Terelj National Park - Mongolie

Terelj National Park
Originally uploaded by Sven & Moniek.
En om 9 uur werden we inderdaad door Bert opgehaald, op weg naar het 70km verder Terelj Nationaal Park. Na wat boodschapjes en een marktje reden we de stad uit en werd het landschap steeds ruwer. In Mongolie wonen ongeveer 2,5 miljoen mensen. Ruwweg woont 1 miljoen daarvan in de stad, 1 miljoen in andere steden en een half miljoen leeft nog als nomaden. Overigens wonen er 4 miljoen Mongolen buiten Mongolie.
Onderweg reden we langs 'turtle-rock', een gigantische rotsformatie in de vorm van een schildpad. We maakten wat foto's en kwamen bij een Ovo. Een Ovo is een hoop stenen, vaak met een vlag in het midden waar je 3 rondjes met de klok mee omheenloopt, terwijl je 3 stenen op de hoop gooit. Mongolen geloven dat dit gelukt brengt, en aangezien we nog aardig wat kilometers af moeten leggen voordat we thuis zijn, kon dat geen kwaad!
Een klein gedeelte van het Terelj National Park is een tourist-zone. Dit betekend dat er toeristenkampen zijn gemaakt, een hoop ger-tenten vaak met stenen gebouwen erbij (soms zelfs een zwembad!), souveniershopjes, paarden om te huren en uit de Gobi woestijn zijn zelfs kamelen en gigantische roofvogels gehaald waarmee je op de foto kan. We waren uiteraard dolblij dat de deze 'Ger-dorado' kampen (zoals Bert ze noemt) achter ons lieten en midden in een verlaten stukje vallei bij de ger-tent van Bert aankwamen. Bert is 7 jaar geleden na veel reizen met zijn Mongoolse vrouw en oudste zoon in de ger tent gaan wonen. Inmiddels hebben ze 2 zonen, 60 koeien, 2 poezen, wat varkens, een stuk of 10 honden (en 5 puppies, zo lief!) en wat paarden die af en toe thuis komen en de rest van de tijd over de steppe zwerven. We hadden het geluk dat we de enige gasten waren, en dat Bert de echte Hollande maaltijden in stand heeft gehouden! Daarnaast maakt hij Hollandse kaas, kwark en yoghurt. Na een heerlijke tosti met kaas en tomaten zijn we de berg opgeklommen tegenover de ger-tent. Bleek iets hoger te zijn dan verwacht, de afstanden en hoogtes zijn moeilijk in te schatten op de steppe! Na een tocht van een klein uurtje en heel veel zweet (soms staat een een scherpe koude wind, maar als het windstil is, is het warm!) kwamen we bovenaan. Wat een uitzicht! De hele vallei konden we zien, met hier en daar wat stipjes koeien of schapen, een stofwolk van een auto die langsreed en kleine witte rondjes; de ger-tenten. Supermooi!!
We liepen terug naar beneden en genoten nog wat van de dagelijkse handelingen in en om de ger-tent. Koeien melken, honden eten geven, stront scheppen, kaas maken enz. Dolblij waren we toen we hoorden wat het avondeten was... Gekookte aardappelen, snijbonen met nootmuskaat en oma's gehaktballen!! We hadden niet in kunnen schatten aan het begin van onze reis dat we deze echte Hollandse maaltijd in een ger-tent zouden eten! Heerlijk gegeten met wat zelfgemaakte yoghurt als toetje en een lekker kopje koffie. Hierna hebben we onze tent maar opgezocht, je merkte wel dat het behoorlijk koud werd toen de zon onderging! Ons kacheltje was al opgestookt dus het was lekker behagelijk binnen. Prima geslapen, hoewel ons vuur 2x uit was gegaan waardoor het steenkoud wordt in de tent. Maar even opnieuw opstoken en de warmte is zo weer terug. Na een heelijk ontbijtje (gekookt eitje, volkorenbrood met komijnenkaas, salami, pindakaas (uit NL!) en jam) hebben we een klein 1,5 uur paardgereden. Super om op deze originele Mongoolse manier door het landschap te gaan! (Naast de 2,5 miljoen mensen die in Mongolie wonen, zijn er 40 miljoen dieren, waaronder voornamelijk koeien, paarden, schapen, geiten en yaks) We reden een stuk door de vallei, door een stukje bos, over diverse bevroren rivieren en weer terug naar de vallei. Super!
Na de rit nog even lopen teruggegaan naar de bevroren rivier om nog wat foto's te maken. (We probeerde dit te toen tijdens de rit maar het paard van Moniek schrok daar zo van dat hij er vandoor schoot, dus we bewaarden de foto's tot later!) Na de foto's gemaakt te hebben (en bijna aangevallen te zijn van de honden/wolven van de buren) kregen we een heerlijke lunch. Mongools gefrituurd deeg met tomaten, kaas en pesto. Na de lunch heeft Bert ons zo'n 7km verder de vallei ingebracht met de Jeep. vanaf daar konden we naar een Ovo klimmen vanwaar we een super uitzicht hadden over de kronkelende bevroren rivier. We liepen terug naar de ger-tent door de vallei. Zo af en toe kwam er een vrachtwagen, jeep of oud-russisch busje langs, maar de meeste tijd deelden we de hele vallei met wat paarden, schapen en koeien. Teruggekomen een beetje gerelaxed in de ger-tent. 's Avonds lekkere aardappeltjes met bietjes en stoofvlees op.
Vanochtend rustig aan gedaan, lekker ontbeten, beetje ingepakt en wat rondgelopen. Na een groepsfoto zat er er voor ons alweer op! We hebben het echt super gehad, het weer was fantastich; strakblauw met hier en daar een plukje wolk. We zaten echt in het ideale seizoen, aangezien het hier in de winter -40 en in de zomer +35graden wordt! Wij konden gewoon 2uur achter elkaar lopen zonder het te warm of te koud te hebben. En er waren geen andere toeristen! Al met al een super ervaring!!! De foto's zeggen genoeg!
Morgen gaan we met een Russische Jeep naar een ander Nationaal Park waar een programma is met Przewalski paarden. Zometeen eerst even lekker douchen, het steppe zand zit werkelijk overal!!!
4 opmerkingen:
Hallo Moniek en Sven,
Wat een natuur,zo uitgestrekt,ik denk dat je het idee krijgt ,dat je bijna alleen op de wereld bent.
Prachtige paarden,misschien een domme vraag,maar wanneer het zo koud is, vooral de nachten,zijn de dieren dan ook buiten.
Gaan jullie nu een boek publiceren,wanneer jullie terug zijn. zoveel moois zien in een mensen leven, het is de moeite waard om het op papier te zetten.
Hebben jullie genoten van de pindakaas en het eitje.?jullie hebben nog een lange reis voor de boeg,ik denk veel aan jullie.Veel liefs.Margriet.
We genieten van jullie verhalen en van de prachtige foto's! Super! Wat een ervaringen. Wat een verhalen. Lang leve de pindakaas en de bietjes! Daar doen we het hier maar mee...
Nog heel veel plezier en een goede voortzetting van jullie reis!
Wim en Anneke
Hallo! Wat een geweldige verhalen allemaal! Binnenkort ga ik de trans Mongolie express doen en ik wou vragen of jullie misschien het emailadres van Bert de Groot hebben of andere contactgegevens? Hoor het graag. Alvast heel erg bedankt. sylviaholtslag@hotmail.com
Hallo,
Op het moment ben ik aan het werk in Ulaanbaatar en ik zou graag een paar dagen de stad uit willen. Ik ben daarom op zoek naar de contactgegevens van Bert de Groot, hebben jullie die misschien voor mij?
Ik ben te bereiken op kareninmongolie@gmail.com.
Groetjes Karen
Een reactie posten