Na ruim negen maanden is er een einde gekomen aan onze lange reis door Azie en Rusland. In de afgelopen maanden hebben we maar lieft 11 landen bezocht, 8 verschillende tijdzones doorkruist en in 81 verschillende plaatsen geslapen. We hebben betaald met Bath, Ringgit, Singapore Dollar, Brunei Dollar, Kip, Real, Dong, Yuan, Togrog, Roebel en waarschijnlijk ergens in de komende twee dagen weer met de vertrouwde Euro. We hebben geslapen in Bungalows aan de Mekong van 1 EURO per nacht tot 130 EURO per nacht in een luxe hotel hier in Moskou. We hebben gereisd met temperaturen van -20 tot +40, gedoken naar -30 meter en gelopen op een hoogte van 4605 meter.
Door menig omstandigheden hebben we 5 camera's versleten deze reis, maar samen hebben we daarmee wel bijna 3500 foto's gemaakt en online gezet. In onze paspoorten hebben we ruim 40 stempels en 8 visa's. Helaas zijn we wel van 20.000 EURO naar 200 EURO gegaan, maar dit was een kleine prijs voor deze fantastische reis.
Vanavond vertrekken we met de trein vanuit Moskou richting Amsterdam. Nog 2 nachten en we zijn weer thuis. Bedankt voor alle leuke reacties in de afgelopen maanden en we hopen dat jullie genoten hebben van onze verhalen en foto's.
De metro is in Moskou de meest efficiente manier om van A naar B te komen. Naast efficient is het ook een hele beleving. Met zijn 11 lijnen vervoert het per dag meer dan 9 miljoen mensen. Ter vergelijking, dit is meer dan Londen en New York bij elkaar! De eerste lijn werd in 1935 geopend en als snel volgden er meer. De eerste stations zijn bizar diep, met roltrappen van wel 1,5 minuut lang. In de oorlog zijn ze als schuilkelders gebruikt. (overigens is het heel normaal om op de roltrap langdurig te tongen) Elk station heeft zo zijn eigen 'stijl', soms met veel beelden, soms met schilderijen en de andere keer vallen de lampen weer op. Ondanks dat je nooit langer dan een paar minuten hoeft te wachten, is het de moeite waard om even rond te lopen aangezien de stations kleine musea zijn! Op een station vlak bij de Universiteit staan verschillende beelden. Men zegt dat wanneer je de snuit van de hond op het beeld aait, dat geluk brengt, wat veel studenten doen voor een tentamen. Op het station staan ook vaak oude vrouwtjes in 'lompen' te bedelen. Niet heel vreemd, aangezien het gemiddelde pensioen hier €80 per maand bedraagt...
Met de metro hebben we ons dan ook veelvuldig verplaatst door Moskou! Na Lenin bezocht te hebben op de eerste dag hebben we onwijs veel door de stad gelopen. Beetje rondgekeken naar de mooie architectuur en we bezochten Cathedral of Christ the Saviour. Een imposante cathedraal waar we zowaar gratis inkonden. We hadden nog nooit zo'n mooie binnenkant gezien! Vol met schilderingen, beelden en alle supermooi afgewerkt. Na een rondje door de kelder waar veel schilderijen, beelden en andere dingen tentoongesteld waren we weer buiten.
De dag erna hebben we het kremlin bezocht! Na een zwaai-truck van Sven met onze verlopen studentenkaarten kregen we 50% korting wat neerkwam op zo'n €25! We begonnen met de Armoury, waar we met de verplichte audio-toer langs alle schatten en geschenken geleid werden. Na deze toer liepen we richting geluid van een fanfare. Wat bleek, we hadden het geluk om de eerste militaire parade van het jaar mee te mogen maken!!! Een militaire fanfare stond te spelen, een groepje hield een vlak vast, een stuk of 50 anderen marcheerden over het plein, met de benen hoog de lucht in en allerlei pasjes, precies tegelijk. Hierna waren de paarden aan de beurt, zo'n 16 paarden reden figuren. Erg mooi om te zien!
Hierna brachten we een bezoekje aan het 'symbool van Moskou', de St Basil Cathedral. De legende gaat dat de ontwerper van de cathedraal ( in 1555 gebouwd) blind is geworden, waardoor hij nooit meer zoiets kan maken... Hoe dan ook, doordat het museumdag was, mochten we gratis naar binnen. Alhoewel bij van de buitenkant vele malen interessanter is, is de binnenkant ook niet mis. Een weerwar van gangetjes, ramen en trapjes en mooi beschilderede plafonds.
Onze laatste volle dag hebben we volledig benut. In de ochtend bezochten we de Izmaylovsky markt. Hoewel we de afgelopen maanden duizenden markten bezocht hebben was deze toch weer verassend en anders! Naast een souvenier gedeelte was er ook een antiek en rommelmarkt, met werkelijk alles wat je maar kan indenken. Na een rondje door de shoppingstraat (viel wat tegen) gingen we terug naar het hotel. Beetje chillen, om vervolgens 's avonds voor de laatste keer uit eten te gaan!! Na het eten schoten we nog wat foto's op het verlichte rode plein, en toen ook de maan nog tevoorschijn kwam, kon de avond helemaal niet meer stuk!
Vanochtend uitgeslapen en na het ontbijt voor de ALLERLAATSTE keer de tassen ingepakt... heerlijk! We liepen door de gietregen naar het 'Moscow Museum of Modern Art', waar we bij toeval stuitten op een expositie van een Nederlandse fotograaf! (beetje jammer dat in het intro stukje stond dat hij geboren was op 'The Dutch Island, the Hoeksche Waard... huh?!) Na een lunch bij de eerste Mc Donalds van Rusland zitten we nu de tijd een beetje vol te maken in een internetcafe...
Toen we wakker werden op de laatste dag in Irkutsk was alles wit en sneeuwde het behoorlijke! Dit maakte de stad iets minder lelijk en dus zetten we onze mutsen op en maakten we een wandelingetje langs de rivier. Na wat inkopen te hebben gedaan (we hadden alles bij elkaar 7 tassen!) en nog even internet opgeweest te zijn, werden we eind van de middag opgehaald voor onze transfer naar het station. Belachelijk luxe, zo'n transfer en dan te bedenken dat het station op 7 minuten rijden was! Een voordeel was wel dat de 'reisleider' op onze bagager paste zodat wij nog een rondje station konden lopen en we werden aan ons handje de trein ingezet. En daar waren we dan! In onze coupe zaten 2 Russen, Andre (40jr) en een niet uit te spreken Russische naam (25jr). Andre sprak goed Duits, de ander niet, waardoor hij alles vertaalde. Beide zaten ze bij het leger, de een bij de Marine, de ander bij de Ruimtevaart. We hadden het niet beter kunnen treffen! Andre bleek een onwijs aardige, gezellige Rus te zijn die veel gespreksstof had. Even opstarten met het Duits, maar na 3 dagen is ons Duits aardig opgevijzeld! De 77-uur durende treinrit viel alles mee. Af en toe stopten we op een stationnetje waar we eruit konden voor soms 2, soms 20 minuten. Even frissen neus halen en de benen strekken. Andre had een lekker kippetje, wat we met z'n alleen deelden. Verder aten we voornamelijk brood, soep en aardappelpure. Iedere keer konden we weer een stad van onze lijst schrappen en andere mijpalen waren het punt precies in het midden van Beijing en Moskou (ging niets te snel voorbij, hebben de dus gemist) en het punt waarbij we Europa binnen kwamen! (wel gezien) Onze treinstel vrouwtjes waren niet echt aardig en redelijk corrupt aangezien in de coupe naast ons een vrouw zat met een hond en 2 katten terwijl dieren nadrukkelijk verboden zijn. Tenzij je natuurlijk betaald... En toen was het 16 april! Ik kreeg van Sven ontbijt op bed (een lekker havermout papje) en werd hartelijk gefeliciteerd door onze Russen. Iedereen bedankt voor alle smsjes en reacties via de mail, hyves en facebook! En toen eindelijk... na 77uur en 3 minuten en 5185kilometer reden we eindelijk Moskou binnen!! Onze 'gezellige' Rus stond al te wachten met een bordje en in een grote bus werden we door de file naar ons hotel gebracht. We hadden een aanzienlijk bedag neergelegd voor dit hotel en gelukkig was het de moeite waard! Een mooie, pas gerenoveerde ruime kamer met een groot bed! Yeah! Eindelijk weer een bed dat niet net iets te klein is en te smal! En een douche!!! Heerlijk na al die dagen in de trein! We namen een douche en waren te moe om nog uit te gaan om ergen te eten. We aten een hapje in het hotel en zijn toen uitgeput in slaap gevallen. Vanochtend wakker geworden met sneeuw! Lekker ontbeten en toen richting het kremling gegaan met de metro. Het rode plein is echt schitterend! Helaas was het weer somber, sneeuw, natte sneeu, regen en grijze lucht. We proberen dus nog een keer foto's te maken met een zonnetje. Na de €2 betaald te hebben voor de tas liepen we richting Lenin. Vreemd genoeg stond er helemaal geen rij, we konden zo doorlopen en na 2 trappen stonden we in zijn tombe. Redelijk gek om hem zo te zien liggen onder een gigantische spot. Zijn gezicht was een beetje klei-achtig, verder zag hij er prima uit voor iemand die dood is! Binnen 5 minuten stonden we dus weer buiten en liepen we een rondje in de mooiste shoppingmall van Moskou. Moskou is echt een hele mooie stad!! Alles is supermooi afgewerkt en na elke hoek zie je weer een mooi beeld, torentje, muurschildering of glas-in-lood raam! Hopelijk krijgen we binnen deze 4 dagen nog ergens een zonnetje voor de foto's!
En zo stonden we in de middag bepakt op het treinstation Ulan Batar. Tot onze blije verbazing was de trein vrij leeg en hadden we zowaar een coupe met z'n 2en!! Lekker 2 onderbedden en verder niemand in de coupe! We hadden een Russische trein, en dus Russisch personeel. Alleen maar doodenge gigantische vrouwen! We mochten niets! We klapten de bovenbedden op om wat meer ruimte te creeeren, mocht niet. We spoelden onze bekers om in de WC, mocht niet. Op een gegeven moment mochten we zelfs niet meer plassen, en dus gingen we maar in het volgende treinstel. Rond 20.45 kwamen we bij de grens aan... gelukkig onze laatste grens voor de komende tijd, want het kost aardig wat slaapuurtjes! Paspoorten inleveren, een zooi formulieren invullen, coupe check op illegale mensen, paspoorten terug en bij de grens van Rusland alles weer opnieuw. Af en toe vielen we in slaap en dan stond er ineens een Russische duane man in onze coupe... daar wil je niet bij wakker worden, geloof mij... Maargoed, toen we onze paspoorten terug hadden zijn we maar gaan slapen, en zo'n 6 uurlater reden we Rusland binnen.
Het lastigste overigens van heel de treinreis is uit te vogelen in welke tijdzone je zit en hoelaat het dus is! In de trein hangt welliswaar een schema van alle plaatsten waar we stoppen maar dit is in het Russisch en in Moskou tijd. De tijd op de treinkaartjes is ook in Moskou tijd (kwamen we gelukkig achter). Mongolie en Rusland hebben 1 uur tijdsverschil, maar Mongolie en Moskou 5. We hadden het hele schema overgeschreven en vertaald naar onze tijd. Helaas vergaten we dat ene uur tijdsverschil en dus waken we een uur vroeger aan dan verwacht! Blijft lastig... Ik denk dat we voor het lange stuk onze horloges alvast op Moskou tijd zitten aangezien je geen idee hebt wanneer je een andere zone ingaat!
Na een zeer koude nacht (er scheen iets kapot te zijn met de verwarming) kwamen we aan in Irkutstk. Onze transfer stond al te wachten en zo zaten we een klein 10 minuten later in de auto richting Lake Baikal. Het meer ligt zo'n 70km van Irkutsk vandaan, en na een tijd langs de Angara rivier te hebben gereden kwam deze uiteindelijk uit in de het Lake Baikal en kwamen we aan in Listvyanka. In dit dorpje schijnen de rijke Russen hun weekenden en vakantie's door te brengen. Wij verbleven in een mooi houten chalet met uitzicht op het meer wat een op een minuut of 8 lopen was. We kregen een kopje thee en besloten richting het meer te lopen. Lake Baikal is 636km breed en 60km lang en is qua oppervlakte even groot als Belgie. Het is 1637meter diep en is daarmee het diepste zoetwatermeer ter wereld. In de zomer is het meer gewoon water, maar in februari en maart is het bevroren en kan je over de 1 meter dikke laag ijs rijden met auto's of hondensleeen. (overigens is het in de zomer niet echt lekker om in te zwemmen aangezien de temperatuur nooit boven de 15 graden komt.) April is de rustigste maand van het jaar aangezien het ijs al aan het smelten is. Je kan niet op het ijs rijden en ook niet in het water varen. Ook al is het ijs aan het smelten, je kan er nogsteeds op lopen, mits je natuurlijk niet te ver gaat. Elk jaar overlijden er nog veel mensen die door het ijs zakken. Ongelooflijk bizar om te zien, wanneer je bij het meer staat zie je echt alleen maar ijs!! Op de meeste plaatsen is het nogsteeds 70cm dik, maar het wordt wat onbetrouwbaarder door het dooien. We liepen een stukje langs het ijs en maakten wat foto's. Daarna lekker terug naar ons chalet voor een echte Russische maaltijd. Heerlijk om lokaal te eten zonder rijst en noodles! Een lekkere gehaktebal met gekookte aardappels en wat groente.
Na een heerlijk stevig ontbijt pakten we ons dik in voor een tochtje langs het meer. De temperatuur was rond het vriespunt maar het was vooral de snijdende wind die het koud maakte. We liepen langs een vismarkt en namen een lokale specialiteir mee voor de lunch: vers gerookte omul vis (de geur blijft zo'n 24 uur aan je handen zitten) en liepen verder langs het meer. Gaat overigens niet zo snel, steeds ligt er een mooi stuk ijs, een ijspegel of een plaat ijs die je zo leuk kapot kan trappen... Het stranje hield op waardoor we via het ijs (terwijl we ons aan de rosten vasthielden) naar het volgende strandje glibberden. Daar hebben we op een rots het gerookte visje gegeten, heerlijk!! Teruggegaan naar het chalet en na het eten nog een keer naar het meer gelopen voor een schitterende zonsondergang!
Doordat je momenteel niet het meer op kan met een boot, jeep of hondenslee schraapten we wat roebels bij elkaar en boekten we een tocht van een uur met een hoovercraft! Was zeker de moeite waard, wat een apparaat!!! Keiharde housemuziek op de achtergrond en een grote, grove Rus als bestuurder. We reden/zweefden eerst een stuk over ijs toen hij ineens door de rivier, over het water ging. Na 2 korte fotostopjes mocht Moniek ook een stuk rijden. Is nog niet zo makkelijk om dat ding recht te houden! Sturen is echt heel lastig, maar heel leuk om te doen!!! Over allemaal ijsschotsen gingen we uiteindelijk terug naar het haventje. Hele toffe ervaring om zo toch nog over het meer te kunnen gaan!
Na de lunch nog een kilometer of 7 gelopen naar het punt waar de rivier en het meer bij elkaar komen. Doordat de rivier zo snel stroomt is deze niet bevroren en zo kom je dus bij een ijs-afscheiding. Mooi om te zien! Teruggelopen naar ons chalet voor wederom een heerlijke Russische maaltijd en een beetje ingepakt.
Vanochtend na het ontbijt werden we opgehaald om terug naar Irkutsk te gaan. Hier zouden we in een home-stay verblijven. Dachten wij dat home-stay betekende dat je bij mensen thuis slaapt, hier krijg je gewoon een appartement waar ooit mensen gewoond hebben. Een sjieke, beetje gekke Russin ging ons voor naar het appartement dat voorzien is van 4 sloten. Als deze sloten allen op slot zitten, zitten er 17 ijzeren pinnen door de deur. Houd de inbrekers wel buiten, denk ik. Na wat uitleg (in hakkelig Duits) en les inclusief overhoring over hoe we de deur op slot moesten doen, waren we allen. Tenminste, er schijnen nog 2 mensen in het appartementje te verblijven maar die waren niet thuis. Niet echt home-stay dus, maar prima voor ons. Lekker beetje relaxen en de tas tactisch inpakken voor onze komende reis. Morgenmiddag 13 april stappen we in de trein om 16 april om 21uur (Moskou tijd) aan te komen in Moskou... Zijn erg benieuwd hoe deze lange reis zal verlopen en uiteraard hoe onze medereizigers in de coupe zijn! We hebben genoeg leesvoer, DVD's, spelletjes op de Ipod dus vervelen zullen we ons niet! Meer vanuit Moskou!
Vanochtend stond ern een grote, groene Russiche Jeep voor ons klaar voor ons dagtochtje naar Hustai National Park. Ulan Batar ligt midden in de steppe en het duurde dan ook niet lang voordat we de stad uitwaren en alleen maar bruine vlakte en bergen zagen! De doorgaande weg richting Rusland is zo belabberd van kwaliteit dat er enorm veel wegen parallel lopen aan deze weg, dwars door het zand. We reden dwars over de vlakte, door het zand. Weinig vering, zo'n Russische Jeep! Maar hij is ook niet gemaakt voor comfort, deze joekel met 3 tanks voor in totaal 190 liter benzine start zelfs bij -40 graden! We stopten midden op de vlakte voor een heerlijk ontbijtje! Hier en daar wat koeien en wat stofwolken van auto's die in de verte langsreden. Lekker brood met tomaatjes, komkommer, salami, mongools brood en koffie. En dat op een isolerend kleedje midden op de steppe! Beter kan de dag niet begonnen worden!
Zo'n 100km vanaf Ulan Batar aangekomen bij de ingang van Hustai National Park. Dit park is wereldberoemd door de herintroductie van de Przewalski paarden in het wild, door (jawel!) een Nederlands stel. In 1878 ontdekte N.M. Przewalski deze paarden. Het bijzondere is dat ze 66 chromosonen hebben in plaats van 64, en ze lijken een beetje op zebra's zonder strepen. Door hun huid, vlees en vervuiling zijn de paarden uitgestorven maar 15 jaar geleden zijn er 15 paarden vanuit Lelystad vertrokken naar het park. Inmiddels leven er bijna 200 in deze protected area. Bij de ingang van het park kregen we een gids en gingen we op zoek naar de paarden! Na wat gigantische marmotten, een vos en een hele hoop gieren die een marmot aan het opeten waren kwamen we bij de paarden, die lekker op een bevroren beekje stonden of aan het grazen waren. Mooi om te zien, maar het blijven paarden en die hebben we de afgelopen dagen veelvuldig gezien dus na een paar foto's reden we terug naar de ingang van een park voor een informatief fimpje en een rondleiding door het informatiecentrum. Hierna reden we door naar de zandduinen. Heel bizar, midden op de steppe liggen ineens zandduinen, alsof ze er met een vrachtwagen neergegooid zijn. Terwijl onze gids + chauffeur de lunch aan het bereiden waren liepen wij een rondje over de duinen. Kwamen nog een heel karkas tegen van een koe, met horens.
Na nog bijna verdwaald te zijn geluncht bij de Jeep met dille pasta met groente, heerlijk!
Hierna besloot Sven zijn vaardigheden te testen in de Russische Jeep en met de chauffeur naast zich (bleek ook nog instructeur te zijn) reed hij na wat horten en stoten weg. Heel zwaar zonder stuur- en rembekrachtiging! Maar na een paar minuten had hij het helemaal door en reed hij als een echte Rus! Dwars door het landschap! De chauffeur vond het allemaal wel best en zat lekker naar buiten te kijken en een liedje te fluiten! Wat hem betreft had Sven wel naar huis mogen rijden, maar het 8 maanden niet gereden hebben in combinatie met een Jeep zonder bekrachtiging ga je voelen in de spieren en dus wisselden ze na een half uur weer om.
Klik rechts op 'filmpjes' voor meer!
Na nog een plaspauze (midden op de steppe, wat een vrijheid!) kwamen we weer aan in Ulan Batar. We werden afgezet bij de supermarkt, kochten wat eten en bij een speciaal zaakje supermooie sloffen gemaakt van schapenvacht en gingen terug naar huis. Morgenochtend wat inpakken en de laatste boodschapjes doen en dan op weg naar Rusland! Schijnt een van de langste grensovergangen te zijn (en we zitten net te kijken) waarschijnlijk komen we om 02.27uur aan bij de grens... korte nacht dus! Meer vanuit Irkutsk!
En om 9 uur werden we inderdaad door Bert opgehaald, op weg naar het 70km verder Terelj Nationaal Park. Na wat boodschapjes en een marktje reden we de stad uit en werd het landschap steeds ruwer. In Mongolie wonen ongeveer 2,5 miljoen mensen. Ruwweg woont 1 miljoen daarvan in de stad, 1 miljoen in andere steden en een half miljoen leeft nog als nomaden. Overigens wonen er 4 miljoen Mongolen buiten Mongolie. Onderweg reden we langs 'turtle-rock', een gigantische rotsformatie in de vorm van een schildpad. We maakten wat foto's en kwamen bij een Ovo. Een Ovo is een hoop stenen, vaak met een vlag in het midden waar je 3 rondjes met de klok mee omheenloopt, terwijl je 3 stenen op de hoop gooit. Mongolen geloven dat dit gelukt brengt, en aangezien we nog aardig wat kilometers af moeten leggen voordat we thuis zijn, kon dat geen kwaad! Een klein gedeelte van het Terelj National Park is een tourist-zone. Dit betekend dat er toeristenkampen zijn gemaakt, een hoop ger-tenten vaak met stenen gebouwen erbij (soms zelfs een zwembad!), souveniershopjes, paarden om te huren en uit de Gobi woestijn zijn zelfs kamelen en gigantische roofvogels gehaald waarmee je op de foto kan. We waren uiteraard dolblij dat de deze 'Ger-dorado' kampen (zoals Bert ze noemt) achter ons lieten en midden in een verlaten stukje vallei bij de ger-tent van Bert aankwamen. Bert is 7 jaar geleden na veel reizen met zijn Mongoolse vrouw en oudste zoon in de ger tent gaan wonen. Inmiddels hebben ze 2 zonen, 60 koeien, 2 poezen, wat varkens, een stuk of 10 honden (en 5 puppies, zo lief!) en wat paarden die af en toe thuis komen en de rest van de tijd over de steppe zwerven. We hadden het geluk dat we de enige gasten waren, en dat Bert de echte Hollande maaltijden in stand heeft gehouden! Daarnaast maakt hij Hollandse kaas, kwark en yoghurt. Na een heerlijke tosti met kaas en tomaten zijn we de berg opgeklommen tegenover de ger-tent. Bleek iets hoger te zijn dan verwacht, de afstanden en hoogtes zijn moeilijk in te schatten op de steppe! Na een tocht van een klein uurtje en heel veel zweet (soms staat een een scherpe koude wind, maar als het windstil is, is het warm!) kwamen we bovenaan. Wat een uitzicht! De hele vallei konden we zien, met hier en daar wat stipjes koeien of schapen, een stofwolk van een auto die langsreed en kleine witte rondjes; de ger-tenten. Supermooi!! We liepen terug naar beneden en genoten nog wat van de dagelijkse handelingen in en om de ger-tent. Koeien melken, honden eten geven, stront scheppen, kaas maken enz. Dolblij waren we toen we hoorden wat het avondeten was... Gekookte aardappelen, snijbonen met nootmuskaat en oma's gehaktballen!! We hadden niet in kunnen schatten aan het begin van onze reis dat we deze echte Hollandse maaltijd in een ger-tent zouden eten! Heerlijk gegeten met wat zelfgemaakte yoghurt als toetje en een lekker kopje koffie. Hierna hebben we onze tent maar opgezocht, je merkte wel dat het behoorlijk koud werd toen de zon onderging! Ons kacheltje was al opgestookt dus het was lekker behagelijk binnen. Prima geslapen, hoewel ons vuur 2x uit was gegaan waardoor het steenkoud wordt in de tent. Maar even opnieuw opstoken en de warmte is zo weer terug. Na een heelijk ontbijtje (gekookt eitje, volkorenbrood met komijnenkaas, salami, pindakaas (uit NL!) en jam) hebben we een klein 1,5 uur paardgereden. Super om op deze originele Mongoolse manier door het landschap te gaan! (Naast de 2,5 miljoen mensen die in Mongolie wonen, zijn er 40 miljoen dieren, waaronder voornamelijk koeien, paarden, schapen, geiten en yaks) We reden een stuk door de vallei, door een stukje bos, over diverse bevroren rivieren en weer terug naar de vallei. Super! Na de rit nog even lopen teruggegaan naar de bevroren rivier om nog wat foto's te maken. (We probeerde dit te toen tijdens de rit maar het paard van Moniek schrok daar zo van dat hij er vandoor schoot, dus we bewaarden de foto's tot later!) Na de foto's gemaakt te hebben (en bijna aangevallen te zijn van de honden/wolven van de buren) kregen we een heerlijke lunch. Mongools gefrituurd deeg met tomaten, kaas en pesto. Na de lunch heeft Bert ons zo'n 7km verder de vallei ingebracht met de Jeep. vanaf daar konden we naar een Ovo klimmen vanwaar we een super uitzicht hadden over de kronkelende bevroren rivier. We liepen terug naar de ger-tent door de vallei. Zo af en toe kwam er een vrachtwagen, jeep of oud-russisch busje langs, maar de meeste tijd deelden we de hele vallei met wat paarden, schapen en koeien. Teruggekomen een beetje gerelaxed in de ger-tent. 's Avonds lekkere aardappeltjes met bietjes en stoofvlees op. Vanochtend rustig aan gedaan, lekker ontbeten, beetje ingepakt en wat rondgelopen. Na een groepsfoto zat er er voor ons alweer op! We hebben het echt super gehad, het weer was fantastich; strakblauw met hier en daar een plukje wolk. We zaten echt in het ideale seizoen, aangezien het hier in de winter -40 en in de zomer +35graden wordt! Wij konden gewoon 2uur achter elkaar lopen zonder het te warm of te koud te hebben. En er waren geen andere toeristen! Al met al een super ervaring!!! De foto's zeggen genoeg! Morgen gaan we met een Russische Jeep naar een ander Nationaal Park waar een programma is met Przewalski paarden. Zometeen eerst even lekker douchen, het steppe zand zit werkelijk overal!!!
Zo gezegd stonden we om 7uur op treinstation Beijing met een gigantische tas vol met eten voor de komende 30 uur! Aangekomen in onze coupe bleek dat we deze deelden met een Amerikaans stelletje wat ook al 6 maanden onderweg was! Kleine opluchting dat we niet met rochelende-geen-engels-sprekende chinezen zaten! De reis viel al met al erg mee, de eerste dag ging voorbij met een beetje kletsen, kaarten en naar buiten kijken. Wat een verschil in landschap, dit varieerde van zware sneeuwstormen tot woestijn met kamelen, en galopperende paarden! In de trein hing een schema waar en hoelang we zouden stoppen dus we konden af en toe (soms 30 minuten, soms 2) een frisse neus halen en de benen strekken. Om 20.30 kwamen we aan bij de grens. Omdat het spoor van Mongolie en China verschilt in breedte, wordt er een heel anders onderstel ondergezet. Nadat onze paspoorten opgehaald werden voor de uitgaans-stempel moesten we de trein uit voor 2,5uur. In deze tijd werd de trein naar een soort van treingarage gereden waar het onderstel verwisseld werd. De 2,5 uur gingen verbazingwekkend snel voorbij met een potje kaarten, een biertje en een chipje samen met onze biologische Amerikanen. Om 23.15 reden we door niemandsland naar de Mongoolse grens waar het hele circus weer opnieuw begon; paspoorten inleveren en wachten. Ook werd er nog even gecheckt of je geen Chinees Mongolie insmokkelde, door een controle onder de bedden. Na veel wachten en en blaas die op knappen stond reden we om 01:30 eindelijk Mongolie in, en konden we eindelijk gaan slapen.
Na een prima nacht waar we grotendeels de Gobi desert doorreden ontbeten we met een papje en een kopje koffie met de woestijn op de achtergrond. Heel bizar, de dag ervoor zaten we nog midden in een sneeuwstorm en als je naar een andere cabine wilde, liep je door een laagje ijs, en nu zaten we alweer midden in een woestijn! Hierdoor was de reis absoluut niet saai.
Om 14uur kwamen we dan eindelijk na 30uur aan in Ulan Bator. We namen afscheid van de vegetarische-yoga-Amerikanen en zochten naar het Tiara Guesthouse. Na aardig wat zoeken waarbij we geholpen werden door aardige, engelssprekende Mongolen kwamen we hier aan. Het bleek dat we enige waren in het hele guesthouse, maar aangezien we daarom ook de dorm voor onszelf hadden vonden we dit prima! Na een nadere inspectie bleek dat we ook een koelkast en een klein gasstelletje hadden, yeah! We wisselden onze Chinese Yuan in Mongolische Tugrik, en liepen richting het centrum. Ulan Batar is eigenlijk een hele lelijke stad met lelijke communistische gebouwen. Er ligt veel glas en stenen en andere troep op straat en om de onverklaarbare rede veel botten. Maar de mensen zijn zo anders dan Chinezen! Ze rochelen en spugen niet en spreken behoorlijk engels! We liepen een rondje en kochten wat eten. Thuis lekker een douche genomen en heerlijke spagetti met mais en salami gegeten!
Vanochtend vroeg opgestaan om naar het Het Gandantegchinien klooster te gaan. Helaas zonder ontbijt aangezien er niemand aanwezig was om ons ontbijtje (dat overigens inclusief zou zijn!) te maken. Het Gandantegchinien is een van de weinige kloosters dat niet tijdens het communisme vernietigd is. Wel zijn enkele tempels toendertijd vernietigd en is de rest als paardenstal gebruikt voor de Russen (hoe respectloos!) maar het grootste gedeelte staat nog. De dag in het klooster (met aangrenzende tempels) begint om 9uur, dus alle monniken (van heel jong tot heel oud in een rolstoel) liepen richting diverse tempels om daar zingend de dag te beginnen. Heel leuk om te zien, alle kleurrijke monniken in de ochtendzon, eerst richting een wierrook pot om daar iets ritueels te zien en daarna de tempel in. Veel mooie foto's gemaakt, vooral van een heel oud rimpelig vrouwtje, schattig! Na een tijd rondgelopen te hebben in het tempel complex (ook nog langs het huis waar in 1904 de Dalai Lama heeft gewoond!) hadden we toch best wel honger en besloten het er maar van te nemen! We vonden een Mongools restaurant, waar je werkelijk alle westerse gerechten kon bestellen. Het bleek dat de (Mongoolse) eigenaar ooit een Amerikaans kookboek gekocht heeft, en daar gerechten is uit gaan maken! En met succes! Zojuist alle foto's geupload, vanmiddag nog even een rondje lopen en morgen om 9 uur worden we opghaald om naar het Terelj Nationaal Park te gaan waar we 2 nachten in een ger-tent slapen!
Mailen?
mail@svenblom.nl &
moniek_m@hotmail.com
MSN?
msn@svenblom.nl &
moniek_m@hotmail.com
Op 19 juli ‘07 vertrekken wij naar Bangkok en verwachten op 28 mei ‘08 terug te vliegen. In dit kleine jaar hopen we een groot gedeelte van zuidoost Azië te ontdekken. Zodra er een bericht is geplaatst krijgt iedereen die zijn e-mailadres heeft ingevuld een e-mail. Wil je ook automatisch op de hoogte gehouden worden, schrijf je dan meteen in.
Via de links kun je onze reisroute bekijken en een link vinden naar onze foto’s en video’s. De meeste recente foto’s zullen ook onderaan de pagina te vinden zijn.
Wij hopen dat je geniet van onze berichten en hopen zo nu en dan een reactie van jullie te lezen!
Groetjes Sven & Moniek
