Luang Prabang, Laos

Luang Prabang - Mama & papa of Oudomphong
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend een stuk langs de Mekong gefietst, een brug overgestoken en aan de overkant 2 marktjes bezocht. Een daarvan was een Chinese markt, en zoals mensen zeggen, kan je daar inderdaad echt alles kopen wat je in je leven nodig hebt! Van servies tot kleding, lampen, telefoons, auto onderdelen en nog veel meer. Erg leuk om even overheen te lopen, vooral de neppe Nokia telefoons zijn te gek; we hebben het op internet gecheckt, en ze hebben daar versies liggen die volgens de nokia website nog niet eens uit zien... we kunnen niet wachten tot we in China zijn! :)
Na een heerlijk stokbroodje met kip en mayonaise hebben we ons verkleed (lange broek + lange mouwen) en hebben we nog 2 tempels bezocht. Alle monniken van de tempels zijn druk in de weer met lampjes klaarzetten en boten maken (veelal van een soort papier marche) voor het feest op de 27e. De rest van de dag een beetje lui voor het guesthouse gehangen, boekje gelezen, drankje gedronken.
De dag erna wederom heerlijk ontbeten met een enorme hoeveelheid vers fruit, met daaroverheen muesli en yoghurt (voor nog geen euro). Vandaag zou het dan de dag zijn van het grote festival, de dag dat iedereen op straat bootjes aan het maken is, en de dag dat er keihard gefeest zou worden! Helaas was er nog werkelijk niets aan de hand, en dus besloten we om onze fietsen nog een dag te huren. Na een bezoek aan een tempel zijn we naar het Royal Museun gegaan. Dit was voorheen het koninklijk paleis, totdat in 1975 de Path Lao de koning en de koningin eruit kickte en er een museum van maakte. Alles staat nog precies zoals die dag in 1975, wat erg interessant was. Na wederom een heerlijk broodje hebben we bij ons guesthouse een beetje ontspannen (we hebben zo'n zwaar leven!) totdat er rond 18uur ineens een boot langs kwam! Snel camera + statief gepakt en de straat op gegaan! Er verzamelden zich inmiddel steeds meer grote boten op karren voorgeduwd door een grote menigte, met veel muziek en bier! Elke wijk had zijn eigen boot gemaakt, met veel lichtjes (kaarsen of olielampjes) die in een lange optocht via de jury naar de Mekong ging om daar te water gelaten te worden!
Hoe rustig, bedeesd en relaxed de Laotianen nogmaal gesproken zijn, hoe uitzinnig ze nu waren! Er werd gedanst, bier gedronken (in 1 teug!), muziek gemaakt, vuurwerk afgestoken (die van zo'n bagger kwaliteit is, dat de helft in de menigte beland) vuur gespuwd, en dat alles om en rond supergrote versierde boten. We hebben ook maar een biertje gekocht en zijn een beetje foto's gaan maken. Na 1.5uur kwam de optocht eindelijk in beweging, erg indrukwekkend om te zien. De hele stoet langs de jury, op naar de Mekong. Hoe dichter we bij de Mekong kwamen, doe drukker het werd. En uiteindelijk kwamen we bij het punt waar de boten te water gelaten werden. Het leek ons leuk om dit vanaf de voet van de Mekong te zien, en dus klommen we over een muurtje een afgrondje in om naar beneden te gaan. DIt was helaas niet zo'n goed plan aangezien we beide een stuk naar beneden gleden (in het stikdonker) terwijl er ook nog vuurwerk naar beneden werden gegooid. We hadden hier en daar een schram, dus dat viel mee, alleen Moniek viel precies op de camera die in de broekzak dat, waardoor die het nu niet meer doet... (en er een blauwe plek met de afdruk van de camera op d'r bovenbeen staat) Zwaar balen natuurlijk zeker omdat olympus beweerde dat hij shockproef was! Waarschijnlijk precies op het zwakste punt terechtgekomen. Even laten liepen we door de straat en ontplofte er vlak voor ons een rotje met als gevolg Sven een snee in zijn vinger en Moniek een bloedende voet. Maar...... we hebben volgens aloude traditie een bananenleaf bootje gekocht, deze aangestoken en in de Mekong gezet dus ons 'bad luck' is met de Mekong weggevaren! (in plaats van ons visum verlengen gaan we nu waarschijnlijk een dagje naar Thailand, om daar een nieuwe camera te kopen, waarna we weer teruggaan naar Laos en automatisch een nieuw visum krijgen)
Vanochtend vroeg opgestaan voor onze Laos kookcursus! Om 9 uur stonden we paraat bij Tamarin restaurant, waar we Chantal en Jean Marie ontmoetten, een frans stel dat ook de cursus zou volgen. Na een ritje in de tuk-tuk kwamen we bij de lokale markt aan waar we vervolgens een rondleiding kregen. Erg leuk om van een 'local' uitleg te krijgen over de diverse kruiden, specerijen, vleessoorten, en zelf traditionele medicijnen. Zo kwamen we erachter dat de Laotianen graag gestold (dieren)bloed eten, en buffalo huid met haar... Na nog een fles lao lao whiskey gekocht te hebben, reden we naar de villa van de eigenaar waar onze kookcursus zou starten. We maakten 5 gerechten, als eerste stickey rice. Dit is zoals de naam al zegt, kleverige rijst die met de handen gegeten wordt. Je rolt de rijst tot een balletje en doopt hem daarna in een sausje, of een dip, die we daarna maakten. Aubergine dip en tomaten salsa dip, beide lekker pittig met veel knoflook. Alle gerechten worden trouwens op een origineel vuurtje gemaakt. De knoflook, aubergine en tomaten werden zo op de hete kolen gegooid, waarna later de verbrande stukjes eraf gehaald werden. Het volgende gerecht was vis, gestoomd in bananenbladeren. Vervolgens maakten we nog buffelsalade met diverse kruiden, citroengras gevuld met kip (wat een takkewerk) en Luang Prabang soep. Na in 4 uur al deze gerechten gemaakte te hebben konden we eindelijk gaan smullen van onze kookkunsten! Met uitzicht op de Mekong was dit helemaal niet slecht! Als klap op de vuurpijl werden er nog bamboe wormen gefrituurd, en we moeten toegeven, het idee was ranzig maar ze smaakten niet eens zo slecht!
Morgen gaan we naar Sanyabulli, waar we overnachten. Daarna door naar Pak Lai, om daar vervolgens de boot (via de Mekong) naar Vientiane te nemen. Wederom dus 'off the beaten track' en waarschijnlijk zonder internet, telefoonbereik en engels sprekende menseｎ！we zijn benieuwd!

Luang Prabang, Laos

IMG_3925
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Gisterenochtend de dag begonnnen met een heerlijk kopje Laos koffie aan de Mekong na ons ontbijt. Aan de overkant konden we de voorbereidingen van de bootraces al zien, dus na de koffie met een bootje naar de overkant van de Mekong gegaan. De bootraces waren niet zo'n groot spectacel als we verwacht hadden, maar dit kwam misschien ook wel omdat we ze al eerder in Vieng Xai hadden gezien. Het was uiteraard wel genieten, maar na een uurtje zijn we toch maar terug gegaan.

's Middags naar de Kuang Si Waterfall gegaan op een uurtje rijden van de stad. Werkelijk een schitterend waterval die af en toe zo mooi was dat het wel nep leek. Een perfect onderhouden park aan de voet gaf het alles een nog mooiere aanblik. Via de rechtkant van de waterval zijn we helemaal omhoog geklommen, over de waterval op de top gelopen en aan de linkerkant weer naar beneden. Een leuke tocht met schitterende uitzichten. Na de klim heerlijk bezweet in het water gespongen en nog even gezwommen totdat we weer terug gingen.

Gisterenavond hebben we redelijk ruig gedaan. Voor 30 euro totaal hebben we het duurste restaurant van de stad bezocht. Uitstekende service en begonnen met een heerlijke salade met roquefort-dressing als voorafje na een heerlijke amuse. Als hoofdgerecht hadden we een supermalse Filet Mignon, aardappelpuree met kaas en gestoomde groenten. Als toetje hebben we samen een chocolade fondant genomen, een heerlijk warm taartje met gesmolten chocolade in het midden. Fantastisch allemaal! En vooral cultureel verantwoord om de Franse koloniale invloeden van dichtbij te beleven!

Vanochtend om half 6 opgestaan om te bekijken hoe de monniken hun eten kregen. In Luang Prabang eten de monniken datgene wat ze krijgen van het volk, een eeuwenoude traditie. Elke ochtend lopen ze door de stad om eten te ontvangen van de mensen. Wij hadden het geluk dat er momenteel een festival gaande is waardoor het drukker is dan normaal, meer eten voor de monniken en een langere tocht door de stad. Zeer indrukwekkend om te zien en een schitterent moment voor foto's natuurlijk.

vandaag gaan we verder de stad ontdekken en genieten van heerlijke Franse stokbroodjes en schitterende tempels.

Luang Prabang, Laos

Luang Prabang
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vandaag eigenlijk de hele dag op internet gezet om alle foto's van de afgelopen week te uploaden. We hebben het achter de PC zitten even onderbroken met een massage en een bezoekje aan een tempel op een berg, waarvandaan je de hele stad kunt zien: erg mooi!

Verder zitten we in een schattig geusthousje, en vanochtend zijn we verhuisd naar een kamer met eigen badkamer + toilet (voor €0.80 meer :)) de eigenaren zijn 2 oude mensjes, die zichzelf continu papa & mama noemen. Enkele geciteerde zinnen: "papa and mama are very happy you stay here!" ... "Eat more papaya!!! mama very happy if you eat papaya!" ... "Sit, sit here! (wijzend naar haar stoel)" "If you want to wake up early, no problem, mama will wake you!" Kortom: we vermaken ons prima, mama heeft lekker 5.5 kilo vieze was van ons gedaan, dus dat s ook weer schoon!

Morgen is er als het goed is (niemand hier weet het zeker) een festival met drakenbootraces op de Mekong. Ook worden er bootjes van bananenbladeren met daarin lichtjes op de Mekong gelaten en schijnt er een optocht te zijn van monniken. We zijn benieuwd!

Vang Vieng, Laos Video

Twee weken geleden zijn we in Vang Vieng zoals verteld iemand tegengekomen die met zijn auto de wereld rond rijd. Later zijn we ook een stuk met hem meegereden, tussen Phu Khoun en Phonsavan. In Vang Vieng hebben we samen met hem een actiefilmpje gemaakt met zijn auto. Op de voorkant van zijn auto zit onze onderwatercamera gemonteerd, en Moniek zit in de auto tijdens het filmpje. De foto's staan uiteraard op onze website.

Luang Prabang, Laos

Vang Vieng - Phu Khoun
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Vanaf het guesthouse op het busstation in Sam Neua met een truck richting Vieng Thong gereden. De truck is hier een bekend alternatief op de bus en wordt meestal ingezet als er niet zoveel mensen op dat stuk rijden. Dus de tassen op het dak gebonden en opweg gegaan. We vertrokken al om 7:00 's ochtends en het was nog goed koud! Onderweg ging gelukkig de zon schijnen en rond enen kwamen we aan op onze bestemming. We hadden dit dorpje gekozen omdat er hier een warm waterbron zou zitten en zodat we geen 15 uur in een bus zouden moeten zitten.

Nadat we in een guesthouse zaten maar even de richting van de waterbron opgelopen om te kijken of het wat was! Na ongeveer 2 km lopen hadden we de bron gevonden. Het bleek dat in 2003 hier het een en ander gebouwd was, maar dat er sindsdien niets meer was gedaan. Er was een dam met daarvoor een stuk om te zwemmen, maar dit zat zo vol met algen, wier en troep dat het daarvoor maar gepast hebben. Uit de dam kwamen een stuk of 10 pijpen met inderdaad zeer warm water, maar deze werden alleen maar gebruikt door het dorp om goedkoop de was te doen! Een kleine domper dus, maar gelukkig konden we de volgende dag alweer verder met de bus. Die middag op het balkonetje van ons guesthouse wat zitten lezen en genieten van het weinige wat er afspeelde in het marktje van het dorp.

De ochtend erna wat uitgeslapen en bedacht dat we elke vorm van vervoer maar moesten aanhouden omdat de bus naar onze volgende bestemming pas rond 13:30 langs zou komen. Tijdens ons ontbijt vroeg een zeer aardige man waarheen we gingen in perfect engels. Onze volgende bestemming zou Nong Khiaw zijn, en daar deze man daar toch langs kwam konden we mee rijden voor dezelfde prijs als de bus. Meerijden betekende wel achterin de pickup truck!

Samen met twee mannen die bij het busje hoorde en nog een oud stel die naar een ander dorpje onderweg moesten opweg gegaan. De chauffeur reed hard, en alles leek prima in orde. Tijdens de rit begon de man onze allelei vragen te stellen of onze telefoons hier wel werkte en werd Moniek steeds aandachtiger bekeken. Op den duur zag Sven ook hoe 1 van de mannnen een handpistool probeerde te verbergen onder zijn shirt. Wapens zijn hier niet heel vreemd en we zien geregeld jonge jongens met AK-47's rondlopen, maar samen met de vreemde vragen vonden we het toch niet zo prettig meer! We vroegen de man waar die werkte en hij zei dat hij bij een reisbureautje werkte. Helaas was hij wel zijn visitekaartjes vergeten, maar het heette Jungletours en zat op de Mekongstreet. Namen die iedereen wel kon verzinnen. Er moest dus een actieplan komen! We hadden in ieder geval besloten dat we er bij het volgende dorpje uit moesten en zeker voordat het oudere stel eruit ging, zodat we niet alleen met ze zouden komen te zitten.

Bij het eerst volgende dorpje hebben we gevraagd of we even mochten stoppen omdat Moniek zo misselijk was. Allebei de truck uit dus met onze handbagage op de rug, want hierin zit ons geld, paspoort en al het andere wat belangrijk is. Moniek heeft een beetje gedaan alsof ze moest kotsen, wat niet vreemd is aangezien er meestal 5 mensen per bus de hele reis kotsen, en gezegt dat het niet meer ging. We zouden wachten op een bus in het dorpje die wat rustiger zou rijden. Gelukkig waren er redelijk wat mensen in het dorpje en zonder teveel tegensputteren konden we onze tassen pakken en reden ze weg! Gelukkig maar! We weten niet zeker of ze wat van plan waren, maar we wisten wel dat we niet meer in die truck wilden blijven!

Van de schrik bekomen kwamen we erachter dat we nu eigenlijk midden in Laos in een dorpje zaten zonder naam, zonder guesthouse, zonder telefoon en zonder internet! Na wat rondvragen met veel gebaren kwamen we er achter dat er waarschijnlijk wel een bus langs zou komen rond 15:00! Dat was gelukkig al over 3,5 uur! het dorpje bleek al snel helemaal fantastisch! Met onze digitale camera snel vrienden gemaakt met alle kinderen van het dorp en die hebben ons dan ook de uren die we vastzaten niet meer verlaten. Een klein winkeltje langs de weg voorzag ons van eten en drinken en de kleine hondjes en kippen op de weg vermaakte ons prima! Om 14:30 kwam de locale bus en verlieten we het leuke dorpen uitgezwaait door de vele kinderen!

Na 4 uur locale bus, met een kotsende Moniek en karaoke aangekomen in Nong Khiaw. Het was tijd voor luxe! Via de Lonely Planet een goed klinkend verblijf gevonden en daar naartoe gegaan! Gigantische bungalows, gigantisch bed, mooie badkamer en een groot balkon uitkijkend over de rivier! Perfect dus! En het mooie was dat het nog geen 14 euro per nacht kostte, wat voor ons toch duur lijkt, omdat dat bijna 7 keer zoveel is dan we de nacht ervoor betaaldde.

Heerlijke gaan slapen en de hele dag erna in bed gelegen, gelezen, muziek geluisterd en niet veel verder gekomen dan het uitstekende restaurant dat bij de bungalows hoorde! Prima uitrusten dus in een schitterende omgeving! Vanochtend nogmaals een klein beetje uitgeslapen en na het ontbijt richting busstation gegaan om wederom met een truck (met ditmaal 20 man achterin, waar er ongeveer 10 passen) in 3,5 uur naar Luang Prabang gegaan. We zitten in een heel leuk klein guesthouse in het centrum en waarschijnlijk komt er hier de komende dagen een festival, dus het lijkt erop dat we nog wel even blijven hierzo.

Sam Neua, Laos

IMG_1357
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Die ochtend zijn we na een heerlijk stokbroodje met 'la vache qui rit' binnen Sam Neua verhuisd naar een ander guesthouse. Aangezien we de ochtend daarna om 07:20 met de bus naar Vieng Thong zouden vertrekken en het nieuwe guesthouse boven het busstation zat, leek ons dat geen slechte keuze. Met de scooter 2x heen en weer gereden om onze tassen te verhuizen om daarna met de scooter de andere kant opgereden als gister. Ons doel was een grot met een buddha erin, maar zoals altijd was de weg ernaartoe al een ervaring opzich! Na een cola'tje gedronken te hebben bij een klein lokaal winkeltje, waarna het hele dorp uitliep om ons te zien, kwamen we aan bij de grot. In deze grot stond een grote gouden boeddha en allerlei standbeelden eromheen. Erg mooi om te zien maar ook erg uitgestorven! Nadat we nog even het dorpje ingelopen waren, besloten we terug te gaan richting guesthouse. Op de heenweg hadden we in de verte huizen gezien die ons deden denken aan het SOS kinderdorp dat we bezocht hadden in Phonsavan. We besloten hierlangs te rijden en inderdaad het was een SOS kinderdorp. We werden even hartelijk ontvangen als in Phonsavan door de directeur en zijn secretaresse die engels sprak. Het idee is hetzelfde als Phonsavan, grote bungalows waar kinderen per 10 in wonen met een 'moeder'. Maar binnen dit kinderdorp waren er ook nog 2 huizen waarin arme kinderen uit de buurt voor een periode van een half jaar opgevangen en gevoed werden, zodat de ouders kunnen werken. Ook is er een gratis ziekenhuisje en een grote school (basis en middelbaar), beide voor zowel het kinderdorp als de rest van de stad. Aangezien we onder schooltijd langskwamen, zaten de meeste kinderen op school. Maar onze rondleiding ging ook door de school! In diverse klaslokalen werden we begroet met een hartelijk "Sabai dii" en in de kleuterklas werd er zelfs een liedje voor ons gezongen. Wederom erg indrukwekkend en dubbel. Aan de ene kant heel fijn dat er zoiets als een SOS kinderdorp bestaat, met al deze mooie voorzieningen, maar aan de andere kant diep triest dat deze kinderen al zo jong hun ouders verliezen.
Nadat we nog een bezoek brachten aan een tempel, reden we terug naar Sam Neua en leverden onze scooter in. (toch nog 2 dollar minder betaald door de reparatie van de dag ervoor!) Na heerlijk gegeten te hebben op het busstation doken we ons bedje in. Het viel ons al op dat er weinig mensen van dit redelijk nieuw uitziende guesthouse gebruik maken, en nadat we in bed lagen ondervonden we dat ook de dekens weinig gebruik werden. En ook niet uitgeklopt werden. Sven heeft (met z'n huisstofmijtallergie) zo'n 150keer geniest, en toen besloten we van dekens en kussen te ruilen, en dat hielp. Na een toch redelijke nacht stonden we om 05:30 uur op.

Sam Neua, Laos

Die dag zouden Megan en Catt aankomen in Vang Vieng! Aangezien we geen idee hadden hoelaat, maar gokten op ergens in de middag besloten we om 's ochtends op pad te gaan met de scooter. Vang Vieng ligt aan een doorgaande weg, dus de keuze was of richting Vientiane, waar we vandaan kwamen, of richting Luang Prabang. We kozen de laatste optie. Het was onwijs leuk om alle huisjes, dorpjes, kinderen langs te kant van de weg te zien, in dit enorm mooie landschap. We lunchten bij een klein lokaal eettentje, waar toen wij kwamen net het Karaoke systeem afgezet werd (He, jammer!).
We keerden terug op het moment dat we de bergen inreden en de scooter het niet meer trok :).
Teruggekomen bij het guesthouse namen we een heerlijke milkshake en lazen wat. En daar kwamen ze! Megan en Catt, het stelletje uit Amerika die we in Sandakan ontmoet hadden, 1.5 maand geleden! Erg leuk om weer 'bekende' gezichten te zien! We bleven die avond bij het guesthouse, bijpratend, bierdrinkend en BBQ kip eettend.
De dag erna gingen we wederom tuben! De zon scheen hoog aan de hemel wat een aardig verschil was met de vorige keer. We besloten wederom voor de lange toch van 17 km te gaan. Terwijl we met de tuk-tuk richting het punt gingen waar we gedropt zouden worden kwamen we erachter dat we de vorige keer genaaid waren met het aantal kilometers aangezien we snoeihard het punt voorbij reden waar we de vorige keer gedropt waren! (Was dus achteraf 12km!)
Tuben was wederom heerlijk ontspannen, en om de traditie in eer te houden, dronken we bij hetzelfde tentje wederom mint-thee met Lao whiskey: heerlijk! Nadat er nog een slang op Sven z'n tub was gesprongen (reactie Sven: "Aaahh er zit een slang op mijn tub, hier moet ik een foto van maken!" ) hebben we terug in het guesthouse een heerlijk warme douche genomen, en ons klaargemaakt voor het diner. Toevallig waren Catt & Meg die dag 1 jaar getrouwd en we besloten om daarom een leuk restaurantje te zoeken. Na toch maar niet voor een leuk restaurantje aan de rivier te gaan ('Sorry, er zijn zojuist een paar mensen naar het ziekenhuis gegaan met voedselvergiftiging, jullie kunnen hier niet eten) kwamen we bij een sjiek resort waar we werkelijk heerlijk gegeten hebben bij kaarslicht aan de rivier! BBQ vis met rodewijn saus op gestoomde groenten en BBQ kip.
Die nacht werderom bezoek gehad van de huis gekko (De eerste keer dat we een soort van knagend geluid bij het dak van onze bamboe bungalow hoorden, dachten we dat het een rat was die er doorheen aan het knagen was! Met als gevolg dat we de hele nacht tegen de muur gebonkt hebben en uiteindelijk met licht zijn gaan slapen), en 's ochtends van een kikker onder onze bungalow, in combinatie met vissende mensen in het beekje naast ons, maakte de nacht erg onrustig. Dag erna ingepakt en afscheid genomen van Catt&Meg (hoewel er een kans bestaat dat we ze weer tegen gaan komen in Cambodja). Naar het busstation gelopen de bus gepakt naar Phu Khoun, een stadje tussen Vang Vieng en Phonsavan. Hier hadden we namelijk afgesproken met Tobias, de Zwitser die de wereld rondreist in zijn auto. Toevallig kwam hij aanrijden, 5 minuten nadat wij door de bus gedumpt waren op een kruising, en dus sprongen we in zijn auto. Na een kleine 3 uur slingeren (wat veel sneller ging en ook leuker was dan de bus) kwamen we aan in Phonsavan. Toen we uit de auto kwamen merkten we op dat het stukken kouder was dan in Vang Vieng: 20 graden! Na maanden van 30 graden voelt 20 graden aan als ontzettend koud en dus trokken we snel een trui aan. Na ingecheckt te zijn in ons guesthouse een bezoek gebracht aan MAG (mines advisory group) die zich bezig houdt met het weghalen van bommen in deze omgeving. 30% van alle bommen is niet ontploft en er gaan jaarlijks nogsteeds tientallen mensen dood hieraan. Heel bizar om dit te lezen. USA heeft in deze regio 9 jaar lang, elke 8 minuten een vliegtuiglading bommen gegooid. Dit hebben ze heel lang ontkend, waardoor de mensen als protest alle gevonden bommen overal neerzetten en gebruiken als bloempotten, hekken, asbakken, om hout in te branden en gewoon als sier. Heel apart om te zien en ook wel indrukwekkend. Er zijn hier zo ongelooflijk veel bommen ontploft. Langs de weg zie je ook vaak kraters van ontplofte bommen.
De dag erna gingen we naar 'Plain of Jars'. Dit zijn kruiken van natuursteen (zandsteen) die op diverse plaatsen in het landschap staan waarvan niemand enig idee heeft hoe ze daar ooit gekomen zijn en door wie. (overigens hebben we de avond ernaar onder een biertje samen met Tobias diverse theorien hierover bedacht, maar daarover later meer) Ze zeggen dat de kruiken 2000 jaar oud zijn. Er zijn tientallen plaatsen waar deze kruiken staan, maar er zijn maar 3 sites toegangkelijk voor publiek. Dit zijn de meest interessante en ook de enige die 'schoongemaakt' zijn door MAG. Dit wil dus zeggen dat er geen bommen meer liggen. (ongelooflijk hoe snel je hieraan 'gewend' raakt.) Wel moet je binnen de stenen blijven lopen, het is dus niet slim om ergens in de bosjes te gaan plassen ofzo...
Na wat zoekwerk, en rijden door modderige paatjes in the middle of nowhere en veel de weg vragend, (wat voor hilarische taferelen zorgde: Moniek vraagt de weg aan een vrouw die hard Laos praat, heel d'r mond vol rijst heeft en onderwijl werkelijk alle kanten opwijst, en kinderen die achteruit deinzen als de weg gevraagd wordt) hadden we alle 3 de sites bezocht. Op de terugweg nog een bezoek gebracht aan een 'SOS kinderdorp' waar we een rondleiding kregen van de directeur. Er zitten momenteel 145 weeskinderen, per 10 in mooie bungalows met allemaal een eigen 'moeder'. Ze gaan naar school, werken daarna in de tuin en spelen buiten. 70% van de ouders is omgekomen door recentelijk ontplofte bommen, en 30% door ziektes en andere oorzaken. Op deze manier wordt je aardig met de neus op de feiten gedrukt.
'S avonds voor de laatste keer gegeten met Tobias en ook afscheid genomen aangezien hij de dag erna vroeg zou vertrekken om richting Vietnam te rijden. Helaas lag dit niet op onze route en moesten we het weer doen met een bus! We namen de bus van 8uur naar Sam Neua. Een klein busje met een man of 10, grote zakken met uien in het gangpad en een enorme hoeveelheid bagage op het dak. (Ohja, en een 8-uur lang kotsend meisje voorin) De reis was slingerend maar erg leuk en mooi om te zien. Veel mooie uitzichten en kleine dorpjes. Door het (pas afgelopen) regenseizoen waren er ook veel aardverschuivingen geweest waardoor de weg af en toe een zandweg werd. Aangekomen in Sam Neua met een Tuk-Tuk naar het centrum gegaan en afgezet voor een simpel guesthouse. Sam Neua is de minst bezochte provinciale hoofdstad van Laos en dat werd ons wel snel duidelijk. Geen toeristische faciliteiten, maar wel een fijn origineel stadje midden in de bergen. 's Avonds even over de locale markt gelopen en toen vroeg naar bed om uit te rusten van onze lange reis.

Vandaag vroeg opgestaan om een heerlijk stokbroodje pate te eten op de markt. Onderweg een Franse jongen tegengekomen die ook in onze bus en ons guesthouse zit en samen een scooter gehuurd om naar Vieng Xai te gaan. Een fantastische rit met een schitterend slingerend weggetje door steile bergen en dalen met wonderschone rijstvelden. Aangekomen eerst rustig gekeken naar de oefeningen met drakenboten en daarna een afspraak gemaakt om 's middags de communistische Pat Lao grotten te bekijken. Eerst nog even lekker gelunched en onze scooter laten reparen omdat de gaskabel was gebroken. Gelukkig kan je hier in elk klein dorpje meerdere garages vinden en ging alles heel soepel. Een uur later en 2 euro lichter alsnog een de toer begonnen. Onze gids sprak redelijk Engels en alhoewel wij af en toe meer wisten dan hij heeft hij ons toch een hoop kunnen uitleggen. In de tijd van de bombardementen vanaf 1964 van de amerikanen hielden zich hier de leden van de communistische partij schuil. Er zijn in totaal meer dan 400 grotten waarin zich waarschijnlijk meer dan 23.000 mensen verstopte. Wij hebben de drie belangrijkste grotten gezien met daarin slaapkamers, vergaderruimtes en zelfs hele theaters. Er zijn zelfs grotten met bakkerijen, banken en gastverblijven. De grotten die wij hebben bezichtigd behoorde tot een van de prinsen van het oude Laos en van de generaal van het leger. Na de grotten nogmaals de schitterende weg bereden en eventjes ontspannen in ons guesthouse. Vanavond ergens lekker eten en morgen willen we nogmaals een rondje in de buurt gaan rijden om de kleine dorpjes en mooie omgeving te bekijken.

Vang Vieng, Laos

Vang Vieng
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Onze laatste dag in Vientiane vooral besteed aan het bezoeken van tempels, marktjes en de Laos versie van de 'Arc d'triomphe'. Deze staat net als in Parijs aan het einde van een look-a-like Champs Elysees. Ooit gebouwd met cement dat eigenlijk bedoeld was voor een nieuw vliegveld... (hij is nooit afgemaakt) Ook zijn we naar de enige tempel geweest die de bombardementen overleefd heeft, en dus duizenden buddha's tentoonsteld.
Tot sot zijn we naar het belangrijkste monument van Laos geweest; een enorme stupa van goud. Vanuit de verte erg mooi en glanzend maar van dichtbij een beetje afgebladderd.
's Avonds wederom heerlijk een Mekong vis gegeten en na het inpakken het bed ingekropen. Dag erna werden we om 09:30 opgehaald en met een tuk-tuk naar de bus gebracht die ons naar Vang Vieng zou brengen. De tocht duurde ongeveer 4 uur en was echt onwijs leuk om te zien! We reden door allerlei dorpjes met schoolkinderen, rondrennende naakte kindjes en veel koeien op de weg. En natuurlijk het adembenemende landschap dat steeds woester werd met hoge bergtoppen. In Vang Vieng aangekomen liepen we naar ons guesthouse uit de Loneley Planet (MayLyn). Aan de andere kant van de rivier dus heerlijk rustig, maar we moeten wel iedere keer 4000Kip betalen om de brug over te gaan. (30 cent:))
Na ingecheckt te zijn in een leuk klein bungalowtje met uitzicht op de bergen gingen bij het guesthouse een broodje eten. Ineens reed er een grote jeep langs met een landkaart erop, die we herkenden uit Phuket, 2.5 maand geleden. We hadden toen even met de eigenaar gesproken, een jongen die in 2 jaar rond de wereld reist in zijn Toyota jeep. (http://www.panmundo.com) En inderdaad het was Tobias! Hoe grappig is het dan om iemand 2,5 maand later in een totaal ander land tegen te komen! Inmiddels had een vriend van hem, Nicolas zich voor 3 weken bij hem gevoegd en hadden ze een Zwitsers meisje, Charlotte werkzaam in Cambodja ook een lift gegeven. 's Avonds kwamen we ze toevallig tegen in het dorpje en besoten samen te eten: pizza! Het punt is alleen dat Vang Vieng bekend staat om de 'happy pizza's',wat betekend dat ze er geestverruimende paddenstoelen op gooien. Na een hoop grappen van te voren over deze pizza's bestelden we gewone pizza's bij een hele 'happpy' eigenaar. Maar hoe maak je nou duidelijk dat je echt een gewone pizza wilt? Na meerdere malen gezegd te hebben dat we echt een normale pizza wilden, een 'sad pizza' kwam hij niet meer bij van het lachen. Na het eten kregen we een gratis bucket van hem (cola, Laos Whiskey en red-bull). Al met al een hilarische avond!
Die avond werd het plan geboren om met de auto van Tobias (de Zwitser die de wereld rond rijd) in de rivier te rijden en er aan de andere kant weer uit te komen. Om dat vervolgens vanuit 2 verschillende hoeken te filmen, en onze waterproof camera op de bumper te bevestigen voor het special effect!
De dag erna bevestigden we dus onze camera op de bumper en namen we onze plaatsen in. Met een gigantische golf kwam Tobias weer aan de andere kant op de oever, supermooi gezicht! (Het in elkaar gezette filmpje + achtergrond muziek staat binnenkort op youtube)
Daarna besloten we te gaan doen wat iedere toerist in VV doen: tuben! Ofterwel, met een opbaadband ergens gedumpt worden en vervolgens de rivier af te zakken, met allemaal barretjes aan de kant. We besloten de lange tocht te nemen van 17km, aangezien je dan de eerste 15km niets tegenkomt, en puur een beetje in de natuur dobbert. Nou natuur was het! Na een uur begon het onwijs te hozen! ( Nadat Tobias trouwens nog een locale touwbrug over probeerde te steken met finaal met zijn voet erdoorheen ging) Maar we waren toch al nat, dus we dobberden vrolijk verder. Na 3 uur kwamen we bij de eerste bar, waar we maar meteen aan wal gingen. Doordat we door de regen toch redelijk verkleumd waren, bestelden we mint-thee met whiskey; heerijk! Na een paar drankjes gingen we verder richting ons guesthouse. Onderweg lokale kinderen van de band af duwend aangezien ze wilden dat jij bij hun barretje aan wal ging:)
Na een heerlijke warme douche schoven we aan bij een groep Australische meisjes, al werkzaam in Cambodja. (dus we hebben weer wat adresjes!) Lekker een BBQ vis en een paar biertjes erbij, terwijl Tobias de film aan het monteren was. Na nog een paar biertjes lekker gaan slapen...

Vanochtend redelijk vroeg opgestaan om een scooter te huren. Voor 2,5 euro was het geen slechte deal, we zijn eigenlijk simpelweg een richting op gaan rijden. Al snel een aantal grotten tegengekomen, maar toch maar rustig doorgereden. De omgeving was werkelijk schitterend, de zon scheen, en het rijden op de slechte weg met diepe plassen was een avondtuur opzich! De foto's zeggen meer over de omgeving dan dat we hier kunnen opschrijven. Na een tijdje toch maar naar een grot gereden, maar we kwamen er al snel achter dat we salecht voorbereid waren, allebei op slippers en geen licht. Licht kon je gelukkig huren, maar nadat we op onze slippers de berg getrotseerd hadden welke naar de grot leidde en bij de grot aangekomen waren, bleek dat toch iets te donker, lastig en glibberig te zijn, zeker zonder een gids. Dus maar even snel een klein kijkje genomen en aan de afdaling begonnen! Benenden heerlijk gezwommen in een schitternd helder blauw riviertje en lekker gelunched.

Hierna in de schitterende natuur verder gegaan totdat een rivier door het regenseizoen de weg versperde. Omgekeerd en terug gegaan dus. Tijdens de terugweg wat gedronken in een klein dorpje waar blijkbaar niet al te veel toeristen kwamen, want we kregen veel aandacht. Vooral digitale foto's nemen en laten zien aan de kinderen was een leuke bezigheid voor de kinderen en gaven ons de mogelijkheid om rustig door te kunnen schieten!

Vanavond waarschijnlijk rustig bij het guesthouse chillen en eten, is meestal gezellig daar met de andere mensen. Morgen komen Megan en Cat, een amerikaans stel wat we ontmoet hebben in Borneo hier aan, dus daarmee gaan we overmorgen wederom tuben. Heerlijk!

Het plan is om de 15de naar Muang Phu Khoun te gaan, een klein dorpje ten noorden, om daar met Tobias een stuk mee te rijden richten Phonsavan, waar het mysterieuze Plain Of Jars ligt. Leuk om een stuk op een andere manier af te kunnen leggen, dus alles ziet er goed uit de komende dagen!

Vientiane, Laos

Nong Khai - Statue park, Sala Kaew Ku
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Op de laatste dag in Nong Khai hebben we en rondtocht gemaakt op de scooter, uitgestippeld door het guesthouse. De 55km lange tocht ging door rijstvelden, tabakplantages en veel Thaise dorpjes. (wat vooral heel veel zwaaiende kindjes opleverde!) Rond het middag uur brak de zon een beetje door, waardoor we onze regenjassen uit konden doen! Aan het einde nog gestopt bij een klein eettentje lang de kant van de weg voor een lunch. Direct werd er een slapend kindje wakker gemaakt aangezien zij de enige was die engels bleek te spreken! Na wat handen en voeten werk kregen we een heerlijk noodle soepje met varkensvlees en groente. Hele consternatie bij het tentje, de halve buurt werd erbij gehaald om naar de 'Farangs' te kijken!
's Avonds bij ons guesthouse heerlijke gele curry gegeten met stickey rijst.
De dag erna was het tijd voor ons 5e land: Laos! Met een tuk-tuk op weg naar het busstation, waarna we door een miscommunicatie bij de grens afgezet werden. Dan maar met de locale bus de grens over! Via de "Friendship Bridge' Laos in, om direct na de brug er weer uit gedumpt te worden om de grens over te gaan. Na wat stempels en dubieuze 'entrance fee' (die 10 bath mogen ze houden!) waren we dan eindelijk in Laos.
Met een gedeelde tuk-tuk kwamen we na een uurtje in Vientiane, waar we toevallig een man tegenkwamen die we in de trein hadden ontmoet, een Deen die in Thailand woont en hier zijn visa run komt doen. We besloten om met hem (en 2 anderen) een drankje te doen en gelijk te lunchen. Terwijl we op het eten wachtten ging Sven wat guesthousjes langs om vervolgens met een sleutel terug te komen. We zitten in een heel ontspannen grote kamer met wederom een gigantisch bed. Na onze tassen gedumpt te hebben hebben we gelijk een scooter gehuurd en zijn we een beetje Vientiane rondgecrossed. Wat een relaxte stad! Welliswaar de hoofdstad van Laos, maar absoluut niet te vergelijken met een Bangkok of Kuala Lumpur. Na een simkaart en een rekenmachine gekocht te hebben (met al die valuta wordt het toch een beetje lastig: je wilt iets kopen, ze zeggen de prijs in dollar, bath en kip (Laos valuta), je betaald bijvoorbeeld in bath, en krijgt kip terug, maar hoeveel euro is dat nou eigenlijk?) Kip is trouwens een belachelijke valuta met heel veel nullen. Een cola kost bijvoorbeeld 5000 kip. Een dag scooter huren 80.000! Maar het maximale dat je kunt pinnen per keer is 700.000 wat neer komt op €50.
Na een drankje op het balkon van het guesthouse zijn we met de scooter naar een tempel gegaan. Hier kon je voor een kleine €3 een kruiden sauna in, daarna een kopje kruidenthee, en vervolgens een originele Laos massage! De sauna was heerlijk, lekker stomen met allerlei kruiden. (Overigens heeft het niets van een westerse sauna, het is gewoon in een bamboe hutje op palen met een vuurtje eronder!)
Een Laos massage bestaat voornamelijk uit heel hard drukken en knijpen, iets dat Sven heerlijk vond, maar ik vond het iets te veel van het goede! Waar zijn de zachte Thaise oliehandjes gebleven?
Net hebben we heerlijk gegeten aan de Mekong rivier. Opklaptafeltje, plastic stoeltjes, een kaarsje in een halve plastic fles en een nepbloemetje! We hebben de lekkerse vis sinds tijden op, Lekker een Laos biertje erbij, heerlijK! Zo heb je toch geen 5-sterren resort nodig?
Morgen gaan we de stad + omgeving verder verkennen op de scooter en waarschijnlijk gaan de de dag erna verder naar Vien Viang. Foto's komen waarschijnlijk morgen!

Nong Khai, Thailand

Bangkok - Treinstation
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De nachttrein was een heerlijk onspannen manier om zonder het te merken 13 uur te reizen! We vertrokken om 20:55, en na een half uur kwam het treinmannetje onze bedden al in orde maken. Na nog wat cola en chipjes zijn we rond 10uur maar gaan slapen, wat goed ging! Het enige was dat de trein ongelooflijk schommelde en dat echt diep slapen er dus niet in zat. Na toch een redelijke nacht kregen we om 06:45 ons ontbijt geserveerd: 2 eieren, stukje ham, worstjes, wat sla en 2 stukken toast: heerlijk! Na een kopje koffie kwamen we iets te laat, rond 10 uur aan in regenachtig Nong Khai.
Met de Tuk Tuk naar 'Mut Mee Guesthouse' (http://www.mutmee.net), een heel relaxed guesthousje met een mooie tuin aan de Mekong Rivier. Heel ontspannen om met een drankje een beetje over de Mekong naar Laos te turen... We hebben een superlief huisje, met veel ramen, een onwijs groot bed (met blauwe klamboe) en een eigen badkamertje met warm water. Op en top luxe dus!
Na een lekker 2e ontbijtje Nong Khai verkend, wat ons al gelijk opviel is de onwijze relaxte sfeer die er hangt. Alles is heel ontspannen, heel anders dan Bangkok en Zuid-Thailand. Als dit een voorbode is voor Laos beloofd dat wat! De rest van de dag weinig gedaan omdat we er toch een beetje doorheen zaten ivm de afgelopen nacht. Heerlijk geslapen in het megabed, 's nachts wel wakker geworden door hevige regenval en allerlei objecten die uit bomen op ons dakje vielen, wat een hels kabaal maakte.
Vanochtend was het helaas nog een beetje regenachtig maar na het ontbijt besloten we toch een scooter te gaan huren om een beetje rond te rijden. Op weg naar 'Salakaewkoo sculpture park', een hele bizarre plek. Het park staat kris-kras vol met allerlei beelden, waarvan de grootste 25 meter hoog is. Het verhaal gaat dat alle beelden door 1 man gebouwd zijn, die ze als een soort god vereren. In 1996 is hij overleden, maar zijn lichaam is te bewonderen in een van de gebouwen.
Na een heerlijke lunch aan de Mekong (gefrituurde garnalen en sweet&sour chicken) zijn we richting de Tesco gegaan (jaaaaa we hebben hem weer gevonden!) waar we net op tijd binnen waren voor een onwijze bui. Hmmm... zou het regenseizoen niet 6 dagen geleden al afgelopen zijn...? Na een drankje en een vanille eclair hebben we ons toch maar door de bui gewaagd richting internetcafe!
We blijven hier waarschijnlijk nog 2 nachten waarna we door gaan naar Laos.

Bangkok, Thailand

Langkawi - Birds Paradise
Originally uploaded by Sven & Moniek.

De laatste dag in Langkawi begon wederom stormachtig. De hele nacht heftige wind en regen en ook 's ochtends ging dit maar door. Na ingepakt te hebben, een stevig ontbijt en een beetje rondhangen op het internet met een taxi richting vliegveld gegaan. Wederom veel wachten en om 18:20 onze vlucht genomen. Na een ruim uur netjes aangekomen in Bangkok, weer was gelukkig rustig geworden, dus geen problemen met het vliegen.

In bangkok een guesthouse genomen op een andere plek dan normaal. Khao San zijn we een beetje beu, dus ditmaal een stuk noordelijker in de stad gaan zitten. Prima guesthouse voor een prima prijs...

Vandaag ongeveer de hele dag besteed aan het bezoeken van de ambassade van Laos, maar we hebben onze visa en een treinkaartje naar Nong Khai, helemaal in het noorden van Thailand, vlak voor Venitiane, de hoofdstad van Laos.

Vanvond een tochtje naar Khao San gemaakt om daar toch nog even te kijken. Heerlijk genoten van een massage en voor een schappelijk bedrag de Lonely Planet van Laos op de kop weten te tikken.

Momenteel even internetten, morgen nog een keer de stad in en dan 's avonds de nachttrein om 12 uur later in noordosst Thailand weer wakker te worden...

Langkawi, Maleisie

Langkawi - Island Hopping Trip
Originally uploaded by Sven & Moniek.

Na het snorkelen met haaien op Coral Island, besloten we dat het tijd wat voor een rustig, relaxed dagje! Met de scooter reden we naar dé attractie van Langkawi, de "Langkawi Cable-car", waarmee je op de top van de hoogste berg komt.
Rustig en relaxed was het helaas niet, aangezien de tocht redelijks hels was! Bij een kabelbaan bijvoorbeeld in Frankrijk gaat hij heel geleidelijk omhoog, terwijl deze rustig begon, om daarna bijna loodrecht omhoog te gaan via een steile clif! Na wat zweetmomentjes kwamen we dan eindelijk boven, waar het uitzicht erg mooi was! Helaas wel redelijk bewolkt, dus we konden Thailand niet zien. Voorbereidend op de terugtoch zagen we dat de kabelbaan een minuut of 5 om onverklaarbare rede stilstond, wat niet echt goed is voor de gemoedsrust... Ter afleiding maar bij 2 Duitse vrouwen ingestapt, en dat hielp gelukkig! (gewoon niet achterom kijken!)
Na de kabelbaan reden we door naar de "Seven Wells Waterfall". Deze waterval heeft 7 etappes, en na een tochtje (ter voet) van een half uurtje kwamen we boven aan. Het leuke is, dat het water in de afgelopen jaren een soort kommetjes heeft afgesleten in de stenen, waardoor het net een soort kleine 'whirlpools' zijn! Hier hebben we heerlijk in gebadderd, al was eruit komen iets moeilijker... (lees: Moniek geeft Sven een voetje, waarna Moniek eruit getrokken wordt...:))
Nog even in een klein poelletje gezeten wat helemaal bovenaan de waterval was, waardoor je zo over het randje kon kijken, redelijk bizar en eng!
's Avonds heerlijk pizza gegeten en na een biertje op het strand richting bed gegaan.
De dag erna gingen we eiland hoppen! Een uiteraard enorm toeristische attractie, maar wel de moeite waard! Met een bootje werden we naar een eiland gebracht, met een groot meer dat "Lake of the Pregnant Maiden" wordt genoemd. midden op het eiland is een groot meer uitgesleten en gevuld met regenwater. Het verhaal gaat dat als de vissen aan je voeten zitten, dat je vruchtbaar bent. (het stikte van de vissen, dus ik denk dat we later hordes kinderen krijgen:)) Ook als je een slokje uit het water neemt, zou je vruchtbaar moeten zijn. (of worden?!) Dat laatste heb ik maar even achterwege gelaten. (Bah)
Overigens vormen de toppen van de bergen een liggend, zwanger meisje.
Nadat we hier een uur vertoefd hadden gingen we weer de boot in. Net onderweg zag het weer er al onheilspellend uit, met kleine twisters uit de wolken. Na 5 minuten barstte er een enorme hoosbui boven ons los! (nogmaals: lang leve de waterdichte tas en waterproof camera!) Werkelijk elke vezel van onze kleren was drijfnat!
We stopten onderweg bij een baaitje waar we eagels (arend) gingen voeren. Er werd vanuit de boot kip in het water gegooid, en daar kwamen ze! Op een gegeven moment waren het er een stuk of 15 (die natuurlijk dondersgoed weten dat ze daar gevoerd worden!) ze scheerden iedere keer langs, snel een stuk kip met hun klauwe uit het water oppakkend. Helaas was de regen nog niet opgehouden waardoor we niet echt mooie foto's konden maken.
Hierna gingen
gingen we weer in de boot, op naar 'Sandy Beach', een supermooi strandje met heel wit zand. Tenminste... als het droog is en de zon schijnt. Was dus niet het geval was, helaas! Doordat het bleef hozen en waaien ging iedereen in de zee zitten om een beetje warm te blijven wat eigenlijk nog wel gezellig was. Na een half uurtje hebben we maar aan de bootman gevraagd of we terug konden, waarna we de terugweg vervolgden. (Uiteraard begon de zon te schijnen toen we de haven in kwamen, grr!)
Na douche om warm te worden (ohnee, hij is koud) gingen we met een Engelse gast van de toer lunchen op het strand. In de middag een beetje geinternet en gerelaxed, en 's avonds gegeten bij 'Tomatos'. Hier hebben we inmiddels al een keer of 4 gegeten, en ze hebben echt de lekkerste kip Tandori en garlic naan die er maar bestaan! Vooral de garlic naan is verukkelijk, ze doen niet zuinig met de knoflook!
Na een onrustige nacht met veel storm en regen (eigenlijk stormt en regent het hier bijna elke nacht, overdag is het droog, hoewel...) gingen we na het ontbijt op de scooter richting 'Bird's Paradise'. Onderweg wat spetters, maar we waren gelukkig net op tijd binnen voor de echte hoosbui! Het park bestond uit een verzameling vogels (o.a. papegaaien, flamingo's, struisvogels, neushoornvogels, kakatoe, roofvogels) en apen, krokodillen, schildpadden, pauwen, konijnen en nog veel meer. Op de terugweg onderweg gestopt, om poncho's aan te trekken, aangezien we van de ene regenbui in de andere kwamen, wat een ellende! We zijn niet in Nederland! Na van shoppingmall naar shoppingmall gerend te zijn, hebben we een polaroid lens gekocht voor de camera. Inmiddels regende het zo hard dat we maar naar de film gegaan zijn. (Delta Farce, extreem flauw!)
Wonderlijk genoeg was het droog toen hij was afgelopen en konden we zonder nat te worden naar huis rijden. Na een ietswat mislukte poging om een keer luxe te gaan eten (ze verstaan hier toch iets heel anders onder 'lamsrack') zitten we nu te internetten. Morgen vliegen we naar Bangkok, wat wel weer lekker is. Niet zozeer de drukte van Bangkok waar we naar verlangen, maar meer dat we Langkawi een beetje zat zijn. Het is heerlijk toeven voor een week, maar na een week heb je al de duty-free zaken wel gezien! Een beetje alsof je een week op een vliegveld zit! :)