDs die gratis geleend mogen worden. Verder is hier echt helemaal niets! Overdag wel druk, na 18:00 een spookstad, dus hebben we gechilled, gisteren een film gekeken, uitgeslapen, ontbeten, nieuwe film gekeken met een bucket met kip van de KFC, en vanavond de volgende. Heerlijk ontspannen dus...

Morgen ochtend met de boot naar Turtle Island. We vertrekken vroeg, ontbijten op een eilandje, lunchen op de volgende en smiddags een beetje snorkelen. 's Avonds komen (hopelijk) de schildpadden om eieren te leggen en krijgen we de kans om kleintjes uit te zetten. Dus hopen dat ze zin hebben om te komen!

Borneo lijkt wat minder gewend aan toerisme en alles lijkt wat lastiger te gaan, maar als het goed is zal dit gecompenseerd worden door wonderschone natuur, dus wij gaan ons hier wel vermaken!

Kuala Lumpur, Maleisie

2007-08-31T12:52:00.001+01:00

IMG_1292
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste twee dagen voor Ans en Kirsten in Kuala Lumpur redelijk rustig doorgebracht. Eergisteren eerst een grote overdekte markt bezocht. Wij waren hier al eerder geweest, dus we wisten dat het wel leuk was. Hier een beetje rondgelopen, weinig gekocht, omdat het toch eigenlijk allemaal troep was en heerlijke kipkebab gegeten. Van de vorige keer wisten we nog dat dit de moeite waard was. 's middags van plan om voor een tweede keer een poging te doen om naar de nationale moskee te gaan. 3 weken geleden waren we net te laat, dus nu hadden we de openingstijden goed bekeken en kon er weinig mis gaan! Helaas! Feestdag voor de moslims, geen moskee! Voor ons hoeft het niet meer, we gaan wel naar een kerk!

's avonds een beetje speciaal gemaakt, omdat het de laatste echte avond was met zijn vieren. Drie weken geleden hadden we al een bizarre japanner gespot, en nadat we Ans en Kirsten hier drie weken lekker voor gemaakt hadden zijn we dan ook gegaan!

Bizar! Buffetvorm eten met meer dan 200 maaltijden! Sushi, Dim sum, vis, vlees, alles wat je kan bedenken. Je kon kant en klaar dingen halen, maar ook maaltijden bestellen met een soort knijpertje met je tafelnummer erop, welke dan na bereiden aan je tafel gebracht werd! Een volledige banketbakker met taartjes, koekjes en onbeperkt Hagendas-ijs! Kortom, Sonja Bakker zou niet trots zijn geweest, maar wij wel! Hele gebeuren kostte trouwens 80 euro, bij elkaar voor vier personen! Fotos zeggen meer denken we...

Laatste dag gaan shoppen, want dat kan toch het beste hier in KL! Ans en Kirsten schitterende horloges gekocht, voor prijzen die beduidend lager liggen dan in Nederland. Eind van de middag even gerust, inpakken en begin van de avond per taxi naar het vliegveld gegaan. Dodemansrit met een gekke Indier! Wel tof, vluchtstoken, op- en arfitten genomen en gedaan alsof we sneller waren dan iedereen! Binnen een uurtje waren we er, wat normaal is zonder file...maar er was dus wel veel file!

Na het inchecken weer afscheid, wat raar was omdat Ans en Kirsten weg gingen, maar wij weg zijn, dus wie wie nou wegbracht en afscheid van wie nam was onduidelijk, maar Kirsten en Ans zijn opweg naar Nederland en wij zijn nog hier, dus dat is goed gelukt! Lullig als je daar fouten in maakt!

Om 23:00 als een gek met de expresstrein (snelste manier, 28 minuten) naar het centrum gegaan en via de metro op het onafhankelijkheidsplein gaan staan. Om 0:00 was Maleisie 50 jaar onafhankelijk, dus tijd voor een feestje! Om 12 uur gezellig aftellen, toen een uur lang toespraken van ministers en belangrijke personen, beetje zingen en eindelijk om 1:00 vuurwerk! Was een leuk feestje, iedereen blij en erg gezellig. Pm half 3 lagen we eindelijk plat na een lange dag!

Vanochtend een beetje uitgeslapen en toen gezocht naar nog meer feestjes! Helaas waren we (waarschijnlijk) te laat, want het plein was leeg. Mooie plek om wat fotos te schieten en toen maar weer verder gegaan. Buiten het centrum zou een gigantische shoppingmall liggen, dus die wilde we bezoeken. Treinkaartjes gekocht, en natuurlijk, vertraging. Net NS, een uur niets! Even wat gegeten om tweede poging te wagen. Niets! Balen, niets aan de doen, andere shopping in het centrum opgezocht. We waren al een tijdje van plan om nieuwe zonnebrillen te kopen, en gisteren hadden we mooie gezien, dus maar even gaan kijken! Zijn nu trotse eigenaren van twee nieuwe Oakley zonnebrillen! Hip! Heerlijk om jezelf zo te verwennen terwijl je niet werkt...maar ja, wie spaart, die heeft wat!

Vanavond wat eten met semi-shell-collega van Moniek! Zal wel leuk worden, en morgen nog een dagje naar Melaka! Overmorgen eindelijk naar Borneo! Tof!

P.s. Sven heeft dit geschreven en hij schrijft wel vaker!

Melaka, Maleisie

2007-08-28T15:55:00.001+01:00

Melaka
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Omdat Singapore natuurlijk best een drukke stad (nouja land) is, hebben ze ten zuiden een soort 'nep eiland' gecreerd, zodat men in het weekend lekker kan ontspannen aan het strand! Na een tocht met de kabelbaan kwamen we aan het op het eiland. Gelijk het strand opgezocht en heerlijk een beetje ontspannen! En natuurlijk onze nieuwe camera uitgetest! Veel foto's en filmpjes gemaakt,proberen we nog online te zetten.
Onwijs verband die dag...(nouja, de eerste keer in 1.5 maand valt best mee!) 's middags een beetje ingepakt,want Singapore zat er alweer op! Al met al een leuke stad,maar minder sfeer dan Bangkok of Kuala Lumpur, mede doordat er geen eet stalletjes op straat staan. Maarleuk om geweest te zijn!
De dag erna vroeg opgestaan, de MRT genomen van 7uur, hop naar het busstation, voor de bus naar Melakka! In Melakka hadden we voor 1 nachtje een 'resort' geboekt om nog even te chillen en bij te komen van Singapore, zodat we niet direct van Singapore over zouden gaan op Kuala Lumpur. Het hotel was groot en relaxed! Vooral het bed wat super!

Lekker gezwommen in ons eentje, aangezien er verder alleen maar gesluierde vrouwen waren, en die zwemmen niet. Om 18uur de taxi genomen naar de Tesco en daar allemaal lekkere franse kaasjes, stokbrood, sushi, soep en nog veel meer gekocht. Dat allesin het hotel lekker klaargemaakt en onder een film (date movie, echt te slecht voor woorden) heerlijk in onze riante hotelkamer (met keuken en zithoek) verorberd.
Na de film lekker gaan slapen in ons 'queensize' bed (2bij 2 meter,ik was Sven af en toe kwijt!). Dag erna lekker aan het ontbijtbuffet en na een plons toch maar weer inpakken, 24 uur was meer dan oldoende op een resort want er is ook echt niets te doen! Om 12uur de taxi genomen naar het Centrum, Melakka is namelijk iets van 100 jaarin handen geweest van de Nederlanders, dus in dit historische centrum hebben we even rondgelopen. veel rode huizen (dit omdat ze dan schijnen te lijken op onze bakstenen) en zelfs een 'stadhuys'. Nog een oud kerkje bezocht met allemaal oude graven en grafstenen van Nederlanders ("Hier Leidt begraven"). Na een heerlijke lunch weer de locale bus genomen naar het busstation.
Na een busreis van ruim 2 uur zitten we dan nu weer in Kuala Lumpur in ons vertrouwde guesthouse van 3 weken geleden. Morgen nog een dagje cultureel en de dag erna een dagje shoppen en dan zit het er voor Ans en Kirsten alweer op! Wij blijven nog 2 dagen in KL en vliegen dan naar het Borneo deel van Maleisie. (ben de naam even kwijt)
Fijne avond!

Singapore, Singapore

2007-08-25T10:35:00.001+01:00

Die dag namen we om 8uur de bus naar Jerantut, waar we gedropt werden bij het NKS office. Hier hebben we lekker even ontbeten (het was een uur of 09:30) om vervolgens met een minibusje bij het busstation afgezet te worden voor de bus naar Cherating, een plaatsje aan de oostkust. Toen we op de bus aan het wachten waren, kwam chauffeur van de minibus naar Sven toe met een telefoon: "telephone for you, Sir" Wat bleek nou, we waren helemaal vergeten ons ontbijt te betalen bij NKS office, omdat we ineens in de minibus moesten! Dus met schaamrood op de kaken hebben we alsnog aan de meneer van de mobiele telefoon de 22 ringgit (5 euro) betaald...:)
Aangekomen in Cherating kozen we een mooie familie bungalow aan het strand. En wat een strand! Supergroot en op een rare manier eb en vloed, met een soort van eilandjes. Snel badkleding aan en de zee in! Dag erna ook een beetje gechilled op het strand, ijsje gegeten bij de ijs-scooter-meneer die langsreed, kokosnoot uit de boom gegooid, opengebroken (Sven) en opgegeten en 's avonds een verse zeebaars van de BBQ gegeten: heerlijk!
Die avond vertrokken we naar Singapore. Doordat de bussen van overdag vol zaten, helaas met de nachtbus. Om 20.30 werden we opgehaald met de taxi en naar Kuantan gebracht. Van hieruit vertrok de bus om 22:30 naar Singapore. Na een onrustige busreis met weinig slaap (aantal stops, waarvan 1 bij de grens van Maleisie, hop iedereen de bus uit, door de paspoort controle, oke, je bent nu uit Maleisie, brug over, kwartier later, weer iedereen de bus uit + bagage, wederom door de paspoort controle: welkom in Singapore!) Rond een uur of 05:30 kwamen we aan bij het busstation. Veels te vroeg dus om iets te doen. Half slapend bij een tentje gezeten, wat gedronken en om 06:00 de eerste metro naar ons hostel genomen. Daar nogmaals 2 uur wachten om vervolgens door een raar ventje om 8:00 binnengelaten te worden. We mochten gelijk onze 4 persoonkamer in, dus om half 9 lagen we heerlijk te slapen.

Om 13:00 de wekker gezet om toch nog enigzins in een ritme te blijven. 's Middags naar Orchidroad gegaan, de grote shoppingmallstraat van Singapore. Al snel werd duidelijk dat Singapore een apart land in Azie is. Alles is supermodern, superschoon en vooral superstreng. Overal bordjes met regels over het zitten op trappen, drinken in de metro, parkeren, skaten, kauwgom enzovoort. Niet alleen staan de bordjes er, de regels worden ook uitgevoerd. Ons rare ventje van ons hostel moet binnenkort 3 uur vegen omdat hij een bonnetje op de grond heeft gegooid! 's avonds lekker gegeten in een van de vele shoppingmalls!

Gisteren eerst buskaartjes gekocht naar Melaka, Maleisie voor de 27ste. Hier gaan we in een belachelijk luxe resort met 450 appartmenten een nachtje relaxen! Heerlijk tussen Singapore en Kuala Lumpur in.
Daarna naar de kust van de stad gegaan waar een schitterend gebouw staat in de vorm van een Durian! In het gebouw veel luxe winkeltjes, dure restaurants en het theater. 's middags eindelijk onze camera gekocht voor een mooie prijs. We zaten hier al een tijdje over na te denken en nadat we elke dag wel in een situatie kwamen waarbij de camera van pas zou komen hebben we m toch maar gekocht. Waterproof tot 10 meter en shockproof vanaf 1,5 meter hoogte. Binnenkort dus de zee, regen, of wat dan ook in om te testen!

Vanochtend naar de wijk little India gegaan en daar een rondje gelopen. Een leuke wijk vol Indiers met een leuke sfeer. Na een luxe lunch met gerookte zalm, Cheasar Salad en krab terug gegaan naar ons hostel om te wassen, bij te komen en te ontspannen. Vanavond nog ergens een hapje eten en morgen alweer de laatste dag in dit kleine landje!

Kuala Tahan, Taman Negara, Maleisie

2007-08-20T11:48:00.000+01:00

De laatste dag in de Cameron Highlands, zijn we vroeg opgestaan om een stevige wandeling te maken. De temperatuur is heerlijk, dus dit was geen probleem. Na een tocht van ongeveer anderhalf uur zijn we begonnen met de wandeling naar een theeplantage. Daar we erachter kwamen dat het toch wel erg ver was, hebben we het op een liften gegooid en na een kwartiertje was het raak en zijn we achterin een pick-up truck naar de plantage gebracht. Daar aangekomen hebben we heerlijk gelunched met natuurlijk verse thee. De Boh theeplantage bood een gratis uitleg aan door de fabriek, en na de introductievideo hebben we hier dan ook gebruik van gemaakt. Na nog een tweede kopje thee zijn we langzaam terug gaan lopen. Na ongeveer een half uurtje zijn we wederom opgepikt. Onze lift kwam uit Singapore en hadden een luxe SUV, deze heeft ons helemaal teruggebracht naar ons dorpje. 's Avonds heelijk een chinese stoomboot genomen (zie foto's binnenkort). Heerlijk Chinees fonduen met vlees, vis, groente, kwallen en veel meer. Verder een beetje inpakken en klaarmaken voor vertrek naar Taman Negara, het oudste regenwoud ter wereld.

De tocht naar Taman Negara begon om half 11, relaxed dus. Na twee uur minivan, 1 uur lunch, 3 uur bus, 15 min pauze en 1 uur bus zijn we in de stromende regen en onweer bij ons hotel aangekomen. Dit keer een redelijk luxe hotel welke we van te voren al geboekt hadden omdat de vakanties hier begonnen zijn.

Gisteren eerst uitgeslapen en bijgekomen van de toch wel zware reis. 's middags een korte wandeling gemaakt die toch wel tegenviel door het grote temperatuurverschil. Hier is het gewoon weer ruim 30 graden en ontzettend vochtig. s' Avonds een nightsafari gemaakt, achterop een pick-up truck door een palmolie plantage opzoek naar wild. In het begin viel het wat tegen, maar uiteindelijk toch nog een soort vos, een uil, veel slapende vogels en een slangetje gezien. Klinkt niet leuk, was het wel! Door de vele regen thuis nat en verkleumd het bed ingegaan.

Vanochtend om 6 uur opgestaan om gebruik te maken van onze boot die we gisteren geregeld hadden. Om 7 uur zijn we weggevaren om te genieten van een stille jungle vanaf de rivier. Erg mooi en nat, maar helaas geen beesten kunnen vinden! na voor de tweede keer koud en nat te zijn, zijn we even gaan douchen en hebben we rustig ontbeten.

Vanmiddag zijn we vertrokken naar de Canopy Walk! We zijn er naartoe gelopen, wat een mooie tocht door de jungle was van anderhalf uur. De Canopy Walk zijn touwbruggen gespannen tussen de boomkruinen van de hoogste bomen van Azie. Op ruim 40 meter hoogte hebben we genoten van een schitterent uitzicht en unieke ervaring. Spannend, maar wel ontzettend leuk! Na deze ervaring terug gelopen en eindelijk gestuit op wildlife. Het begon met een wandelende tak, hetgeen niet zo speciaal was, maar al snel kwamen we een bont stel spechten tegen. Na dit gezelschap spotte we ongeveer op hetzelfde moment een redelijk grote hagedis (?) en een grote groep apen. De apen waren zich langzaam een het verkassen en hun tocht ging over onze hoofden. We hebben hiervan ruimschoots kunnen genieten en ze op den duur van enkele meters kunnen bekijken! Een mooi einde van onze tocht dus!

Na de tocht uitgeput een heerlijke pizza zitten eten bij een resort welke ver boven ons budget ligt (150€ p.p.p.n.).

Nu even internetten! Helaas geen foto's, wederom te sloom, maar we verwachten binnenkort in Singapore te zijn waar we denken dat het wel moet lukken. Morgen vertrekken we eerst voor 1 of 2 dagen naar het strand aan de oostkust om bij te komen van alle jungles van de afgelopen dagen!

Het leven is goed!

Tanah Rata, Cameron Highlands, Maleisie

2007-08-16T11:16:00.000+01:00

Die dag vertrokken we om 06:45 met de taxi richting pier om de boot te nemen naar Lumut. Daar stapten we op een volop luxe bus (2 stoelen, gangpad, 1 stoel) naar Ipoh, om daar over te stappen op een andere bus. Het was nogal een gammele bus en hij had het ook zwaar om de bergen te beklimmen.... Met een gemiddelde snelheid van 20km per uur duurder het nogal lang... (zo lang dat ik even een noodstop in heb moeten lassen om te plassen:) maargoed, ik ben niet echt een maatstaf) Maar uiteindelijk kwamen we dan in Tanah Rata, zodra we de bus uitstapten, voelden we de koude lucht; heerlijk! Na 3 weken boven de 30 graden was dit een heerlijke verkoeling. Nadat we een van de mannetjes met flyers uit hadden gekozen reed hij ons naar 'Fathers Guesthouse' een guesthouse gerund door een familie. 5 minuten lopen (met een trap) naar de hoofdstraat. We slapen in een soort gebouwtje in de vorm van een soort halve, rechtopstaande cirkel van golfplaat (foto's komen nog). Met zn 4en in een kamer, en gedeelte douche & toilet. (heel schoon!) Er is ook een soort van huiskamer met een groot scherm waar 4x per dag een film wordt gedraaid. Deze kan je reserveren voor 1euro, zo halen zij de onkosten eruit. (Zometeen om 19uur gaan we 'the beach' kijken... even kijken of we onze kamer herkennen!:))
Al met al is het echt prima, de mensen zijn onwijs vriendelijk en alles is schoon! De rest van de dag hebben we een beetje gerelaxed, na een heerlijke (Indiase) lunch op banana leaves. ' Savonds in het dorpje gegeten, en daarna lekker om 22uur naar bed: uitgeteld! Geen wekker gezet dus de dag erna uitgeslapen tot een uur of 10.30! Na een ontbijtje een jungle tochtje gedaan van ongeveer 3 uur. Waterval gezien, en terwijl we op een uitkijktoren stonden begin het onwijs hard te regenen, dus toen zijn we maar snel naar beneden gelopen! Daarna ge-high-tea'ed, met locale thee en scones! Net hebben we even gekeken naar onze vervolgbestemming: Taman Negara! Werelds oudste jungle, 130 miljoen jaar oud! We vertrekken zaterdag met een mini busje en zitten daar in een supermooi resort (als alles is zoals op de plaatjes).
Waarschijnlijk zal daar ook wel internet zijn, hopelijk snel genoeg om wat foto's te uploaden!!

Pulau Pankor, Maleisie

2007-08-14T11:40:00.000+01:00

Die avond gingen we dan eindelijk op de bekende torens... Na een reclame filmpje voor Petronas (de Maleisische Shell) en nadat we uitgebreid gefouilleerd werden, mochten we dan eindelijk naar de 42e verdieping. De lift ging als een dolle, in minder dan 40 seconden waren we er. We werden losgelaten op de brug met de mededeling dat we 10 minuten hadden. Het uitzicht was schitterend, ondanks dat het wat mistig was kon je vrij ver kijken en veel zien. Na een schamele 8 minuten (naaiers!) moesten we weer naar beneden. (nog geprobeerd om te verstoppen, maar op een glazen brug gaat dat niet zo makkelijk) Inmiddels was het al 19uur, en omdat het hier om 20uur stikdonker is, besloten we te wachten om nog wat mooie foto's te kunnen schieten in het donker. Beetje rondgelopen door het (mooie!) park, beetje door de vijver/zwembad gelopen en toen was het al donker en konden we foto's maken! Zoals gezegd aten we die avond dus op de Chinese markt. Heerlijk satetjes gegeten en pittige kip.

De dag erna vroeg opgestaan om de bus te pakken richting de westkust: Lumut. Vanuit hier de boot genomen naar Pangkor, een klein eilandje dat eigenlijk alleen in het weekend druk is met locale toeristen. Aangezien wij op zondag aankwamen was het dus heerlijk rustig!! Echt een eilandje om even uit te puffen na het drukken, hectische en vieze KL. We kwamen rond een uur of 15 aan 'smiddags, dus na even opgefrist te zijn hebben we 2 scooters gehuurd en een frisse duik genomen in de zee! (nouja fris... een graad of 29) We hebben overigens 2 hele leuke bungalowtjes, vlak bij het strand, waarbij je dmv een tussendoor naar elkaar kunt lopen! heel handig (als je 1 champoo hebt) maar ook erg gezellig. De bungalowtjes zijn heerlijk, met airco en zelfs een tv! De douchestraal is heerlijk hard (wel koud) en het bed is groot! De dag erna werd ik (Moniek) wakker met een dik oog... ik was weer eens te pakken genomen door familie mug... Dit trok gedurende de dag gelukkig weg. Die avond nog een groep fruit etende apen en een groep neushoornvogels gezien! (foto's komen helaas later, uploaden lukt hier niet!) De dag erna met de scooter een rondje om het eiland gereden (vrij klein) en naar het voor ons gelegen eilandje gezwommen. Een tocht van in totaal een uur, die tocht best pittig was... (zeker om 12 uur 'smiddags, niet echt slim). Verder heerlijk gechilled op het strand, boekje erbij en af en toe een duik in de zee! De zee is hier best nog wel ruw, zo af en toe wordt je tegen de grond gesmeten, maar het is wel leuk! 's Avonds gegeten bij het restaurantje naast onze bungalows en gelijk een jungle tour geregeld voor de dag erna (er werd ter plekke een gids gebeld en geregeld, en om 08:30 de dag erna moesten we klaarstaan na 100 ringgit betaald te hebben (ongeveer E20).

Zo gezegd, zo gedaan, de dag erna stonden we fris en fruitig om 08:30 helemaal klaar voor de tocht! Er werd gewaarschuwd voor bloedzuigers, maar Sven en ik hadden zoiets van.. been there, done that, die maken ons niet meer bang.. Op aanraden van de gids heeft Sven toch nog maar even sokken gehaald en dat was niet voor niets. Met hun gulzige kopjes zaten ze al klaar op de paden om zich lekker in ons vast te zuigen! Via de schoen proberen ze in je sok te komen, of gewoon op je been. Ondanks dat ze niets doen (je zuigen je bloed, maar dragen geen ziektes oid bij zich) is het toch niet zo'n prettig idee, en als je een zuiger van je been afpakt, zit ie op je hand, en krijg je hem er moeilijk af. De kunst is om zo min mogelijk te blijven staan en als je blijft staan een soort van marcheer beweging te maken zodat ze niet op je kunnen springen. De tocht was schitterend, dwars door de jungle, met hoge bomen en veel rare geluiden, die voornamelijk kwamen van de neushoornvogels. Achteraf viel de schade mee, Ans had 2 volgezogen bloedzuigers op haar voet, en ik had een volgezogen op mijn bil (??). De rest is er voortijdig afgeplukt. s' Middags eerst heerlijk geluncht en daarna een duik genomen in de zee, lezen, weer een duik nemen en dat herhaalde zich de middag. Na een douche zitten we dan nu te internetten.

Morgen vertrekken we naar de Cameron Highlands, wat een stuk hoger ligt en waar het ook stukken koeler is; een graad of 23. We kunnen niet wachten!! Vanuit daar meer!

PS. Maria, Rob en Els, bedankt voor de berichten!

Kuala Lumpur, Maleisie

2007-08-11T10:09:00.001+01:00

Kuala Lumpur
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisteren de dag rustig begonnen en onze spullen verhuisd van de tweepersoonskamer naar de familiekamer. Prima kamer met een extra stapelbed erin. Na de verhuizing en het ontbijt naar het IMAX theater gegaan om een film te kijken.

's Middags lopend door de stad gegaan om via de nationale moskee naar het centrale busstation te lopen. Helaas was de moskee gesloten, maar via een locale overdekte markt was het toch nog een goede tocht. Vanaf het busstation naar het vliegveld gegaan, waar we al om 19:00 aankwamen. Helaas nog even wachten dus, want Ans en Kirsten kwamen pas om 21:45 uit de gate lopen. Met een taxi naar ons guesthouse gegaan en allemaal vermoeid gaan slapen.

Vandaag zijn we allemaal vroeg opgestaan om in de rij te gaan staan voor de Petronas Towers. Zo'n anderhalf uur voor we onze gratis kaartjes hadden. Nu kunnen we om kwart over 6 de brug tussen de torens op.
Erna een ontbijtje bij de Delifrance genuttigd, en naar de Time Square Shopping Mail geweest. Nadat we in ons guesthouse onze nieuwe bestemming hadden uitgekozen (Pulau Pankor), zijn we kaartjes gaan halen bij het locale busstation (druk en veel mensen!) Daarna zijn we snel weer een airco shopping mall ingedoken, en wel de meest luxe winkels die je kan bedenken. Wat gedronken bij de Starbucks, en nu voor de laatste keer douchen in ons guesthouse, aangezien er wegens onderhoud vanaf 6 uur vanavond geen water meer is!

Zometeen zoals gezegd dus naar de Petronas Towers, en om daarna een hapje te gaan eten op de Chinese Markt (waar Ans nog niet helemaal van de hygiene overtuigd is).

Kuala Lumpur, Maleisie

2007-08-09T10:57:00.001+01:00

Kuala Lumpur - Petronas Towers
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisteravond een tochtje gemaakt om in KL om de bekende twintowers van KL te fotograferen.

Vanochtend vroeg vertrekken met de lokale bus richting de Batu Caves. In deze grotten is een Hindoestaanse tempel gebouwd en is een eilgrimsoord voor duizenden mensen per jaar. De 300 treden waren zeker de moeite waard en na een lekkere indiase maaltijd zijn we met de bus weer terug gegaan.

Vanmiddag een gigantsche shoppingmall bezocht met naast duizenden winkels ook een bioscoop, IMAX theater en zelfs een volwaardig pretpark met indoor achtbaan. Indrukwekkend! Vanavond ontspannen en morgen richting het vliegveld om Ans en Kirsten op te halen!

Kuala Lumpur, Maleisie

2007-08-08T10:08:00.001+01:00

Kuala Lumpur
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Kuala Lumpur!!!

Heeeeeerlijk deze stad! We zijn nu al fan!! Maargoed, laten we bij het beginbeginnen...de avond na ons verhaal nog een boete gehad omdat we op de scooter redenzonder dat Sven zn rijbewijs bij zich had... Nadat Sven op de scooter naar het politiebureau was gegaan, om de shocking 6 (!!) euro te betalen ( terwijl ik als 'borg' moest achterblijven) mochten we weer verder...

Nadat we erachter waren gekomen dat we toch om 16:00 vlogen (gewoon verkeerd gekeken, we kwamen 18:15 aan) was de ochtend dus redelijk kort. Even ontbeten en toen naar het busstion, bus gepakt naar vliegveld en daar even heerlijk naar de Burger King gegaan...:)Na een vlucht van
korter dan 5 kwartier (1 uur tijdsverschil met Thailand, het is dus 6 uur later dan in NL), waarbij we uiteraard weer vooraan zaten. (geen vaste plaatsen, als je vooraan in de rij staat, heb je dus alle keus, wisten we van de vorige keer)Toen we in KL waren werd het inmiddels al schemerig en we namen de bus naar KL centrum
(ongeveer een uur).Spannend in wat voor guesthouse we zouden komen aangezien we in NL al een reservering hadden gemaakt en we er de komende 6 nachten zullen zitten. Maar het was perfect! JE komt binnen in een soort huiskamer met een bank, en een
tafel, 2 computers, een tv en een soort klein keukentje. Onze kamer is op de begane grond (naast de koelkast, hoe relaxed!) en is redelijk klein maar heel schoon en koel, We hebben airco!We zitten ook midden in het centrum, en parallel aan onze straat zit een straat met allemaal eettentjes, waar je supergoedkoop kan eten! (4
ringgit, wat ongeveer 80 cent is... het nadeel van een andere munt is dat we alles nu eerst naar Thaise bath omrekenen, en daarna naar euro's... ff wennen!) Al met al is het dus perfect, daarnaast is KL ook onwijs schoon in vergelijking met Thailand. Er zijn gigantische shoppingmalls en hotels.Vandaag een beetje rondgelopen en de
stad verkend.

Phuket, Thailand

2007-08-06T12:58:00.001+01:00

Phuket
Originally uploaded by Sven & Moniek.

En dan de beloofde shopping dag, Werkelijk de hele dag rondgelopen in een gigantisch grote shopping mall, waar echt alle winkels zaten die je maar kon bedenken. Het resultaat: 1 waterproof tas.. :) Tsja, het is nou eenmaal niet handig om allerlei schoenen en kleren enzo te kopen, aangezien we die dan het komende jaar mee moeten sjouwen!Na deze shopping dag een biertje gedronken & gegeten met een engelsman en moe en dronken rond een uur of 23.30 naar bed gegaan. Rond een uur of 5 nog wakker geschreeuwd door een paar engelsen ( 't zijn ook altijd dezelfde..)

De dag erna lekker ontbeten in 'The Big C' (grote supermarkt) en vervolgens het hele eiland rondgereden met de scooter. We zijn erachter gekomen dat er zelfs op Phuket nog on-ontdekte stukjes zijn (oke, redelijk on-ontdekt dan). Na toch een beetje verbrand te zijn, even gedoucht, en nu foto's uploaden. Zometeen scooteren we richting Patong om daar even wat te eten. Morgenavond (18:15 locale tijd) vliegen we op Kuala Lumpur. Hebben er echt onwijs veel zin in!Vanuit Phuket een groet, binnenkort meer vanuit Kuala Lumpur! (KL voor intimi..)

Phuket, Thailand

2007-08-04T15:49:00.001+01:00

Phuket!Na een reis van ongeveer 3,5 uur van Khao Sok naar Phuket zitten we nu in Phuket! In onze bus zaten toevallig ook 2 Rotterdammers, die een collega van Sven van Rotterdam Airport kennen... wereld is klein...

Nadat we gedumpt werden bij het busstation van Phuket town zijn we richting een aantal guesthouses gelopen. Deze keer wilden we niet in het 'hoeren-Patong' zitten, maar in het wat relaxter Phuket town. Eerste guesthouse was eigenlijk gelijk prima,voor €5 hebben we een prima kamer met douche & toilet.

En het mooiste komt nog.... We zitten dus in het guesthouse uit de film 'The Beach'!!! In het begin zit Leonardo (DiCaprio) zogenaamd op Kho San Road, hij zit dan in een goor guesthouse met kakkerlakken en een gek waarmee hij via het gaas aan de bovenkant van de kamer praat, die hem verteld over 'the beach'.... Wij zitten dus naast de kamer waar dat is opgenomen, inclusief het gaas aan de bovenkant!Supergrappig, vooral toen we net uit de kamer kwamen en er 2 toeristen foto's stonden te maken van de gang! :) Leuke bijkomstigheid!Nadat we de tassen op de kamer gezet hadden, hebben we gelijk een scooter gehuurd. Echt een onwijs mooie, kon de vorige scooter ruim 70 km per uur, deze haalde de 90! (oke, met een beetje een heuveltje af, en ik wil het ook nooit meer, zo hard!)

Gelijk de hele middag verder een beetje rondgetourd, toch even naar Patong (niets veranderd) en heerlijk gezwommen op een strandje waar bijna niemand was! (er hing een rode vlag, misschien was dat de rede?) Daarna via de Tesco Lotus (groter supermarkt, soort carrefour) weer teruggegaan en even gedoucht.

Nu alle foto's proberen te uploaden en daarna even een hapje eten! Dan lekker slapen in het bed waar Leonardo ook heeft geslapen (geloof er niets van) en morgen gaan we shoppen!

Khao Sok, Thailand

2007-08-03T13:15:00.000+01:00

Jungle trekking, 02.08.07

Na een heerlijk ontbijt Vetrokken we met een busje richting het meer van het nationale park Khao Sok. Na ruim een uur( waarbij we ook nog bij de locale markt stopten om eten + zaklantaarns te kopen) kwamen we aan bij de Rajjaphara Dam. Hier
gingen we (9 personen + 2 gidsen) in een longtale boot het meer op. Werkelijk een schitterend meer! Enorm groot en hele grote begroeide rotsen aan de rand. af en toe stopten we om aapjes te kijken die op de rotsen klommen. Na 5 kwartier kwamen we aan
bij de 'floating bungalows'. Zoals de naam al zegt zijn dit drijvende bungalows gemaakt van hout, waar je kan overnachten. Wij hebben hier een frisse duik genomen in het meer om vervolgens heerlijk te gaan lunchen. (rijst met kip, veel fruit en gefrituurde banaan met kokos eromheen.. Heerlijk!)

Op naar de jungle! Met de longtale boot werden we afgezet en begon onze tocht van ongeveer 2 uur. Een scala aan bamboo, bananenplanten, en vooral heel veel beekjes! Sven had de (uber lelijke) Keen's aan, maar hier had ik blaren van gekregen waardoor ik mijn puma's droeg. Lekker soppen dus heel de tijd want denk maar niet dat je soepel over zo'n beekje kan gaan! Nee, dwars erdoorheen! Supermooie tocht en redelijk vlak. Na 2 uur kwamen we aan bij... de grot! Een gigantische opening lag
voor ons... De camera's werden in de waterdichte tas gestopt en de zaklampen werden tevoorschijn gehaald! (lang leve de hoofdlampjes van de Xenos en de opwindbare zaklamp!!!) In het begin was de grot best breed en groot. We zagen veel spinnen,
waarvan 1 met een al zn eieren bij zich droeg (achteraf hoorden we dat deze giftig was...), en onwijs veel vleermuizen. En die stinken!!! Niet normaal! Oke, wij stonken ook redelijk na een dag door de jungle, maar die vleermuizen sloegen alles. Ze gingen massaal aan het plafond van de grot, zag er super uit! (camera zat in de waterdichte tas, helaas!) Langzaamerhand werd de grot smaller en smaller en vooral natter en natter! Steeds meer moesten we door het water 'waden'. (Ik moest even een
drempel over aangezien ze de dag ervoor een boa constrictor hadden gezien die een andere slang aan het opeten was.. ahh! en door dat water liepen wij nu!) Een paar keer kwam het water echt tot de borst en 2x moesten we echt een stuk zwemmen! al met
al hebben we 5 kwartier gedaan over 600meter grot, maar het was supertof! Toen we buiten kwamen was het inmiddels een beetje aan het regenen, maar aangezien we toch zeiknat waren van de grot maakten het allemaal niet meer uit. De jungle was nu
veranderd in een echt regenwoud! Na ongeveer 1,5uur kwamen we weer bij de lontale boot die ons naar de floating bungalows bracht waar nog even gezwommen kon worden. Hier na vertrokken we weer naar de pier, waarna we met de minibus weer terugkwamen
bij de smiley bungalows! Heerlijk een singatje genomen en toen lekker gaan eten met een zwitsers stelletje. (terwijl ik dit typ wordt er net een grote mug opgegeten door een hagedis voor mijn neus.. Mooi, die zat mij toch al te irriteren)

's avonds lekker gegeten en toen na een paar biertjes richting bed want het was een lange dag! Net voor het slapengaan nog kennis gemaakt met familie kakkerlak! Ben een beetje panisch voor die beesten maargoed, daar moet ik ook wel af zien te komen, dit jaar!

Dag erna geslapen tot een uur of 9 en toen lekker ontbeten. (Sven een pancake met chocolate, en ik muesli met fruit en yoghut) Aangezien we 300 meter van de ingang van het nationale park zitten, was de planning om daar op eigen houtje een tocht
te maken. Het park is werkelijk schitterend en goed onderhouden. Er zijn een aantal routes die je kan doen, en alles is mooi aangegeven met pijlen enzo. Weinig mensen gezien onderweg, wel mooie beesten! Het resultaat: veel aapjes, een slang, twee
neushoornvogels, en een gekko. (uiteraard ook veeeeel muggen!) En... de beloofde bloedzuigers! Mijn vinden ze blijkbaar niet lekker (vind ik helemaal niet erg) Sven echter wel! Maar niet enorm veel hoor, hij heeft er denk ik een stuk of 5 in totaal gehad. (We hadden echt horror verhalen gehoord van '20 op elke been...') Supermooie toch die bij elkaar 6 uur duurde. Onderweg nog lekker even een frisse duik genomen in de rivier. Na deze toch waren we kapot. En vooral ook hongerig, we hadden alleen sultana's bij ons. (kan je hier gewoon kopen)Dus we hebben lekker even patatjes en een tonijnsalade gegeten bij ons resortje. Daarna een douche genomen en alles even
uitgespoeld.

Sven heeft net de digitale spiegelreflex helemaal schoongemaakt (met een klein borsteltje) en ik heb op onze grote "Azie kaart" onze route van de afgelopen 2 weken getekend. 2 weken!! Zo kort zijn we al weg, en het lijkt wel maanden.Morgen verlaten we het nationale park, om naar phuket te gaan. Vanaf phuket vliegen we op 7 aug. naar Kuala Lumpur.

Foto's komen als we in phuket zijn, is nu echt niet te doen!

Zo lekker even een hapje eten denk ik... Goedenavond!

Khao Sok, Thailand

2007-08-01T14:03:00.000+01:00

Juist toen Sven en ik tegen elkaar zeiden toen we het 's avonds (graad of 28) een beetje koud hadden: "he, volgens mij beginnen we te wennen aan de temperatuur!" toen kwam de dag erna zo'n warme dag dat we alle woorden terugnemen... :)
We hebben dan ook een beetje uitgeslapen en zijn toen naar 'Big Buddha' gegaan. Toen werd ik zo geveld door de hitte dan ik gewoon alleen maar onder de fan wilde liggen. Dat heb ik gedaan, en daarna zijn we nog even lekker de zee in gegaan en verder een beetje gechilld. 'S avonds wederom naar 'ons' restaurantje gegaan, en lieten ons verassen, hij had alleen van te voren een vis laten zien. Die werd vervolgens op zo'n sublieme manier bereid! Een werkelijke smaaksensatie van op de huid gebakken vis op een mix van ui, tomaat en zelf bereide pesto! Ik denk dat ik nog nooit zo lekker heb gegeten! (serieus! hier kan zelfs een broodje shoarma niet tegenop!)

Na het eten lekker naar bed gegaan aangezien we de dag erna om 6 uur ('s ochtends!!) al klaar moesten staan (gepakt en al) om naar Khao Sok te gaan. Dit is een national park ten westen van de stad Surat Thani. Na een rit met een (in chronologische volgorde) minibus, grote bus, boot, grote bus, tuk tuk, en een grote bus waren we daar dan eindelijk beland.
Op de plek waar we 'uit de bus werden gegooid' stonden al allemaal mensen met borden en foto's van diverse bungalows in de omgeving. We kozen een vrouwtje die ons met een jeep naar haar bungalowtjes bracht. Werkelijk schitteren! HEerlijk rustig, midden in de jungle hebben we een klein bungalowtje op palen voor ongeveer 6 euro. Alles is heel relaxed en gemoedelijk, iedere gast heeft een kladblokje en als je wat wilt drinken pak je dat, en hou je dat zelf bij. Internet is gratis (wel extreem traag) en fruit kan je van de bomen plukken.

Rond een uur of 17 met een aantal mensen van het resortje naar een plek gegaan waar we apen konden voeren. Heeeeel veel apen in alle soorten en maten, die het fruit uit je hand eten. Op een gegeven moment werd een van de apen aangevallen door de rest, onwijs veel gebrom en gekrijs en ze lieten hun tanden zien ("kijk, hij lacht naar me!":)). Wel mooie foto's kunnen maken.

Daarna nog even via de waterval naar een viewpoint, en toen zaten we er echt doorheen. (we waren al sinds 5uur op!) dus lekker even een douche gepakt. (Even serieus, ik ga koude douches waarderen! Sterker nog, we hebben nu een warme douche, maar ik douche liever koud!) en nu zitten we te internetten.
Er is hier net spontaan besloten om te gaan BBQ'en, dus dat slaan we niet af! Naast mij wordt de BBQ aangestoken en de meest heerlijke geuren komen langs... Hadden we onze resortkok nog maar... maar dit zal ook niet tegenvallen verwacht ik!

Morgen gaan we een jungle toer doen van 1 dag (toch maar even rustig aan doen ivm Sven) maar het beloofd een spannende dag te worden! (en vooral lang) Het schijnt 'bloedzuiger seizoen' te zijn momenteel, dus we wachten af!

Ik ga het uploaden van de foto's cancellen, er staan er wel een paar op, maar op de rest moeten jullie helaas nog even wachten. Het duurt zo lang, en ik denk dat onze kippetjes op de BBQ zo gaar zijn!

Koh Samui, Thailand

2007-07-30T14:17:00.001+01:00

Strand voor de bungalow
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gezond en wel een bericht van Koh Samui!

Nadat we weer uit het ziekenhuis mochten hebben we een heerlijk bungalowtje opgezocht aan het strand. Een heerlijke baai met allemaal dure resorts, dus het leek lastig te worden om een goede prijs te krijgen. Na meerdere afwijzingen en prijzen van 50 euro per nacht had ons laatste poging toch nog succes. Voor 8 euro zitten we op een resort in een bungalow die waarschijnlijk nog opgeknapt moet worden. Alles werkt verder prima en we kunnen heerlijk meegenieten van de gratis zeepjes, shampootjes en handdoeken, alleen ons huisje zit er iets minder uit de die van de buren, maar we hebben zeker geen klagen!

Eerste dag natuurlijk erg rustig aan gedaan, beetje geslapen, beetje gelegen, beetje gelezen! Gisteren toch maar een scooter gaan huren, aangezien dat de goedkoopste en gemakkelijkste manier is om jezelf te verplaatsen op het eiland. Gisteren nog rustig rondgereden en onverwacht genoten van een gigantische mall met alle westerse luxe, een soort Carrefour van Thailand...Hier wat rondgelopen, inkopen gedaan en terug naar ons bungalowtje! 's Avonds opzoek naar een goedkoop restaurantje...maar door de vele dure resorts viel dat een beetje tegen! Na wat zoeken toch een klein thais tentje gevonden en gekozen voor de loempias. Vol verrassing bleek de chefkok jaren op een duur resort gewerkt te hebben en de kneepjes van het kookvak goed onder de knie te hebben. Het eten was werkelijk fantastisch...zoals jullie op de foto kunnen zien.

Vandaag zijn we een grote tocht over het eiland gaan maken en na enig zoeken de hoogste waterval van het eiland beklommen. De waterval is 80 meter hoog en het bleek dat je zelf ook deze 80 meter kon beklimmen. Een lekkere pittige toch met een fantastisch resultaat, maar de fotos zullen neem ik aan voldoende zeggen.

Straks terug naar ons thais restaurantje en kijken wat onze chefkok ditmaal voor ons kan bereiden!

Een gezonde groet!

Koh Samui - Thailand

2007-07-27T14:23:00.001+01:00

zuster + patient in de kamer
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na ons vorige bericht is er een hoop gebeurd. Hierbij een uitgebreid verslag;

Woensdagavond zaten we net bij het tentje waar we de dag ervoor ook hadden gegeten en we kregen net ons eten geserveerd toen Sven last kreeg van zijn gezichtsvermogen.
Omdat het dezelfde symptonen waren als vorig jaar Egypte, wilden we geen risico nemen en zijn we gelijk naar onze duikschool gegaan. Zij hebben meteen de speciale 'duik-dokter' gebeld, en terwijl hij ondeweg was naar het ziekenhuis (waar ik 2 jaar
gelden ook ben geweest voor mijn voet...) gingen wij daar ook heen. Daar een paar testjes gedaan (testen van het gevoel in de armen, kijken of ze hetzelfde reageren, evenwicht enz.) Sven kreeg ook tinteling zijn arm en dat trok langzaam omhoog naar
de bovenarm (alles aan de linkerkant, ook het gezichtsvermogen dat raar deed) en naar de lippen en tong. Ondertussen werd Sven aan de zuurstof gezet. (100%, via een mondkapje) En de tinteling trok op een gegeven moment weg. ( de precieze volgorde
van alles weet ik niet helemaal meer) Wel bleef hij nog lang last houden van een soort 'slapende' linkerarm. Er werd ook een infus met zoutoplossing in de hand gedaan, om uitdroging te voorkomen. Toen bleek dat Sven moest blijven, ben ik op een scooter wat spullen in onze bungalow gaan halen (tandenborstel, lenzenvloeistof enzo) Omdat er iets na SVen een engels meisje binnen was gebracht en het ziekenhuisje eigenlijk uit 1 kamer bestond, werd het een beetje krap. Maar omdat we niet wilden scheiden mocht ik op de bank slapen (mochten er nog meer patienten binnenkomen moest ik verhuizen naar een stoel, of gewoon staan, dit is niet gebeurd) Sven was ondertussen helemaal kapot en nadat hij nog wat test had gedan (na een uur 100% 02) mocht hij eindelijk gaan slapen. (welliswaar nog met zuurstof dmv een slangetje in zn neus) Ik ben neergesteken op de bank, waar ik redelijk (onrustig) heb geslapen. De dag erna ging k om 7 uur als een dolle naar de bungalow om daar 2 tassen te gaan
pakken (het was een redelijke chaos in de kamer dus dat kostte me een uur...) Met de taxi ben ik vervolgens teruggegaan en om 09:30 pakten we de boot naar Koh Samui waar een groter ziekenhuis (+ duikspecialisaties) zit. Daar aangekomen (overigens amen met het Engelse meisje Sally) werden er wat tests gedaan en werd Sven (in een veel te klein ziekenhuisbed :)) in een ziekenhuis pakje gehesen ( blauw, ziet er prima uit, in tegenstellin tot vandaag.... roze..:)) Ik kreeg inmiddels een kamer
toegewezen, waar ik alle tassen heen kon brengen... Niet normaal meer!!! Zo groot! een grote Tv, grote koelkast, airco, warme douche (mag Sven niet gebruiken), 5 stoelen, 2 tafeltjes en een grote kast! Heerlijk!!! maar ik ging alleen snel evn de tassen daar brengen, want Sven, Sally en ik gingen (per ambulance, hoe cool!!) naar een kliniekje verderop waar de decompression chamber' stond. Daar aangekomen hebben Sven en Sally + een Thaise man 5 uur en een kwartier in de kamer gezeten. In deze kamer simuleren ze een duik naar 18 meter waarbij het dalen en opstijgen heel langzaam gaat. Het is dus een drukcabine. Onderwel moeten ze iedere keer 20 minuten een zuurtstofmasker op doen, en dan 5 minuten niet (om zuurstofvergiftiging te voorkomen ofzo) Ik heb al de tijd op de bank gezeten bij de kamer, af en toe door het raampje
gluirend en soms kon ik mbv van een mircofoon wat zeggen. Maar zo te zien hadden ze het erg gezellig, ze voelden zich beide goed, en nog beter... ze konden gewoon films kijken! Wel was het wat warm binnen... (door het raampje zag ik het zweet op Sven zn voorhoofd staan..:) Na deze 5 uur waren ze beide kapot (het is eigenlijk net alsof je een duik van 5 uur maakt... na een normale duik van 3 kwartier ben je al moe. Dus (weer per ambulance, deze keer met zwaailicht! waarom? geen idee) Naar de kamer, waar het een af en aan was van zusters die 1. bloeddruk kwamen contrroleren 2. infuus controlen + verversen 3. met folders van de pizzahut en KFC kwamen. Vooral de laastste werd met enthousiasme ontvangen. en we hebben snel besteld. Sally zat in de kamer naast ons, en ze kwam bij ons pizza eten. Hierna heel even TV gekeken maar snel gaan slapen. Hoelaat zullen we de wekker zetten? 08:30? (om 09:45 zou Kylie van de chamber + dokter komen om tests te doen en naar de kamer te gaan) Ja, dan kunnen we lekker uitslapen!Maar niets van dit alles... om 06:30 kwam er een zuster bloeddrk controleren, vervolgens kwam nog een hele horde (of gewoon 2, steeds na elkaar, ze lijken zo op elkaar... we schattige pakjes overigens!) zoutoplossingn verversen, naald checken, vragen wat voor ontbijt we wilden, ontbijt brengen, bed verschonen, nieuwe kleren brengen voor Sven, vegen, dweilen en uiteindelijk kkwam rond 10:30 Kylie.... Geen uitslapen dus... Wel een heerlijke nacht gehad!!! (Sven vooral, ik iets minder maar beter dan op de bank de nacht ervoor!) Na een paar tests was alles volgens mij ok, Sven voelde zich ook prima, alleen het infuus was irritant (toen we de dag ervoor in de ambulace wilden stappen, liet Sven dat rek op rolletjes (waar infuus aan hing) even los... ware het niet dat we op een heubeltje stonden en dat ding dus gelijk naar beneden rolde!! Hij kon het nog net op tijd vastgrijpen:)) omdat je het overal mee nar toe moet nemen! Omdat alles goed gng, hoefde Sven maar 3 uur in de kamer vandaag (Sally moet langer, dus ze zitten niet samen) en daar zit hij niet in, tewwijl im in een internetcafe ernaast zit. Hij zit lekker met een Thais grietje "lord of war" te kijken, en het gaat allemaal prima. Hij voelt zich goed. Hierna mogen we nog een nacht in het hotel -Ohnee, ziekenhuis- blijven wat we helemaal niet erg vinden.
Maken jullie je geen zorgen, hij voelt zich onwijs goed, en er wordt heel goed voor hem gezorgd. Het zijn stuk voor stuk (hele aardige) specialisten die heb helpen, en er zit zelfs iemand steeds bij hem in de decompressie kamer. Morgenochtend krijgt hij nog een check en ik verwacht dat we dan 'naar huis' mogen, wat inhoudt dat we waarschijnlijk naar een guesthouise gaan waar Tessa ook heeft gezeten. (Sven voelt zich momenteel trouwens top, continu zoutoplossing, met vitamines erin, pure zuustof ademen... hij is straks helemaal aangesterkt en dan wordt ik ziek! (grapje))

Momteel gaat alles weer prima...Morgenochtend het laaste onderzoek en als alles dan nog steeds goed is kunnen we onze reis vervolgen! We verwachten de komende dagen nog wel eventjes op Koh Samui te blijven om volledig aan te sterken!

Koh Tao, Thailand

2007-07-25T11:34:00.001+01:00

Koh Tao
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vandaag vroeg opgestaan om naar de beloofde haaien te gaan. Met een groepje van 5 advanced duikers het water in gedoken om ze op te zoeken. Het duurde niet lang, en eigelijk zodra we de 30 meter hadden bereikt zagen we de eerste black-tip langszwemmen...Super natuurlijk....! Onderweg meerdere haaien gezien met als laatste nog een grey-reef shark van minstens 2,5 meter...

Tweede duik van de dag was ook erg leuk, maar niet zo spectaculair! Uiteraard hebben we nog wel zin om meer te duiken maar hebben toch besloten dat we dat beter kunnen verspreiden over het jaar...

Morgen gaan we alsnog een poging wagen om een van de bergen te beklimmen hierzo...dat moet wel lukken want ze zijn maar rond de 300 meter...

Op de foto's nog wat lokale natuur...vanavond gaan we de zonsondergang fotograferen, dus die hopen we binnenkort online te kunnen zetten!

Groetjes!

Koh Tao, Thailand

2007-07-24T16:55:00.001+01:00

Koh Tao Beach
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na ons laatste verhaal hebben we om 21:00 uur de nachtbus gepakt richting Chumphon.
Nachtbus was prima! Supergrote stoelen, die redelijk plat konden. Moniek lag na een uur (onder de film: Music and Lyrics) al te tukken, om vervolgens pas om 05:30uur wakker te worden. (heb zelfs van de stop onderweg weinig meegekregen, volgens Sven stond de hele bus buiten... :)) Sven daarentegen heeft bar weinig geslapen en was dan ook redelijk gesloopt de dag erna.
Na de boot die om 7uur ging, stonden we om een uur of 9 op ons vertrouwde Koh Tao!
Uiteraard overspoeld door mannetjes met taxi's, duikscholen, hotels en allerhande koopwaar gingen we richting Crystal Dive, waar we 2 jaar geleden ook gezeten hadden. Helaas vol... Na wat gezoek verder (in de hitte, na weinig slaap en een zware rugzak valt best zwaar) vonden we de "easy divers" waar we konden duiken, en ook nog voor een soepele prijs (200 Bath, = ongeveer E8) een prima bungalow + fan konden huren! Prima dus! De rest van de dag weinig gedaan, beetje gechilled, broodje gegeten bij het vertroude "Chang" (superlekkere broodjes voor 60 cent), duik genomen in de zee, beetje door de hoofdstraat gelopen en Sven heeft nog lekker een ruime 2,5 uur geslapen

Wel zijn we erachter gekomen dat ons rustige, idyllische kleine eilandje behoorlijk veranderd is! In 2 jaar tijd zijn er onwijs veel auto's bijgekomen (in onze belevenis waren het er ooit 2, nu wordt je bijna aangereden), er zijn veel meer shops, en vooral dure restaurants bijgekomen! De eerste dag waren we ook een beetje aan het zoeken naar het 'oude vertrouwde Koh Tao', totdat.... we bij "Good Times" kwamen!! Dit is een klein barretje waar we 2 jaar geleden elke avond zaten. Het wordt gerund door een aantal muzikanten uit Bangkok die vanaf een uurtje of 20:00 beginnen met drummen, gitaar spelen en vooral veel lachen! De microfoon gaat van hand-tot-hand en iedereen zit een beetje te chillen en te zingen. (terwijl ik dit typ zit ik op de laptop in dat cafe terwijl er net iemand van de straat is geplukt die nu de "la Bamba" aan het zingen is!!!! Supermooi!)
2 van de mannen die we 2 jaar geleden hadden ontmoet waren er nu nogsteeds, en we hebben een beetje gekletst over hoe het ging en wat er allemaal veranderd is in die 2 jaar. Het viel ons op dat ze iets geels uit een theepotje aan het drinken waren, en dat steeds in een glas met ijsblokjes gooiden.... Toen we ernaar vroegen barsten ze in lachen uit: het was geen thee (of ijsthee) dat ze aan het drinken waren, maar whiskey vermengd met water!!! Maar als ze dat dronken terwijl ze buiten aan een tafeltje zaten zou dat zo raar staan... :) Hoe verzin je het!!! En het was 10uur in de morgen!!!!
later op de avond zijn we terug gegaan naar deze bar en lekker aan het bier (Singa!) gezeten. Sven heeft zelf nog even de mircofoon gegrepen en zijn 'zangkunsten' te horen gebracht...
Rond een uur of 22:30 waren we helemaal gesloopt en zijn we (met behulp van de opwindbare zaklamp!) naar onze bungalow teruggegaan. Hier hing de gif-klamboe al (geinpregneerd met DEET) dus we hebben heerlijk geslapen. De dag erna rond een uurtje of 09:30 opgestaand en richting "Good Times" gegaan. We hadden de dag ervoor afgesproken dat we er zouden ontbijten, maar toen we aankwamen zei hij dat hij door de regen van de nacht ervoor geen ontbijt kon serveren (??)... Oke, dan maar een heerlijke kop vers gezette expresso! Later kwam hij toch nog een tosti brengen en kregen we diverse Thaise desserts onder onze neus.... hmm!!

Om 12:15 gingen we richting de Easy Divers voor onze refreshing course! De eerste duik bestond vooral uit het 'opfrissen' van onze duikkunsten (masker op en af toen onder water, ademen zonder regulater en wat theorie) waarna we nog 20 minuten 'gewoon' gedoken hebben. De 2e duik was (zoals ze dan noemen) een fun-dive, dus lekker duiken zonder het oefenen van skills. Wat mooie vissen gezien, maar niet heel bijzonder. (we zijn ZO verziekt door Egypte vorig jaar!!!)
De planning was om de dag erna een berg te beklimmen, en de dag daarna pas weer een duik te doen, maar toen we hoorden dat ze morgen naar een plek gaan waar de kans 100% is dat je haaien ziet, konden we de verleiding niet weerstaan! Morgen staan we dus om 7uur paraat (het is hier al 22:50!!) om haaien te gaan spotten, heb er superveel zin in!!
Na het duiken hebben we nog even een duik in de zee genomen (heerlijk dat je gewoon niet het water uithoeft omdat je het koud krijgt, maar allleen het water uitgaat omdat je het zat bent! De zee is hier namelijk 29 graden...) Even gedoucht en zijn we gaan eten bij een soort van tentje iets buiten het centrum (nouja, centrum... de hoofstraat!) SUPERLEKKER!!! Hoewel Sven kapot ging van de hoeveelheid pepers die in zijn gerecht zaten, wat de mannetje rond ons heen weer hilarisch vonden, hoe kon zo'n grote man (met baardhaar!) nou zo stuk gaan van een pepertje! Hierdoor werden we volledig in de groep opgenomen, kreeg Sven een soort van Thaise sigaret aangeboden (gerold in een plant die onder water leeft, en dan gedroogd wordt ofzo) en kregen we ook nog Thaise whiskey gemend met Red-Bull..... gevaarlijk lekker....

Nu zit ik dus te typen in een (nog) bloedhete "Good Times", terwijl 'Hotel California' wordt gezongen door iemand, en Sven lekker aan de Whiskey zit! Ik hou het lekker bij mijn Singa...

Welterusten alvast!

Alle haaien groeten u...

Bangkok, Thailand

2007-07-22T10:28:00.001+01:00

De politie is je beste vriend...
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De derde dag Bangkok en ook gelijk de laatste en zwaarste...

Over een paar uur vertrekt onze bus en als alles goed gaat zijn we morgen ochtend op een heerlijk eilandje!

Vanacht onze eerste nacht zonder airco, wat opzich goed ging, was het niet dat we de gehele nacht veel lawaai hebben gehad waardoor het niet optimaal was. Vanochtend toch met goede moed om 9 uur uit bed gegaan en na de meusli met yoghurt een wandeling richting een park begonnen. Via het herdenkingsbeeld van de democratie en de troon bij de dierentuin Dusit Zoo beland. opzich een aardige dierentuin en heerlijk om even op adem te komen na de lange tocht van ruim 2 uur door het kleffe weer. De dierentuin zag er beter uit dan verwacht en soms zelfs beter dan in Nederland.

Na de dierentuin terug proberen te lopen naar een pier om met de boot terug naar ons guesthouse te gaan. Onderweg bleek er iets aan de hand te zijn waardoor sommige straten afgesloten waren. Gelukkig waren de agenten zeer behulpvaardig (zie foto) en hebben we de pier toch nog kunnen vinden. Onderweg per ongeluk ook nog even snel kunnen genieten van de Wat Thewan Kuchon. Met de boot vliegensvlug terug gegaan naar Banglamphoo, onze wijk, om te schuilen voor de aankomende regen en onweer!

Bangkok, Thailand

2007-07-21T13:37:00.001+01:00

Thais ontbijten!
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vandaag onze tweede dag in Bangkok! Vanochtend toch maar naar een ander geusthouse gegaan, een stukje buiten Khao San Road. De kosten zijn uiteraard gelijk minder en omdat we nu ook geen airco meer hebben hebben we nog wat kunnen besparen. Op de foto's zien jullie onze nieuwe stekje!

Vandaag met de boot en skytrain naar Siam Squere gegaan. Hier vind je de grote warenhuizen en pure luxe. Erg leuk om even doorheen te lopen en vooral veel te kijken. Samen naar de kapper geweest, dus Sven is weer bijna kaal en Moniek schoon, ze heeft niets laten knippen alleen maar wassen en drogen.

Na terugkomst direct een heerlijke massage genomen waarvan we nu nog aan het nagenieten zijn. Ook hebben we voor morgenavond een bus geboekt richting Chumphon vanaf daar verder te gaan met de boot naar Koh Tao! De reis zal ongeveer 12 uur duren dus we komen mooi in de ochtend aan. Hier hebben we twee jaar geleden ook gezeten en dat is ons goed bevallen. We hopen daar onze eerste duiken te kunnen maken en natuurlijk te genieten van de veel ontspannere sfeer dan de sfeer in het drukke Bangkok!

Dankjewel voor de eerste reacties en we houden jullie op de hoogte!

De kaart is ook weer up-to-date!

Bangkok, Thailand

2007-07-20T10:36:00.001+01:00

Khao San Road
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na een lange reis van 11 uur rechtstreeks vanaf amsterdam zijn we veilig aangekomen in Bangkok. De vlucht viel weliswaar mee door de extra nooduitgangruimte (2meter!) wat de reis een stuk comfortabeler maakte.

Na de hitte schok hebben we een taxi genomen richting khao San Road om onze intrek te nemen in Khao San Palace. Onze herinneringen aan deze locatie was bijzonder goed en zodoende namen wij de kamer zonder inspectie aan, hetgeen resulteerde in de kamer of de foto...

Gelukkig is het bed schoon, de douche warm en de locatie nog steeds fantastisch! Zojuist even bijgeslapen en een klein ommetje gemaakt in de buurt. Natuurlijk hebben we onze eerste Starbucks koffie ook alweer achter de kiezen!

Verder vandaag erg rustig aan, zo eventje een lekkere duik nemen in onze roofpool en nog eventjes ontspannen in de laatste zonnestralen van de dag! Het weer is prima tot nu toe, veel zon, veel vocht en veel zweet, heerlijk!

Nog geen plannen verder, maar wel een direct behoefte om snel de zee op te zoeken...

Hou je Thai!

Schiedam, Nederland

2007-07-15T13:28:00.000+01:00

5 dagen voor vertrek. Na ongeveer 2 jaar voorbereiding, lang sparen en oneindig veel tripjes naar elke outdoor winkel in de regio zijn we geheel klaar voor vertrek. Afgelopen twee weken de laatste afscheidsfeestjes gehad, dus de komende dagen een beetje rustiger aan en de laatste dingetjes afronden.

Donderdag om 14:45 vliegen wij met China Airlines rechtstreeks van Amsterdam op Bangkok om direct ons "vertrouwde" guesthouse op Khao San Road op te zoeken.

Deze website zullen we het komende jaar gebruiken om onze gebeurtenissen op te kunnen schrijven en direct alle geïnteresseerde op de hoogte te houden. We hopen dat jullie zullen genieten van onze verhalen en via onderstaande "reacties" knop af en toe wat laten horen!

Groetjes Sven & Moniek!