Hanoi - Vietnam

Sapa Trekking & Homestay
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op onze laatste volle dag in Ninh Binh besloten we naar het oudste National Park in Vietnam te gaan: Cuc Phuong. Het begin van de 35km lange scootertocht ernaartoe was over de grote weg, maar de laatste 15km door kleine dorpjes. Aangekomen in het park bezochten we eerst een apenopvangcentrum. Anders dan andere opvangcentras die we bezocht hebben, worden hier bedreigde apensoorten 'gekweekt' om weer teruggezet te worden in het wild. Na nogmaals 20 kilometer gereden te hebben door het park via en smalle kronkelende weg met veel heuvels, kwamen we aan bij het beginpunt van de wandeltocht: de tocht naar de 1000 jaar oude boom. Na een mooie tocht van 3km kwamen we aan bij deze gigantische boom! We liepen terug via een steile trap, en kwamen (na nog een dode slang van de weg geschopt te hebben) weer aan bij het beginpunt. We kochten nog even een liter bezine per scooter en reden de 55km lange weg terug naar Ninh Binh. De ochtend erna een akkefietje gehad met iemand van het hotel die beweerde dat we onze scooter in moesten leveren terwijl we hem nog een halve dag gehuurd (en al betaald) hadden! Onze poot stijf gehouden en uiteindelijk ging hij overstag. Onze laatste halve dag nog een rondje gereden tussen de prachtige karstbergen en rijstvelden! Om 15uur netjes opgepikt door de bus bij het afgesproken hotel en zo reden we terug naar Hanoi waar we rond 18uur aankwamen in een chaos! Over 1000 dagen bestaat Hanoi 1000 jaar, en dat werd gevierd! Onze tassen gedumpt bij het reisbureau en een hapje gegeten op straat. Om 19:30 werden we opgehaald bij het reisbureau voor de trein naar Lao Cai. We zaten met z'n vieren in 1 cabine die bestond uit 2 stapelbedden, een tafeltje en een lampje, lekker knus dus! De trein vertrok om 21:15 en na een redelijk schommelende nacht werden we om 05:30 gewekt met een klop op de deur: "Wake up! Lao Cai Station!". Slaapdronken zochten we naar het vlaggetje met "Summit hotel" en stapten in het aangewezen busje. We stegen in een uur zo'n 1000 meter naar Sapa, dicht tegen de Chinese grens aan. Hier werden we naar een ander hotel gebracht aangezien er 3 uur voor onze aankomst met de trein een gasexplosie in het Summithotel was geweest waardoor bijna alle ramen eruit geblazen waren en het een grote ravage was! Nog eens een gelukje dat we niet een dag eerder waren! Het was koud in Sapa! En erg mistig! Doordat we in een ander hotel zaten, werd ook het programma een beetje omgegooid. In plaats van gelijk lopen en overnachten in een dorpje, zouden we die dag een tocht maken en weer terugkeren in het hotel, daar overnachten en de dag erna in het dorpje overnachten. Prima, gezien de rommelige nacht in de trein! We onbeten, namen een douche en om 9uur maakten we kennis met Lahn, onze gids voor de 3 dagen. Lahn heeft een Nederlandse vriend en zei steeds dingen in het Nederlands, was hilarich was! We bezochten het CatCat village, waar de vrouwen de kleding verven met behulp van de indigo plant. Ze weken kleding in dit stinkende troepje, halen het eruit en weken het weer. Het nadeel is dat de kleurstof niet echt hecht aan de stof, waardoor alles onder de blauw-groen-grijzige kleur komt te zitten, inclusief hun handen! We kregen een rondleiding door het huis, wat vol zat met half naakte kindjes, hakende vrouwen en rook van het vuur midden in de kamer! De rest van de tocht ging via modderige paadjes langs adembenemende uitzichten. Tenminste, als er geen dikke mist zou zijn! We zagen helemaal niets, maar Lanh vertelde ons steeds was we zouden kunnen zien... :) We kwamen langs een grote waterval waar we wat dronken bij een vuurtje. Lahn liet ons steeds allerlei lekkernijen proeven, kastanges, bbq pork en rijst in bamboe met pinda's; heerlijk! Via een enge touwbrug kwamen we uiteindelijk weer bij het hotel, waar we lunchten. 's Middags nog even door het stadje gelopen, marktje bezocht, gegeten in het hotel en doodmoe gaan slapen! 's Ochtends spullen ingepakt voor de homestay (overnachting in het dorpje) en om 09:30 vertokken. Wederom helaas mistig, maar desalniettemin een hele mooie tocht! Lahn maakte onderweg een heerlijke lunch voor ons klaar van broodjes, ei, komkommer, tomaten en fruit. Rond het middaguur kwamen we aan bij onze homestay. De familie bestond uit moeder (27jr), vader (die helaas bij zijn schoonfamilie aan het werk was en we dus niet gezien hebben) en 2 geadopteerde kindjes. Mia, een meisje van 10 met het downsydroom en Zhe van 8. De ouders van Mia zijn gescheiden en haar moeder kon niet meer voor haar zorgen. De ouders van Zhe zijn beide omgekomen bij een scooterongeluk. Allebei zijn ze door 200 dollar 'gekocht' door hun adoptieouders. Het huis was een echt traditioneel huis, met een keukentje waar gekookt werd op open vuur. In de woonkamer stonden 2 bedden en wij liepen op de eerste verdieping, te bereiken via een smalle houten trap. We dronken een kopje 'welkomstthee' en liepen nog een rondje om het dorp. Lahn en de moeder waren al bezig met het eten toen we terugkwamen, en we vergezelden hun rond het vuurtje. (temperatuur buiten: 13 graden) Het eten was heerlijk en ongelooflijk veel! Diverse verse gewokte groenten, kip, varken, rund, loempias en natuurlijk rijst. De maaltijd werd meerdere keren onderbroken door de moeder, die dan de borrelglaasjes vulde met rijstwijn en luid proosste met iedereen... Heerlijk geslapen onder een enorme hoeveelheid zware dekens en na een onbijt van pannenkoeken met suiker, honing en lemon gingen we weer op pad! We kregen allenmaal nog een armbandje omgeknoopt door Mia, gemaakt door de moeder en een bamboe wandelstok. We zouden namelijk een hoop modderpaadjes krijgen onderweg! En niets was minder waar... We glibberde via de paadjes langs de rijsttrappen, omringd door locals uit de dorp waar we zouden lunchen, die ons af en toe vastgrepen en hielpen waar ze konden. We lunchten wederom in een homestay en kwamen uiteindelijk bij de doorgaande weg waar een busje ons terugbracht naar het hotel. We douchten bij het Summit hotel (waar we eigenlijk zouden zitten) en warmden op bij 'Baquette & Chocolat' met een heerlijk broodje uit de oven. Stomtoevallig kwamen we hier Nisha tegen die met haar moeder en zusje ook een maand door Vietnam aan het trekken is. Om 17uur stond de bus weer klaar om ons naar het treinstation van Lao Cai te brengen. Hier aten we bij een restaurantje om de trein te nemen van 20:15. Na een korte nacht stonden we om 5 uur midden in ontwaken Hanoi, op zoek naar een guesthouse. Hier en daar wat mensen die hun stalletje al aan het opzetten zijn, of druk aan het ochtendgymnastieken! We vonden een guesthouse en doken in bed voor nog een paar uurtjes slaap! Om 9uur klopten Peter en Toke zingend aan met taartjes en en 'Happy Birthday' slinger voor Sven! We aten de taartjes op met een kopje koffie op straat en liepen voor de laatste keer met z'n vieren door Hanoi. We kochten kaartjes voor de 'Waterpuppet show' en chillden nog een beetje op de kamer. De waterpuppet show was erg leuk! Het bestaat uit poppen, die verschillende dingen uitbeelden in het water, begeleid door muziek. Oorspronkelijk komt het gebruik uit de rijstvelden, waar het als vermaak diende voor de mensen uit het dorp. Gedurende een uur kwamen er diverse aspecten uit de Vietnamese samenleving voorbij; rijst zaaien en oogsten, vissen, kikkers vangen, drakendans, drakenbootraces en nog veel meer. Erg leuk om te zien! Omdat Sven jarig was, trakteerden Peter en Toke het diner. We gingen naar Al Fresco's waar we heerlijk gegeten hebben. Sven had gigantische ribben en de rest at Mexicaans... uitmuntend! Na een koffie met een Bailey's gingen we terug naar het hotel. 's Ochtends ontbeten een een kopje koffie gedronken in de straat voodat de taxi kwam. Uurtje rijden naar het vliegveld, daar nog even geluncht en toen kwam het moment van afscheid nemen! (Peter en Toke kregen nog een standje omdat ze probeerden bij de Domestic Departures naar binnen te gaan...) Ze vlogen op tijd, en wij namen de locale bus terug naar het centrum. We liepen langs de Chinese ambassade, die helaas gesloten was, maar we kwamen hierdoor bij de enige KCF in Hanoi! :) (elk nadeel heeft z'n voordeel) Op de terugweg liepen we langs een winkeltje 'Made in Vietnam' waar we voor 35 euro in totaal 2 extra gevoerde quicksilver truien en een Hilfiger skibroek meenamen voor China! Geen idee of het echt is, maar in ieder geval wel warm! We liepen langs de bakker voor wat broodjes die we 's avonds onder 'Final Destination 3' opaten. Vandaag alle foto's geupload en straks gaan we op zoek naar de grootste shoppingmall van Hanoi, op zoek naar bergschoenen. Dat is het enige wat we nog nodig hebben voor China!

Als laatste nog iedereen bedankt voor de vele felicitaties via Hyves, email, SMS, Facebook en deze site!